ไอร่ารู้สึกได้ก่อนที่สมองจะสั่งการ
ความเย็นแผ่ซ่านจากกลางอก
ไหลลงสู่หน้าท้องด้านซ้าย
เหมือนบางสิ่งที่หลับใหล ถูกกระตุ้นจากลึกในตัวเธอ
บางสิ่งที่ร่างกายจำได้แม้เธอจะไม่อยากจำ
เธอลืมตาขึ้นมาช้า ๆ
เปลือกตาหนักหน่วง แต่ในความหน่วงนั้นมีความชัดเจน
รอบตัวเธอ เงามืดเริ่มเคลื่อนไหว
มันรวมตัว หนาแน่นขึ้น
เหมือนหมอกดำที่ดูดกลืน
ทุกสิ่งทุกอย่าง
เข้าไปอย่างเต็มปอด
ไม่ใช่กำแพง
ไม่ใช่เพียงเเค่เงา
มันคือโล่
เงาดำเข้มปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
โค้งรับแรงปะทะมหาศาล
มันไม่แข็ง ไม่โปร่งใส
ััของมันแ่าแต่ยืดหยุ่น
ราวกับผิวของน้ำหนักและความมืดรวมตัวกัน
ตรงกลางโล่
สลักใบหน้าปีศาจ
ดวงตาหลับพริ้ม
น้ำตาสีดำไหลอาบแก้ม
รอยสลักนั้นไม่บุบสลาย
ไร้ริ้วรอยแม้เพิ่งรับแรงปะทะ
บนใบหน้าของมัน การเปลี่ยนแปลงละเอียดตามลมหายใจของไอร่า
จังหวะเข้าออกช้า–เร็ว–สั่นเล็กน้อย
ราวกับโล่กำลังปรับตัวเข้ากับชีพจรของเธอ
อากาศหนาแน่นกว่าเดิม
ลมหายใจของไอร่าหนักขึ้น
ทุกอณูของร่างถูกดึงไปข้างหน้าและข้างหลัง
แรงดันจากโล่ราวกับกำลังจับ
ข้อมือเธอไว้ด้วยมือที่มองไม่เห็น
และเงา… เงายังคงรวมตัว
หนาขึ้น
แน่นขึ้น
มันเหมือนพลังที่หลอมรวมระหว่างความมืดและความรู้สึก
อากาศรอบตัวเธอสั่นะเื
แม้ไม่ได้ขยับตัว
แต่แรงกดดันนั้นชัดเจน
ในทุกส่วนของร่างกาย
ภายในของไอร่า
รวมถึงจิตใจของเธอ
ในความรับผิดชอบที่เธอรู้ดีว่า
หลังจากนี้ สิ่งที่เธอต้องชดใช้
ในการเรียก
โล่สีดำทมิฬชิ้นนี้
กำลังจะก้าวเข้ามา
ทวงบางสิ่งไปจากเธอ
ในภายหลัง
เด็กผู้หญิงด้านหลัง
ดวงตาเบิกกว้าง อ้าปากค้าง
ราวกับไม่อาจเชื่อภาพตรงหน้า
มือเล็ก ๆ จับเสื้อเธอแน่น
แต่ความรู้สึกของโล่ได้ไหลผ่านไปยังเธอ
บางสิ่งขยายตัวออกจากไอร่า
ไม่ใช่เสียง
ไม่ใช่แสง
แต่เป็ความตั้งใจ
ชัดเจน
หนักแน่น
โล่รับรู้ถึง
ทุกแรงกระเเทก
ที่เข้ามา
และพร้อมจะตอบสนอง
ทุกอณูของไอร่ารู้
ว่าสิ่งนี้ไม่ใช่การโจมตีเพียงครั้งเดียว
มันเป็เหมือน
การทดลอง
เป็การทดสอบ
ถึงแรงกดดัน
ที่ััได้
ทั้งภายในร่างกาย
และ จิตใจของเธอ
5K
