สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 37

“ครับผมตัดสินใจแล้ว ผมจะช่วยพวกคุณผมจะปกป้องโลกเอง” สตีฟพูดออกมาอย่างหนักแน่น

“ดีเลยค่ะเท่านี้มนุษย์โลกก็มีความหวังแล้ว” โฟว์ยิ้มออกมาแน่นอนอีเกิ้ลอายที่ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้ารัวๆเช่นกัน แต่ทันใดนั้นเองจู่ๆสตีฟก็พูดขึ้นมาทำให้โฟว์และอีเกิ้ลอายที่กำลังยินดีอยู่ถึงกับชะงักไป

“แต่ผมมีข้อแลกเปลี่ยนครับ” สตีฟพูดออกมาทำให้บรรยากาศทั้งหมดหยุดชะงักไป อีเกิ้ลอายมีสีหน้าแปลกใจส่วนโฟว์นั้นพยักหน้าขึ้นลงเหมือนจะคาดเดาไว้แล้ว

“คุณต้องการให้ช่วยเรื่องอะไรเหรอคะ” โฟว์ถาม

“รู้ได้ยังไงครับเนี่ยว่าผมจะขอให้ช่วยไม่ได้ขอเงินหรืออำนาจ” สตีฟพูดออกมาอย่างแปลกใจ

“คนอย่างคุณถึงแม้ฉันจะอ่านจากข้อมูลที่ได้สืบมา แต่ก็พอจะรู้ค่ะว่าคุณนั้นเป็นคนที่ค่อนข้างมีโลกส่วนตัว ไม่ชอบทำตัวให้เด่น แถมคุณเองก็คงไม่ต้องการเงินหรอกมั้งคะเพราะขนาดอีเกิ้ลอายมอบของราคาตั้งหลายร้อยล้านให้คุณยังไม่ขายมันเลย” โฟว์พูดออกมาทำให้สตีฟรู้สึกเหมือนมีลูกศรยิงเข้ากลางอก เพราะเรื่องของราคาหลายร้อยล้านนั่นก็คือลูกบาศก์ติมินั่นเอง เพราะถ้าตอนนั้นสตีฟรู้ราคาของมันเขาขายไปแล้วไม่เอาไปใช้กับกระเป๋าหรอก

“ว่าแต่ความต้องการของคุณพ่อบ้านคืออะไรคะ” โฟว์ถามถึงความต้องการของสตีฟ

“ผมอยากจะขอให้คุณกันภรรยาผมออกมาให้อยู่ห่างจากอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นผมขอแค่นั้นครับ” สตีฟพูด

“ซุปเปอร์เกิร์ลงั้นเหรอ คะฉันจำได้ว่าเธอเป็นฮีโร่ระดับ S นี่คะฝีมือเธอไม่ธรรมดาหรอกนะคะ” โฟว์พูด

“ใช่ครับถึงเธอจะเป็นระดับ S แต่สมัยก่อนเธอมักชอบทำอะไรอันตรายๆเสมอๆจนได้แผลกลับบ้านมาประจำ” สตีฟพูดออกมาทำให้โฟว์หันไปมองอีเกิ้ลอาย

“ผมจะจัดการให้ครับ ผมจำได้ว่าเธอสอนอยู่ที่โรงเรียนฮีโร่ เมื่อไม่กี่วันก่อนผมก็พึ่งจะไปโรงเรียนที่เธอสอนอยู่มาครับพอดีมีประชุมเรื่องการรับมือกับองค์กรวายร้าย” อีเกิ้ลอายพูดโฟว์ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าก่อนจะยิ้มออกมา

“เอาล่ะค่ะในเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้วคุณพ่อบ้านพร้อมจะไปทำภารกิจทวงคืนเม็กซิโกกันเลยมั้ยคะ” โฟว์หันมาถามสตีฟ

“ยังครับช่วงนี้ภรรยาผมยังอยู่บ้านอีกหลายวัน ดีนะครับที่ทุกอย่างเหมือนจะเข้าข้าง ทางโรงเรียนฮีโร่กำลังจะให้นักเรียนย้ายไปอยู่หอพัก ทำให้ภรรยาผมต้องไปเป็นอาจารย์ดูแลหอพักที่พวกนักเรียนอาศัยอยู่ดังนั้นพอภรรยาผมเข้าหอพักไปแล้วผมถึงจะมีเวลาไปช่วยภารกิจของคุณครับ” สตีฟพูดออกมา

