แคล้ง...แคล้ง...
เสียงโซ่กุญแจมือที่ผูกอยู่ตรงข้อมือมันดังก้องกระทบกัน
"ฮ่าฮ่า... ไอ้หนู... จัดคู่ทั้งแม่ทั้งลูกเลยเหรอวะ?"
"ไอ้เหี้ย... กูอิจฉาว่ะ! แต่ว่านะ...คดีข่มขืนแบบนี้
พอไปอยู่ในคุกมึงอ่วมตีนแน่! ฮ่าฮ่าฮ่า!"
ผมที่นั่งอยู่ท้ายรถ
ต้องฟังเสียงสองตำรวจพูดใส่อย่างเย้ยหยัน
"ก็นั่นไง... พวกเหี้ยพอเข้าไปรวมกัน
มันก็หาทางจัดลำดับว่าใครเหี้ยกว่า!"
"พวกมันจะได้รุมรังแกได้ไง! ฮ่าฮ่า!"
"..."
ผมไม่ได้ตอบโต้เพียงแค่เงียบ
ไม่ใช่เพราะจนด้วยถ้อยคำจะเถียงเพียงแต่...
.
ฟุ่บ....
"ไม่ทันแล้วล่ะกร...." "ไม่ทันแล้วล่ะกร...."
"พี่เรียกตำรวจแล้ว..." "พี่เรียกตำรวจแล้ว..."
อั้ก....
เสียงพูดอย่างผิดหวังของหญิงสาวที่ตนรักมันยังก้องดัง
ในสมองของผมมันเ็ป
ความเครียดมันบีบรัดเส้นเืในสมองของผมอย่างยิ่งยวด!
"แกข่มขืนฉัน! ฮือออ!"
อึก?
ภาพใบหน้าของแม่ยายที่โดนผมเย็ดท่ากวางเหลียวหลัง
หันมาด่าทอไปร้องไห้ไปมันยิ่งย้ำความรู้สึกผิดให้คิดใคร่ครวญ
อู้ยส์...หึหึ...?
แต่แล้วความคิดอีกส่วนหนึ่งก็แล่นเข้าสู่ส่วนลึกในหัวสมอง!
ความมันส์ควยที่ได้สอดเย็ดหีแม่ยาย
กระแทกเย็ดจนง่ามตูดกระเพื่อมเป็ลอนส่าย
ทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปากข้างหนึ่งยิ้มขึ้น
เมื่อนึกถึงการได้ลิ้มลอง!
.
"เห้ยย.... ไอ้เหี้ยนี่...
เมื่อกี้กุมหัวทำหน้าเป็ตูดเหมือนจะร้องไห้
แล้วตอนนี้มึงยิ้มอะไรวะ? บ้ารึเปล่า?"
"บรื๋อ... ไม่... ดูดีๆสิจ่า!
หน้ามันยิ้มแค่ข้างเดียว! บรื๋อ ขนลุกชิบหาย!"
"เหวออ! จริงด้วย!"
.
อึก...หึหึ...
อึก...อู้ยส์...หึหึ...ฮ่าฮ่า...!
ผมนั่งยิ้มครึ่งหน้าเบ้อีกครึ่ง
สองมือกุมศีรษะคงสีหน้าไว้อย่างนั้นไปจนถึงโรงพัก
จนทั้งสองจ่าต่างเงียบไปแบบขนลุกขนพอง!
.
แกร๊ก...
เฮือกก!?x5
"อะ.... ไอ้หนุ่มหน้าสยองนี่มันไปทำอะไรมา?"
ขนาดพวกตำรวจในโรงพักก็ยังต้องเอ่ยทักเมื่อได้มอง
"คดีข่มขืนน่ะพี่... ข่มขืนสองรายจับได้คาหนังคาเขา"
"หรือว่าไอ้หนูนี่มันคิดจะแกล้งเป็บ้าวะ?"
"ผะ...ผมว่าไม่ใช่พี่... แม่งทำหน้าแบบนี้มาตลอดทางเลย"
"ใช่พี่... ปกติคนแกล้งบ้าแม่งต้องมีเหนื่อย
แต่ไอ้ห่านี่แม่งแบ่งสีหน้าเป็เศร้ากับหัวเราะ
เหมือนเส้นแม่งกระตุกไม่เท่ากันอะผู้หมวด!"
