ณ ตำหนักธิดาเทพ...
โซ่ตรวนเส้นใหญ่พันธนาการร่างชายหนุ่มวัยเพียง 15 ปีเศษให้ยืนฟังคำตัดสินร่างนั้นอ่อนแรงจนแทบจะล้มพับลงในอีกไม่ช้า ข้าทั้งสองข้างอ่อนข้องอลงจนแทบจะถึงพื้นมือทั้งสองข้างจับโซ่เหล็กกล้าไว้จนแน่นลืมตามองอย่างอิดโรย
“เ้าหนุ่มน้อยเ้ากล้าดียังไงถึงกล้าบุกเข้ามาในวิหารเจี้ยนถังแต่เพียงลำพังเช่นนี้แม่เฒ่าเหว่ยหลายให้โทษตายแก่เ้า แต่ข้าเห็นแก่แม่บุญธรรมของเ้าจะละเว้นให้สักครั้งจงรีบไปจากที่นี่แล้วอย่าหวนกลับมาที่วิหารเทพแห่งนี้ ความมืดและหายนะกำลังจะมาในไม่ช้าความชั่วอยู่ที่ตัวทำ จอมปราชญ์แห่งฟ้าเป็ผู้กำหนด พญามารจะคืนร่างในไม่ช้า”ธิดาเทพหงายฝ่ามือขึ้นฟ้าราวกับจะแบกโลกทั้งใบไว้แต่เพียงผู้เดียว
“คำพูดเหล่านี้จะต่างอะไรกับนิทานหลอกเด็กมันคือคำทำนายของท่านที่ทำให้ข้ากลายเป็เด็กกำพร้าเพียงชั่วข้ามคืนบ้านแตกสาแหรกขาดต้องกลายเป็ขอทานเร่ร่อน คืนนั้นข้าจำได้เสมอ” ชายหนุ่มหลับตาลงเพื่อย้อนอดีตอันปวดร้าวใจ
เสียงอวดครวญร่ำไห้ดิ้นทุรนทุรายร้องขอชีวิตปลายคมดาบตัดผ่านคอหอยเืสาดกระเซ็น
ร่างผู้นำและฮูหยิน แห่งตระกูลโอบกอดเด็กทารกไว้ในมือแล้วล้มลงกลางสายฝนที่โปรยปรายสายลงมาอย่างไม่ขาดสายเสียงอ้อนวอนต่อฟ้าจบลงด้วยชีวิตและเืเนื้อของตระกูลเฉิน
“ฝันร้ายได้จบลงแล้ว เ้าจงตื่นได้แล้วเด็กน้อย”น้ำเสียงอันแ่เบาดังขึ้นจนเฉินฟู่ฟูตื่นขึ้นจากภวังค์และพยายามลุกขึ้นเพื่อเดินเข้าไปหาธิดาเทพเจี้ยนถังฟา
“ใครจะรู้ว่าบุตรชายเพียงคนเดียวของตระกูลอย่างข้าจะรอดชีวิตมาได้และมาตามสัญญาที่ท่านเคยให้ไว้กับแม่บุญธรรมของข้า”ชายหนุ่มร้องขึ้น
“เ้าเด็กน้อยนี่คงเป็สาเหตุที่เ้าบุกรุกเข้ามาในวิหารแห่งนี้สินะหึ หึ” เสียงหัวเราะในลำคอแต่ดุเยือกเย็นยิ่งนัก
“ข้าเหมือนถูกลมอะไรบางอย่างพัดพามาในวิหารแห่งนี้และเพียงแค่เข้าไปชมความงามรูปปั้นธิดาเทพผู้เลอโฉมในสามโลก สุดท้ายถูกยายเฒ่าเ้าเล่ห์มากำหนดความตายให้ข้าช่างเลอะเลือนสิ้นดี”ชายหนุ่มขึงตาใส่ เขย่าโซ่ตรวนที่ข้อมือ
“ข้าจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับธิดาพรรคมารหูเหยอายุของเ้ายังน้อย หากต้องมาตายเสียแต่ตอนนี้คงน่าเสียดายจงรักษาดวงดาวแห่งโชคชะตาของเ้าไว้ให้ดี ชิงเหลียนผู้สืบทอดแห่งข้า เ้าออกมาได้แล้วจะมัวหลบอยู่ทำไม”
