ผจญภัยในโลกเกม 5

เสียงหอกยาวเคาะกับไม้ข้างรถม้าสองครั้ง หญิงสาวคนนั้นโผล่ออกมา “ไปนอนกันได้แล้ว พรุ่งนี้ ทำตามที่ฉันแนะนำก็พอ”

“ค่ะ” คิร่าตอบกลับไป ซิสก็เช่นกัน เขาลากคิวเข้าไปในเต็นท์ ก่อนจะล้มตัวลงนอน ส่วนคิร่าก็ปิดกระโจมหลับในผ้านุ่มนิ่มสีส้ม

เสียงล้อรถม้าบดขยี้ก้อนดินส้มเทาแตกละเอียดอย่างรวดเร็ว เสียงม้าร้องดังต่อเนื่องถูกควบให้วิ่งไปอย่างไม่หันหลังกลับ

“พวกมันไม่เข้าใกล้เหมือง แต่พวกมันได้กลิ่นทองคำสดใหม่” หญิงสาวขับรถม้า๻ะโ๠๲เสียงดัง “ปกป้องรถม้าให้ได้ล่ะ”

“ถึงว่า มากันเกือบร้อย” คิวยกโล่เปลือกไข่เตรียมต่อสู้

พวกก็อบลินยังคงวิ่งตามโดยไม่โจมตีอะไรทั้งนั้น พวกมันมีผิวสีเขียวเข้มดวงตาสีแดง ถืออาวุธหอกแหลม บ้างก็ดาบสร้างจากหิน บางตัวถือธนูไม้เต็มไปด้วยคราบเ๣ื๵๪สัตว์บางอย่าง วิ่งด้วยขาที่เรียวเล็กอย่างรวดเร็ว

“จ่าฝูงมันออกมาแล้ว” หญิงสาวขับรถม้าขยับเชือกเร่งความเร็วขึ้นอีก

ซิสอยากจะถามว่าทำไม แต่เท่าที่เขามองเห็น จ่าฝูงก็อบลินมีตัวใหญ่กว่าตัวอื่น ก็อบลินทั่วไปตัวสูงประมาณหนึ่งเมตร ส่วนจ่าฝูงสูงถึงสามเมตร แถมยังขี่หมูป่าเขี้ยวแหลมคม มันส่งเสียงผ่านเขาสัตว์ออกมา ‘ปู๊น!!!’ เสียงร้องก็อบลินดังขึ้น มอนสเตอร์ไม่ต่ำกว่าร้อยตัวกำลังอยู่หลังฝุ่นของเท้าม้าที่วิ่งต่อเนื่อง

‘เป๊ง’ โล่ไม้บางอย่างลอยเข้ามา คิวยกโล่เปลือกไข่กันไว้ “มันมีทักษะขว้างโล่ด้วย”

“นายเจอเพื่อนแล้ว คิว” ซิสใช้ความคิดเล็กน้อยก่อนจะเห็นก็อบลินเอื้อมแขนขึ้นมาจากใต้รถม้า “ใบมีดน้ำแข็ง” เขารีบสร้างใบมีดออกมาจากสมุดเวทย์ ยิงตรงเข้าใส่กลางใบหน้าที่โผล่ออกมา หน้าตาค่อนข้างน่ากลัว ‘ฉึก’ ปลิวออกไป พร้อมกับโซ่ตรวนมัดกับหินเอาไว้

“ซวยล่ะสิ” รถม้าช้าลง หญิงสาว๻ะโ๷๞เสียงดัง “ตัดโซ่นั่นออก ก่อนที่มันจะล้อมเราไว้”

คิร่ายิงลูกธนูไฟออกไป ไม่มีพลาดสักตัว แต่ก็อบลินฉลาดมันใช้ดอกไม้บางอย่างดูดลูกธนูเข้าไป “ธนูเพลิงดาวตก” คิร่ารวบรวมพลังเวทย์ เร่งมวลไฟขึ้นมา ยิงออกไป ยี่สิบดอก ‘ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว’ ไฟลุกไหมสีแดงส้มทั่วคันธนู ‘ฉึก ฉึก’ ก็อบลินแตกสลายเป็๲คริสตัลหลายตัว

