มือเรียวบางกดจิกที่ไหล่ของเขาแน่น ราวกับไม่ใช่แรงของผู้หญิง
"ขนมปล่อย! พี่ไม่ทำแล้ว"
"อยากชิมรสหวานจากปากขนมไม่ใช่หรอ"
ดวงตาแข็งกร้าวมองจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของชายหนุ่มปากเล็กๆของขนมค่อยๆอ้าปากกว้างขึ้น. กว้างขึ้นเรื่อยๆมีกลิ่นเหม็นชวนสอิดเอียนส่งกลิ่นออกมาจากปากเธอ น้ำหนองสีเขียวเหลืองมีรอยเืปนไหลออกมาจากปากช้าๆ ส่งกลิ่นเหม็นจนคลื่นไส้ยิ่งพยายามสะบัดมือที่กดไหล่อยู่ เธอกับยิ่งจิกเนื้อแรงมากขึ้นเท่านั้น
"ปล่อยกู ปล่อยยยย!!"
นิ้วนางหลายสิบนิ้วมีแหวนแต่งงาน เป็แหวนที่เขาคุ้นเคยดีมันกำลังไหลพรั่งพรูออกจากปาก ทั้งเืทั้งน้ำหนองผสมปนเปกันชวนสยอง
"อ๊ากกกกกกกกกก"
เสียงร้องะโดังลั่นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ทัชจะสลบไป ...
หึหึ
เช้าวันต่อมา
"หนูรักพี่ทัชนะ..."
เสียงกระซิบเบาๆของเพลงดังมาที่ข้างหูชายหนุ่มหยิบแว่นตาที่ข้างเตียง เขาสลึมสลือนิดหน่อยก่อนจะค่อยๆดันตัวเองให้ลุกขึ้น
มือเรียวเล็กโอบกอดเขาไว้จากด้านหลัง สายตาที่หันไปมองก็ต้องผงะเมื่อหญิงสาวที่นอนข้างหลังเป็ผู้หญิงที่เขาเพิ่งทิ้งมา
"เพลง!"
ถึงจะขยี้ตาหลายครั้งก็ยังมองเห็นเป็เพลงอยู่ดี ทัชพยายามปลุกหญิงสาวตรงหน้าให้ตื่นขึ้น หล่อนลืมตาแล้วจ้องมาที่เขา
"เมื่อคืนสนุกมากเลยนะพี่ทัช ฮ่า ๆ ๆ ๆ"
เสียงหัวเราะที่ดูสะใจนั้นดังขึ้นเรื่อยๆเสียงหัวเราะดังจนน่าปวดหัว. ชายหนุ่มสะดุ้งตื่นอีกครั้ง
"ฝันซ้อนฝันหรอเนี่ย!?" เสียงหายใจเริ่มถี่ขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับเหงื่อที่ไหลอาบทั้งตัว ทัชพยายามกวาดสายตาไปรอบห้องมองหาบางสิ่งที่ไม่รู้ว่าคืออะไร
"ตื่นแล้วหรอคะทัช"เสียงงัวเงียของขนม
"เรานอนอยู่นี่ได้ยังไง"
"เมื่อคืนเราน่าจะเพลียทั้งคู่นะคะ หลับไม่รู้ตัวเลย"ขนมบิดี้เีนิดหน่อย ก่อนจะลุกไปทำภารกิจส่วนตัวในตอนเช้า
เมื่อคืนนี้เราฝันเหรอ เป็ฝันที่ชวนคลื่นไส้จริง ๆ
"เราจะไปฮันนีมูนกันที่หัวหินนะ เป็บ้านพักตากอากาศติดทะเล"
ชายหนุ่มขยับแว่นตานิดหน่อย ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ที่มีสถานที่ฮันนีมูนของเรา
"มันดูห่างไกลคนไปไหม"
"แบบนี้สิ จะได้เรียกว่าสถานที่ฮันนีมูน"
"ตามใจพี่ทัชแล้วกันค่ะ ขนมยังไงก็ได้"
"เมียพี่น่ารักที่สุดเลย มาจุ้บที" ชายหนุ่มโอบกอดภรรยาสาวสวยของเขาก่อนจะมอบจุมพิตที่แก้มให้ฟอดใหญ่
ฟู่ววว
จู่ ๆก็รู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆกำลังหายใจรดต้นคอชายหนุ่มถึงกับสะดุ้ง เอามือลูบต้นคอปรอยๆ
3เดือนก่อน
"เพลง รอพี่ที่เดิมนะ เดี๋ยวสี่ทุ่มพี่ไปรับ"
"ได้ค่ะ จะรอนะคะพี่ทัช" รอยยิ้มผลิจากใบหน้าของหญิงสาวอย่างดีใจที่จะได้เจอชายอันเป็ที่รัก
หญิงสาวตัวคนเดียวกำลังยืนรอแฟนที่ใต้สะพาน ที่ๆเป็จุดนัดพบประจำเวลาในยามค่ำคืน ช่างมืดสนิท มีเพียงแสงไฟสลัวๆจากบนสะพานลอย ไร้คนเดินไร้รถขับผ่าน
เวลาล่วงเลยเวลานัดมาเกือบชั่วโมง ยิ่งพยายามโทรหาเขาก็ปิดเครื่อง 'แบทหมดหรือป่าวนะ'
ในขณะเดียวกัน
"หนูจับได้ขนาดนี้แล้ว พี่ยังจะไปหามันอีกหรอ!!" เสียงตวาดดังลั่นมือข้างนึงมีรูปของเพลงและทัชที่เดินจับมือไปดูหนังด้วยกัน
"พี่ไม่ได้จะไปหาเขาจริง ๆนะ ขนมใจเย็นก่อนสิ"
"ได้ มาดูกันสิ ว่าพี่กับมันนัดเจอกันหรือป่าว!"
ขนมหยิบโทรศัพท์ ก่อนจะกดเบอร์โทรหาปลายสายที่ไม่ได้เมมเบอร์ไว้
"จัดการที่ฉันสั่งได้เลย ว่ามันรออยู่ที่เดิมไหม"
"ได้ครับ"
"ขนม หนูจะทำอะไรน่ะ"
"ก็ทำให้มันรู้ ว่าของๆฉัน หมาตัวไหนก็ห้ามมาแย่ง!!!!"
5K
