ท่ามกลางเมืองเฮเทียัั์ตัวสีขาว ยืนตระหง่าน เบื้องหน้ามีัอีกตัวหนึ่งนอนสิ้นเรี่ยวแรง
"เราต้องช่วยทารัน"เสียงของเดล ะโมาแต่ไกล เนลเมื่อได้ยินเสียงนั้น ก็ถอดถุงมือออก หัตถ์เพลิงสีฟ้าส่องประกายชัดเจน
"ขอโทษท่านอาจารย์ข้าต้องใช้มัน!!"เนลชูมือขึ้นท้องฟ้า ทันใดนั้น ท้องฟ้าค่อยเปิดกว้างขึ้น เมฆแหวกออก คล้ายจะเปิดทางให้กับบางอย่าง แสงสีฟ้าค่อยๆส่องลงมา ตรงที่ัสีขาวอยู่ ทันใดนั้นมี มือสีฟ้าขนาดั์พุ่งลงมา กระแทกใส่ัสีขาวจะจมไปกับพื้นเสียงดังสนั่น ฝุ่นควันมากมายลอยขึ้น จนแทบไม่เห็นอะไรเลยนอกจากแสงสีฟ้า
"ท่านเดลข้าฝากท่านทารันด้วย"เนลบอกกับมนุษย์หมาป่าขนสีเงินที่กำลังวิ่ง
ในขณะนั้นแสงสีขาว ถูกยิงออกจากปากของัขึ้นฟ้า อย่างรุนแรง บ่งบอกว่าเ้าัตัวนั้นอารมณ์โกรธมากมายนัก มือสีฟ้าขนาดั์ค่อยๆแบออก มือนั้นจับที่ตัวัสีขาว แต่ันั้นกลับดิ้นรนเพื่อจะออก
"เราต้องออกไปจากที่นี้"เนลพูดขึ้น พร้อมกับยื่นมือไปข้างหน้า และมือสีฟ้าั์นั้นจับัตัวสีขาวไว้แน่นเพื่อไม่ให้มันดิ้นออกมา มือนั้นมันพุ่งทะยานขึ้นฟ้าอย่างรวดเร็ว จนออกนอกเมืองไปไกลออกไป เนลก็ะโตามออกไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน
ในขณะเดียวกัน ณ ปราสาทของฟาเซียราชันย์เพลิงสีเื
"ถึงเวลาแล้ว"ฟาเซียพูดขึ้นในขณะที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ และหมาป่าเพลิงสีแดงเฝ้าไม่ห่างกาย พร้อมกับเหล่าขุนพลที่อยู่เบื้องหน้า
"เอาละ!!"ฟาเซียค่อยลุกจากจากบัลลังก์ที่นั่งอยู่ เธอค่อยๆ เดินออกไปที่ระเบียงที่อยู่ข้างหน้า และหมาป่าเพลิงสีแดงเดินตาม
"คามิว"ฟาเซียพูดขึ้น ปานเสียงกระซิบ
"ขอรับ" ชาย ร่างเล็กอยู่ในชุดหนังสีดำรัดรูป ใส่หน้ากากไร้หน้าสีแดง เดินออกมาจากแถวขุนพลที่ยืนก้มหน้าอยู่ เดินมาหยุดอยู่ตรงระเบียงที่ฟาเซียยืนอยู่ เขาคุกเข่าลงกับพื้น
"ไปเอามันมาผู้ที่มีเพลิงสีฟ้าปริศนานั้น"ฟาเซียก้มมองขุนพลที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้า เธอยื่นหน้าไปใกล้ๆ ชายในหน้ากาก
"ถ้ามันขัดขืนก็ฆ่ามันซะ"ฟาเซียพูดขึ้นอย่างเยือกเย็น สายตาที่โเี้
"ขอรับ คำสั่งของราชันย์ถือเป็ที่สุด"คามิวชายในหน้ากากยืนขึ้น
