ตอนที่ 2 สาวน้อยเล่นน้ำกลางน้ำตก
"บ้าไปแล้วจีวรมีพลังจิต มนุษย์ได้ยังไง แถมเขายังมีวิชากำปั้นเหล็กเสียด้วย เด็กบ้านนอกคอกนาอย่างเขาจะเอาทรัพยากรที่ไหนมาเรียนรู้วิชาแบบนี้"
เสียงตัวประกอบคนที่ 1ที่อยู่รอบวงการต่อสู้ ร้องขึ้นอย่างใ ชี้ให้ตัวประกอบคนที่ 2 ดูพลังออร่า ที่ออกจากมือของจีวรพร้อมกับอ้าปากค้าง
"มันเป็ลูกไม้หรือเปล่า เด็กบ้านนอกแบบนั้นจะเอาทรัพยากรที่ไหน มาซื้อวิชาสกิลการต่อสู้และพลังอัพเกรดตัวเองระดับหินได้
หรือว่ามันจะเป็วิชาประจำตระกูลของมันหรือเปล่า ถึงว่ามันกล้ามาท้าสู้กับมันจง มันมีไม้ตายซ่อนอยู่แน่ๆ!"
ตัวประกอบตัวที่ 3 รีบพูดอธิบาย ตามความคาดเดาของเขา
"เฮ้อๆ!! มันจงตายซะ..ไอ้เวรรรร..!"
เปรี้ยง!
"อ้าคคค..!"
โครม!
สิ้นคำพูดของจีวร เขาก็ขว้างกำปั้นเหล็กในมือกระแทกใส่ใบหน้าของมันจงทีเดียว ร่างใหญ่ก็ปลิวกระเด็นออกจากนอกสนามลานดิน
ที่ขีดเป็วงกลม สลบเหมือดคาหมัดของเขาไปทันที มันตาค้างเหมือนคนจะตาย
"โอ้พระเ้า!!..จีวรชนะ พวกเราได้เงินเดิมพันแล้ว"
พันมากับนาวาที่เป็เพื่อนของจีวร ะโเข้าไปในลานต่อสู้ ชูมือให้ชายหนุ่มอย่างดีใจ ที่เขาชนะเดิมพันในครั้งนี้
"ไอ้สารเลวจีวร ไอ้ลูกนอกสมรส ไอ้บ้านนอก ครั้งนี้ข้าจะจดจำไว้ พวกเรากลับ! หามมันจงไป"
เสียงชายร่างเล็ก ที่แต่งตัวสง่าภูมิฐานหน้าของมันแหลมเ้าเล่ห์ ดูเหมือนมันจะเป็เ้านายของเด็กวัยรุ่นในกลุ่มมันจง
"แย่แล้ว..ริเชียร! ลูกชายหัวหน้าหมู่บ้านไม่พอใจ พวกเขาต้องกลับมาแก้แค้นแน่ แต่ข้าแปลกใจจริงๆ ว่าจีวรมันเก่งขึ้นมาได้ยังไง"
ตัวประกอบคนที่ 1 กระซิบพูดกับตัวประกอบคนที่ 2 ที่ยืนอยู่ด้านข้าง
'เอิ๊กๆ!..ข้าชนะแล้ว วิชาการต่อสู้ที่อัพขึ้นมันช่างวิเศษจริงๆ'
จีวรคิดในใจ ขณะที่เพื่อนของเขาดึงตัวชายหนุ่มออกจากสนามการต่อสู้อย่างดีใจ
"จีวรเ้าช่างสุดยอดจริงๆ พลังของเ้านั้นไร้เทียมทาน ถึงว่าเ้าห้าวได้สุดโค่ย แบบนี้พวกเราต้องเรียกเ้าว่าพ่อแล้ว..ใช่ไหมพันมา"
เสียงนาวาร้องขึ้นอย่างดีใจ ที่ได้รับเงินเดิมพันมาถึง 10 เหรียญเงินเล็ก
"แถวนี้มันเถื่อนจีวรเพื่อนรัก คนไม่เก่งอยู่ยาก ข้าว่าเื่มันไม่จบแค่นี้แน่ เมื่อมันรู้ว่าเ้ามีพลังการต่อสู้ระดับพลังจิต มนุษย์แล้ว
