เกิดใหม่มาเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว

        บทที่118

        ขั้นตอนรักษาที่สำคัญ

        หลังจากที่ลู่หยางทำการรักษาแล้วก็ดูอาการของคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีมาเป็นเวลานานตอนนี้ตัวของเขามองเห็นว่าอาการของคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีดูดีขึ้นมากแล้ว

        สภาพร่างกายในตอนนี้เองก็ดีกว่าก่อนหน้านี้เป็นอย่างมากภาพก่อนหน้านี้ที่ตัวเขานั้นพบเจอกับคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีในครั้งแรกร่างของคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีเหลือเพียงแค่กระดูกติดหนัง 

        และในตอนนั้นตัวของคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีเองก็แทบจะไม่มีเรี่ยวแรงในการลุกยืนขึ้นจากเตียง 

        ในตอนนี้หลังจากที่ลองนับเวลาในการรักษาอาการของคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีมาแล้วมองดูจากเวลาก็น่าจะดำเนินผ่านพ้นมาหลายสิบวัน 

        โดยที่ในตอนนี้ร่างของคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีเองก็มีร่างกายที่ดูสมบูรณ์มากกว่าแต่ก่อน

        ร่างกายที่เคยเป็นเพียงแค่กระดูกหุ้มหนังตอนนี้เองก็เริ่มมีเนื้อหนังขึ้นมาบ้างแล้วสภาพร่างกายนั้นดูเหมือนกับคนอื่นๆมากขึ้น

        ไม่เพียงเท่านั้นในช่วงหลายวันที่ผ่านมาคุณชายน้อยแห่งตระกูลชเวเองก็เริ่มลุกขึ้นมาเดินเหินได้ด้วยตนเองแม้ว่าจะยังไม่สะดวกและต้องมีคนคอยพยุงอยู่ข้างๆ

        แต่ช่วยอาการที่มันดูดีขึ้นขนาดนี้ลู่หยางเพลงก็มองเห็นว่าตัวของเขานั้นได้เวลาที่จะทำการช่วยให้คุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีอาการดีขึ้นในอีกระดับ

        วันนี้เขาเดินทางมาที่ตระกูลสวีตั้งแต่ในยามเช้า

        ณสถานที่แห่งนี้เขาเดินเข้าออกจนแทบจะคุ้นเคยทั่วทุกซอกทุกมุมภายในตระกูลแห่งนี้แล้ว 

        เขานั้นเดินเข้ามาภายในจวนแห่งตระกูลสวีแล้วก็มุ่งตรงไปที่ห้องของคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีที่คุ้นเคยในทันที

        วันนี้เมื่อเขานั้นเปิดประตูเข้าภายในห้องมาก็พบเห็นว่าตัวของคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีลุกเดินเหินด้วยตนเองพยายามฝึกในการเดินและฝึกการทรงตัวอยู่ภายในห้องโดยที่มีสาวรับใช้คอยพยุงอยู่ข้างกาย

        เมื่อเห็นท่านหมอที่รักษาตนเองเดินเข้ามาคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีหันใบหน้ามาอย่างรวดเร็วด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะทำการกล่าวทักทาย“ ท่านหมอลู่!!! ”

        “ คารวะท่านหมอ!!! ”คุณชายน้อยที่อยู่ด้านหน้าทำการก้มคารวะเขาด้วยท่าทางที่นอบน้อมตอนนี้ตัวของคุณชายน้อยผู้นี้นั้นดูจากเคารพเขาเป็นพิเศษเพราะว่าเขานั้นเป็นผู้ที่ช่วยให้คุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีพรุ่งนี้มีอาการที่ดีขึ้น

        ลู่หยางฉากที่โดนอีกฝ่ายนั้นทำการคำนับตนเองมาเขาเองก็คารวะกลับไปตามมารยาท

        หลังจากที่เขาเดินทางมาถึงคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีก็ได้เดินตรงกับไปนั่งที่เตียง 

        ทั้งสองมานั่งสนทนากันที่บริเวณเตียงที่เป็นที่นั่งของคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวี

