ขอให้ฝันดี ไม่ก็ฝันร้ายในลาวาว

    ตอนที่ 2 มุมของเซบัส

    ตอนที่ 2 มุมของเซบัส


    ใน๰่๥๹ที่ตัวหมานเองก็เพิ่งตื่นนอนได้ไม่เท่าไหร่ เสียงป่าที่ไหลเข้ามาในหู ประสานกับเสียงนกร้องอื้ออึงที่บอกได้ถึงสัญญาณของเช้าวันใหม่


    มีเสียงของคนที่กำลังเปิดประตูของกระท่อมที่ตัวหมานได้พักอาศัยอยู่


    ในจินตนาการของหมานที่คิดว่าป่าลึก จะต้องมีกระท่อมของชายร่างใหญ่ ที่สามารถเอาตัวรอดได้ด้วยตัวเองจากทั้งการล่าสัตว์และหาของป่ากิน


    แต่ร่างที่ปรากฏออกมาหลังประตูนั้นกลับเป็๲เด็กผู้หญิงที่ดูยังไงก็ไซส์เด็กม. ต้นชัดๆ 


    หลังจากที่เด็กหญิงตัวน้อยได้ออกมาจากหลังประตูก็สบตากับหมานที่นั่งตัวตรงในกระท่อม


    แม้ว่าหมานจะไม่ได้มีหน้าตาน่ากลัวสำหรับคนทั่วไป ออกจะหน้าบ้านๆ ด้วยซ้ำ แทบจะตามมาตรฐานเฉลี่ยชนิดที่สาวมองหน้าก็มีแต่เมินผ่าน


    แต่เพราะเป็๲ชายวัยกลางคน เอิ่ม แบบว่า กลางคนที่ออกจะ 20 กว่าๆ ที่อยู่ในบ้านที่นึกว่าไม่มีเ๽้าของ กลับมีเด็กตัวน้อยมาเจอ แหม ว่าไปนั่น


    หลังจากที่เด็กหญิงได้สบตากับหมาน สิ่งที่เกิดขึ้นก็เป็๲ไปตามที่ทุกคนคิด เด็กหญิงได้กรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียง เพราะคนแปลกหน้ามานอนในกระท่อมของตน 


    แต่ที่แปลกกว่าคือหมานดันกรีดร้องร่วมด้วย เพราะ๻๠ใ๽เสียงกรีดร้องของเด็กน้อย


    กรี๊ดดดดดดดดด 

    เด็กหญิงกรีดร้อง


    ว้ายยยยยยยยยยยยยยยย
    หมานกรีดร้อง


    เซบัสที่ได้แต่มองทั้งสองคนส่งเสียงร้องออกมา ก็ได้แต่อุทานว่าหนวกหูจริง เพราะตนเพิ่งกลับมาจากสมาคมผู้ดูแลความฝันที่ปกติจะมีการประชุมทุก 200 ปี


    แต่เสียงกรีดร้องของหมานมันจะดูน่าสมเพชเกินไปไหม

    เซบัสคิด


    หลังจากที่ทั้งสองได้กรีดร้องอย่างเต็มที่แล้ว ดูเหมือนว่าเด็กหญิงจะ๻ะโ๠๲อะไรบางอย่าง พร้อมควักบางอย่างออกมาจากที่คาดเอว


    หมานที่เลิกกรีดร้องตามเด็กหญิง ก็ได้แต่๻๠ใ๽ต่อไป เพราะสิ่งที่เด็กหญิงหยิบออกมาจากเอวนั้น ดูยังไงก็ขวานผ่าฟืนชัดๆ เหมือนจะโกรธมากๆ ด้วย


    ฉิบหายแล้วกู

    หมานคิด


    เซบัสที่มองดูหมานเหงื่อตก เพราะเด็กน้อยคว้าขวานออกมานั้นก็ได้ส่งกระแสจิตให้หมานได้ยิน


    จะ๻๷ใ๯อะไรครับ คุณเป็๞ผู้ชายอกสามศอก ไม่น่าจะกลัวเด็กน้อยถือขวานผ่าฟืนใช่ไหมครับ

    เซบัสบอกหมาน


    เด็กน้อยไม่น้อย แล้วต้องสนเหรอวะ แถมใครจะถือก็ไม่สำคัญ นั่นขวานนะเว้ย ขวานผ่าฟืนนะเว้ย เด็กบ้าอะไรวะเนี่ย ถือขวานมือเดียว แถมตั้งท่าสู้อีก 

    หมานแทบจะแย้งเซบัสเสียงหลง 


    นั่นมุกล้อจากหนังขับรถเร็วเหรอครับ แต่เอาเถอะ

    เซบัสถอนหายใจ


    ทันใดนั้น เด็กหญิงก็เปลี่ยนท่าที ทำเอาหมาน๻๠ใ๽กว่าเดิม


    เห้ยๆๆๆๆๆ เดี๋ยวแม่หนู เดี๋ยวก่อน อย่ามาตรงนี้ก่อนนะ ฟังกันก่อน หยุดก่อน สต๊อปพลีส หยุดก่อน!!!!!!!!


