บทที่ 27 ยืมมีดฆ่าคน
เมื่อลู่เฉิงเฟิงไปถึงบริษัท เขาก็ตรงไปที่แผนกการเงินทันที
จางเหวินไห่บอกเขาอย่างตื่นเต้นว่า “คุณลู่ครับ วันนี้เงินถูกดึงกลับมาได้อีก 500 ล้านแล้ว พวกมันเพิ่งโอนเข้ามา ผมกำลังจะโทรหาคุณพอดี”
ลู่เฉิงเฟิงพยักหน้าและโอนเงินทั้งหมดเข้าใส่บัญชีในดาร์กเว็บของตัวเอง
ก่อนออกจากบริษัท เขาย้ำกับจางเหวินไห่ให้แจ้งให้เขาทราบทันทีหากเงินส่วนอื่น ๆ ถูกดึงกลับมาได้เพิ่มเติม
ลู่เฉิงเฟิงออกจากบริษัทและเตรียมกลับบ้าน
ตอนนี้ซูอี้จวินได้รับการคุ้มกันโดยงูแบล็กแมมบาอย่างลับ ๆ ดังนั้นความปลอดภัยของเธอจึงไม่ใช่ปัญหาใหญ่ชั่วคราว
เมื่อกลับถึงบ้าน เขาก็อาบน้ำ สวมชุดลำลองสบาย ๆ แล้วนอนบนโซฟา หลับตาครุ่นคิดถึงสถานการณ์ปัจจุบันของเขา
ตอนนี้เขาถูกล้อมจากสองด้านจริง ๆ ทั้งภายในและภายนอก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาปล้นบริษัทซึ่งเป็การเปิดโปงตัวเองอย่างสมบูรณ์
แต่เขาไม่มีทางเลือกอีกแล้ว ต่อให้เขาฆ่าฟรานซิสแล้วหายตัวไปเลยทันที ถึงแม้จะมีบางคนในสำนักงานใหญ่เคยเห็นหน้าเขาแล้ว ก็อาจหาตัวเขาไม่เจอ
แน่นอนว่ากรณีแบบนั้นมันเป็การมองโลกในแง่ดีเกินไป ท้ายที่สุดแล้วมีผู้คนจำนวนมากในสำนักงานใหญ่ที่เคยเห็นใบหน้าของเขา หากสำนักงานใหญ่ตรวจสอบอย่างรอบคอบมันก็ไม่ยากเลยที่จะสามารถค้นหาตัวตนที่แท้จริงของเขาได้
ถูกล้อมตีล้อมทั้งสองด้าน ไม่ช้าก็เร็วที่ตัวตนของเขาจะถูกเปิดเผยดังนั้นมันจะเป็การดีที่สุดในการปล้นบริษัทให้หมดและทำกำไรเข้ากระเป๋าตัวเองซะก่อนในขณะที่ยังมีโอกาส
สิ่งที่เขากังวลตอนนี้คือองค์กรนักฆ่าเทพมรณะอาจใช้วิธียืมมีดสังหารผู้คน เช่นเปิดเผยตัวตนของเขาต่อรัฐบาลของแดนั แต่เขาเดาว่าสำนักงานใหญ่จะไม่ทำเช่นนั้น ต่อให้ผู้ทรยศถูกจัดการไปได้ก็จริง แต่การยืมมือคนของทางการมาจัดการมันจะทำให้ทั้งองค์กรถูกรุมทึ้งโดยองค์กรนักฆ่าอื่น ๆ ในโลกนักฆ่าทั้งหมด
องค์กรนักฆ่าทั้งหมดเป็องค์กรใต้ดิน หากไปยืมมือหน่วยงานรัฐบาลของชาติใดก็ตาม มันจะถูกองค์กรอื่นรอบข้างเกลียดทั้งหมด
เหมือนโจรสองคนที่วางแผนรวมหัวกันขโมยของบางอย่างแต่กลับกลายเป็ว่าคนหนึ่งมีความใกล้ชิดกับตำรวจมาก ซึ่งอีกคนจะสงสัยสหายของตัวเองอย่างแน่นอนว่าเป็สายลับและจะทรยศตัวเองหรือเปล่า
อย่างเบาที่สุดคือการถอยห่าง หนักที่สุดคือการยืมมีดฆ่าคนเพื่อปิดปากซะ
