แค่มองไปที่สีหน้าอันหวาดกลัวของเธอ จอร์นก็พอเดาได้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ "ใจเย็นๆก่อนครับ ผมไม่ได้สะกดรอยตามคุณและผมก็ไม่ได้มาที่นี่เพื่อจะแบล็กเมล์คุณ ผมบังเอิญเป็เพื่อนบ้านข้างห้องคุณจริงๆ" จอร์นให้ความมั่นใจกับเธอ ยกมือทั้งสองข้างราวกับแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้มาทำอันตรายใดๆ
คีร่ามองเขาอย่างไม่แน่ใจ และเมื่อเธอเห็นรอยยิ้มไร้พิษสงบนใบหน้าของเขา เธอใช้เวลาสักพักเพื่อตั้งสติและคิด "คุณคิดว่าการที่เราพบกันครั้งนี้เป็เื่บังเอิญจริงๆหรอ" เธอถามอย่างสงสัย ซอนย่าเพื่อนของเธอจะต้องหัวเราะแน่ๆ ถ้าเธอได้ยินเกี่ยวกับเื่บังเอิญที่จะมองว่าเป็ความโชคร้ายหรือโชคดีกันแน่
"ไม่เป็อะไรจริงๆ คุณสบายใจได้" จอร์นพูดทำให้เธอผ่อนคลายลงเล็กน้อยแม้ว่าเธอจะยังรู้สึกอึดอัดอยู่บ้างก็ตาม
"ฉันไม่ได้ตั้งใจจะดูิ่คุณนะ เื่เมื่อคืนมันดีมาก และเซ็กส์ก็สนุกน่าเหลือเชื่อ แต่มันเป็แค่ครั้งเดียว เหมือนฉันก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะทำมันด้วย" เธอพูดขณะที่เธอโยกส้นเท้าไปมา
จอร์นยิ้มด้วยมุมปากเมื่อเขารู้ว่าเธอคิดว่าพวกเขามีเซ็กส์กันจริง ๆ
"ผมคงจะแย่มากเื่บนเตียง ผมคิดว่าถ้าเซ็กส์ดีผู้หญิงก็น่าจะกลับมาอีก" จอร์นพูดทำให้เธอสะดุ้ง
"เราเป็เพื่อนกันได้และมาเป็เพื่อนบ้านที่ดีต่อกันเถอะ คุณโอเคไหม ลืมเื่ที่เกิดขึ้นระหว่างเราไป" คีร่าพูดขณะที่เธอถอยห่างจากเขาเพื่อเว้นระยะห่างระหว่างพวกเขา
"ตกลง ผมทำตามที่คุณ้า ดังนั้นในฐานะเพื่อนบ้านที่ดีผมพอจะช่วยอะไรคุณได้บ้าง"จอร์นถามขณะที่เขามองไปรอบๆ ห้อง
"เราแค่ย้ายเฟอร์นิเจอร์และจัดเตียง" เธอพูดด้วยน้ำเสียงโล่งใจอย่างชัดเจนว่าเขาเต็มใจที่จะลืมอดีต
ทั้งคู่ทำงานเงียบ ๆ กันอยู่พักหนึ่ง จอร์นช่วยเธอยกของหนัก ๆ เข้าไปในห้องนอนของเธอ ขณะที่เธอยุ่งอยู่กับการจัดครัว หลังจากทำงานไปได้พักใหญ่ๆ จอร์นก็เดินไปหาเธอในครัว "ว่าแต่ วันนี้งานเป็ไงบ้าง ผมรู้ว่าเราตกลงกันว่าจะไม่พูดถึงเื่เมื่อคืน แต่ผมว่าคุณตื่นสายนะ ผมหวังว่ามันจะไม่สร้างปัญหาให้กับคุณในที่ทำงานใหม่นะ" เขาถามย้ำเธอเพราะอยากรู้อะไรบางอย่าง
"ไม่เป็ไร ฉันแค่สงสัยว่าตึกนั้นมันคือโรงแรมหรือบ้านพักส่วนตัวกันแน่" เธอถามโดยไม่หันไปมองเขา
"อ๋อ นั้นมันบ้านเพื่อนผม"
"ผมคิดว่าเพราะมันเป็วันไนท์สแตนด์ที่เราทั้งคู่ไม่จำเป็ต้องรู้ว่าอีกฝ่ายอยู่ที่ไหน" จอร์นพูดด้วยรอยยิ้มทำให้คีร่าหัวเราะเบาๆ
เธอดีใจที่พวกเขาสามารถพูดล้อเล่นเื่แบบนี้ได้ราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น บางทีเขาอาจจะเป็เพื่อนคนแรกของเธอในเมืองนี้ก็ได้ เธอคิดว่า "ฉันว่างั้นนะ" เธอพูดพร้อมกับหันไปมองเขา เธอแทบจะกลืนน้ำลายเมื่อสังเกตเห็นว่าเขาปลดกระดุมเสื้อออก และเนื้อตัวของเขาที่แวววาวด้วยกลิ่นกายผู้ชายก็ดูน่าดึงดูดใจมาก เธอตัดสินใจขณะหันกลับมาและกลับไปสนใจตู้ที่เธอกำลังทำความสะอาด ขณะที่จอร์นก็กลับไปที่ห้องนั่งเล่นเช่นกัน