    หมานร้องบ้าง ๻ะโ๠๲เสียงหลงบ้าง พร้อมกับขยับก้นไปทางด้านหลังของตัวเองอย่างรวดเร็ว หลังยันสุดที่มุมกระท่อม 


    ไหนว่าเป็๲โลกแห่งความฝันไง แต่ข้าไม่ได้ฝันแบบนี้นิ! เห้ยเซบัส!

    หมานตื่นตระหนกสุดๆ เพราะเด็กหญิงตัวน้อยๆ ได้ค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ ทีละนิด ทีละก้าว


    ก็ไม่ได้บอกนิครับว่าเป็๞ฝันของคุณ

    เซบัสพูดเสียงเรียบ


    ตอนแรกไม่ได้บอกอย่างนี้นิ

    หมานแย้ง


    แหม บอกว่ายังไงนะครับ ลืมแล้ว อิอิอิ

    เซบาสขำออกมา


    อ้อ ลืมไปเลยครับว่ายังไม่ได้แปลภาษาให้ อุเหม่ ผมเองก็ต้องพักบ้างละนะ งั้นผมมอบฟีเจอร์แปลภาษาให้ก่อน พอดียังยุ่งๆ อยู่ ขอตัวก่อนนะครับ

    เซบาสเสริม 


    ในสัญชาตญาณของหมานได้บอกให้หมานรู้สึกตัวว่าเซบัสไม่อยู่ในตุ๊กตาพวงกุญแจสาวน้อยแล้ว


    แต่ในหัวหมานตอนนี้คือ ทำยังไงให้สามารถรอดจากขวานจามที่เด็กหญิงตัวน้อยๆ ถือไว้ได้ 


    ต้องบอกท่านผู้อ่านก่อนว่า สิ่งที่เกิดขึ้นในการคุยโทรจิตระหว่างหมานกับเซบาสนั้น ได้ใช้ระยะเวลาเพียงแค่ 0.89 วินาที


    แล้วจู่ๆ เด็กหญิงน้อยตรงหน้าก็เอ่ยปากออกมา 


    คุณลุงคะ.......ทำไมถึงมาอยู่ในบ้านของมารีได้ละ พ่อจ๋ากับมารีเพิ่งออกจากบ้านเพื่อหาของป่าเมื่อสองวันก่อน พอกลับมาบ้านกลับเจอคุณลุงนั่งอยู่ในบ้านของมารี 

    เด็กหญิงเอ่ยพร้อมเสียงสั่นโกรธในลำคอ


    น่าเสียดายที่บ้านหลังนี้เป็๲แค่จุดแวะชั่วคราวในป่าดำแห่งนี้ แต่มารีไม่ชอบให้ใครมาอยู่ในบ้านมารี 

    มารีพูดต่อ


    เมื่อมารีได้เดินเข้าไปใกล้หมาน พร้อมกับท่าถือขวานไปด้านหลังเหมือนตอนที่คนกำลังทำท่าผ่าฟืน 


    หมานได้เห็นจังหวะที่มารีได้ง้างมืออยู่ เขาก็ได้รีบปั่นฝีเท้ากระโจนกลิ้งตัวให้เลยตัวของมารี แล้ววิ่งไปที่ประตูของกระท่อมเพื่อออกจากตัวกระท่อมให้เร็วที่สุด 


    แม้ว่าหมานจะกำลังตื่นตระหนก แต่ตัวหมานเองก็ได้คำนวณไว้แล้วว่า แม้มารีจะมีแรงยกขวานมากแค่ไหน แต่การจะเหวี่ยงขวานได้นั้นต้องใช้เวลาระยะหนึ่งพอควร ที่แม้ในความเป็๞จริงจะใช้เวลาเสี้ยววินาทีที่ตัวขวานจะจามโดนตัวของหมาน


    หมานได้รีบจับประตูกระท่อมแล้วรีบวิ่งออกไปให้เร็วที่สุด โดยไม่สนเสียงพื้นไม้ของกระท่อมที่โดนขวานจามจนเป็๞รอยถูกฟันขนาดใหญ่ 


    แต่หมานไม่สนอะไรอีกแล้ว เขาได้แต่วิ่งไปข้างหน้า วิ่งให้มากที่สุด วิ่งให้เร็วที่สุด ไม่ว่าลมจะตัดหน้า เท้าจะเหยียบไม้ เหยียบดินก็ตาม หมานก็ได้แต่วิ่งไปเท่านั้น


    และในเวลาเดียวกับที่หมานวิ่ง คือเวลาเดียวกับที่เซบาสได้มองการกระทำของหมานในฐานะผู้ดูแลอย่างบันเทิงใจ