ณ สนามบินนานาชาติประเทศไทย
หญิงสาวคนนึงเดินออกมาจากเกทหลังจากเครื่อง landingด้วยใบหน้าที่สวยหาตัวจับยากทำให้สายตาหลายคู่จับจ้องไปที่เธอดวงตาเรียวยาวดั่งหงส์ที่ดึงดูดสายตาคนได้ไม่ยากจมูกโด่งรั้นนิดๆและปากกระจับที่เข้ากันราวกับใบหน้าเทพธิดาที่ถูกปั้นขึ้นมาบวกกับรูปร่างแบบบางสูง162เิเแต่มีทรวดทรง ที่ทำให้ผู้หญิงหลายคนอิจฉาเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อกดต่อสายหาใครบางคน
หลังจากลงจากเครื่องฉันรีบโทรหาใครบางคนทันทีเพื่อคอนเฟิร์มแผนที่เตรียมไว้
“ฮัลโหลพี่ออสตินควีนถึงสนามบินแล้ว กำลังไปนะคะ”หลังจากพูดจบฉันก็ตัดสายไป
“3ปีแล้วสินะที่ไม่ได้กลับมา”ควีนพึมพำกับตัวเองเบาๆแล้วเดินหน้ามุ่งไปขึ้นรถที่ลุงสมชายคนขับรถจอดรออยู่
“ไปส่งควีนที่ผับMYEนะคะ”
“ได้ครับคุณหนูควีนแล้วก็ยินดีที่คุณหนูกลับมานะครับ”สมชายกล่าวกับควีนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
“ควีนก็ดีใจที่ได้กลับมาหาทุกคนค่ะ”ควีนกล่าวพร้อมรอยยิ้มและหันไปมองที่นอกหน้าต่างเพื่อดูความเปลี่ยนไปของเมืองไทยเธอไปเรียนต่อปริญญาตรีที่ประเทศอังกฤษและตั้งใจเรียนอย่างหนักให้จบภายใน3ปีจนทำให้ไม่มีเวลากลับมาประเทศไทยอย่าว่าแต่เวลากลับมาเลยอยู่ที่นู่นเธอก็แทบไม่มีเวลาเที่ยวเล่นเลยคนในครอบครัวเธอต่างบอกให้เธอไม่ต้องกดดันตัวเองให้ใช้ชีวิตบ้างแต่เป็เธอเองที่้าแบบนั้นเพราะมันทำให้เธอโฟกัสกับการเรียนอย่างเดียวไม่มีเวลาไปคิดถึงเื่อื่นโดยเฉพาะเื่บางอย่างที่เธอไม่เคยลืมได้ซักทีอย่างน้อยถ้าทำให้คิดถึงมันน้อยลงซักนิดนิดเธอก็พร้อมที่จะทำ
ระหว่างขับรถสมชายมองควีนผ่านกระจกมองหลังและคิดในใจไปด้วยคุณหนูที่เขาเห็นมาั้แ่เล็กจนโตยิ่งผ่าน3ปีที่คุณหนูไปเรียนต่อกลับมาคราวนี้ยิ่งสวยมากกว่าเดิมและดูเป็ผู้ใหญ่ขึ้นมากแค่คิดว่าจะมีคนมายุ่งวุ่นมายกับคุณหนูมากขนาดไหนก็อดปวดหัวแทนคุณชายเคนไม่ได้ว่าจะกันพวกผู้ชายออกจากนางฟ้าตัวน้อยไหวไหม
“ถึงแล้วครับคุณหนู”
“ขอบคุณค่ะไม่ต้องรอนะคะ เดี๋ยวควีนกลับเอง”
“ได้ครับ”
ฉันเดินลงจากรถพร้อมกับยืนมองสถานที่ข้างหน้าซึ่งก็คือผับMYEนั่นเองสถานที่ที่เคยคุ้นเคยในอดีตของฉันฉันเรียกสติตัวเองพร้อมกับก้าวเข้าไปที่หน้าประตูซึ่งมีการ์ดเฝ้าประตูยืนอยู่และเปิดทางให้ฉันเข้าไปเหมือนรู้อยู่แล้วว่าจะมีคนมาในเวลานี้ซึ่งเป็เวลาก่อนที่ผับจะเปิดหลายชั่วโมงฉันเดินขึ้นไปชั้น2และเดินตรงไปยังห้องประชุมที่และยืนทำใจซักพักก่อนจะเปิดประตูเข้าไป
แอ๊ดดดเสียงเปิดประตูพร้อมกับควีนที่เดินเข้ามาซึ่งในห้องนั้นมีชาย4คนที่กำลังประชุมกันอยู่มองมาที่ควีนด้วยสีหน้าที่หลากหลาย
ออสตินเ้าของร่างสูง 185เิเชายหนุ่มหน้านิ่ง ลูกครึ่งอิตาลีผู้มีใบหน้าคมคายซึ่งนิสัยของเขาก็ไม่ต่างกับใบหน้าเขาเป็คนเ็า พูดน้อยต่อยหนัก ซึ่งก็คือคนที่ควีนโทรหาตอนที่อยู่สนามบินมองหน้าควีนนิ่งๆและมุมปากอมยิ้มเล็กน้อย
จอมทัพชายหนุ่มไทยแท้ สูง 179เิเผู้มีหน้าตาทะเล้น และสายตาแพรวพราวบอกได้ไม่ยากว่าเป็ชายหนุ่มเ้าชู้คนนึงมองมาที่ควีนด้วยความใพร้อมกับอ้าปากค้างซึ่งไม่แตกต่างกับอีกคนที่นั่งข้างๆเขา
จินลูกครึ่งไต้หวัน ชายหนุ่มหน้าหวานผู้มีรูปร่างเหมือนนายแบบด้วยส่วนสูง184บวกกับร่างเพรียวบางแต่มีกล้ามเนื้อแต่ทว่านิสัยกลับไม่เหมือนใบหน้าโดยสิ้นเชิงเขามีนิสัยเหมือนมาเฟียแก้ปัญหาด้วยกำปั้นเสมอเป็คนที่มีเื่กับคนอื่นบ่อยที่สุดในกลุ่มซึ่งตอนนี้จ้องไปที่ควีนตาไม่กระพริบ
และชายหนุ่มคนสุดท้ายการ์เซียส ลูกครึ่งสเปนผู้เป็เ้าของใบหน้าคมคายดูดุดัน และสายตาที่ราวกับจะหลอมละลายได้ทุกสิ่งบวกกับส่วนสูง 188เิเทำให้เขาดูโดดเด่นมากหลังจากที่เขาเห็นควีนก็เหมือนทุกอย่างรอบข้างได้หายไปเลยเขามองไปที่ควีนด้วยสายตาที่ไม่มีใครอ่านออก
ซึ่งทุกคนคือผู้ก่อตั้งผับMYEและเป็เหล่าพี่ชายที่สนิทสนมกับควีนเป็อย่างดีนั่นเอง