ณ บ้านของลุงภารโรง
ขาเรียวเดินเทางมาถึงหมู่บ้านเล็กๆ แถวชานเมืองตามที่อีกฝ่ายได้บอก หัวใจของเธอเต้นแรงไม่เป็จังหวะ เหงื่อเปียกชุ่มไปทั่วแผ่นหลัง แต่ถึงอย่างนั้นก็กลั้นใจเคาะประตูบ้านได้ ไม่นาน...เสียงเท้าขนาดใหญ่ก็เดินเข้ามาใกล้ เมื่อประตูเปิดออก หญิงสาวก็เห็นร่างสีดำกำยำขนาดใหญ่ มัดกล้ามหน้าอกและหน้าท้องมันวาวไปด้วยเหงื่อ...มันเหมือนกับภาพที่เธอเคยเห็นเมื่อตอนนั้น...
“ฉะ.....ฉันมาแล้ว มีอะไรก็รีบๆ พูดมา”
คุณหนูมินตราพูดโอหังกลบความกลัว มันยิ่งทำให้ใบหน้าเ็าของลุงดำกระตุกยิ้ม แม้ว่าตอนนี้เธอจะเป็ฝ่ายเสียเปรียบ แต่ก็ยังดันทุรังที่จะพูดเหยียดหยามคนที่ถือไพ่เหนือกว่าจนได้!
“เข้ามา”
“.....”
“อยากได้มากไม่ใช่หรอ คลิปน่ะ”
ลุงดำหันมาถามหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าประตู เธอไม่กล้าเข้าไปในบ้านหลังเล็กนี้ตามลำพัง แถมตอนนี้ก็ใกล้มืดค่ำแล้วด้วย แต่เมื่อภารโรงร่างใหญ่หันมาถามเื่คลิป มินตราก็จำใจยอมที่จะเดินเข้าไป อีกอย่าง....เธอก็ไม่้าให้ใครมาเห็นเธอยืนอยู่หน้าบ้านของภารโรงในเวลานี้ด้วย
ขาเรียวเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง บ้านหลังเล็กนี้เก่าซอมซ่อแถมสภาพก็ไม่น่าอยู่อย่างมาก เธอไม่คิดเลยว่าไอ้ภารโรงโรคจิตอยู่สถานที่แห่งนี้ได้อย่างไร ยิ่งคิด...หญิงสาวก็ยิ่งรังเกียจและขยะแขยงมันมากขึ้นกว่าเดิม!
“นั่งสิ”
“รีบเข้าเื่สักที”
มินตรากล่าวเสียงแหลม เธอมองร่างสูงดำหนาใหญ่นั้นอย่างไม่ละสาย ตอนนี้ลุงดำใส่แค่กางเกงเลตัวเดียว เผยให้เห็นร่างเปลือยเปล่า้า เหงื่อที่เปียกโชกเต็มตัวนั้น......มันช่างน่าขยะแขยงจนเรียวขาบิดไปมา!
“พูดกับผู้ใหญ่หัดระวังปากเอาไว้บ้าง”
“ฉันไม่ต้องระวังปากกับคนอย่างแกหรอก อื้ออออ”
ไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดจบ มือหนาก็พุ่งเข้ามาบีแก้มนิ่มจนปากยู่เข้าหากัน มินตราใอย่างสุดขีด เธอตัวสั่นเหมือนคนจะร้องไห้ แรงบีบจากมือและสายตาคมน่ากลัวที่จ้องมองมายังเธอ มันทำให้หัวใจเต้นแรงผิดปกติ!
“มึงอยากให้เพื่อนของมึงให้สิ่งที่อยู่โทรศัพท์ของกูมากใช่มั้ย”
มินตราพยายามส่ายหน้า ก่อนที่แรงบีบที่แก้มจะคลายลง
“ถอดเสื้อผ้าออก”
“อะ.....อะไรนะ”
“บอกให้กูเข้าเื่ กูก็เข้าเื่แล้วนี่ไง อยากได้คลิปมาก ก็ต้องมีของมาแลกกันหน่อย”
“ไอ้โรคจิต ฉันไม่มีทางทำเื่อย่างนั้นกับคนชั้นต่ำอย่างแกหรอก!” หญิงสาวแผดร้อง เธอจ้องมองไปยังร่างหนาใหญ่อย่างรังเกียจขั้นสุด!
