F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ในแบบแปลนมีบอม (คือรายละเอียดของวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้าง) บอกรายละเอียดของวัสดุทุกอย่างเอาไว้ด้วย ตัวอาคารมีระบบ ไฟฟ้าประปา พร้อมนี่มันอาคารพร้อมที่จะสร้างจริงชัดๆ มีหลายอันที่สร้างจากวัสดุที่ผมไม่รู้จัก และมันไม่สามารถเลือกได้ เพราะอีวาแจ้งว่า ในมิตินี้ไม่มีวัสดุเหล่านั้น ในที่สุดวิทย์ก็เลือกอาคารหลักมาได้ 1 แบบ มันทำจากคอนกรีตเสริมเหล็ก และสามารถอัพเกรดได้ โปรแกรมเกมคอนเวิดจนกระทั่ง แบบ อาคารเป็น pdf ส่งเข้าอีเมลเขาทันที วิทย์ยกมือถือเครื่องใหม่ขึ้นมาเช็กดูอีเมลที่ได้รับ ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างพอใจ“อีวา แล้วจะสร้างอาคารหลักอย่างไร วิทย์ลองถามดูก่อน เพราะในเกมหลังจากเลือกรูปแบบอาคารหลักแล้ว มันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น”วิทย์ถาม“ต้องทำการก่อสร้างขึ้นที่โลกของคุณเท่านั้น…”อีวาตอบ“หมายความว่าผมต้องสร้างมันขึ้นมาจริงๆ ใช่ไหม แล้วระบบจะรู้ได้อย่างไรว่าสร้างแล้วหรือยังไม่สร้าง”“ระบบจะทำการ Scan มันอีกครั้งเหมือนกับตอนที่ Scan ร่างกายของคุณ”“อ่า แบบนี้นี่เอง แล้วตอนนี้ทำอะไรได้บ้างนอกจากรออาคารหลักสร้างเสร็จ”“คุณสามารถทำภารกิจรองได้ไม่จำกัด เปิดระบบภารกิจรอง...ภารกิจรองแบ่งออกเป็น 4 หมวด ดังนี้หมวดที่ 1 อาหาร1.ภารกิจสะสมเมล็ดพันธุ์ Lv.1 พืชอาหาร 10 สายพันธุ์ รางวัล 100G2.ภารกิจ ค้นหาสัตว์ Lv.1 ปศุสัตว์ 5 สายพันธุ์รางวัล 100G3.ภารกิจ ค้นหาเมล็ดพันธุ์ Lv.1 เครื่องเทศ 5 สายพันธุ์รางวัล 100G..........หมวดที่ 2 สิ่งปลูกสร้าง ที่อยู่อาศัยสำหรับดำเนินชีวิตหมวดที่ 3 เครื่องนุ่งห่มหมวดที่ 4 ยารักษาต่างๆภารกิจเหล่านี้เป็นภารกิจไม่กำหนดเวลา สามารถเลือกทำได้ตลอดเวลา“โหโคตรเยอะ!”วิทย์ ตาลายทันทีที่ได้เห็นรายการเหล่านั้น มันเยอะมากจนไม่รู้จะเลือกอะไรดีวิทย์เลือกภารกิจสะสมเมล็ดพันธุ์ในหมวดอาหารเพราะง่ายสุดแผนคือสั่งซื้อเมล็ดพันธุ์จากทาง Internet มาให้หมดทุกชนิดที่มีขายในร้าน แต่ก่อนอื่นเขาจะลองไปขอป้าดูก่อนแกน่าจะมีเก็บไว้ใกล้ถึงเวลานัดแล้ว วิทย์เก็บมือถือแล้วเดินไปรอที่รถ รอไม่นานรถ HUV สีดำก็ขับมาจอดต่อท้ายรถกระบะของเขา คุณพี่วิชัย เจ้าของที่ดินเดินลงมาจากรถ ตรงเข้ามาหาทันที พร้อมกับ พนง.