ร่างดำสนิทของอสูรเสือดำที่เริ่มบิดเกรงกล้ามเนื้อ โครงกระดูกรอบกายข้อต่อ เกิดเสียงก๊อกแกร๊ก ก่อนจะเหงยหน้าขู่คำรามก้องฟ้า สัตว์อสูรมายารอบด้านห่างตนในรัสมี 50 ก้าวต่างเตลิดออกด้วยความใก่อนจะหันกลับมาวิ่งโรมรันเป็ฝูงขนาดใหญ่กันอีกครั้ง ร่างเงาเสือดำอสูรมายาเริ่มก่อเกิดจำแลงตามเจตนาผู้เป็ายอีกครั้ง
ปราณที่กำลังอยู่ในสภาวะกักเก็บภายในร่างชาวยุทธผู้ใช้กระบี่สิ้นชื่อ ในการตะปบเพียงคราเดียว ล้มตัวลงนอนเอียงข้างเข้าให้ ก่อนมันจะพุ่งมือกระสวกเข้าไปที่ใต้ท้อง พลังปราณชายหนุ่มที่สิ้นใจไปแล้ว ตกค้างก็เริ่มหมุนวนรอบแขนกำยำก่อนเริ่มหลอมรวมเข้ากับร่างอสูรเสือดำหน้าบากทันที จนร่างสมส่วนเริ่มเกิดการเหี่ยวเฉาลงจนติดกระดูก
ก่อนจะถูกโยนทั้งร่างอย่างไม่ใยดี ออกไปให้อสูรมายาที่พึ่งเกิดใหม่กระโจนเข้าแทะกัดกินก่อนจะมีเงาร่างอสูรอีกตนโฉบมาเหยียบไหลของมันพร้อมร่างอสูรที่ติดสอยห้อยตามลงมา ค่อยๆย่างก้าวขาเรียวยาวโดยมีหางที่ไล่ชอนขาเสหมือนบรรได จิตสำนึกรองรับร่างทีละขันๆ จนร่างของนางเหยียบลงสู่ผิวพื้นในที่สุด
"สถานการณ์ ตรงนี้เป็อย่างไร? อสูรจิ้งจอกเหม่อมองไปเบื้องหน้า พร้อมเหล่าสัตว์อสูรประเภทจิ้งจอกที่เป็ร่างมายาของนาง ต่างกระโจนม้วนตัวนับร้อยกลางอากาศก่อนจะกลิ้งม้วนตัวลงมาเรียงรายอย่างระเบียบ เรียงรายพร้อมอัญมนี เครื่องประดับ ชุดอาภรณ์ผู้ชาย เสบียงหรือแม้กระทั้งคัมภีร์วิชามากมายที่ พวกมันต่างถูกหยิบฉวยมาจาก กระเป๋าพื้นที่กักเก็บจำลองของชายผู้เสียชีวิต
"ก็อย่างที่ท่านััได้ พวกมนุษย์สังหารร่างมายาพวกเราฝ่ายเดียว พวกมันมีพลังปราณเกลือหนุนและระดม ยิงปราณรูปแบบอนาเขตวงกว้างใส่ เพียงเท่านั้น ตามความคิดว่า เหมือนจะมีสิ่งของสมัยใหม่่ที่พวกมันคงจะพัฒนาหรือไม่ก็คงเป็บ่อโอสถเหมือนทุกครั้ง พวกมันไม่แม้แต่จะก้าวย่างเข้ามาหาพวกเราเว้นเพียงขยะพวกนี้ ที่แต่งตัวไม่เหมือนพวกนั้นเห็นทีจะเป็พวกต่างถิ่น
"หากพวกมันไม่ยอมบุกเข้ามา งั้นขอข้าไปยั่วพวกมันหน่อยก็แล้วกัน ฝากเ้าจัดการกับพวกหัวหน้าที่จะเข้ามากวนข้าด้วยหละ พรึ่บ! ร่างอสูรปักษาสยายปีกอีกครั้งก่อนร่างมันจะพุ่งเสียดฟ้า ขยายร่างอย่างรวดเร็ว เป็จุดที่โดดเด่นสะดดตา มองเห็นอากัปกิริยาเหล่ามนุษย์ทั้งหลายที่ในที่สุดก็ััถึงตัวตนของมัน ก่อนจะเริ่มมีปราณจิตััถึงตัวตนมนุษย์ที่มีความสามารถมากมาย เริ่มกรูเข้ามา พวกมันต่างเริ่มเพ่งมองตนอย่างพินิจไม่สนใจสิ่งใดอีกก่อนที่ทุกคนจะเริ่มหยิบวัตถุทรงกลมสีดำ ออกมาพร้อมเพรียง