"บรื๋ออ... เออ... เอามันไปขังไว้ก่อนไป...!"
สีหน้าของพวกตำรวจทุกคนต่างมองหน้าของผมอย่างสยอง
.
ตึก...ตึก...
ทว่านอกจากนั้นผมก็ไม่ได้ทำอะไร
แค่เพียงเดินตามพวกเขาเข้าไปยังด้านในที่มีคุกเอาไว้ฝากขังนักโทษชาย
"อ้าวจ่า... ไอ้หน้าหล่อนี่มันไปทำอะไรมาอะ?"
"ข่มขืน...."
"เฮ้ยย! จริงดิข่มขืน?"
"หน้าหล่อๆแบบมึงทำไมเสือกขี้เงี่ยนวะ?"
"ไอ้เหี้ย! ถ้ากูหล่อแบบมึงนะ
กูหิ้วสาวแดกฟรีได้ทุกคืน มึงแม่งไม่โปรเลย! ฮ่าฮ่า!"
.
พวกขี้ยาในคุกมันว่างและชอบเสือกเื่ของคนอื่น
แต่ละคนรอยสักเต็มตัว บ้างหัวโล้น บ้างอ้วนท้วม บ้างขี้ก้าง
ต่างกรรมต่างวาระที่ความชั่วถูกนำมารวบรวม
.
หึหึหึ....
"เห้ยย! ไอ้เหี้ย! มึงหัวเราะอะไร?"
อึก...
"อ้าว... ไม่ใช่มันร้องไห้อยู่เหรอวะ?"
"หาา?"
ทว่าทั้งสองฝั่งของคุกต่างเห็นหน้าผมคนละซีก
และต้องพบกับความพิศวง!
.
"เออ...มันเป็อย่างงี้มาั้แ่บนรถแล้ว
สงสัยกลัวตำรวจจับจนเพี้ยนไปแล้วมั้ง
พวกมึงก็อยู่กันดีๆล่ะ"
"เฮ้ยย! จ่า! ไม่เอา! อย่าเอามันเข้ามาในคุกผม!"
"พวกมึงไม่มีสิทธิ์เลือกโว้ยยย!!"
แกร๊กก! แอ๊ดดดด.... กึงงง!!
เสียงประตูห้องขังถูกปิด
และผมก็ค่อยๆเดินเข้าไปนั่งตรงมุมห้องอย่างสำนึกผิด?
หึหึ...อึก... ฮึฮึ...!?
.
"นี่...ไอ้หนุ่ม... ถ้าจะแกล้งบ้ามึงก็ไปทำที่ศาล"
"ใช่! ไอ้สัด! ทำแบบนี้พวกกูสยองนะโว้ยยย!"
"ขะ...ขอโทษครับ... ผม...ไม่ได้ตั้งใจ... หึหึ....ฮึฮึ....อึก..."
"อ้าว....ไอ้เหี้ยนี่ก็พูดได้นี่หว่า?"
"ยัง... ยังจะหัวเราะอีก! นี่กวนตีนพวกกูเหรอ?"
ครึ่กๆ...
"ดะ...ได้โปรดอย่าถือเลยครับ...
ผะ...ผมหยุดมันไม่ได้...ฮึฮึฮึ...อึก...ฮึ..."
คำพูดที่ดูนอบน้อมของผมไม่ช่วยอะไร เมื่อใบหน้าของผม
ยังหัวเราะและหดหู่เหมือนร้องไห้อยู่อย่างแบ่งครึ่ง!
ตัวผมนั้นรีบลุกขึ้นมาเพราะพวกมันกว่าห้าคน
เริ่มเข้ามารุมผมเพียงคนหนึ่ง!
.
"ไอ้เหี้ย! มึงวอนซะแล้ว
มึงรู้ใช่มั้ยว่าพวกข่มขืนผู้หญิงแบบมึง
พวกในคุกเขาไม่ชอบ!"
ฟุ่บบ!! พลั่กก! โอ้ยย!!
แขนข้างที่ตั้งการ์ดเจ็บแปลบไปหมดเมื่อต้องรับด้วยหมัดลุ่นๆ!