รังวัดที่ดิน“สวัสดีครับคุณวิทย์W“สวัสดีครับ พี่วิชัย ปะ เราไปดูกันเลยดีกว่า จะได้ไม่เสียเวลาพี่ ว่าแต่ มีค่าใช้จ่ายเพิ่มไหมครับเรื่องรังวัดที่ดิน” วิทย์ถามออกมาขณะกำลังจะเดินนำเข้าไป“ครับๆ เรื่องค่าใช้จ่ายเดี๋ยวผมจัดการเองครับ” คุณวิชัยตอบ“โอเคครับ งั้นไปกันเลย”พอมาถึงเจ้าหน้าที่ก็เข้าทำงานทันที การรังวัดที่ดินใหม่ มีค่าใช้จ่ายบางส่วนแต่เจ้าของที่เดิมยินดีออกให้ ที่วิทย์ต้องการให้ทำการรังวัดใหม่อีกครั้งเพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดเรื่องเขตแดนกับที่ดินแปลงข้างๆ ในอนาคต จะได้ไม่ต้องมาเสียเวลาถกเถียงกัน ให้วุ่นวาย ทำทีเดียวให้มันจบๆ ไปเลยดีกว่า เจ้าหน้าที่ ทำงานเพียงแค่ 2 ชั่วโมงในการรังวัดที่ดินปักหมุดเขตแดนใหม่ ก็แล้วเสร็จ สำหรับวิทย์ก็ถือว่านานมากเพราะความหิว เขายังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ท้องของเขาร้องไป 2-3 รอบแล้วในระหว่างรอวิทย์ก็คุยกับคุณวิชัยในเรื่องแผนการสร้างบ้านของเขา วิทย์ถามหาผู้รับเหมาใน พท. และได้รู้ว่าคุณวิชัยเองก็ทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง เขาจึงถือโอกาสให้แกดูแบบแปลนให้และประเมินราคาเสียเลยจากการประเมินราคางานและอุปกรณ์ก่อสร้างอาคารคร่าวๆ ราคาตกอยู่ 5 แสนหน่อยๆ แต่ลดราคาลงให้ 50 % ระยะเวลาในการสร้าง 30 วันแลกกับการใช้รูปบ้านที่สร้างเสร็จเพื่อทำป้ายโฆษณาของบริษัทเพราะบ้านที่จะสร้างมันสวยแปลกตาเอามากๆส่วนเรื่องแบบ วิชัยยากจะซื้อขาดแต่วิทย์ไม่ขาย แต่ขอเก็บค่าแบบ 10%ของราคาแบบแปลนที่ขายให้ลูกค้า วิชัยก็ตอบตกลงแทบไม่ต้องคิดเลย เพราะปกติเวลาสร้างบ้านค่าแบบเจ้าของบ้านเป็นคนจ่ายหรือหาแบบมาให้อยู่แล้วเข้าไม่ได้เสียประโยชน์อะไรกับเรื่องนี้เลยทั้งสองคนคุยกันเรื่องโครงการของเขา วิชัยก็ให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์กับวิทย์หลายเรื่อง จริงๆ วิชัยก็ขายของนั่นแหละ แกรับเหมาปรับปรุงที่ดินด้วย เรียกได้ว่าเอาทุกอย่างในโครงการของวิทย์เลย สุดท้ายเขา ต้องจ่ายให้กับวิชัยไป 8.2 แสน สำหรับโครงสร้างพื้นฐานทั้งหมด ประกอบด้วย ทำถนนรอบที่นา และทำบ้านพักกลางที่นา ปรับความลึกของบ่อเก็บน้ำ 1.5 ไร่ และปรับหน้าดินให้เรียบเสมอกัน ที่ได้ราคานี้เพราะว่าผม ยื่นข้อเสนอ เรื่องการปรับความลึกบ่อน้ำ 1.5 ไร่ โดยให้วิชัยเอาดินที่ขุดขึ้นมาไปขาย แทนค่าใช้จ่าย ครึ่งหนึ่ง จึงตกลงกันได้ราคานี้ เรื่องต่อรองกับผู้รับเหมา มันเป็นงานถนัดของพวกเราเหล่าวิศวกร ที่ต้องใช้บริการ ผู้รับเหมาอยู่เป็นประจำ ถึงใครจะบอกว่ามันเป็นเรื่องของจัดซื้อ จริงๆเรื่องราคามันถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ เขียนออกแบบแล้วว่ามันจะอยู่ประมาณเท่าไร ตามเนื้องานและวัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ จะมาหลอกตีกินไม่ได้วิชัยก็เลี้ยงข้าววิทย์ที่ตอนนี้กลายเป็นลูกค้ารายใหญ่ของเขา โครงการนี้พิชัยขอเริ่มงาน วันพรุ่งนี้ ซึ่งวิทย์ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรจัดการตกลงกันเสร็จสรรพก็ 4 โมงเย็นหน่อยๆ จึงแยกย้ายกันกลับบ้านและนัดเจอกันอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น17.30 น. วิทย์นั่งอยู่ริมหน้าต่างที่เดิม ไก่ไอ้โต้งกำลังเดินหากินใกล้ๆ รั้วบ้าน แนวรั้วปลูกข่าเป็นแถวยาวกว่า 5 เมตร หลังต้นข่าเป็นพุ่มตำลึงวิทย์ก้มลงมองโทรศัพท์เครื่องเก่าที่อยู่ในมือ ตอนนี้หน้าจอกำลังฉายภาพกราฟิกสุดล้ำ เป็นหน้าจอโปร่งแสงลอยขึ้นมาบนอากาศแบบภาพโฮโลแกรม ต้องยอมรับเลยว่าไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนจนกระทั่งวันนี้ ยังมี AI ที่ตอบสนองคำถามของเขายังกับว่าเป็นมนุษย์ที่คุยกันเลยแต่ทำไมมันมีแค่เขา ที่มองเห็นอะไรแปลกๆ เหล่านี้หลังจากกลับมาจากธุระที่ทำมาตลอดทั้งวัน วิทย์ก็เล่าเรื่องแปลกๆ ของเกม Real Game Real Word ให้สองสาวนั้นฟัง และเปิดเกมให้สองสาวดูเพื่อยืนยันแต่สองสาวมองเป็นเพียงภาพที่ปรากฏอยู่ที่หน้าจอ และระบบตอบรับอัตโนมัติก็ไม่ทำงาน จนถึงตอนนี้ สุดท้ายเขาก็ยืนยันอะไรกับทั้งสองสาวไม่ได้ แล้วยังถูกสายตาแปลกๆ มองอีก“พี่ไม่ได้บ้านะ”วิทย์บอกปัด“หึหนูก็ไม่ได้ว่า พี่บ้า พี่มาอำหนูไม่เนียนเลย แค่นั้นที่หนูคิด” แพรวตอบกลับมา“พี่มองเห็นจริงๆ และ AI มันก็ตอบโต้ได้จริงๆ แต่ตอนนี้มันเงียบ ไม่ตอบสนองก็เท่านั้น”วิทย์แก้ต่างออกไปเพื่อยืนยันเรื่องที่เขาพูดที่เขาไม่รู้คือมันมีกฎของเกมอยู่ AI หรือระบบของเกมไม่สามารถตอบสนองต่อบุคคลภายนอกที่ไม่ได้ก้าวเข้ามาสู่โลกของ RGRW ได้ สรุปคือ ใครไม่เชื่อก็ต้องลอง แต่ใครจะลองละเมื่อลองแล้วย้อนกลับไม่ได้ โหลดจริงจบจริงกับมือถือเครื่องนั้นๆ รับรองได้ถอยโทรศัพท์ใหม่แน่นอน“ติ่ง! หน้าจอเกมมีบล็อกข้อความเด้งขึ้นมา”“คุณถูกแบบเนื่องจากละเมิดกฎของเกม บทลงโทษคือคุณจะไม่ได้รับการช่วยเหลือใดๆ จากผู้ช่วยจองคุณเป็นเวลา 7 วัน”มีข้อความสีแดงปรากฏขึ้นที่หน้าจะ“อะไรกัน! มันไม่เห็นบอกไว้ตรงไหนเลยนี้น่า” วิทย์บ่นออกมาแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากแค่ 7 วันเท่านั้น เดี๋ยวก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว เขาคิดตอนนี้ อีวา ไม่อยู่แล้วโดนแบน 7 วันข้อหา พยายามเปิดเผยเรื่องราวของ Game ให้คนภายนอกรับรู้ แต่อย่างน้อย ตอนนี้เขาก็ใช้ เงิน G จากการสะสมเมล็ดพันธุ์ มาซื้อเต็นท์ชั่วคราวจากระบบ ถึงไม่รู้ว่ามันใช้งานยังไง แต่ผมก็ติดตั้งมันเรียบร้อย ด้านหลังตัวละครของเขา มีเต็นท์พักแรมกางอยู่หลังหนึ่งเล็กๆเมล็ดผักกาดขาว คะน้า กวางตุ้ง ผักชีลาว พริกแดง แตงกวา ถั่วฝักยาว ที่ผมเอามาป้า วางอยู่บนโต๊ะด้านหน้าผม หลังจากระบบตรวจสอบความถูกต้องเพียงแค่แสงแฟร์ช จากกล้องหลังครั้งเดียว เท่านี้ก็จบภารกิจได้เหรียญ G มาเรียบร้อย เมล็ดพันธุ์นี้เขาต้องใช้อยู่แล้ว เหรียญ G ก็เป็นแค่ผลพลอยได้ ถึงมันจะให้แค่ 20 G ต่อ 1 ชนิดก็ถือว่าดีแล้วตอนนี้เริ่มมืดแล้วบ้านนอกเราก็มืดเร็วแบบนี้แหละ คนชนบทปกติจะนอนแต่หัวค่ำ ไม่เกินทุ่ม สองทุ่ม ก็ปิดไฟนอนกันทุกบ้านแล้ว แต่วิทย์ยังไม่นอนผมรอการ Jump ที่อีวาเคยพูดถึงอย่างใจจดใจจ่อ 17.00ตอนนี้ 17.15 นิ่งสนิท ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนเดิม หน้าจอก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง“นี้เขาโดนแบนการ Jump ด้วยเหรอ ชักงงกับมันแล้ว” วิทย์บ่นออกมาทั้งที่ยังจ้องหน้าจออยู่อย่างนั้นเขากดไปกดมาอยู่พักใหญ่ เมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้น จึงตัดสินใจเข้านอน ด้วยความเหนื่อยล้า ที่ต้องเดินมาทั้งวัน วิทย์ก็ผล็อยหลับไปทันทีที่หัวถึงหมอนมารู้สึกตัวอีกทำเพราะอากาศหนาว วันนี้ทำไมมันหนาวกว่าปกวิทย์ยกแขนขึ้นมาดูนาฬิกา เป็นเวลา 20.00 น“นี้เราหลับไปเพียง สองชั่วโมงเองหรือ อากาศมันชั่งเย็นเยือกยังไงชอบกลแฮะ” เงียบ ไม่มีเสียงอะไรเลย ปกติต้องมีเสียงแมลงเล็กๆ จำพวกจิ้งหรีด หรือ จักจั่น ร้องไห้แว่วเสียงได้ยินบ้างแต่นี่มันเงียบเกินไปแล้ว แล้วอากาศเย็นๆ ทะลุผ้าห่มแบบนี้มันเริ่มทำให้ขนลุกจริงๆ วิทย์คิดกับตัวเองในความมืดซวบ! ซวบ! ซวบ! เสียงคล้ายๆ คนเดินอยู่ข้างๆ หน้าต่าง ปกติ วิทย์ไม่ใช่คนกลัวอะไรง่ายๆ ถ้าได้ยินเสียงคนเดินแบบนี้อยู่นอกห้อง เขามักจะร้องถามว่าเสียงใคร แต่ไม่รู้เพราะอะไรตอนนี้เขาเลือกที่จะเงียบ! แครก! แครก! เสียงเหมือนคนกำลังฉีกอะไรสักอย่างเบาๆ แล้วมีเสียงเคี้ยวดังกุบๆ ตามมาเสียงเหมือนเวลาเราเคี้ยวกระดูก เพียงแต่ว่า มันดังมากกว่านั้นหน่อย มือเขาเอื้อมไปหยิบไฟฉายอยู่หัวเตียง คลำอยู่พักใหญ่ท่ามกลางความมืด ..ไม่มีมันไม่อยู่ที่นี่ ...