"หึ หึ ข้ามีของขวัญให้"ฟาเซีย ค่อยแบมือทันใดนั้นหมาป่าเพลิงสีแดง ค่อยๆเปลี่ยนสภาพ เป็หอกสีแดงสดราวกับเื เธอยื่นมันให้กับคามิวอย่างใจเย็น
"อย่าทำให้ข้าต้องผิดหวัง"ฟาเซียพูด
"ขอรับ"คามิวรับหอกสีแดง
ทันใดนั้นเขาก็ะโขึ้นจนสูงเสียดฟ้า เปลวเพลิงสีแดงห่อหุ้มตัวเขาอย่างรวดเร็ว คามิว ยกหอกสีแดงขึ้น จากนั้นเขาก็ปามันไปสุดแรง หอกนั้นพุ่งตรงออกไปเสียดสีกับอากาศจนเกิดเพลิงสีแดงราวกับดาวหาง จุดหมายของมันคือเฮเทีย จากนั้นคามิวก็หายไป
ณ ชายป่าไกลจากเมืองเฮเทีย
ฝุ่นควันมากมาย ลอยขึ้น จากการตกลงมาของัและมือั์สีฟ้าที่จับมันกดลงกับพื้น
"เอาละ คงไม่มีไครเห็นแล้วนะ"เนลพูดขึ้น ในขณะที่มือั์สีฟ้า ค่อยจางลง จนหายไป
ัสีขาวค่อยๆลุกขึ้น มันอ้าปากเตรียมจะพ่นไฟสีขาว
"อย่านะ"เนลพูดขึ้น จากนั้นไฟสีฟ้าค่อยออกมากตัวเขา เปลวเพลิงค่อย ขยายตัวออกไป ไกลขึ้นๆ จนเป็โดมสีฟ้าขนาดั์ คลุมตัวันั้นไปด้วย ัหยุดพ่นไฟลงทันใด
"กางได้แค่นี้เองเหรอ อาณาเขต ราชันย์นี้ กินพลังเรามากเลยนะ "เนลพูดขึ้นอย่างไม่สนใจันั้นเลย
"เอาละ นอนๆไปซะ ขอโทษด้วยนะที่ต้อง ที่ต้องทำให้เจ็บ"เนลพูดขึ้น จากนั้นเพลิงสีฟ้าค่อยๆ แปรสภาพ เป็อาวุธนับสิบ ลอยอยู่ ภายในโดมสีฟ้านั้น
"เอาละ"เนลพูดขึ้นและเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว เขาจับดาบที่ลอยอยู่อย่างรวดเร็วจนตาัไม่สามารถมองได้ทัน ฟันเข้าที่ปีกอย่างรุนแรง ทันทีที่ฟันลง เนลก็ใช้ความเร็วในอาณาเขตของราชันย์ที่ เขาจะสามารถเคลื่อนไหวได้ตาม้า ไม่ว่าจะเร็วแค่ไหน หรือจะไปทางไหน ตราบใดที่เขาอยู่ในอาณาเขตราชันย์ เขาคือผู้ชนะ อาวุธนับสิบถูกแทงทะลุเกร็ดอันแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้าอย่างง่ายดาย เนลใช้ความเร็วที่มี พุ่งไปมาราวกับลูกบอลเด้งไปมา อาวุธต่างที่ลอยอยู่ภายใต้อาณาเขตราชันย์ ถูกใช้อย่างอิสระ ตามตัวของั มีอาวุธมากมาย ปักคาติดตามตัวนับสิบ ัั์ไร้ทางสู้ สิ้นเชิง
"สลบไปซะ!!"ค้อนขนาดั์ถูกทุบลงบนหัวัอย่างรุนแรง ัั์ล้มลง นอนแน่นิ่งลงทันใด
"ฟู่!! เหนื่อยเหมือนกันนะ"เนลพูดขึ้น และอาณาเขตราชันย์ค่อยๆสลายไป
ัสีขาวค่อยๆ หดตัวลงเรื่อยๆ จนกลายเป็หญิงสาว ผิวสีขาวราวกับหิมะ ใบหน้าสวยงามราวกับภาพวาด ในชุดสีขาว นอนนิ่งสลบอยู่กับพื้น
