“อะอื้อ ขอบคุณครับ”ตะวันรีบหลบสายตาก่อนที่จะคว้าแจกันจากมือไตรภัค
“อืม????” ส่วนไตรภัครีบเดินออกมาทันที
[เป็อะไรเนี่ยยย!!! ไม่เคยใจเต้นกับใครแบบนี้กับใครมาก่อน]ตะวันได้แต่ทุบใจตัวเองที่คิดสิ่งที่เป็ไม่ได้กับไตรภัค เขาไม่เคยใจเต้นแรงขนาดนี้ขนาดหมอเก่งที่เป็แฟนของเขาอาการใจเต้นแบบนี้ก็ไม่เคยเกิดขึ้น
“เป็อะไรว่ะ!!!”ไตรภัคเองก็ได้แต่สงสัยว่าทำไมตัวเองรู้สึกแบบนั้นกับหลานชาย
“ไตรภัค”
“ไตรภัค!!!!”
“คะครับ คุณแม่”
“เป็อะไรแม่เรียกเราตั้งนานแล้ว”
“ป่าวครับ แล้วคุณแม่มีอะไรป่าวครับ”
“แม่อยากให้ลูกมาดูนี้หน่อย”ไตรภัคเดินตามจันทร์ไปติดๆ จันทร์ได้เปิดเอกสารบ้างอย่างให้กับไตรภัคได้ดู
“นี่มัน....”ไตรภัคดูถึงกับใทันที เพราะสิ่งที่จันทร์ให้ดูมันคือยอดเงินที่มันดูผิดแปลกไป
“ใช่ลูก แม่ว่าั้แ่เราเปลี่ยนผู้จัดการของสาขาภูเก็ตยอดขายเราลดลงอย่างน่าแปลก”ก่อนหน้าที่ภูจัดการคนเก่าอยู่ยอดขายดีมากแต่ พอเปลี่ยนผู้จัดการยอดแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด
“เดียวผมลงไปดูเองครับแม่”ไตรภัคหันไปพูดกับจันทร์ จันทร์ก็ได้แต่พยักหน้าตอบ
หลังจากตะวันดูแลรินเรียบร้อยเขาก็ลงมานั่งคุยกับคุณย่าของเขา
“????”ไตรภัคได้แต่เหลือบมองตะวันอยู่ไม่ห่าง
“55555ใช่ครับคุณย่า”
“55555ย่าก็ว่างั้น เออตะวันย่าชอบมากเลยนะเทียนหอมที่ตะวันให้ย่าหนะ”
“หอมใช่ไหมครับ????”
“ใช่ย่ารู้สึกผ่อนคลายมาก เออไตรหรือเราจะเอาเทียนหอมไปว่างหน้าร้านของเราด้วยดี”
“แม่ผมบริษัทของเราเกี่ยวกับเสื้อผ้านะครับ”
“แกมีบริษัทเดียวเหรอไง!!!”ธุรกิจอีกอย่างนึงของไตรภัคคือการเปิดสปาและมีหน้าร้านไว้จัดจำหน่ายเื่ของอุปกรณ์ทำสปาต่างๆ
“อ่อ....จริงด้วยผมลืมเลยแหะ”
“หึ ตาลูกคนนี้หนิ”
“????”
“ยิ้มอะไรห้ะปลาปักเป้า”ไตรภัคพูดขึ้นหลังจากเห็นตะวันแอบอมยิ้ม
“อาไตร!!!”
“ไตร อย่าว่าน้องสิ”
“????”
กริ้งๆ เสียงโทรศัพท์ของตะวันดังขึ้น
“ครับพี่หมอ”
“พี่รออยู่ด้านนอกนะ”
“ครับ”
“คุณย่าครับ ตะวันกลับก่อนนะครับ”
“หมอเก่งมารับเหรอลูก”
“ใช่ครับ”
“อ่อ อืมๆ”
“อาไตรสวัสดีครับ”
“อืม????”
ตะวันเดินออกมาเจอเก่งยืนรอเขาอยู่ ตะวันฉีกยิ้มมาแต่ไกล
“ตะวัน”คนที่เรียกตะวันไม่ใช่เก่งแต่เป็ไตรภัคที่เดินตามหลังตะวันมาติดๆ
“????”สีหน้าของหมอเก่งไม่พอใจอย่าเห็นได้ชัด
“ครับอาไตร”
“เราลืมของหนะ”
“อะไรเหรอครับ”ไตรภัคยกช่อดอกไม้ขึ้นมา ตะวันได้แต่ทำหน้างงและรับมันเอาไว้
[ที่ร้านดอกไม้ ผมเห็นตะวันยืนมองดอกไม้ช่อนึงอยู่นาน และดูท่าทางจะชอบ ผมเลยแอบซื้อมาให้เขา เพราะเขาดูแลรินเป็อย่างดีและที่สำคัญเขาเป็หลานของผม]
“ก็เห็นเรายืนมองอยู่นาน”
“แต่มันแพงนะครับอา”
“อาไม่ได้ให้ฟรีๆหน่อย”[ผมพูดเล่นนะครับ เพราะเห็นสายตาจากคนด้านหลังที่ส่งสายตาอาฆาตมา]
“แล้วอาจะให้ตะวันทำอะไรครับ”
“เดียวก็รู้”
“อะแฮ่มๆ”
“เออ...ผมกลับก่อนนะครับอาไตร ขอบคุณมากนะครับ????”ตะวันพูดจบก้รีบขึ้นรถทันที
“ดอกไม้สวยดีเนอะ????”
“เออ...คะครับ”
ระหว่างทางตะวันพยายามพูดคุยกับเก่งแต่เก่งก็ดูเหมือนจะงอนๆตะวันอยู่
“พี่หมอวันนี้เป็อะไรครับ”
“ป่าว....”
“พี่หมอโกรธอะไรตะวันเหรอป่าว?”
“ป่าว”
“ถ้าเกิดตะวันทำอะไรให้พี่หมอไม่พอใจตะวันขอโทษด้วย”
“????”
“.......”
เบรคคคคค....เก่งหยุดรถทันที
“พี่ไม่ได้โกรธ พี่แค่หึง!!!”
“หึง.....”
137
