“กลืนกินศักดิ์สิทธิ์”
[ทักษะดาบ กลืนกินศักดิ์สิทธิ์ เลเวล1]
ปลดปล่อยทักษะแสงดาบชนิดล็อคเป้าหมายสร้างความเสียหาย500%ของพลังโจมตีใส่ศัตรูที่อยู่ข้างหน้าทั้งหมดในระยะ10*20หลา และสร้างความเสียหายเป็ธาตุศักดิ์สิทธิ์700%ของค่าพลังศักดิ์สิทธิ์ Undead และ เผ่าอสูร ได้รับความเสียหายเป็2เท่า
มานาที่ใช้ 7,200 หน่วย คูลดาวน์ 1ชั่วโมง
[ระบบสมญานาม : ผู้พบเห็นเส้นทางของตำนานนักบุญดาบแสดงผล : ทักษะเกี่ยวกับดาบรุนแรงขึ้น30%, ทักษะเกี่ยวกับพลังศักดิ์สิทธิ์รุนแรงขึ้น20%, สร้างความเสียหายแก่Undead และ เผ่าอสูร รุนแรงขึ้น10%]
[คริติคอน]
[ระบบ สมญานาม: เก้าแรกของราชันดาบแสดงผล โจมตีคริติคอนรุนแรงขึ้น30%]
[ระบบท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 248,465 หน่วย]
***
แสงสีขาวสว่างจ้าปกคลุมร่างกายของเดอะริปเปอร์จนแทบมองไม่เห็น
‘สุดยอด! สมกับเป็ทักษะของนักบุญดาบ สามปีที่ผ่านมาของฉันไม่สูญเปล่าแล้ว ถึงจะได้ผลดีกับเฉพาะอันเดดและเผ่าอสูรก็เถอะแต่นี้มันจะสุดยอดเกินไปแล้ว หรือว่านี้จะเป็บัคงั้นหรอ?’
ลูชใมากกับผลลัพธ์ของทักษะที่บวกเข้ากับสมญานามและยังติดคริติคอน
มอนสเตอร์ตรงหน้าของลูชที่มีเลเวลต่างกันถึง31ระดับเกือบตายในการโจมตีด้วยทักษะเดียวของเขา ฟีเลียเองก็ใไม่แพ้กัน เธอเองยังไม่ทันจะได้ร่ายบัพให้ลูชเลยแม้แต่น้อย
‘หรือเขาจะโกหกเราเื่ของเลเวลกัน’
เธอจะเข้าใจผิดก็ไม่แปลกอะไร เพราะทักษะนี้นั้นสร้างความเสียหายเป็2เท่าต่อเผ่าพันธุ์อันเดดแถมยังพ่วงมาด้วยคริติคอลที่แรงขึ้นถึง30% เพราะหากให้เทียบที่ค่าสถานะของลูชกับผู้เล่นแถวหน้าของโลกแล้วนั้น ต้องบอกเลยว่าค่าสถานะของเขาตอนนี้นั้นเรียกว่าขยะก็ยังได้มันคือพลังของทักษะล้วนๆ
ลูชไม่ได้ยืนเฉยเขารีบฟันปิดชีพของเดอะริปเปอร์ทันทีและระบบก็เด้งขึ้นมาเตือนสติของลูชทันที
[ระบบท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย7,180 หน่วย]
[ท่านสังหารเดอะริปเปอร์ค่าประสบการณ์ 480,750]
[ท่านได้รับมีดสั้นของเดอะริปเปอร์]
[ท่านได้รับกระดูกขาซ้ายของอันเดดระดับต่ำ]
[ท่านได้รับ 24 เหรียญเงิน]