แม้ผมจะหุ่นสูงใหญ่มีมัดกล้ามแบบคนเล่นกีฬา
แต่ผมเป็คนที่ไม่ได้ห้าวเป้งเป็นักเลงเคยต่อยตีกับใครสักคนมา
.
"ไอ้สัด! ตัวอย่างใหญ่
เสือกร้องเสียงแหลมเป็ผู้หญิงเลยโว้ย!"
ฮ่าฮ่าฮ่า!
ฮึ่มมม....!
แม้ว่าผมไม่เคยเป็นักเลง
แต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะยอมให้มีใครมาหยามหน้า!
ย้ากกก! ฟ้าววว!!
"โอ้อ?"
ทว่าการขว้างหมัดอย่างคนไร้ประสบการณ์
ฟุ่บบ!! พลั่กก! โอ้กกก!
มีแต่ทำให้มันหลบได้แล้วสวนหมัดเข้าชายโครง
ปวดหนึบไปถึงม้ามทำท่าจะอ้วกจนตัวโก่ง!
.
"ฮ่าฮ่าฮ่า! ดูการ์ตูนมากไปเหรอน้อง?"
"มันร้องย้ากกกด้วยว่ะเฮ้ยย! ฮ่าฮ่าฮ่า!"
อึก?
เสียงหัวเราะของพวกมันก้องดัง
ภายในห้องขังสี่เหลี่ยมที่ไม่มีทางหนี
และมีพวกมันยืนล้อมรอบตัวไปหมด!
.
"มาพวกพี่จะสอนให้นะ!
ว่าตีนน่ะเขาใช้กันยังไง! ไม่ใช่แบบในการ์ตูน!"
ฟุ่บบ!
เฮืออก!?
หน้าแข้งของมันยกพุ่งเข้ามา
แม้ว่าผมเห็นมันอย่างชัดด้วยสายตา!
ผัวะ อ้ากก!!
แต่แค่เห็นมันพุ่งมาแล้วคิดว่าจะขยับหลบ
ปฏิกริยาแค่นั้นมันก็ยังช้ากว่า!
.
ผัวะๆๆๆ ตุ้บตั้บๆ! อั้ก! โอ้ก! อ้ากก!
ฮ่าฮ่าฮ่า!!
หลังจากนั้นผมทำได้แค่ตั้งการ์ดรับหมัดรับตีนพวกมันที่มีกันถึงห้า
"เฮ้ยย! ไอ้เหี้ย! กูอยากกระทืบมั่ง!"
"ใช่! ไอ้หล่อขี้เงี่ยนนักข่มขืน! ฮ่าฮ่าฮ่า!"
พวกห้องอื่นๆก็ยืนเชียร์กัน ในขณะที่ในห้องขังนั้นมีกล้องวงจรปิด
"หึหึ... เริ่มแล้วสิจ่า"
"หมวดว่ามันจะทนได้กี่นาทีครับ?"
"กูว่า ครึ่งนาที พันนึง!"
"โหยหมวดดด! เล่นงี้พวกผมก็โดนแดกสิครับ!"
แต่ก็เหมือนว่า พวกตำรวจนั้นไม่ได้สนใจ
ว่าผู้ต้องหาคดีข่มขืนจะโดนสหบาทาสักเท่าไหร่?
.
พลั่กก! พลั่กก! อั้กก! โอ้กก!
รสของเืที่แตกในปากมันช่างคาว
แต่ความรวดร้าวมันหนักกว่ากันแบบชิบหาย!
โอยย...อือ...
ร่างกายมันเ็ปไปหมด
เพราะถูกนวดด้วยกำปั้นกระดูกแข็งและฝ่าตีน
แค่ไม่ถึงครึ่งนาที ผมก็แทบจะยืนไม่ไหว!
แต่ที่ยังพยายามไม่ยอมล้มลง เพราะถ้าล้ม
คงยิ่งโดนกระทืบใส่อย่างเละเทะจึงทนไว้!
.
เฟี้ยวววว!! เฮืออก!?
แล้วหมัดหนึ่งของพวกมันก็เหวี่ยงหวือด้วยความเร็วสูง
มายังการ์ดข้างซ้ายที่ตกลงของผม!
ตูมมม!! อ้อออก!!!
เสียงปะทะของหมัดใส่ตรงกรามมันดังชัด
เสมือนว่าผมถูกชนด้วยรถสิบล้อเจ็บสัดๆ!
