บทที่32 ผู้พิทักษ์
พลังใจ10! จิตใจ 10! อารมณ์ 10!
ผลสอบที่ได้! เต็มทุกอย่าง! นี่มันเื่อะไรกันหรือเป็เพราะว่าหยกนี้จะเสีย? ไม่! เป็ไปไม่ได้นี่คือสมบัติชั้นสูงไม่มีทางที่จะเกิดข้อผิดพลาดแน่นอน ยกเว้นแต่ว่าเด็กหนุ่มผู้นี้คือร่างกำเนิดของเทพเ้าองค์ไหน!
ชายชรารู้สึกราวฝันไปั้แ่ทดสอบยังไม่เคยมีเื่เช่นนี้ในบันทึกก็มีระบุไว้ มีผู้ที่เคยได้ 10 มาก่อนแต่เป็อย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น! แต่ผู้ที่ได้ 10 ทั้งสามอย่างนั้นไม่เคยมีมาก่อน แม้แต่สองก็ยังไม่ปรากฏให้เห็น!
ทันใดนั้นบนฟากฟ้ามีสายรุ้งเส้นหนึ่งพุ่งดิ่งลงอยู่ตรงหน้าของกุนไท่พร้อมกับคลื่นพลังที่มองไม่เห็นประคองร่างของชายหนุ่มไว้ก่อนที่ร่างของเขาจะอันตรธานหายไป
ชายชราสุดดมหายใจเข้าลึกๆพร้อมกับพึมพำอย่างแ่เบาว่า“ท่านผู้พิทักษ์!....
ทัศนียภาพของกุนไท่แปรเปลี่ยนไปในพริบตาตรงหน้าของเขามีหญิงชราผมสีขาวโพลนสวมใส่อาภรณ์สีแดงใบหน้าเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นแต่กลับมีรัศมีของผู้ยิ่งใหญ่แผ่ออกมาพลังปราณที่แผ่ออกมานั้นมหาศาลไร้ที่สิ้นสุดแต่กุนไท่นั้นไม่ได้รู้สึกกดดันแต่อย่างใดรู้สึกได้เพียงแค่ความยิ่งใหญ่ของมันเท่านั้น
หญิงชราที่นั่งอยู่บนที่นั่งจ้องมองมาที่เด็กหนุ่มพร้อมกับโบกมือคราหนึ่งก่อนจะทำให้กุนไท่นั่งลงบนฟู่ที่นุ่มสบายอย่างว่าง่าย
“เ้าสนใจเป็ศิษย์ของข้าหรือไม่!” หญิงชรากล่าวอย่างตรงไปตรงมา
“จากที่ข้าัั ข้าเชื่อว่าท่านผู้าุโต้องเป็บุคคลที่สำคัญและยิ่งใหญ่แต่ดูจากบุคลิกของท่านแล้ว ท่านคงตัดทางโลกไปแล้วสำหรับท่านชื่อเสียงและเงินทองก็ไม่ได้สำคัญ และการที่ข้าไปศิษย์ของท่านนั้นข้าต้องเก็บไว้เป็ความลับด้วยใช่หรือไม่!”กุนไท่กล่าวตอบพลางประเมินหญิงชราตรงหน้า
หญิงชรารู้สึกใและตกตะลึงเด็กหนุ่มตรงนี้ของนางนั้นเห็นชัดๆว่าแค่อายุ 16 ปีแต่กลับมีทักษะการประเมินและความคิดที่อ่านขาด เพียงการวางตัวและกล่าวเพียงประโยคเดียว เด็กหนุ่มตรงหน้าก็สามารถรู้ได้ความเฉลียวฉลาดขนาดนี้มัน!
“ใช่แล้ว เ้าพูดถูกทั้งหมด ตลอดทั้งชีวิตข้าไม่เคยรับศิษย์มาก่อนแต่ข้าอยู่ได้แค่อีกไม่กี่ร้อยปีเท่านั้นแล้ว อายุขัยข้าเริ่มจะหมดเต็มที! ข้า้าผู้สืบทอดที่มาคอยทำหน้าที่แทนข้า!”
“หน้าที่ของท่านคือ?” กุนไท่เอ่ยถามอย่างสงสัย
“ข้าคือผู้พิทักษ์ที่ปกป้องนิกายแห่งนี้!” หญิงชราตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม
กุนไท่รู้สึกว่าเขาฟังผิดไปอะไรนะ! ผู้พิทักษ์!เขาเคยอ่านตำราเกี่ยวกับนิกายนี้มาหมดแล้ว ท่านผู้นำนิกายแข็งแกร่งที่สุดในนิกายแต่แท้จริงแล้วยังมีผู้ที่เป็แข็งแกร่งกว่าและเป็กระดูกสันหลังให้นิกายอย่างไม่เปิดเผยตัวตนนั่นคือผู้พิทักษ์! ทั้งสถานะและความแข็งแกร่งผู้นำนิกายยังต้องให้ความเคารพราวกับบรรพบุรุษ!
“การที่ได้เป็ศิษย์ของข้า แม้เ้าจะไม่ได้มีตำแหน่งหรือสถานะอะไรรวมถึงต้องปิดบังไว้ด้วยแล้วนั้น เ้ายังได้ประโยชน์อีกด้วยและข้าจะถ่ายทอดสิ่งที่สืบทอดสืบต่อกันมาของผู้พิทักษ์อีกด้วย!” หญิงชราที่เห็นใบหน้าตกตะลึงของเด็กหนุ่มกลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อยก่อนจะกล่าวต่อ
“ศิษย์คาราวะท่านอาจารย์!” กุนไท่ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยที่ให้อีกฝ่ายเป็อาจารย์นี่เป็หนทางเดียวที่เขาจะเติบโตได้อย่างรวดเร็วการที่ผู้แข็งแกร่งมาคอยชี้แนะการฝึกให้นั้นนับเป็เื่ที่หาได้ยาก!