‘อ่า~ คงไม่ใช้บัคสิน่ะเราโจมตีพวกมันเข้าเจ็ดพันหน่วยเท่านั้นหากไม่มี กลืนกินศักดิ์สิทธิ์ คงเป็เื่ยากแน่แต่ว่าพวกมันแค่ตัวเดียวเรากับได้ค่าประสบการณมาถึง5เปอร์เซ็นแล้วสมกับที่ได้รับค่าประสบการณ์สองเท่าหน่อย’
“เห้ ฟีเลียเธอกำลังยืนฟันกลางวันอะไรอยู่มิทราบช่วยบัพให้ฉันหน่อยสิยังไงนี้มันก็เควสของเธอนะถ้าเมื่อกี้เธอรีบบัพให้ฉันละก็ฉันอาจจะทำ one hit kill ได้เฉียวนะ”
“หืม..แล้วใครใช้ให้นายหัวเราะแปลกๆตอนเข้าดันเจี้ยนกันละ”
‘มันเกี่ยวกันตรงไหนฟะ’
“การคุมครองศักดิ์สิทธิ์”
“ปีกแห่งแสง”
“วิวรณ์นักบุญ”
“แค่นี้คงพอนะฉันจะได้เก็บบัพอื่นไว้ใช้ยามจำเป็”
ลูชไม่ได้ตอบอะไรออกไปเขาทำเพียงสงสัยเกี่ยวกับชื่อบัพของเธอ
‘วิวรณ์นักบุญงั้นหรอ? คงไม่หรอกมั่งจะมีผู้เล่นที่มีคลาสของนักบุญได้ยังไง กว่าเราจะได้โอกาสเปลี่ยนเป็คลาสตำนานของนักบุญดาบเรายังต้องใช้เวลาตั้งสามปีเลยนะ’
ลูชสลัดความคิดที่ฟีเลียจะเป็1ในคลาสลับนักบุญออกไป
แต่ในความจริงแล้วคลาสตำนานของนักบุญดาบนั้นลูชสามารถรับเควสของมันได้ั้แ่ปีแรกที่เขาเล่นเกมนี้แล้วหากเขาไม่บ้าเอาแต่ฆ่าครูฝึกจนถึงเลเวล99
ลูชพุ่งตรงลึกเข้าไปในดันเจี้ยน Grim Reaper หลังจากเจอเดอะริปเปอร์อีกตัว ในคราวนี้เขาทำได้เพียงโจมตีธรรมดาใส่เดอะริปเปอร์เท่านั้นเพราะจากทักษะเมื่อครู่นั้นเขาเหลือมานาอยู่เพียง430หน่วยเท่านั้น โชคดีที่บัพของฟีเลียช่วยเขาได้มากเลยทีเดียว
[ท่านสร้างความเสียหายแกเป้าหมาย 9,885 หน่วย]
[ท่านสร้างความเสียหายแกเป้าหมาย 9,700..
[ท่านสร้างความเสียหาย
ลูชเริ่มเริงระบำในดันเจี้ยน Grim Reaper ผ่านไปไม่กี่วันเท่านั้นที่เขาเริ่มฝึกวิชาที่โรงฝึกเต่าทมิฬกับปรมาจารย์โจ
แต่เขาก็พัฒนาขึ้นมากสามารถเรียกได้ว่าเขานั้นมีพร์ในการเป็นักดาบเลยก็ว่าได้การเคลื่อนไหวที่สูญเปล่าของเขาลดลงมากและเริ่มคลายกับการร่ายรำซะมากกว่าการฟาดฟัน
เขาใช้เวลาเพียงสามนาทีเท่านั้นในการล้มเดอะริปเปอร์ แม้เขาจะไม่ได้ใช้ทักษะก็ตาม
‘เป็อย่างที่คิดหากเราไม่ใช้ทักษะเข้าช่วยการล่ามอนสเตอร์พวกนี้ไม่ง่ายเลยหากไม่มีบัพของฟีเลียเราอาจรับมือพวกมันสองตัวพร้อมกันไม่ไหว’