        ผู้อยู่เบื้องหน้าตอนนี้ใบหน้าเบิกบานเป็นอย่างมากรอยยิ้มปรากฏอยู่บนใบหน้าร่างกายเองก็ดูดีมากขึ้น 

        “ เพราะท่านหมอเลยตอนนี้อาการของข้านะดีขึ้นมากแล้วไม่เจ็บปวดเหมือนเมื่อก่อนอาการเจ็บปวดแม้ว่าจะบังเกิดขึ้นมาบ้างแต่มันเองก็เป็นขึ้นมาอย่างเป็นระยะระยะไม่ได้เจ็บอะไรมากนัก” คุณชายน้อยที่อยู่ด้านหน้าเลยปากชมออกมาด้วยรอยยิ้ม 

        ลู่หยางทำการตอบรับรอยยิ้มนั้นกลับไปโดยที่ตัวของเขานั้นแสดงรอยยิ้มตอบกลับไปอย่างเป็นมิตร 

        “ ถ้าเช่นนั้นเรามาเริ่มทำการรักษาเลยดีหรือไม่ขอรับคุณชายสวี ”ลู่หยางพาเข้าเรื่องอย่างรวดเร็วในตอนนี้เขามองเห็นว่ามันสมควรกับการเริ่มจะรักษาขั้นตอนถัดไปได้แล้ว 

        “ รักษาขั้นตอนถัดไปท่านหมอจะทำการสับเปลี่ยนชีพจรภายในร่างกายของข้าอย่างที่ท่านเคยกล่าวไว้อย่างนั้นหรือขอรับ?” คุณชายน้อยที่อยู่ด้านหน้าเก๋ถามขึ้นมาเพราะตนเองนั้นจำได้ว่าท่านหมอเคยทำการอธิบายเกี่ยวกับขั้นตอนรักษาให้ตนเองนั้นฟัง

        และในตอนนี้ท่านหมอก็ทำการพูดขึ้นมาอีกพ่อของคุณชายน้อยผู้นี้เองก็นึกย้อนกลับไปถึงก่อนหน้านี้ที่ท่านหมอเคยบอกเอาไว้ว่าการรักษานั้นจำเป็นจะต้องใช้การฝังเข็มและการสับเปลี่ยนชีพจรภายในร่างกาย 

        ตอนนี้ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าบนใบหน้าของคุณชายพรุ่งนี้ต้องกดความหวาดกลัวอยู่ไม่น้อย 

        “ ใช่แล้วขอรับการที่จะรักษาท่านได้จำเป็นต้องทำการสับเปลี่ยนไส้ที่ประจรภายในร่างกายให้เข้าที่เข้าทางโดยตัวของข้านั้นมีวิธีการรักษาด้วยการฝังเข็มและใช้ลมปราณในการผลักดันและก็สับเปลี่ยนเส้นชีพจรภายในร่างกายของท่าน” ลู่หยางทำการอธิบายออกมาด้วยใบหน้าที่จริงจัง 

        คุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีที่อยู่ด้านหน้าแสดงใบหน้าหนักใจเล็กน้อยก่อนที่จะเอ่ยออกมา“ มันเจ็บหรือไม่ขอรับ? ”

        ลู่หยางได้ยินเช่นนั้นตัวของเขาเองก็แสดงรอยยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูอย่างไรเสียคนที่อยู่ด้านหน้าเองก็ยังคงเป็นเด็ก 

        ก็ไม่แปลกที่จะแสดงความหวาดกลัวออกมาเมื่อพูดถึงการรักษา 

        “ ไม่เจ็บหรอกขอรับในตอนที่ข้าทำการรักษาท่านข้าจะใช้ยาสลบในการที่ทำให้ท่านนั้นกลับไปเพื่อที่จะบรรเทาความเจ็บปวด” ลู่หยางพูดออกมาเพื่อให้อีกฝ่ายนั้นคลายความกังวลโดยที่เขาแสดงรอยยิ้มอย่างเอ็นดู

