เสียงหัวเราะ เสียงซุบซิบ เสียงถากถางปนรังเกียจมันยังคงดังวนอยู่ในหูหนูไม่หยุด
"กลิ่นเหม็นชิบหายเลยว่ะ"
"xีใครวะ เปียกขนาดนั้น เหมือนโดนปล่อยน้ำมาเป็ถัง"
"xีเน่าแน่ ๆ กลิ่นแรงเป็บ้า"
หนูนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องเรียน แต่ข้างในคือพายุคลั่ง
กล้ามเนื้อทั่วตัวตึงไปหมด หัวใจเต้นไม่เป็จังหวะ
หัวหนูร้อนวูบวาบ เหมือนมีไฟลามขึ้นมาจากปลายเท้า
หนูอยากกรีดร้อง อยากหายไปจากโลก
แต่หนูกลับนั่งนิ่ง ยอมให้ทุกอย่างถาโถมเข้ามาอย่างหน้าด้าน ๆ
"จะไม่มีใครรู้… ไม่มีใครรู้ว่าเป็ของหนู…"
หนูท่องคำนี้อยู่ในใจซ้ำไปซ้ำมา
แต่ในใจมันก็รู้ดีว่าตัวเองโกหก
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นพร้อมกับข้อความที่ทำให้ใจหนูหยุดเต้น
"xีหมาเงี่x ๆ เหม็นโชยทั้งโรงอาหารเลยนะ มึงภูมิใจมั้ย"
"เด็กคนนึงอ้วกแทบพุ่งตอนเห็นของชั้นในเปียกน้ำxีของมึงมึง กูหัวเราะแทบตาย"
หนูไม่อยากเชื่อสายตา ข้อความที่เ้านายส่งมา…หนูอ่านแล้วแทบจะมุดดินหนีมายไปเลย…
"อย่าทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แบบนั้นสิ"
"มึงทำกูอยากเห็นมึงน้ำแตกบนเก้าอี้เรียนตอนครูสอนอยู่เลย"
จังหวะนั้นเอง…
วี๊บบบบ...
หนูสะดุ้งเกร็งทันที
แรงสั่นจากข้างในมันพุ่งขึ้นมากลางหว่างขา
ไข่สั่นที่เ้านายสอดคาไว้ในตัวหนูั้แ่เช้า
มันถูกเปิดขึ้นมาอีกแล้ว…
ไม่แรง แต่ก็ไม่เบา
มันสั่นจี้เข้าไปถึงข้างใน ทำเอาหนูหอบแ่ ๆ อยู่เงียบ ๆ บนเก้าอี้
ใจหนึ่งก็กลัวคนจะหันมามอง
อีกใจก็เหมือนโดนกรีดอยู่ข้างใน
วี๊บบบ... วี๊บบบ... วี๊บบบ...
หนูบีบขาแน่นจนต้นขาสั่น
นิ้วจิกโต๊ะเรียนจนข้อนิ้วซีด
เสียงครูสอนหน้าชั้นกลายเป็เสียงอู้อี้ห่างไกล
เสียงในหัวหนูตอนนี้มีแค่คำด่า… จากเ้านาย
"ทำหน้าดี ๆ สิ อยากให้ใครรู้ว่ามึงกำลังนั่งเสียวกับไข่สั่นในxีมึงสั่นอยู่หรอ?"
