ในพื้นที่ว่างโล่งแห่งหนึ่งของหุบเขามีกรงต้นไม้หลายขนาดตั้งอยู่รายรอบต้นหลิวขนาดใหญ่
และภายในกรงต้นไม้นั้นสัตว์ส่วนใหญ่ก็หมอบนิ่งอย่างสงบ
ทว่าสิ่งที่ทำให้รู้สึกจนปัญญาก็คือ ในกรงต้นไม้กรงหนึ่งมีฮันนี่แบดเจอร์ขนบนหัวสีขาวกำลังตะกุยดินอย่างต่อเนื่องราวกับมีความมุ่งมั่นว่าจะต่อสู้จนกว่าจะตายไปข้าง
"ช่างดื้อรั้นซะจริง"
อวี๋จื่ออวี๋ถอนหายใจและเลือกที่จะเมินเฉยต่อฮันนี่แบดเจอร์ดื้อรั้นตัวนี้
ต้องยอมรับว่าการฟื้นคืนพลังิญญาทำให้สัตว์ต่างๆ มีความเฉลียวฉลาดมากขึ้น
เช่นเดียวกับลิงสีทองตัวนั้นอวี๋จื่ออวี๋เพียงแค่ปล่อยมันลงจากกิ่ง มันก็วิ่งมาอยู่ข้างอวี๋จื่ออวี๋อย่างสงบ
แม้ว่าดวงตากลมโตของมันจะกลอกไปมาตลอดเวลาแต่ท่าทางที่เชื่องของมันก็หลอกสายตาไม่ได้
ไม่เพียงแค่ลิงตัวนั้นแม้แต่กระทิงป่าที่มีเขาสีดำคล้ายเสี้ยวจันทร์อยู่บนหัวก็นอนหมอบข้างอวี๋จื่ออวี๋อย่างเรียบร้อย
แต่ฮันนี่แบดเจอร์นั้นแตกต่างออกไป
ในฐานะสัตว์ที่ยากต่อการฝึกฝนมากที่สุดมันแสดงให้อวี๋จื่ออวี๋เห็นความเป็จริงที่ว่า ‘ความดื้อรั้น’นั้นเป็อย่างไร
ทันทีที่กิ่งก้านของเขาปล่อยมันลงมันก็พุ่งทะยานออกไปราวกับลูกศรที่หลุดจากคันธนูทำให้อวี๋จื่ออวี๋โกรธจนต้องตวัดแส้ใส่
อย่างไรก็ตามเ้าตัวนี้ก็เป็สิ่งมีชีวิตหัวรั้นยิ่งนักมันยอมทนรับการเฆี่ยนตีจากแส้ของอวี๋จื่ออวี๋ แต่ก็ยังวิ่งหนีไปอย่างบ้าคลั่ง
แม้กระทั่งตอนนี้หลังจากที่อวี๋จื่ออวี๋ขังมันไว้ในกรงที่ถักจากกิ่งก้านของตัวเองมันก็ยังไม่ยอมแพ้
"คงมีแต่พวกเ้าสินะที่เชื่อฟัง"
สายตาของอวี๋จื่ออวี๋หันไปมองสัตว์อื่นๆที่อยู่ในกรงและเชื่อฟังเป็อย่างดี เขาก็ยิ้มออกมา
ไม่ต้องพูดถึงฮันนี่แบดเจอร์แต่สัตว์อื่นๆ นั้น ทำให้อวี๋จื่ออวี๋ประหลาดใจเป็อย่างมากโดยเฉพาะกระทิงป่าตัวนั้น
[เผ่าพันธุ์: กระทิงป่ากลายพันธุ์
อายุขัย:4/30ปี
ระดับ:แรกเริ่มขั้นที่สอง
พร์ประจำตัว:เขากระทิงเสี้ยวจันทร์ — เขากระทิงที่มีพลังรุนแรงและแหลมคมเป็อาวุธที่ร้ายกาจอย่างยิ่ง สามารถฉีกกระชากศัตรูได้ในพริบตา
ความสามารถพิเศษ:เหยียบพสุธา — ยกเท้าหน้าขึ้น พลังอันน่าสะพรึงกลัวสามารถสั่นะเืพื้นดินได้]
แม้ว่ากระทิงป่าตัวนี้จะอยู่ในระดับแรกเริ่มขั้นที่สองเท่านั้น
แต่พร์ของมันนั้นไม่มีที่ติจริงๆ
แม้แต่จิ้งจอกแดงที่เขาให้ความสำคัญก็มีความสามารถพิเศษเพียงอย่างเดียวในขณะเดียวกันเหยี่ยวเพเรกรินก็มีพร์ประจำตัวแค่หนึ่งอย่าง
แต่กระทิงป่าตัวนี้กลับมีทั้งพร์ประจำตัวและความสามารถพิเศษพร้อมกัน
ต้องยอมรับว่าพร์เช่นนี้ทำให้อวี๋จื่ออวี๋มีความคาดหวังมากขึ้นอีกหลายส่วน
และที่นี่ก็มีสิ่งที่น่ากล่าวถึง...
พร์ประจำตัวคือพร์ที่ติดตัวมาั้แ่กำเนิดและยังเป็ความสามารถอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถพัฒนาได้อีกด้วย
ยิ่งแข็งแกร่งพร์ประจำตัวก็จะยิ่งน่ากลัว
เช่นเดียวกับพร์ประจำตัวของเหยี่ยวเพเรกรินคือะุดิ่งเวหา ซึ่งจะยกระดับขึ้นเรื่อยๆ ตามความแข็งแกร่งของเหยี่ยวเพเรกรินในอนาคต การทะลวงร่างศัตรูราวกับสายฟ้าในพริบตาก็ไม่ใช่เื่ที่เป็ไปไม่ได้
ในขณะที่ความสามารถพิเศษนั้นแตกต่างออกไป
มันคือความสามารถที่พัฒนาขึ้นโดยบังเอิญหรือโอกาส
หากไม่ได้รับการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องความแข็งแกร่งของมันก็จะหยุดอยู่เพียงแค่นั้น
......
จิ้งจอกแดงเหยี่ยวเพเรกริน กระทิงป่า และเ้าตัวน้อยพวกนี้ของเขาสามารถฝึกฝนได้อย่างจริงจัง!
อวี๋จื่ออวี๋ใช้กิ่งหลิวลูบไล้ลิงสีทองตัวหนึ่งที่นั่งอยู่บนยอดไม้เขาก็มีแผนการอยู่ในใจแล้ว
สัตว์อื่นๆเช่น นกกระเรียนขาว หมาป่า และฮันนี่แบดเจอร์ตัวนั้น...
สัตว์พวกนี้ที่ยังไม่ได้ฝึกฝนและไม่คู่ควรที่อวี๋จื่ออวี๋จะฝึกฝน
และที่สำคัญความอดทนของอวี๋จื่ออวี๋มีจำกัด
หากปล่อยให้สัตว์เหล่านี้หิวไปอีกสักพักแล้วพวกมันยังไม่ยอมเชื่อฟัง อวี๋จื่ออวี๋ก็ไม่ลังเลที่จะสังหารพวกมันเพื่อเพิ่มแต้มวิวัฒนาการของตัวเอง
ต้องเข้าใจว่าตอนนี้อวี๋จื่ออวี๋้าแต้มวิวัฒนาการอย่างมาก ความสามารถมากมายกำลังรอการพัฒนาและความสามารถใหม่ๆ ก็กำลังรอการพัฒนาของเขาอยู่
หลังจากที่ย่อยความสามารถทั้งหมดแล้วอวี๋จื่ออวี๋ยังต้องใช้แต้มวิวัฒนาการเพื่อทะลวงไปสู่ระดับเหนือธรรมชาติขั้นที่สองที่จะส่งเสริมความน่าสะพรึงกลัวของเขา
เพียงแค่คิดถึงตรงนี้อวี๋จื่ออวี๋ก็รู้สึกตื่นเต้น
ระดับเหนือธรรมชาติขั้นที่หนึ่งยังแข็งแกร่งขนาดนี้แล้วขั้นที่สองจะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน
และในที่นี้เื่ที่น่ากล่าวถึงก็คือการเปลี่ยนแปลงของอวี๋จื่ออวี๋ในปัจจุบัน
ร่างหลักต้นหลิวสูงประมาณ32เมตรแล้ว เส้นผ่านศูนย์กลางลำต้นก็ยาวเกือบสองเมตร
และอวี๋จื่ออวี๋ก็รู้สึกได้ว่าอัตราการเติบโตของเขากำลังเร่งขึ้นอีก