        “ แต่ว่าการที่จะรักษาโดยการสับเปลี่ยนชีพจรภายในร่างกายมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆตัวอย่างแรกถาต้องทำการตรวจเส้นชีพจรภายในร่างกายของท่านให้ละเอียดก่อนว่ามีอันใดที่ผิดแปลกไปบ้าง” ลู่หยางเอ่ย 

        “ หลังจากนั้นก็ทำการจดเส้นชีพจรที่มันผิดแปลกเอาไว้ให้ละเอียดแล้วถึงจะเริ่มรักษาด้วยในการรักษานั้นก็มีเงื่อนไขถ้าเส้นชีพจรภายในร่างกายของท่านมันผิดแปลกไปมากเท่าใดก็จำเป็นจะต้องรักษามากวัน”

        “ ท่านหมอหมายความว่าอย่างไรอย่างนั้นหรือขอรับ? ” คุณชายผู้ที่อยู่ด้านหน้าแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย 

        “ หรือว่าเกี่ยวกับเรื่องนี้ถ้าจะอธิบายง่ายๆก็คือในหนึ่งวันสามารถสับเปลี่ยนเส้นชีพจรภายในร่างกายได้เพียงแค่หนึ่งครั้งเท่านั้นแล้วแต่ละครั้งเองก็สับเปลี่ยนได้เพียงแค่หนึ่งเส้นถ้าภายในร่างกายของคุณชายมีเส้นจราจรที่ผิดปกติอยู่สิบเส้นก็จำเป็นจะต้องใช้เวลาในการรักษาสิบวัน ”

        “ อันที่จริงถ้าผู้ที่เป็นเช่นนี้เป็นบุรุษฉกรรจ์ที่มีร่างกายแข็งแรงก็คงจะสามารถทำได้วันเดียวได้หมดแต่ตอนนี้สภาพร่างกายของคุณชายข้าไม่กล้าที่จะทำการสับเปลี่ยนเส้นชีพจรทั้งหมดในวันเดียว” ลู่หยางเขาทำการจัดแจงเกี่ยวกับวิธีการรักษาออกมา 

        อันที่จริงแล้วการสับเปลี่ยนชีพจรภายในร่างกายมันไม่ใช่สิ่งที่สามารถทำได้ง่ายดายขนาดนั้นมันเองก็มีขั้นตอนและวิธีการของมันเกี่ยวกับตำราเล่มนี้เป็นตำราลับที่ตัวของเขานั้นไม่แน่ใจว่าจะมีผู้ใดล่วงรู้หรือไม่ 

        คือวิธีการฝังเข็มที่เป็นวิชาลับของท่านอาจารย์หญิงของเขาโดยวิชาลับในการฝังเข็มที่สับเปลี่ยนชีพจรภายในร่างกายได้

        มันชื่อว่าวิชาเคลื่อนย้ายชีพจรโดยวิธีการฝังเข็มที่จะสามารถเคลื่อนย้ายเส้นชีพจรภายในร่างกายน่าจะทำการฝังเข็มลงไปแล้วก็ใช้ลมปราณในการผลักดันกล้ามเนื้อจากนั้นก็ค่อยๆทำการขยับเส้นชีพจรภายในร่างกายไปยังตำแหน่งที่ตัวเองต้องการ

        เกี่ยวกับวิธีนี้การรักษาคนธรรมดาทั่วไปถ้าเป็นชายฉกรรจ์ที่มีร่างกายแข็งแรงในวันเดียวคงจะสามารถทำได้หลายจุดแต่ว่าสำหรับคุณชายสวีที่มีร่างกายไม่ได้แข็งแรงมากนักแถมยังเป็นเพียงแค่เด็กผู้นึงตัวของเขานั้นมองว่าถ้าจะทำการสับเปลี่ยนชีพจรภายในร่างกายหลายจุดในครั้งเดียวมันคงจะหนักหนาเกินไปหน่อย

        แบบนั้นเขาเลยตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะทำการค่อยๆทำการรักษาไปโดยค่อยๆเคลื่อนย้ายเส้นชีพจรภายในร่างกายของคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีไปทีละจุดในแต่ละวัน 

