ชางอวิ๋น เทพเจ้ามังกรบรรพกาล (Ancient God Dragon)

". . . . . ." เสียงผู้คนที่เคยครึกครื้นกลับเงียบสนิทเหมือนป่าช้า ทั้งหมดต่างก็มองหน้ากันอย่างสับสน ย้อนไปเมื่อ 100 ปีก่อน ตั้งแต่มีลูกบอลพลังปราณมา มันไม่เคยเกิดเรื่องที่ผิดพลาดแบบนี้ แม้ซักครั้งเดียวก็ยังไม่เคย

"ข้าเกรงว่าลูกบอล พ-พ-พลังปราณน่าจะเกิดเหตุขัดข้อง ขอให้เจ้าทดสอบใหม่อีกซักครั้ง จะได้ไหม" ผู้คุมบนเวทีพูดจาตะกุกตะกัก บอกให้ชางอวิ๋นนั้นทดสอบใหม่อีกรอบ เขาพิจารณาดูแล้ว ชายหนุ่มคนนี้ไม่ได้ระเบิดพลังปราณออกมาแม้แต่น้อย ทำไมเลขพลังถึงขึ้นขนาดนี้

"เออ . . . ข้าว่าแล้วมันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ คะแนน 800 บ้าชัดๆ"

"ระดับ 836 มันเกินขอบเขตห้วงมิติแท้จริงไปแล้ว(เกินระดับที่ 3) มันคงเป็นไปไม่ได้หรอก"

ผู้คนต่างพิศวงและตั้งคำถามกับตัวเลขที่ขึ้นบนหน้าจอ

'เป็นไปไม่ได้ ลูกบอลพลังปราณไม่เคยส่งตัวเลขผิดมาก่อน' ผู้เฒ่าชางเหอนั้น เขาเป็นผู้ทดสอบจอมยุทธรุ่นเยาว์พวกนี้มาไม่ต่ำกว่า 50 ปี ที่ผ่านมามันก็ไม่เคยผิดเลยแม้แต่ครั้งเดียว ! เขายืนขึ้นแล้วรีบนั่งลงอย่างรวดเร็ว 

"แล้วความยุติธรรมมันอยู่ตรงไหนกันหละท่านผู้คุม" ชางอวิ๋นทวงสิทธิ์ ไม่ใช่ให้กับตนเอง แต่ให้กับผู้เข้าแข่งขันทุกคนด้วย

"ถ้าอย่างนั้น คนที่ได้คะแนนน้อยกว่า 80 ไม่ต้องลองใหม่กันหมดทุกคนเลยรึท่าน"

"กรอดดด" เสียงกัดฟันแน่น มุมปากของซือเฉิงแทบจะมีน้ำข้นๆสีแดงไหลออกมา

"เจ้าเรียกร้องหาความเป็นธรรม หรือเจ้าเล่นตุกติกกันแน่ ถึงไม่กล้าทดสอบใหม่ !! ไอ้ไข่เต่า" ซือเฉิงชี้หน้า พูดจาถากถางหว่านล้อมให้ชางอวิ๋นนั้นทดสอบใหม่อีกรอบ เขาไม่อยากจะยอมรับเลขพลังที่เกิดขึ้น

"เจ้าจะต้องพิสูจน์ให้ทุกคนได้เห็นว่านั่นคือพลังที่แท้จริงของเจ้า ไม่ใช่ปล่อยพลังฝุ่นบ้าๆบอๆออกมาแค่นั้นแล้วจะให้ทุกคนยอมรับ ที่นี่มีสายตานับพันแล้วยังมีท่านผู้เฒ่าศักดิ์สิทธิ์คอยตรวจสอบเจ้าอยู่นะ"

ผู้คุมก็เล่นไปตามน้ำของซือเฉิงด้วยอีกคน หน้าของท่านผู้เฒ่าชางเหอก็ไม่ต่างอะไรกับผู้คนที่อยู่ด้านล่างเลยแม้แต่น้อย งงฉงนอยู่ชั่วครู่หนึ่ง

"เหอะ !! แล้วถ้าข้าสามารถทำเลขพลังได้มากกว่าเดิมอีก ข้าจะต้องทำตัวอย่างไร . . . คิดว่าพวกท่านจะยอมรับงั้นรึ"

. . . . . .

. . . . . .