มันต้องหาพวกระดับพลังจิต มนุษย์ที่แข็งแกร่งกว่าเ้า มาสู้ใหม่แน่ เงินเดิมพันเหล่านี้ก็จะหายไป"
นาวาพูดขึ้นอย่างกังวล ขณะที่ทั้งสามนั่งลงใต้โคนไม้ใหญ่ หลังจากเดินมาได้สักพักหนึ่ง
หน้าตาของจีวรยังเปรอะเปื้อนไปด้วยเืแม้ว่าเขาจะหายจากอาการาเ็ หลังจากอัพสกิลแล้ว
"อย่ากังวลไปเลยจีวรมันใจสู้อยู่แล้ว ขนาดมันโดนอัดซะน่วม มันยังไม่ยอมแพ้ ข้าคิดว่าจีวรเ้าจะสู้ตายกับมันอีกใช่หรือไม่
ยังไงเราก็เป็ลูกชาวบ้าน ถ้าไม่สู้มันก็โดนรังแกจนตายนั่นแหละ ไอ้พวกลูกบ้านใหญ่พวกนี้ มันมียศมีศักดิ์ มันรังแกพวกเรายิ่งกว่าทาส
เพราะมันเห็นเราเป็เศษสวะบ้านนอก ไม่มีค่าพอให้พวกมันซื้อไปเป็ทาสเสียด้วยซ้ำ"
จีวรฟังเพื่อนทั้งสองบ่น ขณะเขาพยายามรวบรวมความจำของร่างที่เขามาเกิดใหม่ ในโลกแห่งนี้
'ตกลงที่นี่มันที่ไหน ทำไม? มันมีระบบทาสด้วยเหรอ เหมือนกับว่าเราจะมาเกิดในร่างคนที่ต้อยต่ำยิ่งกว่าทาส เป็ชาวบ้านธรรมดาที่ไม่มีคุณค่าใดๆ'
'ระบบช่วยข้าหน่อยได้ไหม ที่นี่เป็ที่ไหนกันแน่'
จีวรถามระบบในห้วงลึกของิญญาเขา หญิงสาวปรากฏกายขึ้น ก่อนจะสร้างภาบแผนที่โลกใบนี้ให้จีวรเห็น
'ที่นี่คืออาณาจักรคชสารอยู่ในทวีปสุวรรณภูมิประกอบด้วย 10 อาณาจักร ซึ่งอาณาจักรของเราเป็อาณาจักรที่10 โลกใบนี้ประกอบไปด้วย 3 ทวีป
มีทวีปมหาบุรุษ ทวีปสุริยเทพ และสุดท้ายทวีปจักรพรรดิอสูร มีทะเลกว้างใหญ่นับเป็หมื่นลี้ ขวางกั้นอยู่ระหว่างทวีป
ที่จริงแล้วแต่ละทวีป จะประกอบไปด้วยมนุษย์ อสูร ุ์ เทพ อยู่รวมกันมากน้อยตามสภาพแวดล้อมของทวีปนั้นๆ
เช่นทวีปมหาบุรุษ จะมีมนุษย์เป็ส่วนมาก ุ์อสูรและเทพมีจำนวนน้อย แต่แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ในระดับเดียวกัน
ส่วนอีก 2 อาณาจักรก็จะตรงกันข้าม พวกเขาจะมีอสูรและเทพเป็ส่วนมาก มีมนุษย์เป็ส่วนน้อย
แต่มนุษย์ที่สามารถอยู่ในอาณาจักรนั้นๆได้ จะแข็งแกร่งมากๆ แม้มีจำนวนน้อย
และก็เป็เป้าหมายการไล่ล่าของคนในทวีป เพื่อเป็ทรัพยากร ให้พวกเขาไต่ระดับให้สูงขึ้น'
ระบบได้อธิบายภูมิประเทศของสถานที่ โลกซึ่งเขาอยู่
'มันเป็โลกแฟนตาซีชัดๆ!'