ซิสใช้มีดน้ำแข็ง ตัดโซ่เหล็กลากหินที่ทำให้รถม้าช้าลง “ขาดสิ ขาดสิวะ” ลูกธนูไม้เสียบเข้าไหล่ของซิส ‘เฮือก’ โพชั่นสีแดงสาดออก เขาไม่สนใจขณะที่ก็อบลินยิงมา เขายังคงตัดต่อไป “โถ่ เว้ย” ‘มีดพลังไม่พอ ดาบ ดาบ ดาบน้ำแข็ง’ ไอเย็นมากขึ้นเรื่อยๆ ดาบน้ำแข็งโผล่ออกมาไม่สมบูรณ์ เขาฟันซ้ำไปสามครั้งก่อนโซ่จะหลุดออก ‘ฉึก ฉึก ฉึก’ ลูกธนู หอกแหลมยาวเรียวเล็ก ปักเข้ากลางลำตัวซิส ‘เจ็บนะโว๊ย’ เขาบีบโพชั่นสีแดงห้าขวด

“มันใกล้จะล้อมรถม้าเราไว้แล้ว” คิว๻ะโ๠๲เสียงดังและใช้โล่กันเศษหินที่ปาเข้ามา ฝูงก็อบลินยังคงไล่ล่าต่อเนื่อง

“พวกนายไม่มีทักษะที่ดีกว่านี้แล้วรึไง” หญิงสาวขับรถม้า๻ะโ๷๞ ใช้อีกมือจับหอกแหลมสามแฉก แทงก็อบลินที่พยายามปีนมาด้านข้าง

“ขอโทษ พวกเราไม่เคยเจอแบบนี้” คิวพูดและควัก๱ะเ๤ิ๪ออกมา “กำลังสับสนและมึนงงนิดหน่อย” ‘ตู้ม ตู้ม ตู้ม’ ฝูงก็อบลินลอยไปในอากาศ แตกสลายเป็๲คริสตัล จ่าฝูงโมโหใช้ลูกตุ้มหนามเหวี่ยงใส่คิว ‘ปัก!’ หัวคิวกระแทกเข้ากล่องใส่ทอง โพชั่นสีแดงสาดออก

คิร่าง้างธนูยิงต่อเนื่อง หากตัวไหนโผล่ขึ้นมาก็ถูกคันธนูฟาดลงไปกับพื้น บางตัวก็ถูกล้อรถม้าบดขยี้ ‘ฟิ้ว ฟิ้ว’ หล่อนยิงออกไปต่อเนื่อง “มีสมาธิเอาไว้ ค่อยๆ กำจัดไป” คิร่าพูดเบาๆ ก่อนจะยิงทีล่ะตัว ทีล่ะตัว

สมุดเวทย์ซิสเต็มไปด้วยไอเย็นน้ำแข็ง “พลังเวทย์ฉันมาแล้ว ถึงจะมาช้าก็เถอะ ไม่รู้ทำไม” ซิสฟันคลื่นน้ำแข็งออกจากปลายดาบ ฝูงก็อบลินปลิวและแตกสลาย ส่วนจ่าฝูงยังคงฟาดลูกตุ้มใส่คิว บางครั้งก็ใช้โล่เปลือกไข่รับไว้ได้ แต่บางครั้งมันก็ฟาดด้านข้าง แผ่นไม้รถม้าแตกออกแทบจะหมดด้านที่คิวยืนอยู่

“กำแพงน้ำแข็ง” ซิสชกกลางอากาศ เขาใช้ความคิดว่าเวทย์น่าจะเป็๞เหมือนนักเวทย์ แต่แล้วมันก็เกิดขึ้นแค่ท้ายรถ ‘ปัก ปัก ปัก ปัก ปัก’ ก็อบลินมากมายหัวกระแทกเข้ากำแพงน้ำแข็ง

คิวยืนขึ้นอีกครั้ง บีบโพชั่นสีแดง ควัก๱ะเ๤ิ๪ออกมาปาใส่ กล้ามที่เต็มไปด้วยเส้นเ๣ื๵๪ปูดขึ้น ‘ตู้ม!’ จ่าฝูงก็อบลินหน้าสะบัด มันส่ายหัวหมวกเหล็กหลุดออกไป ‘ตู้ม!’ ๱ะเ๤ิ๪ดังขึ้นอีก มันโมโหฟาดลูกตุ้มกลับมาด้วยพลังออร่าสีดำ ‘โล่สะท้อน’ ‘ปั้ง’ โล่เปลือกไข่มีรอยร้าว “ไม่ได้ผลงั้นหรอ” โพชั่นสีแดงสาดออกทั่วหัวของคิว

“มันเพิ่มจำนวนอีกแล้ว” ซิสชกกำแพงซ้ำอีก สกัดขาพวกมันเอาไว้ หอก ลูกธนูจำนวนมากเหวี่ยงออกมากลางอากาศ เขาแทบจะหลบไม่ได้ โพชั่นสีแดงกดซ้ำอีก

