เช้าวันนี้สายน้ำก็ตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของบูมอีกเช่นเคย อ้อมกอดที่เหนียวแน่ยิ่งกว่ากาวเสียอีก นี่ก็ผ่านมาได้ 3 วันแล้ว หลังจากวันนั้นที่สายน้ำไม่สบาย ในทุกวันที่สายน้ำป่วยบูมก็เฝ้าดูแลอย่างใกล้ชิด แต่ไม่มีการพูดถึงสาเหตุที่ทำให้สายน้ำป่วยในครั้งนี้เลย
ทุกอย่างดูเหมือนจะเหมือนเดิมแต่ก็ไม่เหมือนเดิม สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมก็คือั้แ่เกิดเื่วันนั้นบูมก็ไม่ยอมให้สายน้ำกลับไปนอนห้องของตัวเองอีกเลย สิ่งที่เปลี่ยนแปลงแน่ ๆอีกอย่างก็คือความรู้สึกประหม่าเวลาที่อยู่ด้วยกันสองคนตามลำพัง ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะเอามือไปไว้ตรงไหน
ส่วนบูมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนั้น ทำทุกอย่างเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ที่เพิ่มมานั้นคือบูมทำตัวรุ่มร่ามกับสายน้ำมากขึ้นอยู่ๆก็หอมแก้ม อยู่ก็จับสายน้ำเข้าไปจูบบ้าง มือไม้ก็อยู่ไม่เป็สุข เดี๋ยวจับ เดี๋ยวกอด เดี๋ยวโอบ อยู่นั่นแหละ
จากที่เราทั้งสองตัวติดกันมาก แต่เดี๋ยวนี้ยิ่งติดกันมากเข้าไปอีก แทบจะไม่ห่างกันไปไหนเลยก็ว่าได้ และมีกิจกรรมเพิ่มขึ้นอีกอย่างก็คือตื่นขึ้นมาตอนเช้านั้นจะต้องมอนิ่งคิสกันทุกเช้า ซึ่งเป็การมอนิ่งคิสที่สูบพลังงานของสายน้ำเป็อย่างมาก จบเหมือนจะสูบิญญาสายน้ำออกจากร่างไป
เช่นเดียวกับวันนี้ก็เหมือนกัน สายน้ำตื่นแล้วแต่ก็ยังไม่สามารถลุกไปไหนได้ เพราะติดอ้อมแขนของบูมอยู่
"บูมตื่น ตื่นได้แล้ว เดี๋ยวก็ไปเรียนไม่ทันหรอก"
"อืออ"บูมรู้สึกตัว พร้อมกับกระชับอ้อมกอดสายน้ำแน่กว่าเดิม แล้วก็ยังไม่ยอมลืมตา
"บูมตื่นแล้วก็ลุกสิ น้ำหิวแล้วเนี่ย" บูมลืมตาขึ้นมา จากนั้นก็ประกบเรียวปากเข้ากับปากสายน้ำทันทีเพื่อมอนิ่งคริส
เรียวลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในโพรงปาก ตักตวงความหวานจากปากสายน้ำอย่างไม่หยุดหย่อน รสจูบดุดันแต่ก็ััได้ถึงความอ่อนโยนที่แฝงอยู่ บูมเฝ้าจูบสายน้ำอยู่อย่างนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือนจะสูบิญญาของสายน้ำออกจากร่าง บูมจะมอนิ่งคิสสายน้ำแบบนี้ทุกวัน วันละไม่ต่ำกว่า 10 นาที
หลังจากที่บูมมอนิ่งคิสสายน้ำจนพอใจแล้ว ก็ผละก่อนจะก้มฟัดแก้มทั้งสองข้างของสายน้ำต่อจนแดงไปทั้งสองข้าง