“แบบนี้นี่เองเข้าใจแล้วค่ะ จะเรียกว่ารักภรรยาหรือกลัวภรรยาดีล่ะคะเนี่ย” โฟว์แกล้งแซวสตีฟ

“ฮ่ะๆ เขาเรียกว่าอยู่เป็นต่างหากล่ะครับ” สตีฟพูดถึงแม้ช่วงนี้เขาจะโดนซาร่าอัดแล้วไม่เจ็บอะไรแล้วก็เถอะแต่ความทรงจำตลอดสิบกว่าปีนี้มันทำให้เขากลัวไปแล้วทำไงได้

จากนั้นเมื่อตกลงกันได้แล้วสตีฟก็ขอกลับคอนโด ส่วนเรื่องการทำภารกิจของเขาจะเริ่มหลังจากซาร่าย้ายเข้าหอพักโรงเรียน ซึ่งโฟว์นั้นยังใจดีมีวันหยุดให้สตีฟด้วยนั่นคือวันเสาร์และวันอาทิตย์ เพราะโฟว์เกรงว่าวันหยุดนั้นภรรยาของสตีฟอาจจะกลับมาที่บ้านได้และถ้าหากไม่เจอสตีฟเดี๋ยวสตีฟจะมีปัญหาครอบครัวเอาได้

คอนโด

แกร๊ก !! สตีฟเปิดประตูห้องเข้าไปก่อนจะสาดสายตามองหาซาร่าแต่ก็ไม่พบ

“ยังไม่ตื่นอีกเหรอเราไปเป็นชั่วโมงเลยนะ” สตีฟพูดก่อนจะเดินไปดูที่ห้องนอนก่อนจะค่อยๆเปิดประตูเข้าไป

แอ๊ด !!! เสียงประตูถูกเปิดออกสตีฟเห็นซาร่ายังนอนอุตุอยู่บนเตียง

“สตีฟเหรอ !!!” ซาร่าเอ่ยปากถามทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่

“อือผมเองยังไม่ตื่นอีกเหรอ” สตีฟถามพลางเดินไปนั่งบนเตียงข้างๆซาร่าที่กำลังนอนอยู่

“อืม..เพลียมากเลยเดี๋ยวนี้นายดูแข็งแรงขึ้นนะเมื่อเช้าเล่นเอาหมดแรงเลยไปได้ของดีอะไรมาหรือไง” ซาร่าถามพลางพลิกตัวมาและใช้แขนทั้งสองข้างของเธอโอบเอวสตีฟเอาไว้

“ก็นิดหน่อยน่ะเธอไม่อยู่บ้านตั้งหลายวันไปเจออาหารบำรุงกำลังท่านชายมาจากซุปเปอร์พอดีมันลดราคาเลยซื้อมา” สตีฟพูด

“หืออาหารบำรุงกำลัง ??” ซาร่าสงสัย

“หอยนางรมน่ะ จะลองมั้ยล่ะ” สตีฟพูดเขานั้นมีหอยนางรมอยู่ในกระเป๋ามิติจริงๆแต่ยังไม่ได้กินหรอกนะ

“หือหอยนางรม ไปได้มาได้ยังไงกันมันอยู่ใต้ทะเลเลยนะ แต่ก่อนฉันเคยลงไปทำภารกิจใต้ทะเลอยู่หรอกแค่เอาตัวรอดจากพวกหอยเม่น หรือพวกปลาในทะเลก็เต็มกลื่นแล้ว” ซาร่าพูด

“ไม่รู้สิ เจอที่ซุปเปอร์สงสัยคนขายคงโชคดีได้มามั้งเดี๋ยวผมเอาไปชุบแป้งทอดให้กินแล้วกัน” สตีฟพูดก่อนจะปล่อยให้ซาร่านอนต่อส่วนเขาออกไปทำอาหารกลางวันเตรียมไว้ให้เธอดีกว่า

“ขอซอสเป็นมาโยนะสตีฟ” ซาร่าตะโกนไล่หลังสตีฟไป

“ได้เลยมาโยหวานๆสินะ” สตีฟตอบกลับไปทำให้ซาร่ายิ้มออกมาในชีวิตเธอก็มีแต่สตีฟเนี่ยแหละที่รู้ใจเธอมากที่สุดรองจากพ่อและแม่ที่เสียไปพร้อมๆกับพ่อแม่สตีฟ