"ถ้ามึงเผลอครางขึ้นมา มึงได้ดังทั่วโรงเรียนแน่"
หนูกลั้นหายใจ ข่มเสียงไว้จนหน้าชา
ในขณะที่ร่องลึกข้างล่างหนูกำลังบีบรัดของเล่นนั่นแน่นจนเหมือนจะกลืนมันเข้าไปทั้งลูก
ครู่เดียว เ้านายส่งอีกข้อความมา
"เสียวxีละสิ ตัวมึงกระตุกแรงเลยนะ"
"เดี๋ยวกูจะเพิ่มระดับให้อีกนิดนะ…"
บรื๊นนนนนนนนน—
หนูแทบกระตุกทั้งตัว
แรงสั่นพุ่งขึ้นมาแบบไม่ทันตั้งตัว
ความอับอายกับความเสียวมันปะทะกันตรงกลางอก
มือข้างหนึ่งของหนูเผลอกำชายกระโปรงแน่นจนยับ
น้ำตาแทบไหล
"หนูจะบ้าตาย… หนูจะไม่ไหวแล้ว…"
แต่เ้านายไม่สน
"ไอเด็กร่าx อย่าทำเป็ร้องไห้"
"แค่กูอยาก รูxีของมึงก็ต้องพร้อมให้กูฝึกได้ทุกที่ทุกเวลา"
"มึงเกิดมาเป็ทาส เป็ของเล่นของกู เข้าใจรึยัง"
หนูเม้มปากแน่น… เสียงครูถามนักเรียนอยู่หน้าชั้น
ทุกคนกำลังตั้งใจฟัง
แต่หนูกำลังนั่ง "เงี่ยx" อยู่กลางห้องเรียน…
คนที่นั่งข้าง ๆ หันมามองนิดหนึ่ง
หนูสะดุ้ง ทำหน้าเฉยไว้
แต่ข้างในมันทั้งร้อนทั้งเปียก
น้ำxีของหนูมันค่อย ๆ ซึมออกมาจากปลายกระโปรงข้างล่าง
จนหนูเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า เก้าอี้มันเปียกน้ำxีหนูไปด้วยแล้วหรือยัง
"เ้านายคะ… อย่าแกล้งหนูแบบนี้เลย…"
"หนูจะทนไม่ไหวแล้ว…"
แต่ข้อความสุดท้ายที่เขาส่งมาคือ
"กูจะทำให้มึงรู้ ว่าความเป็ทาสของมึงไม่มีเวลา ‘หยุดพัก’ "
หนูนั่งทนอยู่บนเก้าอี้ทั้งบ่าย
ไข่สั่นในตัวหนูไม่เคยหยุดแม้แต่นาทีเดียว
มันเบาบ้าง แรงบ้าง เปลี่ยนระดับเหมือนมีคนเล่นแผงควบคุมอยู่ตลอด
แน่นอน… เ้านายของหนูคือคนกดอยู่
หนูกำกระโปรงที่ก้นเปียกไปด้วยน้ำเงี่ยxของตัวเองแน่น น้ำตาซึมบ่อยครั้ง
แต่หนูไม่กล้าทำอะไรนอกจากกัดปาก…หายใจถี่…แล้วภาวนา
"เ้านายคะ… ขอหนูแตกได้ไหมคะ หนูทนไม่ไหวแล้ว…"
"หนูจะบ้าอยู่แล้ว หนูเสียวจนทนไม่ได้แล้วจริง ๆ …"
ข้อความที่หนูพิมพ์ไปสั่นน้อยกว่าตัวหนูที่กำลังจะช็อค
ไม่ถึงสิบวินาทีถัดมา
เ้านายตอบกลับมาคำเดียว:
"ไม่"
หนูน้ำตาไหลโดยอัตโนมัติ
ไม่ใช่เพราะเศร้า
แต่เพราะ หนูโดนกักไว้กลางเสียว โดยไม่มีทางระบาย
หัวหนูร้อน มือสั่น หัวใจเต้นแรง
หนูยกก้นขึ้นจากเก้าอี้นิด ๆ พยายามเบาแรงสั่น
แต่มันก็ยังจี้ลึกเข้ามาไม่หยุด
"หนูจะไม่ไหวแล้วจริง ๆ … หนูจะบ้าไปแล้ว…"
???? หลังเลิกเรียน
ทันทีที่เสียงออดดัง หนูเก็บของออกจากห้องเหมือนคนไร้สติ
แววตาคนรอบตัวยังดูมาที่หนูด้วยสายตาแปลก ๆ
หรืออาจเป็แค่ภาพหลอนในหัวหนูเองก็ได้
เพราะตอนนี้…หนูคิดไม่ออกอะไรเลย นอกจาก
“อยากจะแตก…”
โทรศัพท์แจ้งเตือนขึ้นอีกครั้ง
"ดาดฟ้า ตึก 4 อีก 10 นาที"
ใจหนูเต้นแรง มือหนูเย็นจนจับราวบันไดแล้วเหงื่อออก
ขาทั้งสองข้างหนูไม่มีแรงเดินด้วยซ้ำ
แต่หนูก็ลากตัวเองขึ้นมาจนถึงชั้นบนสุดของตึก
ที่ไม่มีใครขึ้นมา นอกจาก…เ้านายของหนู
ทันทีที่หนูเปิดประตูดาดฟ้าออกไป ร่างของหนูก็ทรุดลงทันทีโดยไม่ต้องคิด
หนูรีบถอดเสื้อผ้าออกทันที มือทั้งสองข้างยันพื้น ปากแนบพื้นรองเท้าเ้านาย
หนูกราบลงไปด้วยความเคารพ ความกลัว… และความเงี่ยx
“หนู… มารับการฝึกค่ะ เ้านาย…”
เ้านายไม่พูดอะไร นอกจากหยิบปลอกคอออกมาจากกระเป๋าผ้าเก่า ๆ แล้วเดินมาข้างหลังหนู
ปลอกคอหนา หนัก และเย็นเฉียบเหมือนเหล็ก
แกร๊ก — เสียงล็อกมันแน่นกระชับรอบคอหนู
"ดี อีเด็กร่าx…"
"วันนี้ กูจะฝึกให้มึงรู้ ว่าหมาร่าx ๆ แบบมึงเกิดมาเพื่ออะไร"
เ้านายหยิบลูกบอลยางสีแดง 5 ลูกออกมา แล้วโยนกระจายไปบนพื้นดาดฟ้า
"ไปคาบมาให้หมด เห่าด้วย!"
