โคลัมบัส แคลนนี้มีเฮ

    ตอนที่ 3 เริ่มต้น 2

            จากนั้นไฮบาร่าก็สอนให้เขารู้จักสร้างและผลิตสิ่งของต่าง ๆ เริ่มจากการทำชุดไว้ห่อหุ้มกาย 


            { ชุดใบไม้ - ใบไม้ใหญ่ 10 ใบ *สวมใส่เพิ่มค่าป้องกัน +1 % }
     

            “เอ๊ะ ทำไมไม่ได้นะ อ๋อ...”

            กวินประหลาดใจเมื่อเขาทำชุดใบไม้ไม่สำเร็จ แต่แล้วเขาก็เข้าใจว่าเขาดึงใบไม้มาผิดชนิด มันต้องเป็๲ใบขนาดใหญ่เท่าใบกล้วย 10 ใบ จึงจะทำสำเร็จ จากนั้นเขาก็ทำสิ่งต่าง ๆ เท่าที่เลเวลของเขาจะทำได้ เพื่อเพิ่มสถานะของตัวละครให้ได้มากที่สุด 
     

            { รองเท้าใบไม้ - ใบไม้ 4 ใบ *สวมใส่เพิ่มค่าป้องกัน +1 % }

            { หมวกใบไม้ - ใบไม้ 4 ใบ *สวมใส่เพิ่มค่าป้องกัน +1 % }

            { กระเป๋าใบไม้ - ใบไม้ 4 ใบ , เชือก 2 เส้น *สวมใส่เพิ่มกระเป๋า +2 ช่อง }

            { เชือก - ใบหญ้า/ใบกก 2 ใบ }

     

            กวินติดปัญหาในการทำเชือกเล็กน้อย แต่เมื่อเขาสังเกตวิธีการทำเชือกดี ๆ ก็ทำให้รู้ว่าเขาต้องไปดึงใบหญ้าหรือใบกกมาก่อน 4 ใบ แล้วค่อยนำมาปั่นเกลียวเป็๲เชือก 2 เส้น 
     

            { มีดหิน - เศษหิน 1 ชิ้น , เชือก 2 เส้น *สวมใส่เพิ่มโจมตี +1 % }

            { ฉมวกไม้ - กิ่งไม้ยาว 1 กิ่ง , เชือก 1 เส้น *สวมใส่เพิ่มโจมตี +1 % }

            { กิ่งไม้ยาว - กิ่งไม้ 2 กิ่ง , เชือก 1 เส้น }

     

            “แหล่ม”

            กวินทำของทั้งหมดนี้ได้โดยที่พลังงานไม่ลดเลยแม้แต่น้อย เพราะว่าเขายังอยู่ในโหมดฝึกหัด ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตามพลังชีวิตและพลังงานจะยังไม่ลดลง 

            เมื่อเขาสามารถทำอาวุธได้ เขาก็ทดลองเอาไปใช้ล่าสัตว์ในทันที เขาสวมใส่อาวุธได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น เขาจึงเลือกสวมใส่ฉมวกแล้วเก็บมีดหินไว้ในกระเป๋า จากนั้นก็เดินจากไปในทิศทางที่คิดว่าน่าจะเป็๞ชายหาด

            ชายหาดทรายขาวสะอาดตาถูกโอบล้อมด้วยน้ำทะเลสีฟ้าใส จนมองเห็นสัตว์น้ำที่มีอยู่ประปราย มีเสียงคลื่นกระทบฟังเป็๲ระลอก ตลอดแนวชายหาดมีต้นมะพร้าวขึ้นสลับกับพืชอื่น ๆ มีปูมะพร้าวกับปูลมวิ่งไต่ไปมา มีพวกหอยที่ฝังตัวอยู่ในทราย ดูแล้วสมจริงสุด ๆ หากใครได้มาเห็นบรรยากาศแบบนี้คงอยากจะมาปักหลักตั้งแคมป์ ปูเสื่อนอนอาบแดด ชื่นชมบรรยากาศแสนสุขเป็๲แน่

            แต่ว่าสำหรับกวินแล้ว ความงดงามนั้น...ช่างมันก่อน
     

            ฉึบ ฉึบ

            กวินไม่สนใจจะเสพบรรยากาศรื่นรมย์แม้แต่น้อย เขาเดินไล่แทงปลารูปร่างแปลกประหลาดคล้ายปลาโบราณในน้ำทะเลตื้น ด้วยฉมวกไม้ที่ทำขึ้นลวก ๆ พลางคิดในใจว่าปลาอะไรกันทำไมจับง่ายนี้ 

            สงสัยเป็๲เพราะที่นี่คือเกาะฝึกหัด อะไร ๆ จึงง่ายดายไปหมด เขาไล่แทงปลาด้วยความเพลิดเพลิน และรู้สึกผ่อนคลายจิตใจมาก ๆ จากนั้นสาวน้อยโลลิน่ารักก็วิ่งแทงปลาพลิ้วไปมาบนฟองคลื่น

            ดูเหมือนภาพเด็กสาวที่วิ่งเล่นอยู่บนชายหาด ด้วยความเบิกบานและมีความสุขร่วมกับธรรมชาติไม่ต่างจากธิดาชายหาด แต่ความเป็๞จริงแล้วนางคือมัจจุราชร้ายที่พรากสรรพชีวิตบนชายหาดไปไม่มีเหลือ เ๢ื้๪๫๮๧ั๫เธอเหลือเพียงแต่หาดทรายขาวที่ว่างเปล่าสะอาดหมดจด
     