ไม่หอยนางรมชุบแป้งทอดก็ส่งกลิ่นหอมไปทั่วซาร่าลุกขึ้นมาจากที่นอนก่อนจะนั่งรอที่โต๊ะ

“มาแล้วๆอาหารทอดต้องกินตอนร้อนๆเนี่ยแหละอร่อยที่สุดในโลกแล้ว” สตีฟพูดก่อนจะวางจานลงที่หน้าของซาร่า

ซาร่าไม่รอช้าใช้ส้อมจิ้มมันขึ้นมาก่อนจะจิ้มไปที่ซอสมาโยที่สตีฟทำเอาไว้ก่อนจะเอาเข้าปากทันที

“โอ๊ยร้อน !!” ซาร่าอุทานออกมา

“ระวังหน่อยสิมันพึ่งจะทอดเสร็จ” สตีฟพูดก่อนจะใช้ส้อมจิ้มขึ้นมาลองชิมบ้าง

กรวบ !! เสียบกัดมันเข้าไปคำใหญ่ทันที

ของสดๆจากทะเลนี่มันอร่อยมากจริงๆเลยแฮะ สตีฟคิดในใจ

“อร่อยมากเลยสตีฟ สดสุดยอดเลยไม่ได้กินอาหารทะเลสดมานานกี่ปีแล้วเนี่ย ช่วงนี้ซุปเปอร์แถวบ้านเรามันเกิดอะไรชึ้นกันเนี่ย เมื่อวานก็มีกระเบน และก็ปลาหมึก วันนี้ยังมีหอยนางรมอีก ยอดไปเลย !!!” ซาร่าพูดออกมาน้ำไหลไฟดับหลังจากกินหอยนางรมชุบแป้งทอดเข้าไป

“ไม่รู้สิคงมีฮีโร่เลเวลสูงๆผ่านมาแถวนี้ล่ะมั้งใครจะไปรู้” สตีฟตอบแบบผ่านๆจากนั้นทั้งคู่ก็กินอาหารกลางวันกันอย่างเอร็ดอร่อย

“นี่ซาร่าต้องย้ายเข้าหอพักวันไหนเหรอ” สตีฟถามเธอขณะที่กำลังล้างจานอยู่

“อีกสามวันน่ะ พอดีต้องใช้เวลาปรับปรุงหอใหม่หมด ดีนะที่มีอาคารที่สามารถใช้เป็นหอพักได้อยู่” ซาร่าพูดขณะนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาหลังจากกินอิ่ม

“นี่พึ่งจะกินอิ่มๆอย่าพึ่งนอนสิ เดี๋ยวก็เป็นกรดไหลย้อนหรอก” สตีฟเตือนเธอ

“จ้าคุณสามี” ซาร่าหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะลุกขึ้นมานั่งมองดูสตีฟที่กำลังล้างจานอยู่

“มองอะไรไม่เคยเห็นคนล้างจานหรือไง” สตีฟถามเธอ

“ก็แค่อยากมองไม่ได้หรือไง” ซาร่าพูดยิ้มๆก่อนจะถอนหายใจออกมา

เฮ้อ !! สตีฟได้ยินเสียงซาร่าถอนหายใจถึงถามเธอทันที

“ถอนหายใจทำไมมีเรื่องอะไรกลุ้มใจเหรอซ่าร่า” สตีฟถาม

“ไม่หรอกแค่จู่ๆก็มีลางสังหรณ์รู้สึกเหมือนนายกำลังจะหายไปยังไงยังงั้น” ซาร่าพูดออกมาทำให้สตีฟที่กำลังล้างจานอยู่ชะงักทันที

“ฮ่ะๆ หายไปอะไรกันเล่าคนทั้งคนจะหายไปได้ยังไง” สตีฟหัวเราะกลบเกลื่อน สตีฟไม่รู้ว่าซาร่ามีลางสังหรณ์อะไรแต่มันแม่นเกินไปแล้วเฟ้ย !!!!!