ร่างปักษาขนาดใหญ่ที่เพิ่มขนาดขึ้นอีกๆ นันย์ตาปักษาหรี่ลงเล็กน้อยที่ก่อนจะััพลังจากตัววัตถุดังกล่าวกับสิ่งที่ปรากฏเต็มท้องฟ้า เบื้องล่างมีความเชื่อมโยงกันอยู่ "อย่างนี้เอง พื้นที่พิเศษสินะ ไม่เลวเลยถึงว่าการบุกครั้งนี้ไม่แม้แต่จะทำลาย พวกมันได้มีแต่สูญเสียกองกำลังอย่างสูญเปล่า เมื่อร่างที่ใหญ่ตูมากขึ้นมันจึงโผลบินสูงขึ้นไปอีกชั้นนึง
ก่อนจะดึงขนปีกบริเวณหัวที่ชุ่มโลหิตของมันเล็กน้อย ปาออกไปยังเสือดำที่ยืนรอรับเหมือนพวกมันต่างคุ้นเคยการกระทำเช่นนี้มาก่อนอยู่แล้ว ร่างเสือดำกระโจนพุ่งตัวรับประวิงเวลาก่อนจะนำเนื้ออสูรเข้ามาปักเส้นขนปีกเส้นเดียวที่ปาลงมา ตัวเนื้อเกิดคราบโลหิตบางอย่างซึมเข้าไปก่อนร่างอสูรที่ตกลงจะตวัดหั่นร่างชิ้นเนื้อนี้ออกเป็ 6 ชิ้นปาไปทางอสูรจิ้งจอก และให้เหล่าบริวาร จิ้งจอก 6 ตนที่รอรับตามเจตจำนงผู้เป็นาย ก่อนร่างอสูรมายาทั้ง 6 นี้จะพุ่งตัวถอยหลังไปตามจุดต่างๆ ทันที
ทั้งอสูรจิ้งจอกและเสือดำหน้าบากต่างกัดกินเนื้อที่ถูกแบ่งออกมา ภาพการมองเห็นชั่วคราวที่ถูกคัดจากร่างปักษาทำการถ่ายโอนเข้าสู่ร่างพวกมันทั้งสองทันที พวกมันใช้เวลาประมวลผลชั่วคราวในขณะที่ร่างใหญ่ั์เบื้องบน สยายปีกคำรามเสียงก้องปลดปล่อยปราณประจำตัวออกมา เข้าโจมตีอย่างรวดเร็วภายใต้ดวงตาแข็งข้าง ของเหล่าชาวยุทธที่ยากจะพบเจอกับเหตุการณ์เบื้องหน้าของพวกมัน
"สรรพสัตว์วิชา ปราณอสูรปักษาโลหิต พิรุณปักษาโลหิตโหมกระหน่ำ" อสูรปักษาโลหิตทำการสบัดขนนก รอบตัวกระจายออกก่อนพลัดตัวอย่างรวดเร็ว ร่างที่ขยายออกมาเกิดการพองตัวมากขึ้นๆ ก่อนะเิออกเป็ฝนเืมากมากเทียบเท่ากลุ่มก้อนเมฆขนาดย่อมกลุ่มนึง โปรยปรายไปด้วยฝนโลหิตของมันกระจัดกระจายไปทั่ว พร้อมขนนกที่พลัดกระจายออกไป
เส้นขนมากมายเริ่มกระจายตัวออกไปตามชั้นบรรยากาศผสานเข้ากับตัวหยาดโลหิตนับไม่ถ้วนที่กรุยตัวลงมากดทับ ผสมผสานเกิดปฏิกิริยา หยดโลหิตที่ผสานเส้นขนเริ่มเกิดนูนตัวจากสภาพหยดน้ำกลับแหลมคมเป็เกลียวที่มีพลังเจาะทะลวงเสริมเข้าไปทันที ในขณะที่หยดโลหิตที่ยังไม่ประสานเข้ากับสิ่งใดก็ฉโลมพื้นผิวกินอนาเขตวงกว้างสนามการต่อสู้ทั้งประโลมลงมา สู่พื้นผิวพื้นทันที
1K
![[นิยายแปล] ยามรักสะพรั่งดั่งพุดซ้อนผลิบาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748496566_25194072.webp)