ส่วนหนึ่งคงต้องขอบคุณสุดยอดบัพของฟีเลียทั้งความเร็ว พลังชีวิต และพละกำลัง ของลูชเพิ่มขึ้นอย่างมากแถมเธอยังมีบัพที่เหลือไว้ใช้ในยามจำเป็เก็บเอาไว้อีกเธอบริหารมานาได้เป็อย่างดีและสามารถหมุนเวียนบัพออกมาให้เขาได้เลื่อยๆมันทำให้พวกเขากวาดล้างชั้นที่1ของดันเจี้ยนได้พายในครึ่งวัน
ชั้นที่สองของดันเจี้ยน
ลูชเองก็เริ่มที่จะจับทางของพวกเดอะริปเปอร์ได้บางแล้วแต่สิ่งที่เข้าไม่ได้คิดเอาไว้ก็คือ
“ขยะ ทำไหมไอมอนสเตอร์พวกนี้ถึงดรอปแต่ขยะออกมากันบ้าเอ้ย”
“นายหวังสูงเกินไปแล้วส่วนใหญ่แล้ว80%ของดันเจี้ยนหากเราไม่พบหีบสมบัติ ของที่เหลือก็คงเป็วัสดุซะส่วนใหญ่หรือไม่ก็อาจเป็ไอเท็มเควสของใครบางคน เดี๋ยวฉันจะให้ชื่อของพ่อค้าคนกลางไว้ให้ก็แล้วกันเดียวเขาจะช่วยกระจายสินค้าให้”
“นี้ฉันต้องขอบใจเธอไหมเนี้ย”
“ไม่ต้องก็ได้ย็ะ”
หลังจากที่ทั้งสองอยู่ด้วยกันมา2วันั้แ่ที่เมืองหลวงพวกเขาก็เริ่มสนิทกันขึ้นเลื่อยๆ
ตลอดทั้งวันที่ผ่านมานั้นลูฟกับฟีเลียพูดคุยเกี่ยวกัยสิ่งต่างๆแต่สิ่งที่ทำให้ลูชใที่สุดก็คือเื่เกล็ดSilicaพวกเขาลองเรียกเธออกมาอีกครั้งแต่พวกเขาก็ไม่ได้เกล็ดซิวเพื่ม ซึ่งดูเหมือนมันจะมีจำกัดเพราะเกล็ดของเธอก็เหมือนเกราะที่ใช้ป้องกันภัยตามธรรมชาติเธอจึงให้พวกเขาไม่ได้อีก
“ว่าแต่เธอได้คลาสลับมาได้ยังไงงั้นหรอ”
ตลอกทั้งวันที่ผ่านมานั้นพวกเขาเริ่มคุยกันจนคุ้นเคยกันแล้ว และลูชก็พอเดาได้ว่าฟีเลียนั้นเป็คลาสลับถึงจะยังไม่รู้ว่าเป็คลาสอะไรก็เถอะ
“คลาสของฉันงั้นหรอก็ไม่ได้พิเศษอะไรหนักหลอกอาจจะเรียกว่าฉันดวงดีก็ได้ฉันบังเอิญตายในจุดที่ใกล้เคียงกับภารกิจแล้วได้ไปเกิดที่สุสานนอกเมืองแล้วได้พบกับซิวและก็ได้รับภารกิจคลาสจากที่นั้นแหละส่วนเื่มันเป็คลาสอะไรขอไม่บอกก็แล้วกันนะ”
ลูชเองก็ไม่ได้ซักไซอะไรเพิ่มเติมแล้ววันแรกของดันเจี้ยนก็ผ่านไป
***
ในวันที่สองของการล่าในดันเจี้ยนนั้นลูชแกับฟีเลียได้ตกลงจะล็อคเอาท์ออกจากเกมไปครึ่งวัน
เนื่องจากลูชนั้นต้องไปฝึกวิชาดาบและศิลปะการต่อสู้ที่โรงฝึกสวนฟีเลียเองก็้าออกไปพักผ่อนนอกเกม หลังจากผ่านไปครึ่งวันทั้งสองคนก็กลับเข้ามาในวันที่สามของดันเจี้ยน