        อย่างไรการรักษาในครั้งนี้เองก็ค่อยๆทำค่อยๆเป็นค่อยๆไปเพื่อความปลอดภัยของผู้ที่เข้านั้นรักษาดีที่สุด

        ไม่ใช่คนที่เชี่ยวชาญและเก่งกาจในด้านวิชาการแพทย์เทียบเท่ากับอาจารย์หญิงของเขา

        ลู่หยางเมื่อเขาทำการอธิบายจนเสร็จเรียบร้อยก็ยื่นมือของตนเองไปสัมผัสกับจุดที่ประจรของคุณชายสวี

        หลังจากที่เขาได้เริ่มทำการใช้นิ้วมือของตนเองปวดคำจุดชีพจรภายในร่างกายของผู้ชายสวีเขาเองก็เริ่มทำการตรวจดูว่ามีเส้นชีพจรกี่แห่งภายในร่างกายที่มีความผิดปกติ

        ทำการจดเกี่ยวกับจุดชีพจรภายในร่างกายที่มีความผิดปกติเอาไว้ทั้งหมดไม่ใช่เพียงแค่จำนวนแต่ว่าตัวของเขาทำการจดแม้กระทั่งพวกตำแหน่งของมันว่าผิดจากตำแหน่งที่แท้จริงไปมากน้อยเพียงใด

        เมื่อลองทำการตรวจดูและก็จดจนเสร็จเรียบร้อยแล้วมันก็ทำให้เขานั้นได้รู้ว่าภายในร่างกายของคุณชายน้อยตระกูลสวีผู้นี้มีเส้นชีพจรภายในร่างกายที่ผิดปกติมากกว่าสิบแห่ง 

        ลองนับดูคร่าวๆแล้วน่าจะประมาณซักสิบห้าจุดซึ่งถือว่าเป็นจำนวนที่มากเป็นอย่างมากไม่เช่นนั้นร่างกายของคุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีพรุ่งนี้คงจะไม่อยู่ในลักษณะเช่นนี้อย่างแน่นอน

        “ ตรวจดูเรียบร้อยแล้วขอรับภายในร่างกายของท่านเส้นชีพจรภายในร่างกายที่ติดจากตำแหน่งที่พวกมันควรจะอยู่ประมาณสิบตำแหน่งจำเป็นจะต้องใช้เวลาในการรักษาประมาณสิบห้าวัน ” 

        “ เช่นนั้นพวกเรามาเริ่มกันเลยดีกว่าดีหรือไม่ขอรับ!! ”ลู่หยางพูดออกมาพร้อมกับใช้ดวงตาของตนเองมองดูพวกรายละเอียดที่เขานั้นจดเอาไว้ภายในกระดาษ

        คุณชายน้อยแห่งตระกูลสวีได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าตอบรับกลับไปแม้ว่าภายในใจจะยังกล้าๆกลัวแต่เขาเองก็มีความมั่นใจในฝีมือของท่านหมอผู้นี้มากเลยทีเดียว

        หลังจากที่คุณชายน้อยผู้นั้นทำการตอบรับกลับมาด้วยท่าทางลู่หยางหันไปมองพวกที่อยู่บริเวณด้านหลังเขาทำการส่งรายละเอียดของที่จำเป็นที่จะต้องใช้ในการรักษาให้กับบ่าวไพร่ที่คอยรับใช้คุณชาย 

        “ เตรียมทั้งหมดหนี้ให้ตัวของข้าด้วยขอรับแล้วก็ช่วยแจ้งเถ้าแก่สวีด้วยว่าข้าจะเริ่มทำการรักษาการเคลื่อนย้ายตำแหน่งเส้นชีพจรภายในร่างกายของคุณชายให้ในวันนี้เลย ” 

        “ เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ!!! ”บ่าวผู้นั้นทำการขานรับไปนางก้มศีรษะเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกไป 

        ในตอนนี้ขั้นตอนการรักษาได้ถูกเตรียมการแล้วลู่หยางกำลังจะเริ่มลงมือรักษาอย่างจริงจัง 

        จบบท