            ป๊อก ! ฉมวกของเขาหักเรียบร้อยแล้ว 

            “หักง่ายเกินไปไหมนี่”

            กวินเพิ่งค้นพบว่าอุปกรณ์ในระดับผู้เริ่มต้นนี้ ช่างด้อยคุณภาพอย่างน่าใจหาย  แต่ก็นั่นแหละเขาจะฝากความหวังอะไรกับแค่กิ่งไม้ ที่ใช้มีดหินเหลาจนแหลมเพื่อใช้เป็๲ฉมวก เขาชักรู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนป่าเข้าไปทุกทีแล้ว 

            กวินเปิดรายการภารกิจฝึกสอนขึ้นมา เพื่อเรียนรู้การทำอาหารต่อ
     

            { ปลาปิ้ง - ปลา 1 ตัว , กิ่งไม้ 1 กิ่ง }
     

            จากนั้นเขาก็เก็บกิ่งไม้มาลองก่อกองไฟ แล้วก็ปิ้งปลาพวกนั้นกินสลับกับกินปลาดิบเพื่อเปรียบเทียบ ผลปรากฏว่า
     

            { ปลาปิ้ง รสชาติพอใช้ *เพิ่มพลังงาน +2 % }

            { ปลาดิบ รสชาติแย่ *เพิ่มพลังงาน +1 % ลดพลังชีวิต -1 %}
     

            “อ้อ ถ้าเอาเนื้อมาประกอบอาหารจะเพิ่มคุณภาพได้สินะ แล้วพวกผลไม้จะเหมือนกันรึเปล่านะ”
     

            กวินตัดสินใจทดลองกินทุกอย่างที่ขวางหน้าเพื่อทดสอบระบบเกม นี่คือสิ่งที่เขามักจะทำเวลาเริ่มเล่นเกมใหม่ ๆ เพราะหากค้นหาเคล็ดลับเจอเมื่อไหร่ เชื่อได้เลยว่าเขาจะไต่ระดับขึ้นไปได้เป็๞อันดับต้น ๆ ของเซิร์ฟ
     

            { มะเดื่อ รสชาติพอใช้ *เพิ่มพลังงาน +1 % }

            { มะเดื่อเผา รสชาติพอใช้ *เพิ่มพลังงาน +2 % }
     

            “อื้ม เพิ่มจริงด้วย”

            กวินลองเอาปลาและมะเดื่อที่เก็บได้มาเผาทั้งหมด 3 รอบ เพื่อพิสูจน์ว่าการทำซ้ำ ๆ จะเพิ่มประสิทธิภาพได้หรือไม่
     

            { มะเดื่อเผา รสชาติพอใช้ *เพิ่มพลังงาน +3 % }

            { ปลาปิ้ง รสชาติพอใช้ *เพิ่มพลังงาน +3 % }

            { ยินดีด้วย ! คุณได้ทักษะการทำอาหาร เลเวล 2 }
     

            “อ้อ ยังงี้นี่เอง”

            จากนั้นกวินก็จับปลามาปิ้งซ้ำ ๆ จนถึงขีดจำกัดที่จะปิ้งได้ เขาทำมันหลายตัวเพื่อเก็บใส่กระเป๋าไว้กินในอนาคต 

    ตอนนี้เขายังสามารถเพิ่มเลเวลสายอาชีพและเลเวลการต่อสู้ได้อย่างสบาย แต่หากเขาออกไปจากพื้นที่นี้ ความเหนื่อยล้าและความหิวโหยที่เกมกำหนดจะเข้าโจมตีเขาทันที

            กวินลองเปิดแป้นนาฬิกาข้อมือเพื่อตรวจเช็คข้อมูลเพิ่มเติม แล้วเขาก็เห็นความเคลื่อนไหวของคนอื่น ๆ ที่น่าจะอยู่ไม่ไกลจากเขานัก ไม่ว่าจะเล่นเกมไหน ๆ เขาก็มักจะคอยเหลือบดูช่องแชทโลกอยู่เสมอ เพื่อคอยตรวจเช็คความเป็๲ไปของผู้เล่นคนอื่น ๆ และคอยเช็คข่าวสารใหม่ ๆ แต่ตัวเขาจะไม่เอาตัวเองเข้าไปยุ่งยากด้วยถ้าไม่จำเป็๲ 


     

    >>>>>>>

            Desolate//แชทโลก 

            จอมมาร : ยู้ฮู มีคนไทยมั๊ย

            11รด : มี เรามาเป็๞เพื่อนกัน

            XoX : Hey guys

            บะเดิก : ฟักยู

            XoX : What ?

            จอมมาร : บะเดิก บอกว่า กินฟักอยู่

            …………………...

    <<<<<<<
     

            เมื่อเห็นว่ายังไม่มีอะไรน่าสนใจ กวินก็ปิดแชทโลกลงเพื่อตรวจดูข้อมูลอื่น ๆ ต่อ  เขาพบว่าเมื่อผู้เล่นมีเลเวลทักษะอาชีพถึง 10 พวกเขาจะสามารถเลือกสายอาชีพได้ 

            ทุกคนจะสามารถเลือกสายอาชีพได้หนึ่งอย่าง และสายการต่อสู้ได้อีกหนึ่งอย่าง หลังจากเลือกแล้วจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ นอกจากจะจ่ายเงินซื้อแพกเกจเปลี่ยนอาชีพจากระบบ ซึ่งราคาก็ค่อนข้างสูงเอาเ๹ื่๪๫