ถ้าเกิดว่าจะให้มีอะไรกับภารโรงตัวดำคนนี้.........ถ้าเกิด......ถ้าเกิด.....
มินตราคิดอยู่ในหัว เสียงของเธอสะท้อนต่อสู้กันไปมา ถ้าเกิดโดนกระแทกเหมือนแม่บ้านในห้องอาหาร ถ้าเกิดโดนความรุมแรงแบบนั้นอัดทะลวงเข้ามาในรู.....มันจะรู้สึก......แบบที่หญิงสาว้ามาตลอดหรือเปล่า มันจะรู้สึกมากกว่าที่แฟนหนุ่มของเธอมอบให้หรือเปล่า!!!
“ไม่...ถ้าเกิดว่าให้ฉันมีอะไรกับคนอย่างแก ฉันขอยอมตายดีกว่า แกอยากได้เงินก็บอกกันมาตรงๆ ซะ ไม่ต้องมาเล่นลิ้นกับฉัน!”
มินตราร้องออกมา เธอเลือกที่จะฟังเสียงอีกข้างมากกว่าเสียงที่บอกให้เธอลิ้มลองอ้าขารอรับแรงกระแทกจากลุงภารโรง
“กูให้มึงคิดอีกที...” ลุงดำพูดขึ้น พร้อมกับเปิดคลิปนั้นขึ้นมาอีกครั้ง
“ได้ยินข่าวว่าจะไปเป็ดาราแล้วนิ ถ้าเขามาเห็นมึงอ้าขาให้ผู้ชายมุดกระโปรงแบบนี้...เขายังอยากจะเอามึงอยู่มั้ย”
คำพูดนั้นทำเอามินตรากลืนน้ำลายลงคอ...เธอตัวสั่นระริก ก่อนที่สายตาจะเบิกกว้างเมื่อเห็นกางเกงผ้าหลุดออกจากลำเอวของลุงภารโรง!
“ก....แก....”
“ไง....มึงเลือกอะไรล่ะ” เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้นแรงกว่าเดิม...ไม่รู้ว่าเพราะความกลัวหรืออยากลิ้มลองแท่งสีดำเมี่ยมยาวใหญ่ที่ห้อยเป็พวงอยู่กลางง่ามขาของลุงดำกันแน่!
“ถ้า....ถ้าฉันยอม แกจะลบคลิปพวกนั้นมั้ย”
“ลบอยู่แล้ว กูจะเก็บไว้ทำไม คลิปพวกปัญญาอ่อนพวกนี้”
สายตาของมินตราจ้องไปยังลำเอ็นสีดำที่ห้อยบนขนดกหนา...พอได้เห็นมันอยู่ไม่ไกล มันก็ยิ่งทำให้รู้สึกคันคายอย่างประหลาด ขนาดยังไม่แข็ง....เ้าสิ่งๆ นั้นยังใหญ่กว่าของแฟนหนุ่มหลายเท่า จู่ๆ ภาพแรงกระแทกในห้องอาหารก็ฉายอีกครั้ง พร้อมกับภาพน้ำเมือกมากมายพุ่งออกมาพุ่งกระฉูดใส่หน้าของแม่บ้าน
“ค....แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว....ใช่มั้ย”
“ใช่.......ครั้งนี้ครั้งเดียว ยกเว้นแต่มึงอยากได้อีก”
“ฉ...ฉันจะได้อยากได้อีกทำไม”
“หึหึ”
ลุงดำตอบเสียงเ้าเล่ห์ สายตาจาบจ้วงไปยังเรือนร่างระหงของสาววัย 21 เขาจะกระแทกสั่งสอนลูกคุณหนูปากดีคนนี้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น และจะเอาจนเธอคลานมาขอร้องอ้อนวอนลำเอ็นอีกให้ได้!
“เข้ามาดูดซะ”