อาจเป็เพราะการตื่นรู้พร์ประจำตัว‘ฟื้นฟูขั้นสุดยอด’ อวี๋จื่ออวี๋จึงรู้สึกได้ถึงพลังชีวิตที่ไหลเวียนไม่หยุดยั้งในร่างกาย
หากไม่มีการนำออกมาใช้พลังชีวิตอันเข้มข้นนี้จะเร่งการเติบโตของเขาอย่างต่อเนื่องจนถึงวันหนึ่งที่เขาสามารถ 'บดบังนภาสุริยันสิ้นแสง' ได้อย่างแท้จริง
นอกจากการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพแล้วอวี๋จื่ออวี๋ยังสังเกตเห็นว่าความเหนียวของเปลือกไม้ทั่วร่างกายไม่ด้อยไปกว่าเหล็กกล้าทั่วไปและอาจจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ
ส่วนรากไม้ของอวี๋จื่ออวี๋ซึ่งเป็ส่วนที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดนั้นในด้านความทนทานอาจจะแกร่งกว่าเปลือกไม้อีก
"ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่การปูพรมด้วยขีปนาวุธหนึ่งรอบฉันน่าจะรับมือไหว"
อวี๋จื่ออวี๋ประเมินการป้องกันของตัวเองแล้วตอบอย่างค่อนข้างมั่นใจ
หากยังรับมือขีปนาวุธไม่ได้จะไปสู้ไหวได้ยังไงกันเล่า อย่างนั้นวิ่งไปยอมจำนนกับมนุษย์เลยดีกว่า
ต้องรู้ก่อนว่าเ้าสิ่งที่เรียกว่าขีปนาวุธนั้นเป็เพียงอาวุธธรรมดาของมนุษย์เท่านั้น
ส่วนใหญ่แล้วแค่การป้องกันที่แข็งแกร่งก็สามารถต้านทานการปูพรมด้วยขีปนาวุธได้
ส่วนอาวุธที่น่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริงของมนุษย์นั้นไม่ค่อยถูกเปิดเผยออกมา
เช่นอาวุธชีวภาพ อาวุธตัดแต่งพันธุกรรมและอาวุธนิวเคลียร์และะเิไฮโดรเจนที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อทำลายล้าง
ตราบใดที่ยังไม่มีวิธีต้านทานอาวุธเหล่านี้อวี๋จื่ออวี๋จะไม่ยอมปรากฏตัวต่อหน้ามนุษย์เด็ดขาด
นั่นไม่ใช่การแสดงอำนาจแต่เป็การหาที่ตาย
ในฐานะอดีตมนุษย์คนหนึ่งอวี๋จื่ออวี๋เข้าใจหลักการ 'ต่างเผ่าพันธุ์ย่อมต่างความคิด' อย่างลึกซึ้ง
และยังมีอีกเื่หนึ่งที่ต้องระวัง
หากเผ่าพันธุ์มนุษย์สังเกตเห็นว่าเกิดการคุกคามสถานะของพวกเขาบรรดาคนบ้าคลั่งในหมู่พวกเขาก็จะไม่ลังเลที่จะทำลายไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม
ในเวลาที่จำเป็การทิ้งะเินิวเคลียร์และะเิไฮโดรเจนก็มีความเป็ไปได้สูงมาก
ดังนั้นการพัฒนาอย่างสุขุมรอบคอบจึงเป็หนทางที่ดีที่สุด!