"อือ บูมพอแล้ว หยุดได้แล้ว เดี๋ยวไปเรียนสาย รีบไปอาบน้ำได้แล้วน้ำหิวแล้ว " บูมหอมแก้มสายน้ำอีกฟอดใหญ่แล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไป
หลังจากนั้น 15 นาทีบูมก็อาบน้ำเสร็จ สายน้ำก็เตรียมตัวไปอาบน้ำต่อจากบูม ส่วนบูมก็จะไปแต่งตัวแล้วออกไปเตรียมอาหารเช้าไว้ให้สายน้ำ พอสายน้ำอาบน้ำแต่งตัวเสร็จทุกอย่างก็จะเสร็จเรียบร้อยพอดี แล้วทั้งสองคนก็จะทานอาหารเช้าด้วยกัน แล้วก็ไปเรียนพร้อมกัน
มันจะเป็แบบนี้ทุกวันบูมจะต้องเป็คนที่ทำอาหารเพราะสายน้ำทำอาหารไม่เป็ แม้แต่ต้มมาม่าง่ายๆก็ตาม ส่วนบูมที่ทำอาหารเป็เพราะ่ที่บูมไปเรียนต่างประเทศเขาต้องก็ทำกินเอง ทำให้เข้าทำอาหารเป็
วันนี้ก็เหมือนทุกวันบูมและสายน้ำก็ไปเรียนพร้อมกันปกติ โดยที่บูมเป็คนขับรถ สายน้ำก็ขับรถได้แต่บูมไม่ยอมให้สายน้ำได้ขับเลย
เมื่อมาถึงมหาวิทยาลัยทั้งสองก็เดินไปที่โต๊ะประจำ ที่จะมีปืนนั่งกินข้าวรออยู่แล้วแบบนี้ทุกวัน ปืนไม่ชอบทานข้าวที่บ้านแต่ชอบห่อข้าวมากินที่ใต้ตึกเหล่สาวรอสายน้ำกับบูม
"เฮ้ย..พวกมึงทางนี้เว้ย ทางนี้ " ปืนร้องบูมและสายน้ำเสียงดังลั่นตึก บูมและสายน้ำก็เดินเข้าไปหาปืน
"เป็ไงบ้างน้ำ เห็นไอ่บูมว่าหยุดเรียนเพราะป่วยหรอ เป็ไงบ้าง " เมื่อสายน้ำและบูมนั่งลง
" หายดีแล้ว " สายน้ำตอบปืนไป
"งั้นก็ดีแล้ว กูจะได้ไม่เหงา พวกมึงไม่มานะกูเหง๊าเหงามากเลย พวกมึงรู้ไหม " ปืนไม่ถามอะไรมากเพราะเขารู้ดีว่าที่สายน้ำไม่สบายมันเพราะอะไร
"ปะ พวกเราเข้าเรียนกันเถอะ จะสายแล้ว"บูมพูดขึ้น
ทั้งสามคนก็เดินเข้าห้องเรียนไป พอเรียนเสร็จก็พากันมากินข้าวที่โรงอาหารของคณะบริหารที่มีคนเยอะมาก
เมื่อทั้งสามคนเดินเข้าไปก็จะเป็จุดสนใจของทุกคนในโรงอาหาร เพราะว่าทั้งสามคนเป็ที่เป็เซปเลบในมหาวิทยาลัยเลยก็ว่าได้ ที่ไม่ว่าใครก็จับตามอง แต่ทั้งสามคนไม่รู้สึกถึงคนดังของตนเองหรอก รู้แค่ว่ามีคนติดตามบ้างก็เท่านั้นเอง
ทั้งสามดังถึงขั้นมีแฟนเพจ ที่ชื่อว่า 3 หนุ่มเทพบุตรแห่งบริหาร เพราะทั้งสามคนมีบุคลิกเป็เอกลักษณ์เฉพาะตัว คนหนึ่งเป็หนุ่มหล่อมาดนิ่ง ดีกรีเดือนมหาหาวิทยาลัย รูปหล่อราวกับรูปปั้น พ่อรวย เป็เ้าของโชว์รูมรถรายใหญ่ของประเทศ อีกหนุ่มหล่อหรือให้เรียกจริง ๆ ว่าน่ารัก เป็คนที่ ยิ้มง่าย อ่อนโยน อบอุ่น เรียนเก่งแถมที่บ้านยังเป็เ้าของรีสอร์ตหรูชื่อดัง ในภาคเหนืออีกด้วย และคนสุดท้ายหนุ่มหล่อ มาดทะเล้น อัธยาศัยดี ไม่ถึงตัว รวย เป็ถึงลูกนายพลให้ผู้ทรงอิทธิพลในประเทศ