"ถ้า. . . .เจ้า. . .ทำได้เกิน 800 คะแนนอีกรอบ ข้าจะให้คัมภีร์ระดับ 4 เล่มหนึ่ง" ผู้เฒ่าศักดิ์สิทธิ์ชางเหอ ตะโกนเสียงดังกังวาน เห็นว่าสถานการณ์ของการทดสอบเริ่มที่จะวุ่นวาย จึงต้องยื่นข้อเสนอนี้ให้

"โหหหหห" เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้ง "ตั้งแต่เกิดมาข้ายังไม่เคยเห็นใครได้ใช้วิชาระดับ 4 เลย เป็นบุญตาของข้าจริงๆ"

'ได้ที มันเอาใหญ่เลยไอ้ลูกหมาตัวนี้ เห็นทีจะปล่อยให้มันอยู่สุขสบายไม่ได้หละ' ชางจือ(ลูกของผู้นำตระกูลชาง) แอบอิจฉาที่แม้แต่วิชาระดับ 3 เขายังไม่เคยจับเลยแม้แต่น้อย

"ข้าขอขอบคุณท่านผู้เฒ่าจากใจจริง นอกจากท่านจะมีความเป็นธรรมให้แก่ข้าแล้ว ยังจะมีน้ำใจต่อข้าอีกด้วย แต่ว่าข้า . . . . ข้าไม่ต้องการของระดับแค่นี้" !!

!@#$%^ "ตอนแรกข้าคิดว่ามันคงแค่เป็นเด็กโง่ๆคนหนึ่ง แต่นี่ไม่ใช่เลย มันเป็นแค่ไอ้บ้าคนหนึ่งเท่านั้นเอง" !!

ผู้คนยังคงงงงวย ( โอ้วคำนี้ มี ง.งู 4 ตัว) กับการกระทำตั้งแต่ต้นจนจบที่เด็กหนุ่มคนนี้ทำให้อึ้ง ทึ่ง ได้ทุกเมื่อ

"ดี . . . . ข้าเข้าใจในความละโมบของเจ้า ข้าให้การต่อรองครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายถ้ามากกว่านี้ ข้าจะจับตัดสินให้เจ้าเป็นฝ่ายแพ้" ผู้เฒ่าชางเหอยอมใจของเด็กหนุ่มคนนี้ จึงเพิ่มข้อเสนอให้

"ข้าจะเปลี่ยนจากคัมภีร์ระดับ 4 เป็น ให้เจ้าสามารถใช้บ่อเทพประทานพรได้ 7 วัน โดยไม่จำกัดเวลา"

"หือออออ" วันนี้ผู้คนแปลกใจเกินกว่า 10 ครั้ง นี้มันคือปรากฎการณ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับจอมยุทธรุ่นเยาว์ เพราะบ่อเทพประทานพรนั้นมีพลังมหาศาลอัดแน่นเกินกว่าที่มนุษย์จะเข้าใจได้

แต่ทว่ามันมีข้อจำกัดที่เจ้าเมืองสร้างข้อกำหนดนี้ขึ้น เพราะเมื่อมีใครบ่มเพาะพลังปราณในนั้น จะสามารถรวบรวมดูดพลังในบ่อออกมาเป็นของตนเองมากเท่าไร พลังในบ่อก็จะลดลงมากเท่านั้น

จึงมีการตั้งกฎไว้ว่าจอมยุทธระดับสูงเท่านั้นที่จะใช้บ่อได้เดือนละครั้ง แต่ถ้าเป็นผู้เฒ่าศักดิ์สิทธิ์จะใช้ได้เดือนละ 10 ครั้ง แต่ถ้าเป็นผู้นำตระกูลจะใช้ได้ไม่จำกัด

แต่ถึงอย่างไรก็ตามบ่อนี้มีอายุมากกว่า 500 ปีแล้ว มีผู้คนบ่มเพาะพลังไม่ต่ำกว่า 10000 คน มีคนใช้ไม่ต่ำกว่า 1 ล้านครั้ง มันก็ไม่มีท่าทีว่าพลังจะลดลงเลยแม้แต่น้อย แต่ที่จำกัดการใช้งานเป็นเพราะคิดว่าวิธีนี้น่าจะทำให้ลูกหลานได้ใช้กันอีกหลายชั่วอายุคน

"ถ้าอย่างนั้น ข้าขอรับความหวังดีจากผู้เฒ่า และถือว่าไม่มีอะไรติดค้างต่อกัน" ชางอวิ๋นได้ยินสรรพคุณแล้วก็ยังไม่เท่าไร 'แต่ยังไงก็คงดีกว่าคัมภีร์ระดับ 4 ละนะ เพราะว่าข้าเองก็ยังมีคัมภีร์สีทองที่ยังไม่ได้ใช้อยู่อีก 1 เล่ม'