จีวรคิดในใจขณะดูรายละเอียดของอาณาจักรสุวรรณภูมิ และทวีปมหาบุรุษของเขา
'ระบบขอเตือน ท่านจะต้องทำภารกิจให้สำเร็จตามความสามารถของเ้าของระบบ ทำภารกิจล้มเหลวระบบจะทำลายตัวเอง
และเ้าของระบบก็จะตายตามไปด้วย โลกแห่งนี้เจ็บจริงตายจริงขอให้เ้าของระบบจดจำความสำคัญนี้ไว้'
ระบบยิ้มเล็กๆน่ารัก ก่อนจะเตือนเขาเสร็จ ก็ดึงสภาพจิตของเขาคืนกลับมา
"เออจีวรแกต้องไปตกปลาลายัที่หลังเขาไม่ใช่หรอ เมื่อไหร่แกจะท้อแท้เสียที ข้าเห็นแกตกปลาลายันี้มาเกือบจะสองปีแล้ว
ได้มากี่ตัวก็ไม่เห็นพบหญ้าสาหร่ายเพลิง์เลย คำบอกเล่าของซินแสอาจจะไม่เป็เื่จริงก็ได้
เขาเป็นักเล่นแร่แปรธาตุระดับหนึ่งเอง เขาอาจจะรู้ไม่จริงก็ได้"
พันมาพูดขึ้นขณะลุกขึ้นยืน จีวรนึกถึงคำพูดของเพื่อน ความจำของร่างนี้ก็ปรากฏขึ้นถึงภารกิจที่เขาต้องไปทำทุกวัน
คือตกปลาลายัที่หลังูเาของหมู่บ้าน ซึ่งที่นั่นมีปลาลายัหายากต้องใช้เบ็ดตก มันเป็ที่อาศัยของปลาน้ำลึกใต้ภูขาหิน
ระดับคนแบบเมื่อก่อนไม่มีพลังอย่างพวกเขา ไม่สามารถดำน้ำลงไปจับได้
ที่จริงแล้วชายหนุ่มไม่ได้้าปลาลายัแต่เขา้าหญ้าสาหร่ายเพลิง์ เพียงเล็กน้อยจากปากปลาลายัที่กัดกินเป็อาหาร
แต่มันต้องเป็หญ้าสดใหม่ไม่เกิน 1 ชั่วยามจึงจะสามารถใช้ได้ ตลอด 1 ปีที่จีวรตกปลาลายัมาได้หญ้าเล็กน้อย
แต่มันก็มีคุณสมบัติไม่ตรงกับความ้าของนักเล่นแร่แปรธาตุระดับหนึ่ง คือมันหมดเวลา หญ้าหมดคุณภาพหลังจากที่เขาค้นพบ
"ทำยังไงได้นานขนาดไหนข้าก็ต้องพยายาม มารดาของข้าป่วยจากไอเย็นในฤดูหนาว
ดังนั้นถ้าไม่มีหญ้าสาหร่ายเพลิง์มาปรุงยา มารดาข้าก็จะไม่หายขาดและจะมีอายุสั้นลง ยังไงข้าก็ต้องช่วยมารดาข้าให้ได้"
จีวรพูดกับเพื่อนขณะที่เขาก็ลุกขึ้นยืนเหมือนกับความทรงจำของชายหนุ่มนึกถึงเหตุการณ์ของเ้าของร่างนี้
มันต้องทำภารกิจในการตกปลาลายัทุกวันเพื่อหาหญ้าสาหร่ายเพลิง์มารักษาแม่ของมัน จีวรก็จำเป็ต้องทำเพราะเขาอยู่ในร่างนี้ในฐานะลูกของนาง
"ตกลงพวกเราแยกกันตรงนี้ เ้านำเงินนี่ไป ข้าแบ่งเป็ 3 ส่วน เ้าออกแรงข้าลงทุนเ้านำรางวัลที่พวกเราตกลงกัน รับส่วนของเ้าไปเถอะ"
นาวาพูดพร้อมกับส่งเงินเหรียญสีขาวสามเหลี่ยมให้เขา
"ไอ้นาวาแกเอาไปสี่เหรียญให้ข้า สองคนแค่ คนละสามเหรียญ แบบนี้มันขี้โกงกันนี่หว่า ไหนบอกว่าแบ่งเป็ส่วนส่วน"
พันมาชี้หน้านาวา ก่อนจะตะคอกถาม
"ไอ้บ้าข้าลงทุนเป็ส่วนมาก เ้าลงทุนส่วนน้อยจีวรไม่ลงทุนเลย