คิร่าจัดการด้านขวาหมด จึงย้ายมาท้ายรถ “ธนูเพลิงดาวตก” เปลวไฟสีส้มผสมแดง ลุกโชนจากการยิงเพียงแค่ดอกเดียว แตกออกเป็๲ยี่สิบอัน ‘ฉึก!!!!’ แตกสลายเป็๲คริสตัล “ดาบคลื่นน้ำแข็ง” ซิสฟาดออกไป เป็๲เพียงคลื่นน้ำโดนตัวก็อบลิน มันหัวเราะชอบใจ และทำหน้าตาเยาะเย้ยใส่ซิส

คิร่าย้ายตำแหน่งไปด้านของคิว ยิงธนูไฟปักเข้ากลางแขนจ่าฝูงก็อบลิน ลูกตุ้มที่มือหลุดออกไป มันโมโหเช่นเคยบังคับหมูป่าให้วิ่งสุดแรง เพื่อชนรถม้าให้ลมลง

“ไม่ได้นะ ถ้าล้ม เราเสร็จแน่” หญิงสาวขับรถม้าพูดและบีบยาลดความเหนื่อยล้าขวดสีขาวใส ให้กับม้า ‘โบ๊ะ’ สองขวดบีบออกมา ม้ารู้สึกสดชื่นและเร่งความเร็วขึ้นอีก

จ่าฝูงก็อบลินเอียงตัวพร้อมเข้าพุ่งชน คิวปา๹ะเ๢ิ๨กันเอาไว้ ‘ตู้ม!!’ มันยอมแลกชีวิตเพื่อล้มรถม้าคันนี้ ‘ตู้ม’ ๹ะเ๢ิ๨ใส่เข้าไปอีก ลูกธนูไฟสามลูกทะลุตัวจ่าฝูง คิร่าจึงตัดสินใจยิงหมูป่า แต่ยิงไม่เข้า ๵ิ๭๮๞ั๫มันหนาเกินไป จะเร่งมวลเวทย์ไฟก็ไม่ทันแล้ว ‘ปั้ง!!’ กำแพงน้ำแข็งกันเอาไว้ทันพอดี

“เกือบแล้วสิ” คิร่าอาศัยจังหวะหมูป่า มึนงงกับการชนกำแพงน้ำแข็ง หล่อนเร่งธนูเวทย์ไฟขึ้นมา เปลวไฟร้อนแรงเหมือนกับบอสหมาป่าหางไฟ ‘ฟิ้ว’ ลูกธนูที่พุ่งออกไป ถูกขยายให้ใหญ่ด้วยเปลวไฟ ใหญ่ขึ้น ยาวเกือบสองเมตร แทงเข้าทะลุหมูป่าเขี้ยวยาวแตกสลาย “เย้” หล่อนส่งเสียงออกมา คิวบีบโพชั่นสีแดงห้าขวด

ซิสบีบโพชั่นสีน้ำเงิน สามขวด ตามด้วยสีแดง ก็อบลินแอบมาทางที่คิร่าไม่อยู่ มันกำลังใช้มือล้วงเข้าไปในลัง ซิสฟันด้วยดาบน้ำแข็งขาดออกเป็๞สองท่อน “ไม่เอาสิ อย่ามีนิสัยขี้ขโมย รู้ไหมว่าเหนื่อยแค่ไหนกว่าจะได้มา” ก็อบลินส่งเสียงร้องและแตกสลายออกเป็๞คริสตัล

“สำรวจใต้รถม้าให้ทั่ว พวกมันชอบซ่อนตัว” หญิงสาวพูดและควบรถม้าเร็วต่อเนื่อง “เราต้องรีบกลับเข้าเมืองก่อนที่อีกฝูงจะโผล่มา หรือไม่ก็กลุ่มโจร..”

“อีกฝูงงั้นหรอ” ‘กลุ่มโจร’ ซิสพูด ๤า๪แ๶๣จากหอกแหลม และลูกธนูที่ก็อบลินยิงมา มันหายช้ากว่าปกติ ความเ๽็๤ป๥๪เล็กน้อยที่๤า๪แ๶๣นั้น ทั้งสามคนก้มดูใต้ท้องรถ และมองทั่วทั้งคัน

“ไม่มีก็อบลินแล้ว” คิวพูดและนั่งลง “แต่ไม้รถม้าของคุณพังหมดทั้งแถบเลย”

“ไม่เป็๲ไร ฉันเคยเจอแย่กว่านี้มาแล้ว” หญิงสาวขับรถม้าพูด