นอกจากแฟนเพจ 3 หนุ่มเทวดาแห่งบริหารแล้ว ยังมีแฟนเพจจับคู่จิ้น บูมน้ำอีกด้วย มักจะมีสาววายในคณะคอยถ่ายภาพส่องชีวิตความเป็อยู่ของบูมและน้ำ คอยส่งให้แอดมินเพจคอยลงเพจ
ซึ่งแต่ละเพจนั้นมียอดติดตามเป็ล้าน ทำให้เมื่อหนุ่มทั้งสามคนไปที่ไหนก็จะเป็จุดสนใจของคนทั่วทั้งมหาวิทยาลัย
ทั้งสามคนเมื่อเดินเข้ามาในโรงอาหารก็เดินไปนั่งที่โต๊ะประจำของพวกเขา โดยไม่สนใจสายตาคนมองรอบข้าง
"น้ำจะทานอะไรดีวันนี้ เดี๋ยวบูมจะไปซื้อให้"
"เอาผัดไทย"
"แล้วน้ำละเอาน้ำอะไร"
"เอาน้ำเปล่าก็แล้วกัน"
"โอเค รอแป๊บหนึ่งนะเดี๋ยวบูมมา"
"อื้ม"
บูมและปืนไปซื้อข้าวและน้ำ ส่วนสายน้ำก็นั่งเฝ้าโต๊ะจะเป็แบบนี้ประจำ เพราะการไปซื้อข้าวและซื้อน้ำคนค่อนข้างเยอะ บูมไม่ให้สายน้ำไปซื้อ จึงทำให้สายน้ำเป็คนจองโต๊ะั้แ่ปีหนึ่งจนถึงตอนนี้
สักพักบูมและปืนก็ถือจานข้าวมาที่โต๊ะ เมื่อทุกอย่างพร้อมทุกคนก็เริ่มทานข้าว หลังจากพวกเขาทานข้าวเสร็จก็เข้าเรียนใน่บ่ายต่อ
ตกเย็นหลังจากเลิกเรียน ก็ต่างแยกย้ายกันกลับเพราะวันนี้เรียนค่อนข้างหนัก แถมตอนบ่ายนี้อาจารย์ปล่อยช้าอีก
บูมและสายน้ำก็ขับรถกลับที่พัก ระหว่างทางบูมก็ถามสายน้ำขึ้น
"น้ำเย็นนี้อยากทานอะไรไหม เราจะได้แวะซื้อของไปทำให้ หรือน้ำจะทานข้างนอกดีละ"
"เราว่าทานข้างนอกเข้าไปดีกว่า บูมจะได้ไม่เหนื่อยทำด้วย ทานร้านอาหารตามสั่งข้างทางนี้ก็ได้ รีบกินแล้วเราจะได้กลับกับเร็ว ตอนนี้เรารู้สึกเหนื่อยมากเลยอยากพักแล้ว "
"โอเค"หลังจากนั้นทั้งสองก็แวะทานอาหารตามสั่งแถวข้างทาง แล้วก็ค่อยกลับคอนโด
เมื่อทานอาหารเสร็จ มาถึงคอนโด สายน้ำก็ตรงดิ่งเข้าห้องนอนทันที บูมเดินตามเข้ามาที่หลังก็เห็นสายน้ำหลับไปแล้ว บูมก็ปล่อยให้สายน้ำนอนเอาแรงไปก่อน เพราะคืนนี้เขาจะไม่ปล่อยในสายน้ำได้นอนอีก
หลังจากวันนั้นที่มีอะไรกันครั้งแรก เขาก็ไม่ได้ทำอะไรสายน้ำอีกเลย แต่คืนนี้มันถึงเวลาแล้ว หึหึ
เวลา 2 ทุ่ม
"อือ อือ บูมอย่ากวนน้ำจะนอน" บูมก่อกวนการนอนสายน้ำเช่นเดิมโดยการฟัดแก้มสายน้ำแล้วจัง ใช้จมูกซักไซ้ซอกคอสายน้ำอีกด้วย