เมื่อเธอทำอาหารในครัวเสร็จ เธอเดินไปที่ห้องนั่งเล่น และยิ้มอย่างชื่นชมเมื่อสังเกตเห็นว่าทุกอย่างเกือบจะเสร็จหมดแล้ว เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกขอบคุณมากสำหรับความช่วยเหลือของเขา เพราะเธอรู้ว่าหากเธอทำคนเดียว ตอนนี้เธอคงไปไม่ถึงไหน เธอแทบจะรอให้เขาจากไปไม่ไหวแล้วเพื่อที่เธอจะได้อาบน้ำ และผ่อนคลายร่างกายและจิตใจ แต่ตอนนี้เธอจำเป็ต้องเป็เ้าบ้านที่มีไมตรีจิตต่อเพื่อนบ้านที่น่ารักของเธอ
"แล้วคุณทำอะไรอยู่หรอตอนนี้" คีร่าถามเขา
"ผมเป็ช่างซ่อม และซ่อมสิ่งต่างๆได้เหมือนกับช่างซ่อมบำรุงทั่วไป แต่วันนี้ผมไปสัมภาษณ์งานมา ถ้าเป็ไปได้ด้วยดี ผมอาจกลายเป็พนักงานขับรถของบริษัท" เขาพูดส่งยิ้มให้เธอ
"คนขับรถหรอ" เธอสงสัยพร้อมกับขมวดคิ้ว
จอร์นเกือบจะยิ้มเมื่อได้ยินคำถามเป็ในๆของความผิดหวังในน้ำเสียงของเธอ "ใช่ แม้ว่างานของผมในฐานะช่างซ่อมบำรุงที่เป็หลักในค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่ของผม แต่ผม้างานใหม่นี้เพื่อหารายได้เพิ่มให้มากกว่านี้" เขาอธิบายในขณะที่เขายืดตัวขึ้นจากสิ่งที่เขาทำและมองไปที่เธอ เขายิ้มเมื่อสังเกตเห็นคราบสกปรกบนแก้มและข้างจมูกของเธอ แต่เธอยังคงดูน่าดึงดูดใจแม้อยู่ภายใต้แว่นตาที่หนาเตอะนั้น
เขาเอื้อมมือไปหยิบกรอบรูปจากเธอเมื่อเขาสังเกตเห็นว่าเธอ้าแขวนไว้ที่ผนัง สายตาของจอร์นจับจ้องไปที่รูปภาพรูปหนึ่งที่มีเธอและคีนถ่ายด้วยกัน โดยในรูปภาพนั้นมือของพวกเขาโอบกอดไหล่ซึ่งกันและกัน และยิ้มบนใบหน้าขณะที่พวกเขาโพสท่าให้กล้อง "แฟนเหรอ" เขาถามอย่างอยากรู้อยากเห็น
"อาจจะใช่" เธอพูดพร้อมกับหัวเราะ "นั่นคือคีน พี่ชายฝาแฝดของฉัน เขาน่าจะได้ช่วยฉันย้ายของ แต่การย้ายของฉันกะทันหัน เขาจึงไม่สามารถลางานได้ในเวลากระชั้นชิด เขาเป็แพทย์" เธออธิบายขณะที่เธอสำรวจผนัง มองหาจุดที่ดีที่สุดในการแขวนรูปภาพ
"โชคดีจัง ผมอยากมีลูกแฝดมาตลอด ผมรู้สึกเหมือนมีสายสัมพันธ์ที่พิเศษระหว่างฝาแฝด คุณไม่รู้สึกผูกพันเป็พิเศษกับพี่ชายของคุณหรอ" จอร์นถามขณะที่เขาแขวนรูปภาพไว้ที่ด้านข้างของผนังที่เธอชี้ไป
"ไม่รู้สิ อาจเป็เพราะฉันกับพี่ไม่เคยห่างกันไกลขนาดนี้เลยไม่รู้สึกอะไร แล้วคุณล่ะมีพี่น้องไหม" เธอถามทำให้จอร์นสบถเสียงดัง
"โธ่เอ่ย..ผมสัญญากับแม่ไว้ว่าจะโทรหาพี่น้อง ครับ ผมมีพี่ชายและน้องสาวด้วย หลังจากเราทำงานกองโตนี้เสร็จแล้ว ผมจะให้คุณได้พักผ่อนเพราะคุณคงเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว และผมต้องกลับไปที่ห้องของผม ผมต้องไปโทรหาพี่น้องของผม " จอร์นพูดขณะที่เขารีบเดินไปที่ประตู
ทันทีที่เขาออกไป เขายิ้มให้กับตัวเอง และภูมิใจในตัวเองที่ทำตัวเป็เพื่อนบ้านที่ดีให้กับเธอ และดีใจมากที่เขาคิดหาข้อแก้ตัวต่างๆได้ดี ก่อนที่จะจากไปอย่างเป็มิตร "เธออยากได้เพื่อนบ้านที่ดีใช่ไหม เธอจะได้อย่างที่้า"เขาพูดกับตัวเองราวกับทำตามแผนได้สำเร็จ
727