วิ้งงง!
สมองของผมที่ถูกกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง
มันเหมือนกำลังจะดับวูบ ภาพที่เห็นมันซ้อนกัน
และร่างผมกำลังหงายหลัง
อย่างไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้ถูก!
.
"เฮ้ยย... ไอ้เวรเอ๊ย!!"
"หะ...หา?"
ทว่าท่ามกลางความมืดมิดและเสียงวิ้งอันเงียบงัน
กลับมีเสียงหนึ่งดังลั่นเข้ามาในหัวสมอง!
"กูทนไม่ไหวแล้วโว้ยย! ปล่อยให้กูนี่! เร็วเข้า!!"
"ปล่อย...? ปล่อยอะไร?"
ผมหันรีหันขวางก็ไม่เห็นใคร
ครืนนน....!!!
เฮืออก!?
แต่แล้วผมก็เห็นรูปร่างของใบหน้าขนาดั์
ฝ่าออกมาจากความมืดและหมอกควันจนผมเห็นไม่ถนัดแต่โคตรใกล้!!
ครึ่กๆๆๆ! เหวอออ!?
ใบหน้าของมันไม่เหมือนกับคน
เหมือนกับว่าเป็ั์หรือว่าเป็ปีศาจแสนดุร้าย!?
"ปล่อยให้กูออกไปสู้เซ่!!!!!!!!"
ฮ่าาาาา!! ว้ากกกก!!
เสียงคำรามของมันซัดเอาร่างของผมปลิวไปไกล!
"อั้กก.... โอยย....?"
ตอนนั้นผมแทบไม่มีแรงหรือสติเหลืออยู่แล้ว
แค่ความบอบช้ำเดิมๆก็โคตรเ็ปรวดร้าวชิบหาย!
"ละ...แล้วแต่เถอะ...."
จึงตอบคำขอของปีศาจออกไปอย่างยอมรับในสภาพ?
"หึหึหึ!! ดี!!! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!"
เฮืออก!!!?
แล้วใบหน้านั้นก็ะเิเสียงหัวเราะอันก้องดังของปีศาจ!
มันทำให้ผมรู้สึกกดดันอย่างขนลุกขนพอง
จากกำลังจ้องจะหลับแต่ร่างผมกลับกำลังเนื้อเต้นจากในสมอง!
.
"เฮ้ยย! มันล้มแล้วเว้ยยย!!"
วิ้งงงง.......
กลับมาที่ร่างของผมซึ่งกำลังจะล้มลงอยู่ภายนอก
ภาพตรงหน้ายังคงเอียงล้มและสติที่กำลังวูบดับลงไปของผม!!
ฟุ่บบบ!!! เฮืออก!! เฮ้ยยย!?
แต่แล้วสองเท้าผมกลับตั้งมั่น!
ร่างกายผมแอ่นเด้งคืนกลับจากที่กำลังจะหงายหลัง!!
.
เฟี้ยวววว!!!!
"วะ!! เหวววอออออ!!!"
ตูมมมม!!!!
เฮ้ยยย!!!x4!!?
พร้อมด้วยหมัดลุ่นๆที่พุ่งสวนบวกด้วยแรงเหวี่ยง
กระแทกเข้าที่ดั้งของไอ้ขี้ยาตรงหน้า
จนหน้ามันยุบร่างกระตุกพุ่งกระเด็นไปกระแทกใส่ลูกกรงเข้าอย่างจัง!
.
หึหึหึ!! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!
ฟู่ววว!!
อะ...เอื๊ออกก?x10+
คนคุกขี้ยาอาชญากรนับสิบ ได้แต่หน้าซีดเผือดขนหัวลุก
ต่อร่างของชายหนุ่มผู้หยัดยืนะเิเสียงหัวเราะอันบ้าคลั่ง!
ร่างของเขาเหมือนกับมีออร่าประหลาด
มองเห็นเป็เงาใบหน้าของปีศาจลอยขึ้นอยู่ด้านหลัง
บางอย่างที่เหนือกว่าสามัญสำนึกได้ส่งสารเตือนถึงพวกมัน
ว่าอย่าได้คิดมีปัญหากับชายหนุ่มผู้แสนคลั่งและโคตรอันตราย!
816