"ตื่นได้แล้วน้ำ ตื่นไปอาบน้ำแล้ว นอนมานานแล้วนะ "
"อือ ไม่อยากตื่นเลย"สายน้ำพูดตอบน้ำเสียงงัวเงีย บูมแทบทนไม่ไหวกับภาพความน่ารักของสายน้ำตรงหน้า เหมือนลูกแมวขี้อ้อนเลย บูมอยากจะจับสายน้ำกดวันละหลายๆรอบ
"เร็วตื่นไปอาบน้ำ ถ้าไม่ตื่นบูมจะทำให้น้ำลุกจากเตียงไปไหนไม่ได้อีกนะ"
"เราจะนับ 1 ถึง 3 นะ "สายน้ำได้ยินก็ใ จะรีบลุกไปอาบน้ำแต่เพราะพึ่งตื่นเลยทำให้สมองทำงานได้ไม่เต็มที่ พอจะรีบลุก แต่ยังไปทันได้ขยับไปไหนบูมก็นับถึงสามแล้ว
"เริ่มละนะ"
"1"
"3"
เมื่อนับถึงสามบูมก็ประกบเรียวปากเข้ากับปากสายน้ำทันที สายน้ำได้พยายามจะพลักบูมออกแต่ก็ไม่สำเร็จ ได้แต่สบถด่าบูมอยู่ในใจคนบ้าอะไรนับ 1 แล้วไป 3 แล้ว 2 หายไปไหน พอจูบไปนาน ๆ สายน้ำก็คล่องตามบูม ทำให้คืนนั้นสายน้ำก็ถูกบูมรังแกจนถึงตี 1 เพราะพรุ่งนี้เขาทั้งคู่มีเรียนตอนบ่าย
7 โมงเช้าของวันถัดมา บูมก็ตื่นก่อนสายน้ำ ก็ทำการปลุกสายน้ำด้วยการก่อกวนโดยการฟัดแก้มและซักไซ้ซอกคอเหมือนเดิม
"อือบูม อย่ากวนเรา" บูมได้แต่ยกยิ้มที่ก่อกวนสายน้ำ. ทำให้เป็ปฏิกิริยาตอบกลับของสายน้ำที่น่ารัก น่ากดยิ่งนัก ว่าแล้วเร็วเท่าความคิดบูมก็ประกบจูบสายน้ำสายน้ำทันที
"อือ บือ อื้ม " สายน้ำเบิกตากว้างใ และไม่ทันได้ตั้งตัว
เรียวลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในปากของสายน้ำ เกี่ยวกระหวัดหยอกล้อ ดูดกลืนความหวานในโพลรงปากของสายน้ำอย่างไม่รู้จักพอ
จากนั้นบูมก็ผละออกแล้วยกขาสายน้ำพาดบ่า แล้วใส่แก่นกายของเข้าเข้าไปทันที รอบนี้เข้าไปไม่ง่ายเพราะเมื่อคืนที่เขาทำรักกัน ยังไม่ได้เอาน้ำออกทำให้การเอาแก่นกายเข้าไปในตัวสายน้ำครั้งนี้ง่ายขึ้นเพราะมีสิ่งช่วยหล่อลื่น
"อะ อ่า" สายน้ำครางออกมาไม่เป็ศัพท์ บูมกระแทกเข้าไปในตัวสายน้ำเน้นๆแรงๆ
" อ่า อ๊า บูมมันแรงไปแล้วนะ" สายน้ำพูดขึ้น
"หึๆ แต่ก็ชอบไม่ใช่หรอ อื้ม" บูมพูด
"อ๊าาาา น้ำไม่ไหวแล้ว" สายน้ำพูด
" อื้ม ซื้ด บูมก็ไม่ไหวเหมือนกัน "
"อ่า" " ซี๊ด" แล้วทั้งสองก็สุขสมไปพร้อมกัน ก่อนที่จะต่อบทรักครั้งต่อไป ทั้งสองก็ต้องใเมื่อได้ยินเสียง
กรี๊ด กรี๊ด
"นี่มันเกิดอะไรขึ้น ตาบูม แกทำอะไรหนูสายน้ำนะห๊ะ!"
" แม่ ! "
"คุณป้า ! "
............................................................
5K