เขาจำได้ว่าเอามันไว้ตรงนี้เองกับมือแท้ๆ มันต้องอยู่ข้างๆ หมอนที่เขาหนุนนี่มันอะไรกัน ตอนนี้เขาไม่ได้นอนอยู่ที่เตียงนี่มันเต็นท์!“ฝัน นี้ต้องฝันแน่ๆ เราจำได้ว่าเรานอนลงที่เตียง แล้วมาอยู่ในเต็นท์แบบนี้ มันเกิดอะไรขึ้น กันแน่” วิทย์คิดในหัวของตัวเองเขาค่อยๆ โผล่หัวออกไปจากเต็นท์หลังเล็กๆ ตอนนี้เขาไม่กล้าทำอะไรกระโตกกระตากอีกแล้ว ไม่รู้ว่าฝันหรือเรื่องจริงแต่ตอนนี้เหตุการณ์มันชักจะแปลกๆ ถึงในใจจะเชื่อเต็มร้อยว่านี้ต้องเป็นฝันแน่ๆ แต่เขาก็ไม่อยากเจอฝันร้ายสักเท่าไร วิทย์โผล่หน้าออกมามองไปรอบๆ“ใช่แล้วที่นี่ห้องที่เขานอนอยู่อย่างแน่นอน”วิทย์ปลอบใจตัวเองปึก! ปึก! ปึก! มีเสียงสับอะไรหนึบๆ ดังขึ้น ตามมาด้วยกลิ่นคาวเลือดฉุนๆ ลอยคลุ้งเข้ามาในห้องของเขาไม่ดีแล้ว มันต้องมีคนทำอะไรแน่ๆ แสงไฟจากเสาไฟฟ้าหน้าบ้านส่องเข้ามายังซอยข้างห้อง ตรงหน้าต่าง มีเงาตะคุ่มๆ ก้มๆ เงยๆ อยู่นอกหน้าต่างวิทย์มองไม่ชัดเพราะแสงไฟจากถนนที่ส่องมาถึงน้อยมากมองเห็นเป็นเพียงเงาสลัวๆ เขาย่องเข้าไปเพื่อจะดูชัดๆ แต่แล้วเขาก็ต้องยืนนิ่งด้วยภาพที่ด้านหน้าสะกดร่างของเขาเอาไว้ มีดปังตออันใหญ่เท่าโน๊ตบุก ถูกง้างขึ้นเหนือหัว ตัวมีดสะท้อนกับแสงไฟที่ส่องมาเงาวับก่อนจะสับลงไปที่อะไรบางอย่าง ฉับ! ปึก!“เฮ๊ย!” วิทย์ เผลอร้องออกมาสุดเสียงเพราะความตกใจ“เชี้ย! ไม่ดีแล้ว” ร่างของวิทย์ผงะล้มลงก้นจ้ำเบ้าโฮกกก!! เจ้าของมีดร้องออกมาสุดเสียง พร้อมกับง้างมีดขึ้น สับลูกกรงเหล็กดัดหน้าต่างดัง ปั้ง! วิทย์ถอยหลังดัวยความตกใจสุดขีดถลาเข้าหาสวิสไฟ เพื่อเปิดไฟในห้องให้สว่างพรึบ!“เชี่ย!”เชาสบถออกมาหน้าตาตื่น หน้ามันเละ มีหนองไหลย้อยออกมาจากหนังหน้าที่ พุพอง“ตัว เชี่ยอะไรวะเนี้ย ไม่ใช่คนแน่ๆ” วิทย์ร่ำร้องออกมาด้วยความตกใจ ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง! มีดปังตอในมือของมันสับลูกกรงเหล็กรัวๆ“เหวอ! ทำไงดี ทำไงดี ถ้ามันเข้ามาได้เราคงไม่รอด มีด เหล็ก อะไร ก็ได้ตอนนี้ อะไรก็ได้ที่พอจะเอามาพอสู้กับมันได้ ฝันนี้เราฝัน ถ้าอยู่ในฝันมันต้องเสกได้สิ ปืน! ปืนโว้ยย! กูไม่อยากตายในฝันแบบนี้ พรึบ! แครก เฮ้ย!” ปืนลูกซอง ตกออกมาจริงๆ วิทย์ ร้องออกมาฟังไม่ได้ศัพท์เพราะตอนนี้เขาตกใจสุดขีดทำอะไรไม่ถูกแล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

5.New game New word

นิยายแนะนำ

F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

5.New game New word

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้