ทั้งสองยืนอยู่หน้าทางเข้าสู่ชั้นที่3ของดันเจี้ยน
“ไปกันเถอะฉันอยากจัดการบอสของดันเจี้ยนนี้ให้ได้ตอนที่บัพสองเท่าของดันเจี้ยนยังเหลืออยู่”
ฟีเลียทำเพียงพยัคหน้าเบาๆเพราะต่อให้บัพยังเหลืออยู่ ของที่เธอได้รับก็ยังคงเหมือนเดิมแต่เธอเองก็อยากที่จะทำเควสของคลาสเธอให้สำเร็จเร็วๆเช่นกัน
ในชั้นที่สามพวกเดอะริปเปอร์เพิ่มจำนวนมากขึ้นจนลูชเริ่มตึงมือ
แต่เขาก็ยังไม่้าให้ฟีเลียเข้ามาช่วยในการต่อสู้อยู่ดี หลังจากที่ผ่านชั้นที่สองมานั้นลูชเริ่มชินกับรูปแบบการโจมตีของพวกเดอะริปเปอร์ขึ้นมาก แถมเลเวลของเขานั้นก็เพิ่มมาถึง6ระดับแล้วตอนนี้เขาสามารถรับมือกับพวกมันได้พร้อมกันถึงสามตัวเลยทีเดียว โชคดีที่ดูเหมือนดันเจี้ยนนี้จะเป็ดันเจี้ยนขนาดเล็กและมีมอนสเตอร์เป็เดอะริปเปอร์ทั้งหมดเลยเป็เื่ง่ายที่จะปรับตัวในดันเจี้ยนนี้
ดันเจี้ยนส่วนใหญ่นั้นมักมีอยู่ที่4ชั้นขึ้นไปโดนหากว่าเป็ดันเจี้ยนขนาดเล็กนั้นห้องของบอสจะต้องอยู่ในชั้นที่4หรือชั้นที่5ของดันเจี้ยน และปัจจุบันภายในPath of God นั้นก็ยังมีกิลด์เพียงไม่กี่กิลด์เท่านั้นที่สามารถเคลียร์ดันเจี้ยนขนาดกลางได้สำเร็จเนื่องด้วยขนาดที่ใหญ่เกินกว่าจะสำรวจไหวของดันเจี้ยน ทำให้ของจำเป็ เช่น พวกโพชั่นพลังชีวิตกับโพชั่นมานามีไม่พอต่อการสำรวจ
***
และในวันถัดมาจากความบ้าคลั่งของลูชที่้าล้มบอสของดันเจี้ยนให้ได้ก่อนที่บัพสองเท่าจะหายไปนั้น
[เวลาคงเหลือของบัพสองเท่าดันเจี้ยน Grim reaper 1ชั่วโมง 47นาที]
พวกเขาก็ได้เจอกับทางลงไปยังชั้นที่4ของดันเจี้ยนโดยที่ชั้นที่สี่นั้นไม่มีอะไรอยู่เลยนอกจากบันลังก์ตรงกลางห้อง
ตามที่พวกลูชคาดไว้ในชั้นที่สี่ของดันเจี้ยน Grim reaper นั้นเป็ห้องของบอสดันเจี้ยน
บันลังก์สีเขียวมรกตกำลังส่องสว่างในความมืด
บนบันลังก์มีเพียงโครงกระดูกที่ไม่มีเนื้อหนังติดอยู่เลยแม้แต่น้อย
มันกำลังนั่งกอดเคียวที่เป็เหมือนกับยมทูตสมกับชื่อของดันเจี้ยนนี้อย่างแท้จริงและชื่อเหนือศีรษะของมันก็บ่งบอกได้เป็อย่างดีว่ามันคือเ้าของทุกสิ่งทุกอย่างในดันเจี้ยนแห่งนี้
[The Grim Reaper]
102