หนูไม่ลังเล หนูคลานสี่ขาไปหาลูกบอลลูกแรกทันที
ขณะเดียวกัน...ไข่สั่นในตัวหนูมันกลับสั่นแรงขึ้น
หนูแทบไม่มีแรงประคองตัวเพราะความเสียวมันชอนไชขึ้นมาทุกจังหวะ
หนูเผลอครางต่ำ ๆ ออกมา
แต่มันกลายเป็เสียงขัดขืนไม่ได้ เพราะเ้านายพูดทันที
"คาบมาสิ เร็ว ๆ !!"
ปากหนูอ้าออก กัดคาบมันขึ้นมาแล้วคลานกลับมาอย่างหมาเชื่อง ๆ ตัวนึง
ก่อนจะวางลงที่หน้าตักเ้านาย แล้วเห่าตามคำสั่ง
"เห่าสิ! นังหมา"
"โฮ่ง… โฮ่… โฮ่ง…!"
เ้านายหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงดูถูกเหยียดหยาม
"เสียงเห่ามึงนี่มัน เหมือนหมาติดสัด ชัด ๆ"
ลูกที่สอง หนูคลานไปเจอลูกบอลอยู่ใกล้ขอบระเบียง
หนูกัดมันไว้แล้วหันหลังคลานกลับ — ตอนนั้นเอง…
วี๊บบบ…!
ไข่สั่นในตัวหนูสั่นแรงขึ้น
หนูครางฮือ ๆ เบา ๆ จนบอลแทบหลุดจากปาก
แต่ก็ยังพยายามคลานกลับด้วยแรงทั้งหมดที่มี
พอถึงที่เดิม — วางบอลลงแล้วเห่าอีกครั้ง
"โฮ่ง… โฮ่ง… ฮ่ะ… ฮือ… ซี้ดดด"
"เห่าให้มันชัด ๆ นังหมา! ใครอนุญาตให้มึงครางเหมือนคนวะ ตอนนี้มึงเป็หมา หมาต้องเห่า ถ้าหมาเสียวก็ต้องครางให้เหมือนหมาสิวะ อีโง่นี่"
"โฮ่ง....หงิง...หงิงงง
เ้านายโยนบอลลูกที่สามแรงขึ้น มันกลิ้งไปไกล
หนูต้องคลานเร็ว ๆ โดยที่ไข่สั่นยังทำงานในระดับกลาง
พอคาบลูกบอลกลับมา — เ้านายสั่งทันที
"หยุดตรงนั้น!"
"เลียบอลให้สะอาดก่อนมึงจะวางใส่ตักกู"
หนูวางบอลลง ก้มหน้าใช้ลิ้นเลียไปทั่วลูกบอลนั้นจริง ๆ
แม้มันจะเต็มไปด้วยฝุ่น เศษทราย กลิ่นคอนกรีต
แต่หนูก็เลียโดยไม่ปริปาก เพราะ นี่คือการฝึกทาสที่หนูสมควรจะได้รับ
ลูกที่สี่… ลูกที่ห้า… หนูทำเหมือนเดิม
คาบ คลาน วาง เห่า เลีย
หัวใจเต้นแรง น้ำลายเปรอะปาก หน้าร้อนวูบวาบ
ไข่สั่นข้างในยังสั่นต่อไปเรื่อย ๆ โดยไม่มีทีท่าจะหยุด