เมื่อตกลงกันได้เสร็จ ผู้เฒ่าก็ทำท่าส่งสัญญาณด้วยตัวเอง และตั้งใจจดจ่ออยู่กับลูกบอลพลังปราณของชางอวิ๋น

"3 . . . 2 . . . 1 . . . เริ่มได้"

"หย๊ะ" !! ชางอวิ๋นปลดปล่อยลมปราณเพิ่มขึ้นอีกนิดนึงโดยการระเบิดพลังผ่านหมัดจ้าวพิภพ สภาพก็ยังเหมือนเดิม มีฝุ่นเหมือนเดิมที่สำคัญใช้ระยะเวลาเท่าเดิม

5 . . . 4 . . . 3 . . . 2 . . . สถานการณ์แทบจะไม่ต่างจากตอนแรกเลย ทุกคนเหมือนโดนมนต์สะกด ให้สายตาทุกคู่นับพันดวงจับจ้องไปที่ตัวเลขพลัง หวังจะเกิดปาฏิหารขึ้นอีกรอบ

1 "ตี๊ดดด"

8

9 

4  

"เฮ ๆ ๆ . . . ." ผู้คนมากมายต่างก็คาดหวังให้ตัวเลขมันออกมาผิดปกติ เพราะพวกเขาก็ต้องการที่มีฮีโร่โผล่ขึ้นมาบ้าง ไม่ใช่จะตกเป็นอาณัติของทวีปแดนเหนืออยู่ฝ่ายเดียว ตลอดหลายพันปีที่ผ่านมาก็โดนดูถูกเหยียดหยามอยู่ตลอด ถึงแม้ว่าจะเป็นแค่กลโกงให้มีหวังก็ตาม

"ป-ป-แปด เก้า สี่ . . . .ชิงอวิ๋นผ่าน" ผู้เฒ่าชางเหอขานคะแนนให้ทุกคนได้ทราบทั่วกัน

"ข้าไม่ยอมรับ !! มันต้องโกงแน่ๆ ทุกท่านกำลังโดนมันแหกตา !!"

ซือเฉิงไม่ยอมรับการตัดสิน ระเบิดพลังเสียง ขัดขวางทุกวิถีทาง ไม่ว่าด้วยวิธีใดเขาจะไม่ยอมเสียหน้าให้กับชางอวิ๋นคนที่เขาเพิ่งเหยียดหยามไปก่อนหน้านั้นอย่างเด็ดขาด

"ให้ข้าทดสอบใหม่อีกครั้ง และข้าก็ทำตามที่ทุกท่านได้ขอมาแล้ว ! ยังจะมีปัญหาอะไรกับผลคะแนนของข้าในครั้งนี้อีกยังงั้นรึ" !

"หึ ! ขยะอย่างเจ้าถึงจะใช้วิธีเล่ห์เหลี่ยม โกงลูกบอลพลังปราณยังไงก็ตาม ขยะก็ยังคงเป็นขยะอยู่ . . วัน . . ยัน . . ค่ำ"

"เอาแบบนี้ ให้เรื่องมันจบๆ ไป ท่านแค่ยอมรับการโจมตีของข้าแค่กระบวนท่าเดียวเท่านั้น ถ้าท่านยังสามารถยืนอยู่ได้ ข้าจะขอถอนตัวจากการแข่งขันนี้ทันที ยุติธรรมดีไหม"

เสียงของผู้เข้าร่วมทดสอบ ต่างก็ฮือฮาขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ผู้คนส่วนมากย้ายข้าง หวังให้เด็กหนุ่ม(ชางอวิ๋น)คนเดิมนี้สร้างปาฏิหารขึ้นอีกครั้ง ทั้งๆที่ในความเป็นจริงจะมีโอกาสสำเร็จน้อยมากก็ตาม

"มารดาเจ้าเถอะ !! ถ้าเจ้าทำไม่สำเร็จ อย่าคิดว่าเรื่องมันจะจบแบบนี้ไปง่ายๆ เจ้าสมควรที่จะโดนลงโทษอย่างรุนแรงและไม่มีสิทธิ์ที่จะใช้บ่อเทพประทานพร เพราะกลโกงของเจ้า"

"จะเอาอย่างนั้นก็ย่อมได้ ข้าไม่ขัดข้องอะไรอยู่แล้ว" ชางอวิ๋นหยักไหล่ตอบอย่างมั่นใจ