สาวงามชุดขาวใบหน้าอวบอิ่มคิ้วงามดังคันศรปากแดงสีชาดกลิ่นกายรวยระรินดั่งบุปผา์ชวนให้ชายหนุ่มหลงใหลมิลืมเลือนค่อยๆเดินออกมาน้อมคำนับธิดา์
“ข้าน้อยชิงเหลียนเสียมารยาทธิดาเทพโปรดลงโทษ”สาวงามแห่งวิหารเจี้ยนถังก้มศีรษะน้อมรับคำ
“ชิงเหลียนเ้าอย่าลืมว่าผู้สืบทอดแห่งธิดาศักดิ์สิทธิ์จะต้องไร้ซึ่งอารมณ์ในวัฏจักรแห่งมนุษย์หากเ้ายังฝ่าฝืนกฎ เ้าจะถูกผลกระทบอย่างอนาถ”ชิงเหลียนก้มศีรษะรับคำ
“หากแต่ข้าเพียงไม่้าให้วิหารแห่งนี้ต้องแปดเปื้อนเืของคนพรรคมาร”ชิงเหลียนสบตาชายหนุ่ม
“พวกเ้าช้าก่อนเ้าหนุ่มผู้นี้โทษตายสถานเดียว ใครกล้าขัดคำสั่งข้า”ไม้เท้าหัวัถูกกระแทกลงพื้นจนเกิดร้อยร้าวทุกคนต่างผงะ ร่างแม่เฒ่าพยากรณ์ปรากฏขึ้นในตำหนักธิดาเทพเจี้ยนถางฟา
“ท่านแม่เฒ่าเหว่ยหลายช้าก่อนเด็กหนุ่มผู้นี้ไร้ซึ่งวิชามาร มีเพียงพลังปราณของผู้ฝึกตนแค่ขั้นแรกเริ่มเท่านั้น”
“จำลืมไปแล้วหรือว่าพรรคมารทำอะไรไว้กับวิหารเจี้ยนถังข้าจะใช้เืของเ้าหนุ่มผู้นี้ปลดปล่อยดวงิญญาที่สังเวยให้กับศึกพญามารครั้งนั้น”แม่เฒ่าพยากรณ์กระแทกไม้เท้าและมองไปที่รูปปั้นธิดาเทพ
“แต่เ้าหนุ่มน้อยผู้นี้มิใช้สายเืเผ่ามารอย่างแท้จริงนะท่านแม่เฒ่า”
“แต่เ้าหนุ่มนี่มีพลังปราณที่วิเศษอยู่ภายในมันวิเศษจนฆ่าอยากจะเอาเืมาปรุงยาเสียจริง”
“พลังปราณวิเศษกับร่างที่ไร้ประโยชน์ยากที่จะเป็หนึ่งเดียวกันได้หากท่านคิดจะเอาเืในตัวเ้าหนุ่มน้อยผู้นี้ไปปรุงยา ท่านก็ไม่ต่างจากคนของพรรคมาร”แม่เฒ่ากำไม้เท้าหัวัไว้แน่นราวกับจะปล่อยพลังบางอย่างออกมา
“เ้า...หากมิใช่คำพูดของธิดาเทพ แห่งวิหารเจี้ยนถังแล้วล่ะก็ข้าจะ...”แม่เฒ่ากระแทกเสียงจนอีกฝ่ายอมยิ้มเล็กๆที่มุมปากและพูดขึ้นว่า
“ถ่ายทอดคำสั่งแห่งข้าปล่อยตัวเ้าหนุ่มน้อยพรรคมารผู้นี้เป็อิสระ และขับไล่ออกจากวิหารเจี้ยนถังอย่าให้เข้ามาในวิหารแห่งนี้ได้อีก หากใครทำร้ายเขาแม้เพียงปลายเล็บ ถือว่าขัดบัญชาแห่ง์และเ้าชิงเหลียน ข้าจะให้เ้าคุ้มกันเ้าหนุ่มน้อยผู้นี้ไปที่ป่านรกเพื่อทำตามสัญญา”
“ข้าน้อยชิงเหลียนน้อมรับคำบัญชาธิดาเทพเจี้ยนถางฟา”
“ความมืดกำลังจะมาพญามารจะคืนชีพ ความมืดกำลังจะมา พญามารจะคืนชีพ”แม่เฒ่าหยั่งรู้อนาคตพึมพำก่อนร่างนั้นจะเลือนหายไป
9K