“จงเอ่ยชื่อเ้ามา ข้าไป๋เสวี่ย ต่อไปนี้เรียกข้าว่า ท่านอาจารย์เสวี่ย!”
“ศิษย์มีชื่อว่า กุนไท่! ท่านอาจารย์เสวี่ย!”
“นี่เป็ของขวัญสำหรับการเป็ศิษย์อาจารย์กัน! รับไป! ตอนนี้เ้าไปที่พักได้แล้ว!” ไป๋เสวี่ยกล่าวพลางส่งสร้อยคอให้กุนไท่
กุนไท่รับสร้อยคอมาก่อนจะคำนับและจากไปในที่สุดผู้พิทักษ์มองไปที่แผ่นหันของกุนไท่ที่เดินจากไปก่อนจะเอ่ยขึ้นมาอย่างคาดหวังว่า “ความหวังของเผ่ามนุษย์อยู่ที่เ้าแล้ว!”
เมื่อมาถึงที่พักก็ได้สังเกตว่าได้พักห้องข้างๆของเหวินอี้เนื่องจากเขาขอร้องอาจารย์ของเขาให้ได้พักใกล้กับกุนไท่เลยทำให้ได้บ้านพักที่อยู่ติดกันบ้านพักของศิษย์สายนอกนั้นนับว่าหรูหรามากสำหรับคนธรรมดาอย่างเหวินอี้การเข้านิกายนี้นั้นไม่ต้องทำอะไรมากเดือนหนึ่งจะมีการสอนและให้คำแนะนำจากผู้สอนในแนวทางการบ่มเพาะส่วนเวลาที่เหลือนั้นพวกเขาต้องบ่มเพาะเอาเองมีเงื่อนไขที่ว่าต้องไปถึงระดับหลอมรวมพลังก่อนอายุ 30 ปีไม่อย่างนั้นจะต้องถูกส่งไปที่นิกายสาขาที่นั่นเป็แหล่งรวมของพวกล้มเหลวและหมดอนาคต แต่ที่นั้นก็ไม่ได้แย่มากนักเพราะได้ทั้งทรัพยากร และหากสามารถทำได้ดีอาจจะมีโอกาสกลับมาที่นิกายหลักได้อีกด้วย! นิกายย่อยจะแบ่งออกเป็ 4 นิกายได้แก่ นิกายฟ้า นิกาย์ นิกายคำรามนิกายพิโรธ!
ส่วนทรัพยากรนั้นทางนิกายจะส่งหญ้าิญญาให้คนละ1 ต้น ซึ่งสำหรับกุนไท่นั้นแม้เขาจะสามารถดูดซับได้แต่ไม่สามารถช่วยอะไรเขาได้เลย เขาเลยเอาให้เหวินอี้ได้ใช้ ทรัพยากรในตอนนี้นั้นเขามีอยู่แต่สมบัติที่ช่วยให้ความแข็งแกร่งก้าวะโนั้นยังไม่มี เมื่อพูดถึงเื่นี้ เขานึกถึงเื่สร้อยคอที่อาจารย์เสวี่ยเป็คนให้มา ก่อนจะเอามันออกมาดู
นัยตาของกุนไท่เปล่งประกายความยินดีและตื่นเต้นสร้อยคอเส้นนี้นั้นนับเป็สมบัติอย่างแท้จริงและหาได้ยากมากมันสามารถช่วยให้คนเราฝึกิญญาได้ ซึ่งการฝึกิญญานั้นทำได้ยากมากการใช้สมบัตินี้ก็คือแค่สวมมันไว้จากนั้นก็โคจรลมปราณและใช้จิตััดูดกลืนพลังิญญาโดยรอบได้ผ่านสร้อยเส้นนี้ พลังิญญาคือพลังต้นกำเนิดของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดบนโลกใบนี้ที่เป็แหล่งกำเนิดพลังพลังิญญาทำให้แข็งแกร่งขึ้นแต่ผู้ฝึกยุทธนั้นไม่สามารถดูดซับได้การจะดูดซับพลังิญญาได้นั้นต้องมีวิธีพิเศษหรือสมบัติพิเศษที่สามารถทำได้
กุนไท่ไม่รอช้าสวมสร้อยคอลงไปพร้อมกับทำตามวิธีใช้สมบัติเขาอาจจะใช้เวลาไม่นานก็เป็ได้ที่สามารถไปถึงขั้นิญญาโดยสมบัติชิ้นนี้!
พลังิญญาสีฟ้าที่มองด้วยตาเปล่าไม่เห็นนั้นกุนไท่เริ่มมองเห็นเขาทำการดูดกลืนมันอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกว่าิญญาของเขาแข็งแกร่งขึ้นหากเขาสามารถทะลวงไปขั้นิญญาได้นั้นเขาจะสามารถใช้พลังิญญาได้แต่ไม่สามารถใช้โจมตีได้ การใช้พลังิญญาโจมตีนั้นต้องมีวิชาโดยเฉพาะซึ่งหาได้ยากมากและสำหรับกุนไท่ที่ไม่สามารถฝึกวิชาต่อสู้ได้นั้นทำให้เขารู้สึกเศร้าใจเล็กน้อย
7K