ดังนั้นหากองค์กรนักฆ่าเทพมรณะยัง้าดำรงอยู่ในโลกแห่งนักฆ่าต่อไป พวกเขาจะไม่ทำเช่นนี้
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือลู่เฉิงเฟิงไม่เคยทิ้งปัญหาใด ๆ ที่อาจแว้งมากัดตัวเองได้ในอนาคตไว้เื้ัเมื่อทำสิ่งต่าง ๆ และเขาจะไม่มีวันตกหลุมพรางใด ๆ แม้ว่าองค์กรนักฆ่าเทพมรณะจะทำสิ่งนี้ก็ไม่มีอะไรที่พวกเขาจะทำกับเขาได้หากไม่มีหลักฐาน
วานรร้อยลักษณ์พูดว่าองค์กรนักฆ่าเทพมรณะเก็บเื่นี้ไว้เป็ความลับและไม่ได้เผยแพร่ข่าวไปยังโลกภายนอก แสดงให้เห็นว่าองค์กรนักฆ่าเทพมรณะ้าแก้ไขปัญหาด้วยการจัดการภายในด้วยตัวเอง
ลู่เฉิงเฟิงหัวเราะเยาะ หากเป็เช่นนั้นจริง ชายหนุ่มจะไม่มีอะไรต้องกังวลเลย เขาจะฆ่าทุกคนที่มาหาเขา
แต่ตอนนี้มีอีกอย่างหนึ่งที่ต้องจัดการนั่นคือตระกูลเหยียน
จุดประสงค์เดียวของชายหนุ่มในการกลับมาจีนครั้งนี้คือการแก้แค้น
แต่บังเอิญว่าได้พบกับซูอี้จวินเสียก่อน ดังนั้นเขาจึง้าตอบแทนบุญคุณไปพร้อม ๆ กับการแก้แค้น
ตราบใดที่ตระกูลเหยียนถูกจัดการ แค้นของเขาจะได้รับการชำระและซูอี้จวินจะปลอดภัยอย่างสมบูรณ์
คนที่จ้างนักฆ่ามาฆ่าซูอี้จวินคือเหยียนเจียนตงแห่งตระกูลเหยียน
เดิมทีเขาวางแผนที่จะทำลายตระกูลเหยียนั้แ่เมื่อคืนนี้ แต่เขาต้องพลาดโอกาสไปเพราะงูแบล็กแมมบา
อย่างนั้นก็เป็ฤกษ์คืนนี้นี่แหละ
“เหยียนเจียนตง มีดเล่มนั้นไม่ได้แทงแกจนตายและแกยังมีชีวิตอยู่มาได้อีกสิบห้าปี แกนี่มันช่างโชคดีจริง ๆ”
ดวงตาของลู่เฉิงเฟิงเฉียบคมพลางพึมพำด้วยเสียงต่ำ เสียงของเขาเ็าราวกับเสียงจากนรก
ทันใดนั้นดวงตาของชายหนุ่มก็สว่างวาบขึ้น เขาลุกนั่งก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในหัว เขาบังเกิดความคิดใช้แผนยืมมีดฆ่าคน!
ลู่เฉิงเฟิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ลงชื่อเข้าใช้กลุ่มแชตลับสิบสองนักษัตรทมิฬและยกเลิกการแบนแชตทั้งหมด
[วานรร้อยลักษณ์: ไอ้คนโกงัะเืเวหา! แกทำให้ฉันเสียเงิน 100 ล้าน]
วานรร้อยลักษณ์พิมพ์ออกมาทันทีและสาปแช่ง เขาเกือบจะทำเงินได้มากมายแล้วจากข่าวที่เขารู้มา แต่ลู่เฉิงเฟิงกลับแบนแชตส่วนตัวของทุกคนซึ่งมันทำให้เขาโกรธมากจนประกาศข่าวให้ทุกคนทราบแบบฟรี ๆ
[ัะเืเวหา: คุณน่ะสิคนโกง คุณใช้ข้อมูลเกี่ยวกับฉัน ไม่สิ คุณใช้ชีวิตของฉันเพื่อหาเงิน สมองของคุณสับสนอะไรไปหรือเปล่า?]
