คุณซีอีโอครับ โปรดทำตามแผนการหัวใจ

        เสียงหัวเราะดังออกมาจากพื้นที่ส่วนกลางของไซต์ทดลองพนักงานหลายคนจับกลุ่มพูดคุยและดื่มฉลองกันด้วยความสบายใจหลังจากวันที่ตึงเครียด

        นารากำลังนั่งอยู่กลางวงเธอหัวเราะไปพร้อมกับทีมงานที่เล่าเรื่องตลกเกี่ยวกับความผิดพลาดเล็กๆในการทำงานที่ผ่านมา

         แล้วจำตอนที่คุณหมุนวาล์วผิดฝั่งได้ไหมครับ?  หนึ่งในทีมถามนารา ผมคิดว่าห้องแล็บจะระเบิดแน่ๆ!

         โธ่!อย่าเล่าเรื่องนี้สิคะ เดี๋ยวคุณซีอีโอมาได้ยินจะยิ่งตำหนิฉัน!  เธอพูดพลางหัวเราะ

        ในขณะนั้นเองอชิระเดินเข้ามาในห้องพร้อมแก้วกาแฟในมือสายตาของเขาจับจ้องไปที่นาราเพียงครู่หนึ่งก่อนจะนั่งลงที่มุมเงียบๆ ของห้อง

         โอ๊ะคุณซีอีโอ!  นาราเอ่ยขึ้น  คุณจะไม่มาร่วมสนุกกับเราหน่อยเหรอคะ?

         ผมไม่ถนัดเรื่องแบบนี้ เขาตอบเสียงนิ่ง

         แต่คุณนั่งดูพวกเราแบบนี้ก็เหมือนมาแล้วค่ะมาร่วมวงเลยดีกว่า!  เธอยิ้มพร้อมกวักมือเรียก

        อชิระลังเลแต่สุดท้ายก็เดินมานั่งใกล้ๆ

        ในระหว่างที่ทุกคนพูดคุยและหัวเราะนาราหันไปมองอชิระที่ยังคงนั่งนิ่ง

         คุณเคยคิดไหมคะว่าชีวิตเราควรจะสนุกบ้าง? เธอถาม

        เขาหันมามองเธอ สนุกยังไง?

         ก็...ทำสิ่งที่เราชอบไม่ใช่แค่ทำสิ่งที่ต้องทำ

        เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ ผมไม่เคยคิดแบบนั้น

         อ้าวทำไมล่ะคะ?

         เพราะชีวิตผมไม่ได้มีเวลาสำหรับสิ่งที่เรียกว่าสนุก

        นารายิ้มบางๆ  งั้นคุณก็ต้องลองเปิดใจดูค่ะบางทีคุณอาจจะเจอสิ่งที่คุณไม่เคยคาดหวัง

         เหมือนคุณเหรอ?

         ใช่ค่ะ! เธอหัวเราะ  ฉันชอบทำอะไรบ้าๆ บอๆเพื่อค้นหาสิ่งที่ตัวเองชอบ ถึงบางครั้งมันจะล้มเหลวก็ตาม

         แล้วคุณเจอสิ่งที่คุณชอบหรือยัง?

        นาราชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเบาลง  อืม...ก็ยังหามันอยู่ค่ะ

        หลังจากที่งานเลี้ยงจบลงคนอื่นๆ แยกย้ายกันไปพักผ่อน นารายังนั่งอยู่ที่โต๊ะขณะที่อชิระยังคงนั่งมองเธอจากมุมห้อง

         ทำไมคุณยังไม่ไปพัก?  เขาถาม

         ฉันชอบฟังเสียงตอนกลางคืนค่ะมันสงบดี

         แปลกดี

         คุณก็แปลกเหมือนกันค่ะ เธอยิ้ม  ฉันสงสัย คุณเคยมีความฝันอะไรไหมคะ? แบบฝันที่ไม่เกี่ยวกับงาน

        เขามองเธออย่างครุ่นคิดก่อนจะตอบ  ผมเคยอยากเป็นนักเขียน

         จริงเหรอคะ?!  นาราตาโต  ฉันไม่เคยคิดเลยว่าคุณจะชอบเขียนอะไรแบบนั้น

         มันเป็นสิ่งที่ผมเคยชอบเมื่อนานมาแล้ว เขาพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบแต่มีความเศร้าเจืออยู่

         แล้วทำไมถึงไม่ทำล่ะคะ?

         ชีวิตจริงไม่ได้ให้โอกาสทุกคนทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ

        นาราเงียบไปเธอมองเขาอย่างเข้าใจ  ฉันก็คิดแบบนั้นอยู่ช่วงหนึ่งค่ะแต่ฉันก็พยายามเปลี่ยนมัน เพราะถ้าเรายอมแพ้ ความฝันก็จะตายไปจริงๆ

        คำพูดของเธอทำให้อชิระนิ่งคิดเขามองเธอด้วยสายตาที่เริ่มเปลี่ยนไป

        เวลาผ่านไปจนดึกทั้งสองคนยังคุยกันต่อเกี่ยวกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ตั้งแต่ความฝันสมัยเด็กของนาราไปจนถึงเรื่องที่เธอเคยล้มเหลวในการทำงาน

         แล้วคุณไม่กลัวล้มเหลวเหรอ?  เขาถาม

         กลัวสิคะแต่ฉันคิดว่าความล้มเหลวเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ถ้าเรามัวแต่กลัวเราก็จะไม่กล้าทำอะไรเลย

         คุณมองโลกในแง่ดีเกินไป

         และคุณมองโลกในแง่จริงจังเกินไปค่ะ เธอยิ้ม  บางทีคุณอาจต้องลองล้มเหลวบ้างนะคะจะได้รู้ว่ามันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น

        อชิระหัวเราะเบาๆซึ่งนับว่าเป็นสิ่งที่หายากสำหรับเขา

         คุณหัวเราะออกมาด้วย!ฉันชนะแล้ว!

         คุณคิดว่าเป็นเกมหรือไง?

         ใช่ค่ะ!เกมที่ฉันตั้งเป้าว่าจะทำให้คุณสนุกกับชีวิตมากขึ้น

        เมื่อทั้งสองคนแยกย้ายกลับห้องพักอชิระนั่งอยู่คนเดียวในความเงียบ เขาเริ่มคิดถึงคำพูดของนาราและเริ่มตระหนักว่าเธอไม่เหมือนใครที่เขาเคยเจอ

         บางทีเธออาจจะเป็นความล้มเหลวที่ดีที่สุดที่ผมเคยเจอ เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหลับตาลง