ฉิงพุ่งเข้าหานอสด้วยร่างที่ใหญ่โตเพราะด้วยการเสริมร่างกายทำให้ในตอนพุ่งฉิงก็ได้ทิ้งรอยเท้าตัวเองไว้ตลอดทาง
นอสที่เห็นว่าฉิงนั้นพุ่งเข้ามาแล้ว ก็ทำการะโหลบไปด้านข้างอย่างวุดหวิด แต่นอสยังไม่ทันได้พักหายใจ ฉิงที่รู้ว่าตัวเองพลาดเป้าก็หันหน้ามาในทิศทางของนอสพร้อมยกดาบขึ้นสูง
ฉิงสูดหายใจดังเฮือกใหญ่ ทำให้กล้ามเนื้อแขนและดาบฉิงเริ่มมีกลุ่มก้อนของพลังเวทย์เข้าไปเสริมมากขึ้น และเพียงไม่กี่อึดใจ ฉิงก็ฟันดาบออกมาเป็เส้นตรงแนวตั้ง และทันทีที่ดาบถูกฟันลงมา อากาศด้านหน้าก็เริ่มฉีกออกจากแรงที่ฉิงฟันไป เกิดเป็คลื่นลมรูปดาบขนาดใหญ่พุ่งไปยังทางของนอสอย่างรวดเร็ว
“ท่านนอสคะ หลบเร็ว!!”
ลิลิธที่อยู่ข้างๆนอสตลอดเวลาร้องเตือนให้เ้านายของตัวเองหลบหลังจากที่เธอสังเกตเห็นสิ่งที่พุ่งตามนอสมา ประสาทััที่ถูกเสริมด้วยพลังเวทย์ทำให้นอสตอบรับเสียงเตือนของลิลิธได้ทันท่วงที เมื่อได้ยินเสียงเตือนแทบจะทันทีนอสคลายเวทย์ที่ใช้เสริมร่างกายทุกส่วนออกและเน้นการเสริมไปที่่ขาทั้งหมด
และใช้มันะโกลางอากาศอีกรอบเพื่อหลบใบมีดลมของฉิงได้ แต่ก็แลกกับการนอสก็ได้รับาเ็เล็กน้อยที่เเขนมาเพราะโดนแรงลมรอบๆใบมีดเข้าไป
ตู้ม~
เสียงของใบมีดลมปะทะกับต้นไม้ด้านหลังนอสจนต้นไม้ล้มลงมาเสียงดัง
“แฮ่กๆ ไม่ใช่เล่นๆแล้วหมอนี่ ไปเอาแรงช้างบ้านี่มาจากไหนเนี่ยถึงขนาดใช้แรงลมจากการฟันมาโจมตีเราได้ ชักไม่ขำด้วยแล้วแฮะ”
นอสพูดด้วยเสียงหอบจากการใช้แรงและสมาธิกับการหลบการโจมตีของฉิงเมื่อกี้ไป
“อะไรวะ เหนื่อยแล้วหรอใช้แรงให้มันเท่ากับปากของแกหน่อยสิวะไอ้บ้า!!!”
ฉิงะโใส่นอส และตั้งท่าเพื่อจะใช้ท่าเดิมอีกครั้ง
เมื่อเห็นว่าฉิงเริ่มที่จะใช้ท่าเดิมมาใส่ตัวเอง นอสจึงเปิดฉากพุ่งเข้าใส่ฉิงทันที
“จังหวะนี้แหละ!!”
นอสพูดกับตัวเอง การจะใช้ท่านี้ซ้ำฉิงเหมือนจะต้องรวบรวมพลังสักพักก่อนเพราะตอนที่ฉิงตั้งท่าไว้นอสก็แอบใช้เนตรมนตราเพื่อดูพลังเวทย์รอบๆตัวของฉิงอยู่ แต่มันก็ไม่ได้ไหลไปรวมกันอยู่ที่แขนและดาบของฉิงเลย เพราะงั้นนอสก็เลยมั่นใจว่าการจะใช้ท่าเมื่อกี้อาจจะ้าเวลาเพื่อฟื้นพลังตัวเองก่อน
นอสจับดาบในมือแน่นและพุ่งเป้าไปที่บริเวณเอวของฉิงหวังจะปลิดชีพฉิงในทีเดียวให้ได้ แต่ทันทีที่นอสเข้าไปประชิดตัวกับฉิง
“อ่ะล้อเล่น~”
ฉิงยิ้มออกมาอย่างเ้าเล่ห์ และก็เริ่มเปลี่ยนวิถีดาบทันทีฉิงวาดดาบของตัวเองลงมาที่ด้านล่างทำให้ดาบของฉิงตอนนี้อยู่ที่ด้านล่างของนอสพอดิบพอดี
หลังจากที่นอสพุ่งเข้ามาถึงระยะฉิงก็ใช้ดาบฟันเสยขึ้นมา นอสใเฮือกใหญ่แต่นอสก็พยายามควบคุมสติตัวเองไว้และใช้ดาบฟันไปที่แขนของฉิงแค่ถากและรีบเปลี่ยนมาป้องกันที่ด้านหน้าตัวเองไว้ได้พอดีเช่นกัน
อึก!!
