หลังจากที่ทั้งสองไม่คุยกันมานาน
หมอฮวาที่มาดูแลยอนอ๊กแม้จะโดนพ่อแม่บังคับก็ตามพอดูแลสักระยะ ทั้งสองคนเริ่มเปิดอกคุยกันอภัยให้กันและกันในที่สุดทั้งสองคนก็เริ่มมีความรู้สึกดีดีให้กันและกัน
ยอนอ๊กที่รอพักฟื้นขาเนื่องจากอุบัติเหตุครั้งนั้น ตอนนี้ก็เริ่มเดินได้แล้วโดยที่มีหมอฮวาคอยอยู่ข้างๆดูแลตลอดที่ผ่านมา
ยอนอ๊ก ตื่นได้แล้ว นายนี่นะขาเริ่มดีขึ้นแล้วก็เริ่มหักเดิน ฉันดูแลนายมากี่เดือนแล้วนายยังไม่หายอีก ฉันว่านายคงแกล้งใช่ไหม แล้วทุบขาเบาๆ อุ้ย อุ้ย เจ็บนะ นี่ยัยหมอบ้า
ผมเจ็บนะ อ้าว นายไม่ได้แกล้งหรอ แกล้งอะไร ถ้าแกล้งผมคงไม่เจ็บนานให้เป็ภาระคุณหรอก อีกอย่างคุณก๋เกลียดผมอยู่แล้วนี่ นี่คุณ ฉันดูแลคุณมานานขนาดนี้คุณยังไม่ขอบคุณฉันยังมาว่าฉันอีกหรอ
ทั้งสองก็ทะเลาะกัน สักพัก ยอนแกจึงดึงร่างฮวามากอดไว้ ฮวาดิ้นปล่อยฉันนะ นายทำบ้าอะไรปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ
คุณกับผมแต่งงานกันแล้ว คุณเป็ภรรยาผมแล้วผมจะกอดหน่อยไม่ได้หรอ จากนั้นยอนอ๊กก็ปล่อยหมอฮวา
หมอฮวาหน้าแดงเดินออกจากห้องไป
หลังจากวันนั้นทั้งสองคนก็เริ่มมีโมเม้นหวานๆเกิดขึ้น จนขายอนอ๊กหายเป็ปกติยอนอ๊กจึงวางแผนจะเซอร์ไพสหมอฮวา
และบอกพ่อแม่ ฮวาและทางครอบครัวของตนเองว่าอย่าบอกฮวานะ จากนั้น ก็เตรียมสิ่งของที่ต้องใช้ เนื่องจากนานหลายเดือนหมอฮวาไม่ได้ไปไหนเลย ดูแลยอนอ๊กคงจะเบื่อหน่ายและเหนื่อยจึงอยากพาไปพักผ่อน
สัก 2-3 เดือนเมืองนอก
3K