[วานรร้อยลักษณ์: ฉันไม่สนใจ คุณเป็หนี้ฉัน 100 ล้าน!]
[ลู่เฉิงเฟิง: โอเค ถ้าเราพบกันสักวันหนึ่ง ฉันจะให้เงินสดคุณ 100 ล้าน แต่จะโอนเข้าธนาคารในจีนเท่านั้น]
[พยัคฆ์โลหิต: ฉันมาถึงเมืองเหยียนเฉิง ประเทศจีนแล้ว]
สีหน้าของลู่เฉิงเฟิงแข็งค้าง ‘ไอ้สารเลวนี่ เพียงเพื่อฆ่าฉันถึงกับลงทุนกุลีกุจอวิ่งมาที่นี่เหมือนหมาบ้าเลยเหรอ?’
[พยัคฆ์โลหิต: ั นัดเจอกันที่ไหนดี?]
ลู่เฉิงเฟิง [ไม่ล่ะ เดี๋ยวผู้ชายของฉันจะต้องหึงแน่ ๆ]
หลังจากส่งข้อความไป ลู่เฉิงเฟิงก็ขนลุกซู่ไปทั่วสรรพางค์กาย
หวังว่าวันที่ทุกคนมาเจอเขาจะไม่มีวันมาถึง ไม่เช่นนั้นเขาคงจะตายคาที่เพราะความอับอายจากการปลอมเป็ผู้หญิงแบบนี้แน่นอน
[ไก่มายา: โอ้! มีแฟนแล้วงั้นเหรอ แต่ฉันขอแนะนำให้คุณเลิกกับเขาโดยเร็วที่สุดไม่เช่นนั้นพยัคฆ์โลหิตคงได้พรากชีวิตผู้บริสุทธิ์เพิ่มขึ้นอีกคนแน่นอน]
[พยัคฆ์โลหิต: ไม่สำคัญ ฆ่าหนึ่งก็ถือว่าฆ่า ฆ่าสองก็ถือว่าฆ่าเหมือนกัน มันไม่ต่างอะไรกันเลย]
ลู่เฉิงเฟิงเลิกคิ้ว ไอ้คนนี้มันกระหายเืเกินไปไหม?
เขาตอบว่า [เสือโง่ คุณอยากพบฉันมากเลยสินะ งั้นเรามาเจรจาข้อตกลงกันหน่อยไหม?]
[พยัคฆ์โลหิต: ว่ามา]
ลู่เฉิงเฟิง [การหาข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลเหยียนในเมืองเหยียนเฉิงไม่ใช่เื่ยาก หากคุณฆ่าสมาชิกในตระกูลเหยียน ฉันจะแจ้งข่าวเกี่ยวกับตัวฉันให้คุณทราบเป็ไง?]
ลู่เฉิงเฟิงตั้งตารอคอย คนเหล่านี้ล้วนมีความสามารถที่เป็เลิศสามารถเข้าและออกได้อย่างไร้ร่องรอยโดยที่ไม่มีใครสามารถทราบได้ว่าพวกเขาฆ่าใครหรือไม่ นอกจากนี้การยืมแรงคนอื่นฟรี ๆ ถือว่าดีเสมอ
[พยัคฆ์โลหิต: ขอปฏิเสธ]
‘ห๊ะ?’ ลู่เฉิงเฟิงตกตะลึง เหตุใดคำตอบจึงแตกต่างจากที่เขาคิด
เขาถามกลับ [คุณไม่อยากพบฉันอีกแล้วเหรอ?]
[พยัคฆ์โลหิต: ตราบใดที่ฉันพบสาขาขององค์กรนักฆ่าเทพมรณะที่ซ่อนอยู่ในเมืองเหยียนเฉิง ฉันก็หาคุณเจอได้]
‘ฮ่า ว่าแล้วไม่มีผิด!’