เพร้ง!!
มือของฉิงมีเืไหลออกมานิดหน่อยแต่ดาบของฉิงหักขาดครึ่งเพราะปะทะเข้ากับดาบของนอสแต่นอสก็กระอักเืและกระเดนออกไปพร้อมกับดาบของฉิงเพราะแรงเหวี่ยงเสยขึ้นของฉิงด้วยเช่นกัน
“ชิ!! ดาบหักอีกแล้ว ดาบของแกมันทำมาจากอะไรวะ แข็งยังกับหิน ฉันต้องเสียดาบไปอีกเล่มแล้วเนี้ย ให้ตายสิวะ”
ฉิงยืนพูดด้วยท่าทางอารมณ์เสียเพราะเสียดาบไป
“ก็ไปขออีกเล่มจากเ้านายหัวเน่าๆของนายซะสิ ฮ่าๆ”
นอสพูดยั่วโมโหฉิงอีกครั้ง
“เห้ย อยากตายมากสินะแกกล้าพูดถึงท่านหวังแบบนั้น ศพแกไม่สวยแน่”
ฉิงที่เหมือนจะอารมณ์เย็นลงแล้วก็กลับมาโมโหมากขึ้นกว่าเดิม ฉิงเรียกอาวุธออกมาเหมือนว่าจะเป็อาวุธิญญาประจำตัวของฉิงเอง มันคือขวานขนาดใหญ่เกือบๆเท่าตัวของฉิงเอง
“เริ่มเอาจริงแล้วหรอ ให้มันได้แบบนี้สิ”
นอสเช็ดเืที่ปากตัวเอง และตั้งท่าเตรียมต่อสู้และพุ่งเข้าไปหาฉิงอีกรอบ แต่รอบนี้แตกต่างออกไปจากเดิมนอสเปิดใช้เนตรมนตรา ตานอสเปลี่ยนสีอีกครั้งเพื่อดูการไหลเวียนของพลังเวทย์ของฉิง
“ดวงตาแบบนั้นมัน…….”
ฉิงเมื่อเห็นสีตาของนอสที่เปลี่ยนไปก็ใสะดุ้งขึ้นมาทันที
“ระ รู้แล้ว แกมาจากตระกูลนั้นสินะ มาแก้แค้นให้แม่สาวคนนั้นรึไง ฮ่าๆ”
ฉิงหัวเราะเสียงดัง
นอสที่ไม่รู้ว่าฉิงกำลังพูดถึงเื่ตระกูลอะไรนอสก็เลยไม่ได้สนใจ และมุ่งเป้าไปที่การต่อสู้เพียงอย่างเดียว นอสมาถึงจุดเดิมที่เคยกูกซัดออกไปและเริ่มเสริมพลังเวทย์ไปที่ดาบทันที แหว่งเริ่มเปลี่ยนพลังเวทย์ของนอสให้เป็ออร่าในทันที ออร่าเริ่มแทรกซึมออกมาจนคลุมทั้งใบดาบ ฉิงที่เห็นว่านอสเข้ามาในระยะโจมตีก็ทำการฟาดขวานสับลงไปในทันที
ตู้ม!!
แรงบวกกับขวานของฉิงทำให้พื้นที่ถูกขวานสับลงไปนั้นเกิดเป็หลุมขนาดใหญ่ขึ้น
นอสที่เห็นว่าฉิงกำลังสับขวานลงมานั้นก็ะโหลบขึ้นไปด้านข้างของฉิงและพยายามฟันไปที่แขนของฉิง
“อึก!!”
ฉิงร้องออกมาในลำคอเพราะโดนดาบของนอสเฉือนไปที่แขน และฉิงก็ตอบโต้ด้วยการเหวี่ยงขวานไปที่ๆนอสอยู่
นอสก็ถอยหลบออกมาจากจุดนั้นอย่างรวดเร็ว
“ฮ่าๆทำได้แค่นี้คิดว่าจะฆ่าฉันได้หรือไง อย่ามาบ้าหน่อยเลย!!!”
ฉิงร้องะโออกมาอย่างบ้าคลั่ง
“ได้สิ ตอนนี้ก็น่าจะได้เวลาแล้วมั้ง”
นอสพูดขึ้นหลังฉิงะโและสะบัดคราบเืออกจากดาบตัวเอง
“เวลาอะไรของกะ-”
ก่อนที่ฉิงจะได้พูดจบจู่ๆร่างกายของฉิงก็เริ่มชาไปทั้งตัวและเส้นเืบริเวณแผลที่โดนนอสฟันก็เริ่มเปลี่ยนเป็สีดำขึ้นมาและปูดขึ้นมา
ที่เป็แบบนี้เพราะแต่เดิมแล้วแหว่งนั้นเป็เขี้ยวของงูที่มีพิษขนาดใหญ่ทำให้หลังจากนอสนำมาทำเป็อาวุธแล้วมันก็ยังคงมีเอกลักษณ์พิเศษที่เมื่อถ่ายพลังเวทย์เข้าไปแหว่งจะผลิตพิษที่รุนแรงออกมาพร้อมกับออร่าทันที แต่ข้อเสียเลยคือระยะเวลาที่พิษจะแสดงผลนั้นใช้เวลามากไปหน่อย
“อ๊ากกก แกทำอะไรกับฉันไปวะ”
ฉิงล้มลงไปกองกับพื้นพร้อมกับร้องออกมาด้วยความเ็ป
“อ่อ อยากรู้หรอ อืม….ถ้าฉันบอกแล้วจะได้อะไรล่ะ ”
นอสพูดพร้อมกับยิ้มแบบเ้าเลห์ให้ฉิงไป
“ฉะ…ฉันจะไว้ชีวิตแกเพราะงั้นได้โปรดช่วยฉันทีเถอะ อ๊ากกกก!!!!”