สามวันผ่านไป

สตีฟใช้เวลาสามวันอยู่บ้านกับซาร่าทั้งวันตอนแรกสตีฟจะชวนซาร่าออกไปเที่ยวในเมืองหรือไปเดินห้างสรรพสินค้า แต่ซาร่าดันไม่อยากไปเที่ยวเพราะกลัวสตีฟจะไปเจอวายร้ายอีก ส่วนไปเดินห้างสรรพสินค้าซาร่าก็บอกเปลืองเงิน สตีฟล่ะอยากบอกเหลือเกินว่าในบัญชีพวกเรามีเงินอยู่เกือบเก้าสิบล้านเหรียญแล้ว

สตีฟคิดว่าเอาไว้วันไหนว่างๆเขาจะไปเปิดบัญชีใหม่เพื่อโอนเงินมาบัญชีนั้นให้หมดเพราะถ้าเกิดวันดีคืนดีซาร่าเช็คบัญชีขึ้นมาสตีฟมีซวยแน่ๆ

“ไม่ลืมอะไรแล้วนะซาร่า” สตีฟเดินมาที่ระเบียงก่อนจะยื่นกระเป๋าให้เธอ

“ไม่น่าจะมีแล้วนะ ขอบใจนะสตีฟที่เก็บกระเป๋าให้” ซาร่ายิ้มพลางรับกระเป๋าจากมือสตีฟไป

“ก็นะถ้าให้เธอจัดเองคงต้องใช้กระเป๋าสามใบทั้งๆที่ของพวกนี้ใส่ใบเดียวก็หมด” สตีฟหัวเราะเบาๆก่อนจะมองซาร่าที่สีหน้าไม่ค่อยจะอยากไปเท่าไหร่เลย

“เป็นอะไรไม่อยากไปเหรอ” สตีฟถาม

“อืม..แต่ถึงจะไม่อยากแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดีเพราะถ้าฉันไม่ไปแล้วเกิดอะไรขึ้นกับพวกนักเรียนฉันคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต” ซาร่าพูด

“เอาน่าคิดซะว่ากลับไปเหมือนตอนไฮสคูลแล้วกัน ตอนนั้นเธอก็อยู่หอหญิงนี่นา แล้วนี่ยังไงก็ได้หยุดเสาร์และอาทิตย์อยู่แล้ว เธอเหาะกลับบ้านก็ครึ่งชั่วโมงเอง” สตีฟพูด

“นั่นสินะเหาะกลับมาก็ได้นี่นา” ซาร่าพยักหน้า

“แล้วก็นี่อาหารแช่แข็งผมเตรียมเอาไว้ให้แล้ว ถ้าอุ่นไม่เป็นยังไงลองถามอาจารย์ไก่ดูก็ได้ ผมจำได้ว่าแกเคยเป็นเชฟมือฉมังนี่” สตีฟพูดพลางยื่นถุงใบใหญ่ให้ซาร่าซึ่งมันจุเต็มไปด้วยอาหารแช่แข็งที่พออุ่นก็กินได้เลย

“เฮ้อสงสัยจะต้องเก็บเงินสามเดือนซื้อกระเป๋ามิติระดับสูงซะแล้วล่ะมั้ง จะได้ไม่ต้องกินอาหารแช่แข็ง” ซาร่าพูดออกมาก่อนจะรับถุงอาหารจากสตีฟไปก่อนจะขึ้นไปยืนบนระเบียง

“อยู่บ้านทำตัวเป็นเด็กดีนะสตีฟห้ามดื้อห้ามซน ห้ามใช้เล็บข่วนโซฟาด้วย” ซาร่าหันหน้ากลับมาพูดกับสตีฟ

“นี่ๆที่รักผมเป็นคนนะไม่ใช่แมว” สตีฟแกล้งกอดอกทำท่างอลๆ

“ใครบอกว่าเป็นแมว ฉันหมายถึงหมาต่างหากล่ะ” ซาร่าพูดก่อนร่างเธอจะค่อยๆลอยขึ้นจากขอบระเบียง

“ไปดีมาดีนะ อย่าให้เป็นหวัดล่ะ” สตีฟพูดพลางโบกมือลาเธอ

“อืม.” ซาร่าพยักหน้าก่อนเธอจะค่อยๆเหาะออกไปทันทีโดยไม่หันกลับมามอง

สตีฟยืนมองร่างของซาร่าค่อยๆเหาะออกไปจนลับสายตา และเมื่อซาร่าไปแล้วสตีฟหยิบมือถือออกมาโทรหาใครคนหนึ่งทันที