'ไอ้เด็กหนุ่มนี้มันเอาความมั่นใจมากจากไหนกัน' ผู้เฒ่าศักดิ์สิทธิ์ก็อยากจะเห็นพลังที่แท้จริงของชางอวิ๋นเหมือนกันว่าจะไปได้ไกลขนาดไหน

ชางเหอ เรียกเด็กหนุ่มไฟแรงทั้งสองมายืนอยู่บนกลางเวทีทรงกลมขนาดใหญ่ ให้เตรียมตั้งท่าพร้อมประลอง

'หึหึ อย่าคิดว่าข้าจะตั้งรับอย่างเดียว จะเอาให้หยอดข้าวต้มไปเป็นปีเลย ไอ้ขยะเน่า'

เมื่อทั้งคู่ประชันหน้ากันสัญญาณก็ได้เริ่มต้นขึ้น "เริ่มได้" ! 

เวทีสั่นทะเทือนกับการโคจรพลังของซือเฉิง 

"น-น-นั่นมันวิชา 'เคลื่อนย้ายจักรวาล' เป็นวิชาระดับสูงเปลี่ยนรับเป็นรุก"

"ข้ากะไว้แล้ว อย่างเจ้าซือเฉิง มันไม่เคยเล่นซื่อๆ เหมือนชื่อของมันหรอก" - - เอิ่ม

"ตูมมมมมม" เสียงระเบิดของพื้นสนามประลองแตกหักไปกว่าครึ่ง ทิ้งหลุมรัศมี 50 เมตรไว้ตรงที่ชางอวิ๋นนั้นเคยยืนอยู่

ทันใดนั้น !! บนสนามประลองพบว่า พริบตาเดียวร่างของชางอวิ๋นได้เข้าประชิดตัวของซือเฉิงเรียบร้อยแล้ว และไม่ใช่เพียงแค่นั้น แขนของเขาอัดลมปราณอย่างหนาแน่นผ่านทะลวงคลื่นพลังปราณที่คอยปกป้องซือเฉิง ไปแล้วครึ่งทาง

"โอ โห เหะ . . . ไม่คิดว่าพลังป้องกันของเจ้าจะสูงขนาดนี้ แววตาของเจ้ามันบ่งบอกว่าจะเจ้าจะแอบโจมตีข้าอย่างนั้นรึ ทำไมยังไม่โจมตีอีกหละ" ขณะที่หมัดของชางอวิ๋นกำลังจะถึงตัวซือเฉิงอย่างช้าๆเพราะโดนวิชาของซือเฉิงสะกัดไว้

"พ-พ-พลังปราณของ จ-จ-เจ้าลูกเต่า มีแค่นี้เองเรอะ" ซือเฉิงพยายามระเบิดลมปราณป้องกันไว้ให้มากที่สุด แต่ก็เป็นขีดความสามารถสูงสุดของเขาแล้ว

"หย๊าก" ชางอวิ๋นปลดปล่อยลมปราณสั้นๆเพื่อเพิ่มพลังให้กับหมัดโดยไม่ให้ใครได้รับรู้ แต่ก็หลบสายตาของ ผู้เฒ่าชางเหอไปไม่ได้ !!

"ตูมมมมมม" หมัดปะทะเข้ากับกระดูกเสียงแตกหักนั้นดังสนั่นทุกพื้นที่ ร่างที่ไร้สติพุ่งลอยไปชนกับกำแพงแล้วร่วงหล่นลงมาอย่างรุนแรง

"กรอดดดด" ผู้คุมชั่วร้ายที่ได้รับสินบนกัดฟันทะยาน เข้าไปตรวจสอบร่างกายของซือเฉิงที่กระเด็นไปไกลถึง 300 เมตร

"ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าเด็กหนุ่มนั่นมีพลังปราณถึงขนาดนี้ เขาทะลวงวิชาสุดยอดป้องกันระดับ 3 แถมด้วยระดับปราณที่น้อยกว่า ได้ยังไงกัน" !!

"ข้าว่าไม่แน่ พ-พ-พลังที่เกิดขึ้นบนลูกบอล อ-อาจจะเป็นของจริงก็ได้"

ผู้คนต่างเริ่มสงสัยถึงพลังปราณของชายหนุ่มนั้นอย่างมากไม่เว้นแต่ผู้เฒ่าชางเหอ ยังคงนั่งตาค้างคิดทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้น ถ้าได้ชางอวิ๋นคนนี้มาอยู่ในสังกัด ตระกูลของเขาจะยิ่งใหญ่และไปไกลได้ถึงขนาดไหนกัน