“เฮ้ๆสภาพนั้นแล้วยังจะปากดีบอกว่าจะไว้ชีวิตฉันได้ด้วยหรอ ฮ่าๆอย่าพูดเป็เล่นหน่า นี่ๆตอนที่นายฆ่าพวกที่เข้าร่วมภารกิจล่าฮันนี่แบร์ พวกเขาก็อ้อนวอนแบบนายแล้วนายไว้ชีวิตเขาด้วยหรือเปล่าห๊ะ!?”
นอสเดินเข้าไปหาฉิงอย่างช้าๆ
“นี่ฉันมีลูกน้องอยู่ เดี๋ยวฉันยกให้นายหมดเลยก็ได้ เพราะงั้น....”
นอสไม่สนใจและเดินตรงเข้าไปฉิงต่อ เมื่อเห็นว่านอสไม่สนใจข้อเสนอฉิงก็เริ่มลุกลี้ลุกลนขึ้นมาทันที
“อะเฮ้นายอยากได้เงินไหมฉันมีนะฉันจะให้นายหมด ได้โปรดไว้ชีวิตฉันด้วย อ๊ากกกก!!”
ก่อนที่ฉิงจะได้พูดอะไรต่อนอสที่เดินมาถึงก็แทงดาบเข้าไปที่ขาทั้งสองข้างของฉิง
“เก็บของพวกนั้นของแกไว้เถอะ ฉันจะทรมานแกด้วยพิษนี้ จนตายแล้วไปรอเ้านายของแกที่นรกเถอะ เพราะเดี๋ยวในอนาคตเ้านายของแกจะตามไปแล้ว!!”
เมื่อพูดจบนอสก็ส่งพลังเวทย์ให้กับแหว่งและฟันฉิงต่อไปเรื่อยๆ ทำให้ฉิงได้แต่ร้องโอดครวญทรมานเพราะพิษและาแต่อไป เพียงไม่กี่นาทีฉิงที่โดนพิษที่แรงมากๆเข้าไปเยอะเกินก็ทำให้ฉิงช็อคตายไปอย่างทรมาน
“เห้อ~ เท่านี้ก็น่าจะพอแล้วล่ะสำหรับสิ่งที่มันทำกับพวกนั้นและคิดจะมาหลอกใช้ฉันคนนี้ ”
นอสหลังจากที่ใช้แหว่งทรมานฉิงมานานก็ทำให้นอสเหนื่อยล้ามากเพราะใช้พลังเวทย์เยอะมาก
“เหนื่อยหน่อยนะคะท่านนอส”
ลิลิธพูดออกมาหลังจากเตือนนอสให้หลบครั้งนั้นแล้วหายไปเลย
“นี่ไม่ต้องเลยนะเธอ ั้แ่เตือนฉันให้หลบแค่รอบนั้น แล้วเงียบหายไปเลยนะ”
“ถ้าให้ฉันคอยบอกตลอดท่านก็ไม่แข็งแกร่งขึ้นสิคะ แถมฉันก็เชื่อว่าท่านนอสน่ะต้องจัดการได้อย่างแน่นอน ก็เลยเตือนแค่ครั้งแรกให้ท่านนอสตื่นตัวขึ้นเท่านั้นเองค่ะ”
ลิลิธพูด
“อย่าทำมาเป็พูดหน่อยเลยลิลิธ ถ้าไม่ใช่เพราะความสามารถเ้าแหว่งช่วยฉันก็ล้มหมอนี่ที่ร่างกายแข็งแกร่งแบบนี้ไม่ได้หรอก”
นอสนอนราบลงไปกับพื้นหญ้าเพื่อผ่อนคลายตัวเอง
“เห้อ~ เกือบตายแล้วเชียว ตอนที่หมอนั่นเริ่มหยิบขวานออกมาฉันก็รู้สึกขนลุกขึ้นมาเลย เพราะฉันฟันแผลแรกไปตั้งนานแล้วแต่ก็ไม่เห็นหมอนั่นจะมีท่าทีที่ติดพิษเลยสักนิดเดียว แต่ก็ค่อยโล่งใจที่ใช้เนตรมนตราดูแล้วเห็นว่าพิษค่อยๆซึมเข้าไปมากแล้ว”
นอสพูดกับตัวเองพร้อมกับถอนหายใจด้วยความโล่งอก
………………………….
5K