ตรู๊ด !! ตรู๊ด !! เสียงรอสายไม่กี่ครั้งก่อนปลายสายจะรับและพูดกลับมาเป็นเสียงของผู้หญิง

“ได้เวลาแล้วเหรอคะ” เสียงปลายสายถาม

“ครับคุณโฟร์เธอไปแล้ว” สตีฟตอบกลับไป

“ถ้าอย่างนั้นไปกันเลยนะคะ” โฟว์พูดก่อนจะตัดสายไปท่ามกลางความสงสัยของสตีฟตอนนั้นเองหน้าห้องคอนโดของสตีฟก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

ก๊อก !! ก๊อก !! ก๊อก !! เสียงเคาะประตูดังอยู่สามครั้ง

“หือใครกันมาแต่เช้า” สตีฟสงสัยก่อนจะเดินไปเปิดประตู

“จ๊ะเอ๋ !!!” โฟว์โผล่พรวดเข้ามาพลางทำเสียงให้สตีฟตกใจ

“เฮ้ย !!! คุณโฟว์ทำไมมาไวจังครับ หรือว่าใช้สกิลมาโผล่ที่หน้าห้องผม” สตีฟถามพลางมองที่ชุดของเธอที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ สตีฟเห็นดังนั้นก็กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ทันทีเพราะโฟว์นั้นเป็นคนสวยมากแถมอยู่ในชุดแบบนี้ทำให้เขาเผลอจินตนาการไปถึงเรือนร่างใต้ชุดคลุมอาบน้ำตัวนี้

“มองอะไรกันคะหรือว่ากำลังคิดอะไรไม่ดีกับดิฉันงั้นเหรอคะ” โฟว์พูดใช้มือของเธอแกล้งแหวกชุดออกให้เห็นร่องอกนิดหน่อย

“หยุดเลยคุณโฟว์ครับอย่าเล่นแบบนี้สิ ถ้าเกิดใครมาเห็นเข้าแล้วเอาไปฟ้องซาร่าผมหัวแบะเลยนะ ว่าแต่คุณมายังไงครับเนี่ย” สตีฟรีบยื่นมือไปจับเสื้อคลุมอาบน้ำของเธอไว้แต่ด้วยความลนลานทำให้นิ้วของสตีฟไปโดนเนินอกเธอนิดหน่อย

นุ่มมาก !!! สตีฟคิดในใจ

“อุ้ยจะลุยเลยเหรอคะ นี่มันหน้าระเบียงนะคะ” โฟว์พูดพลางยิ้มกรุ่มกริ่ม

“เปล่าลงลุยอะไรกัน ว่าแต่มายังไงครับแถมยังชุดนี้” สตีฟรีบปล่อยมือทันที

“พอดีอาบน้ำอยู่น่ะค่ะ แล้วห้องฉันเองก็อยู่ห้องข้างๆนี่เองพอดีต้องสืบเรื่องคุณเลยย้ายมาอยู่ห้องข้างๆซะเลย” โฟว์พูดพลางถอยออกมาจากหน้าประตูห้องสตีฟและชี้ไปที่ประตูห้องข้างๆทีเปิดเอาไว้อยู่

“ว่าไงนะห้องข้างๆ !!!!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจเขาชะโงกหน้าออกมาดูก่อนจะเห็นว่าประตูห้องข้างๆนั้นเปิดอยู่จริงๆ

“ตกใจเหรอคะ แต่สถานการณ์แบบนี้เหมือนคุณกำลังมีชู้เลยนะคะเนี่ย พอภรรยาออกไปปั๊ป ชู้ก็มาหาถึงหน้าห้องเลย !!” โฟว์พูดออกมาด้วยสีหน้ายั่วยวน

สตีฟได้ยินดังนั้นก็อ้าปากค้างพลางคิดในใจ นี่หนึ่งในสิบคนที่มีอำนาจที่สุดในโลกมีนิสัยเป็นคนขี้แกล้งงั้นเหรอเนี่ย !!!!!!!!!!! สตีฟได้แต่ตะโกนร่ำร้องในใจและภาวนาว่าชีวิตของเขาหลังจากนี้จะไม่วุ่นวายเกินไป

จบ...ปล. ผมนั้นเป็นคนชอบกินหอยนางรมชุบแป้งทอดมากเลยครับ เข้าร้านอาหารญี่ปุ่นทีไรจะต้องสั่งมากินเป็นออเดิฟทุกทีเลย

error loaded