"เฟรเหรอ?"เนลพูดขึ้น แล้วเพลิงสีฟ้าค่อยๆคลุมตัวหญิงสาวและรักษาอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เธอยังนอนสลบ
ทันใดนั้นเนลรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่าง ตกลงสู่เมืองเฮเทียอย่างรุนแรง เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ควันสีดำลอยขึ้นอย่างน่าสงสัย
"ทารัน!!!!"เนลพูดขึ้น ตัวเขาเองก็รีบ มุ่งหน้าอย่างรวดเร็ว เนลใช้เวลาไม่นานนัก ก็มาถึงจุดที่ทารันกับเดลอยู่
ภาพข้างหน้า ที่เนลเห็น หอกสีแดงฉานถูกปักคาอยู่บนท้องของทารันเืนองเต็มพื้น มีมือปริศนาจับอยู่บนด้ามหอก คือชายคนหนึ่ง ในชุดหนังสีดำ ใส่หน้ากากสีแดงไร้ใบหน้า เท้าข้างหนึ่งเหยียบอยู่บนหน้าอกของเดล
"ออกไปจากเพื่อนของข้า!!!!!เดี๋ยวนี้"เนละโออกไปทันที เขาพุ่งเข้าใส่เปลวเพลิงสีฟ้าเปลี่ยนสภาพเป็ ดาบขนาดั์ฟันใส่ชายปริศนาอย่างเต็มแรงจนเสียงดังสนั่น แต่ผลลัพธ์มันไม่เป็อย่างที่ตั้งใจ ชายคนนั้นยกหอกขึ้นมากันไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว
"ขออภัย ขอรับ ท่านราชันย์ของข้า้าพบท่านขอรับ ท่านมีตัวเลือก1.ไปกับข้า 2ตายอยู่ตรงนี้ขอรับ"ชายในชุดหนังสีดำนามว่าคามิวพูดขึ้นพลาง ดันเนลออกมาอย่างง่ายดาย
"แล้วทำไมต้อง ทำร้ายสหายของข้า!!"เนลพูดขึ้นอย่างโมโห
"ขอโทษขอรับ พวกเขาไม่ตอบคำถามที่ข้าถาม และพยายามจะต่อสู้ ข้าจำเป็ต้องทำขอรับ"คามิวพูดขึ้น พลางยกเท้ากระทืบเดลหลายครั้ง
"ออกไปจากสหายของข้า เดี๋ยวนี้!!!"เนลพูดขึ้นอย่างโกรธ กำปั้นสีฟ้าขนาดั์ โจมตีเข้าใส่คามิวจนกระเด็นออกไปอย่างรุนแรง ทะลุเข้าไปในปราสาทสีขาวในเมืองเฮเทีย เศษฝุ่นจากซากกำแพงลอยขึ้น ท่ามกลางเศษฝุ่นมากมาย มีหอกแสงสีแดงพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว มันแทงเข้าที่ตัวของเนลลอย่างรุนแรง จนเนลไถลไปกับพื้น
"ท่าทางท่านจะเลือกที่จะตายนะขอรับ"คามิวเดินออกมาจากเศษฝุ่นอย่างใจเย็น หน้ากากสีแดงแตกร้าวจนร่วงลงกับพื้น เผยให้เห็นใบหน้า ที่ขาวซีดราวกับศพยิ้มปากกว้าง และมีผลึกสีแดงบนหน้าผากเปล่งประกาย
"ถ้าไม่มีผลึกคีเวลข้าคงเจ็บหนักไปแล้ว"คามิวพูดขึ้น และหอกสีแดงก็ลอยกลับมาเหมือนมีชีวิต
"มาเริ่มกันเลย!!"คามิวพูดขึ้นพร้อมยกหอกสีแดงเตรียมโจมตี
8K