ลู่เฉิงเฟิงตอบกลับ [ถ้าอย่างนั้นคุณก็ฝันหวานไปหน่อยแล้ว คุณคิดว่าฉันจะทิ้งข้อบกพร่องไว้ในงานของฉันเหรอ]
[พยัคฆ์โลหิต : ก็ได้ หนึ่งชีวิต ห้าล้าน บวกกับข้อมูลเกี่ยวกับตัวคุณอีกชิ้น และข้อมูลนั้นจะต้องเป็ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับคุณอย่างใกล้ชิด]
ลู่เฉิงเฟิงคิดอยู่พักหนึ่งแล้วตอบว่า [ห้าแสนต่อหัว]
[พยัคฆ์โลหิต: ตกลง]
มุมปากของลู่เฉิงเฟิงกระตุก ตอบรับเร็วจัง? นี่ฉันให้มันมากเกินไปหรือเปล่า?
[ไก่มายา: ั ถ้าฉันฆ่าคนในตระกูลเหยียน ฉันจะได้รับข้อเสนอแบบเดียวกันหรือไม่?]
ลู่เฉิงเฟิงตอบว่า [เงื่อนไขเงิน ห้าแสนหยวนต่อชีวิตเหมือนกันสำหรับทุกคน แถมมีข้อมูลเกี่ยวกับฉันด้วย]
ทั้งกลุ่มเริ่มตื่นเต้นทันที ทุกคนเตรียมพร้อม
ลู่เฉิงเฟิงกุมขมับของเขาอย่างเงียบ ๆ ‘บ้าชิบหาย เพื่อที่จะตามหาฉันแล้วฆ่าฉัน พวกคุณดูมีความสุขพอ ๆ กับเฉลิมฉลองปีใหม่เลยนะ’
‘ไม่สิ ทำไมงูแบล็กแมมบาถึงไม่ตอบสนอง?’
พูดตามตรรกะแล้ว งูแบล็กแมมบาอยู่ในเมืองเหยียนเฉิง อีกฝ่ายควรจะเป็คนแรกที่รับงานนี้ใช่ไหม?
อ้อ คงน่าจะกำลังจ้องมองหน้าจออยู่แน่ ๆ
ลู่เฉิงเฟิงออฟไลน์ไปและยกมุมปากของเขายกขึ้น “เหยียนเจียนตงมันจะง่ายเกินไปถ้าฉันฆ่าแกโดยตรง ั้แ่วันนี้ไปฉันจะทำให้แกมีชีวิตอยู่อย่างหวาดกลัว ไม่สามารถนอนหลับเต็มตาหรือกินอิ่มได้อย่างมีความสุข!”
ลู่เฉิงเฟิงรู้สึกว่าแผนการนี้ของเขายอดเยี่ยมมาก เขาสามารถใช้แผนนี้เพื่อจัดการกับนักฆ่าที่ส่งมาโดยองค์กรนักฆ่าเทพมรณะในอนาคตได้
พวกแกทุกคนอยากฆ่าฉันนักใช่ไหม? ฉันสามารถเล่นกับพวกแกทุกคนได้แม้ว่าฉันจะใช้สมองเพียงครึ่งซีกก็ตาม ลู่เฉิงเฟิงรู้สึกภูมิใจและยกย่องในความฉลาดของตัวเอง
ตกดึก พระจันทร์สว่างดาวส่องกระพริบ
ลู่เฉิงเฟิงนั่งขัดสมาธิบนโซฟา หายใจเข้าออกยาวและแรง พลังภายในร่างของเขาเคลื่อนไปตามเส้นลมปราณทั้งแปด
ด้วยการหายใจและการโคจรพลังอย่างต่อเนื่องจะทำให้พลังชี่หนาแน่นและแข็งแกร่งขึ้น
ทันใดนั้นโทรศัพท์ที่อยู่ข้าง ๆ เขาก็สั่น
ลู่เฉิงเฟิงลืมตาขึ้นมา หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็เ็าทันที
มันเป็ข้อความจากงูแบล็กแมมบาที่บอกว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับซูอี้จวินและผู้หญิงในชุดสีแดง!
544
![กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/d374e2dab4b18a9e502bc39e8c472662.webp)