แต่ออกกำลังข้าก็แบ่งแบบนี้ไม่ยุติธรรมหรอกหรือ ข้าได้ส่วนมากสองคนเ้าได้ส่วนน้อยไงเอิ๊กๆ "
พูดจบนาวาก็วิ่งหนีไป ปล่อยให้พันมากระทืบเท้าอย่างโมโห
"ไอ้บ้าเอ๊ย แกน่าจะเอาสี่เหรียญให้กับจีวรมันเป็คนลงทุนความเ็ป ส่วนเ้านั่งรอรับส่วนแบ่งไม่ใจดำไปเหรอที่ทำแบบนี้"
พันมาะโด่าเพื่อนตามหลัง
"แบบนี้แหละดี ข้าเป็คนลงทุน ถ้ามันแพ้ข้าก็สูญเสีย ไม่กี่วันอาการาเ็มันก็หาย
จีวรมันลงทุนแบบไม่มีความเสี่ยง แต่ข้ามีความเสี่ยงข้าต้องได้มากกว่าไอ้เพื่อนรัก ข้าไปก่อนละ"
เสียงนาวาตอบมาแล้ววิ่งไกลออกไปเรื่อยๆ จนเสียงที่มันพูดฟังไม่รู้เื่ในตอนท้าย
"เอาน่าพันมา ก็จริงอย่างที่นาวามันบอก ข้าต้องรีบไปตกปลาแล้ววันนี้ ไม่รู้ว่าจะได้ปลาลายั และหญ้าสาหร่ายเพลิง์หรือไม่"
จีวรรีบไปที่หลังูเา มันเป็น้ำตกขนาดใหญ่ที่ไหลลงมาจากที่สูง ละอองน้ำด้านล่างแตกกระจายเมื่อสายน้ำที่ร่วงหล่นจากเบื้องบน
กระทบกันจนเกิดละอองกลิ่นธรรมชาติหอมประหลาดชื่นใจแบบโล่งๆ สมองเมื่อหายใจกลิ่นนี้เข้าไป มันฟุ้งกระจายไปทั่วโลกบริเวณ
มันสร้างความสดชื่นให้กับชายหนุ่ม น้ำตกแห่งนี้เป็แหล่งพันธุ์ปลาหายากอย่างปลาลายั มันเป็ปลาที่อยู่ในน้ำลึก ที่สุดยอดกว่านั้นคือ
มันสามารถดำดิ่งถึงก้นน้ำตกแห่งนี้ ซึ่งไม่รู้ว่าลึกเท่าไหร่ ไม่มีคนในหมู่บ้านแห่งนี้เคยดำลงไปถึงก้นของมันเลยสักคนเดียว
แม้ว่าจะเป็ผู้มีวรยุทธระดับ์ขั้นที่2 ก็ตามและคนเดียวที่มีระดับสูงขนาดนี้ ก็คือเ้าเมืองน้ำตกเจ็ดพฤกษา
'วันนี้เราไม่เข้าด้านหน้าดีกว่า เดี๋ยวอ้อมไปด้านหลังูเา ตามความจำของร่างนี้ เคยสำรวจด้านทางทิศเหนือของน้ำตกเจ็ดพฤกษาชั้นหนึ่งใต้ดิน
มีทางลงไปด้านหลังน้ำตกเจ็ดพฤกษาชั้นที่หนึ่งด้านหลัง หาพวกปลาลายัน้ำลึกได้ง่ายกว่า ทางน้ำตกเจ็ดพฤกษาชั้นที่สอง ที่อยู่บนดิน'
จีวรคิดในใจแล้วเดินลัดเลาะปีนป่ายเถาวัลย์ไปที่น้ำตกเจ็ดพฤกษาชั้นที่2 ก่อนจะหย่อนตัวลงไปตามอุโมงค์ด้านหลังจนถึงน้ำตกเจ็ดพฤกษาชั้นที่ 1
'สุดท้ายข้าก็ได้ที่เหมาะๆ ในการตกปลาลายั เดินผ่านพ้นหมอกหนาตรงนั้นไป คงจะมีโชคสำหรับเราบ้างวันนี้'
จีวรดึงเชือกออกจากห่อของเขา มันติดตัวชายหนุ่มประจำเชือกนี้ยาวกว่า 300 วา มันทำมาจากเอ็นปลาหางดาบที่เล็กใสและแข็งแรงมากๆ
เป็ของหายากในบ้านของชายหนุ่ม ที่เขารวบรวมเงินซื้อมาเพื่อตกปลาให้มารดา
'เอ๊ะ!!...นั่นเสียงอะไร? .'
จีวรขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เขาค่อยย่องแอบตามโขดหินที่มีหมอกสลัวก่อนจะถึงน้ำตกเจ็ดพฤกษาชั้นที่ 1
'นี่มันเสื้อผ้าสตรีนี่ ใครมาแอบอาบน้ำที่นี่กัน นึกว่าจะไม่มีคนเสียอีก ดันมีคนมาถึงก่อนเรา'
จีวรหยุดชะงักเมื่อเขาเห็นเสื้อผ้าของผู้หญิงวางอยู่ข้างโขดหินที่เขาหมอบคลานไปถึง
'เราจะกลับเลยดีหรือเปล่าวะเนี่ย แต่ก็สงสัยโคตรๆเลยว่า ผู้หญิงคนนี้เป็ใครทำไม? มาแอบอาบน้ำถึงที่นี่'
จีวรค่อยๆ ชะโงกหน้าไปดู เขาต้องตะลึงลานเมื่อเห็นสาวงามเปลือยกายอาบน้ำอยู่ข้างโขดหินขนาดใหญ่
ห่างจากสายน้ำตกที่ลงมาประมาณ 50 วา และห่างจากเขาเพียง 5 วาเท่านั้น
'ตายแล้วแม่นางชินเย่หลานสาวเ้าเมืองเจ็ดพฤกษา '
จีวรหดตัวลงความทรงจำของร่างนี้บ่งบอกว่าผู้หญิงที่สวยงามวัยไม่เกิน 17 ปีที่กำลังดำผุดดำว่าย เปลือยกายอยู่ขณะนี้
คือหลานสาวของเ้าเมืองผู้แก่นแก้ว นางเป็จอมยุทธระดับE ขั้นกลาง
'ตายแน่ถ้านางเห็นเรามาแอบดูนางมีหวังหัวขาดทั้งโคตร รีบออกจากที่นี่ดีกว่า'
จีวรคิดในใจก่อนจะหดตัวลง แต่ก็อดหันชำเลืองตามองร่างกายที่อยู่ในน้ำของหญิงสาวอีกครั้งไม่ได้
'โอ้แม่เ้าทำไม? เ้าลุกยืนขึ้นบนโขดหินตอนนี้ถ้าใจละลายแล้ว เ้าช่างสวยโคตรๆ'
ร่างงามอรชรของหญิงสาวปรากฏขึ้นตรงหน้าชายหนุ่ม ปทุมงามและของสงวนของนางเผยเต็มตาชายหนุ่ม
จนเขาต้องตะลึงลานถอยหลังเหยียบกิ่งไม้เสียงดังกรอบ
ก๊อบ!
"ว้ายย!..ใครอยู่ที่นั่นเ้าบังอาจแอบดูข้าอาบน้ำเ้าตายแน่"
เสียงหญิงสาวร้องขึ้นอย่างเดือดดาล นางทะยานขึ้นจากโขดหินมุ่งตรงไปที่ด้านหลังโขดหินด้านข้าง
คว้าเสื้อคลุมที่นางถอดไว้ก่อนลงน้ำ มาสวมใส่อย่างรวดเร็วแล้วลอยทะยานตรงมาหาจีวรทันที
'ไปไหนดี! ซวยแล้วจีวร'
ชายหนุ่มคิดในใจพุ่งปราดออกไปด้านข้างด้วยพลังระดับFขั้นกลาง ของเขาไม่เร็วพอเพียงที่จะหลบหนีหญิงสาวได้พ้น ในระยะอันสั้นนี้
เขาจึงตัดสินใจแฉลบลงน้ำมุดไปใต้น้ำตกที่กระแทกลงมาจากเบื้องบน หมายว่ายน้ำหนีให้พ้น
'มีหวังตายแน่ ยังไงแถวนี้ก็เป็ถิ่นของนาง ถ้าเราหลุดจากดงเถาวัลย์ ที่อยู่ใต้น้ำเหล่านี้ไปได้ข้าก็รอดจากการตามของนางได้แน่'
จีวรคิดในใจเขาไม่มีเวลาคิดไตร่ตรองอะไรมากมาย เพียงแต่พยายามหนีหญิงสาวที่มีวรยุทธระดับEขั้นกลาง
ตูมมมม!!!
เสียงตูมดังสนั่น ร่างของสาวสวยแฉลบลงน้ำติดตาม แต่ด้วยเถาวัลย์ขนาดใหญ่ด้านล่างน้ำตกที่พันกันยั้วเยี้ย
ทำให้นางไม่สามารถเห็นทิศทางของจีวรที่มุดหายเข้าไปในถ้ำ ใต้น้ำตกเจ็ดพฤกษาชั้นที่ 1
"เ้าบัดซบข้าต้องรู้ให้ได้ว่าเ้าเป็ใคร มาแอบดูข้าอาบน้ำ"
หญิงสาวเดือดดาลคำรามออกมาอย่างเหลืออดก่อนที่นางจะะโขึ้นมาบนฝั่ง
"กรอด!..ข้าจะเฝ้าเ้าอยู่ที่นี่อยากรู้นักว่า เ้าจะหนีการตามล่าของข้าได้ยังไง ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเ้าจะดำน้ำอยู่ใต้น้ำตกได้ตลอดไป"
.........................................................................................................................................................................................................
305
