ผ่านไปครึ่งชั่วโมงหลังจากที่สังหารคนขององค์กรเพลิงสุริยันทั้งหมด
ไลท์และกลุ่มของเขาถูกบาลุคเชิญมาพูดคุยกันเป็การส่วนตัว
“ ฉันในฐานะตัวแทนของสมาคมนักผจญภัยและชาวเมืองคาร์ซัส ฉันขอขอบคุณพวกเธอมากที่ช่วยเหลือพวกเราในการจัดการกับพวกองค์กรมืด ” บาลุคลุกขึ้นยืนและโค้งคำนับให้กับไลท์และกลุ่มของเขา
“ ไม่เป็ไรครับถึงอย่างไรก็เป็หน้าที่ของพวกเราที่ต้องช่วยเหลือคนอื่น ” ไลท์พูดขึ้น
“ ไม่ได้หรอก เดี๋ยวทางเราจะมอบเงินให้กับพวกเธอคนละหนึ่งล้านจีเซลเป็การขอบคุณ ” บาลุคพูด
ไลท์ที่จะตอบปฏิเสธแต่เมื่อเขาเห็นท่าทีของบาลุคก็ได้แต่ตอบรับแต่โดยดี
“ จริงสิไลท์เธอสามารถเลื่อนเป็นักผจญภัยระดับSได้แล้วเธอจะเลื่อนขั้นเลยไหม? ” บาลุคพูดขึ้น
การเลื่อนขั้นเป็นักผจญภัยระดับSคือต้องฆ่าอาชญากรระดับSคนหนึ่งให้ได้และได้รับการยอมรับจากนักผจญภัยระดับSอีกหนึ่งคนเพื่อเป็การยืนยันว่าคนๆนั้นแข็งแกร่งพอที่จะเป็นักผจญภัยระดับS
ซึ่งไลท์ก็ผ่านเงื่อนไขที่ว่ามาเพราะเขาฆ่าอาร์คโทเน่ที่เป็อาชญากรระดับSและบาลุคที่เป็นักผจญภัยระดับSก็ยอมรับว่าไลท์มีความสามารถเพียงพอที่จะเป็นักผจญภัยระดับS
การเป็นักผจญภัยระดับSนั้นมีสิทธิพิเศษหลายอย่างเช่นสามารถรู้ถึงข้อมูลระดับสูงที่คนธรรมดาไม่สามารถรับรู้ได้ สามารถให้จอมเวทย์แห่งแสงของสมาคมนักผจญภัยรักษาในราคาที่ถูกกว่าคนอื่นถึงสามสิบเปอร์เซนต์และที่สำคัญคือทุกประเทศและอาณาจักรทั้งหลายต่างก็ให้การยอมรับว่านักผจญภัยระดับSคือแขกพิเศษของพวกเขาและมีสถานะเป็รองเพียงแค่ผู้นำประเทศหรือผู้นำอาณาจักรเท่านั้น
โลกใบนี้มีนักผจญภัยระดับSมีประมาณสามร้อยคน ทำให้พวกเขามีสถานะที่สูงส่งและไม่มีใครกล้าที่จะดูิ่พวกเขา
“ ตกลง ” ไลท์ตอบรับเพราะเขาไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปฏิเสธ
“ จริงสิแล้วพวกนี้สามารถเลื่อนขั้นนักผจญภัยได้ไหม? ” ไลท์ถามพร้อมกับชี้ไปทางเดซี่และคนอื่นๆ
“ ได้สิ ” บาลุคพยักหน้าเพราะเขาเห็นตอนที่กลุ่มของไลท์ต่อสู้กับองค์กรเพลิงสุริยัน โดยเฉพาะเด็กผู้หญิงที่ชื่อเดซี่ เธอสามารถจัดการกับจอมเวทย์ระดับAขององค์กรเพลิงสุริยันไปถึงสามคน แสดงให้เห็นว่าเธอแข็งแกร่งกว่าระดับนักผจญภัยปัจจุบันของเธอ
ไลท์กลายเป็นักผจญภัยระดับS เดซี่และไลก้ากลายเป็นักผจญภัยระดับA ส่วนทางด้านเวโรนิก้ากลายเป็นักผจญภัยระดับC
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
เป็โซตัสที่เดินเข้ามา
โซตัสเป็ผู้ดูแลสมาคมนักผจญภัยที่เมืองคาร์ซัสเขาเป็นักผจญภัยระดับA
“ บาลุคตอนนี้มีนักข่าวจำนวนมาก้าสัมภาษณ์เกี่ยวกับเื่ที่เกิดขึ้นนายจะออกไปให้ข่าวไหม? ” โซตัสพูดขึ้น
บาลุคมองมาที่ไลท์และถามขึ้นว่า “ นายอยากจะไปให้พวกนักข่าวสัมภาษณ์ไหม? ”
“ ไม่ล่ะ ” ไลท์ปฏิเสธเพราะเขาไม่ค่อยชอบเื่พวกนี้
“ งั้นฉันสามารถบอกชื่อพวกนายได้ไหม? ” บาลุคถาม
“ งั้นก็ได้ ” ไลท์ตอบรับ
“ งั้นฉันไปก่อนล่ะแล้วเจอกันวันงานเทศกาล ” บาลุคพูดพร้อมกับเดินออกจากห้องไป
ภายในวันเดียวชื่อเสียงของกลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้ก็กลายเป็ที่พูดถึง คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็พูดเป็เสียงเดียวกันว่า หัวหน้ากลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้ ไลท์ แข็งแกร่งมากและยิ่งท่าที่เรียกดาบสีทองออกมาหมื่นเล่มและรวมเป็ยี่สิบเล่มก็ทรงพลังมาก
นอกจากนี้ยังได้รับการยืนยันแล้วว่าไลท์เป็นักผจญภัยระดับSที่อายุน้อยที่สุดซึ่งปัจจุบันอายุแค่สิบแปดปีเท่านั้น
ภายในห้องพักของไลท์
“ ไลท์ดูเหมือนว่าพวกเราจะดังแล้วนะ ” เดซี่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“ นั้นสิลูกพี่แล้วนี้ฉันต้องฝึกแจกลายเซ็นต์ด้วยไหม? ” ไลก้าพูดขึ้นด้วยท่าทีจริงจัง เวลานี้ไลก้าเรียกไลท์ว่าลูกพี่ได้เต็มปากเพราะสิ่งที่ไลท์แสดงให้เขาเห็น
“ งั้นพวกเรามาฝึกแจกลายเซ็นต์กันเถอะ ” ไลท์เห็นด้วย
“ ดีๆ งั้นเรามาฝึกเซ็นต์ชื่อกันเถอะ ” เดซี่พูด
เวโรนิก้า : ….!!!
วันต่อมาหนังสือพิมพ์ก็พาดหัวข่าวกับเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อวานภายในเมืองคาร์ซัสพร้อมกับการตายของหนึ่งในจอมเวทย์ฝ่ายมืดระดับSอาร์คโทเน่และกลุ่มนักผจญภัยดาวรุ่งอย่างเดธปาร์ตี้
ภายในหนังสือพิมพ์มีภาพของไลท์ในขณะที่ลอยอยู่บนอากาศพร้อมกับดาบสีทองนับหมื่นกำลังต่อสู้กับอาร์คโทเน่ ซึ่งมันทำให้ไลท์ดูเท่ห์ขึ้นมามาก
“ ใครมันถ่ายรูปให้ฉันเนี้ย มันทำให้ฉันดูดีจริงๆ ” ไลท์ที่กำลังดูรูปของตัวเองพร้อมกับวิจารณ์ออกมา
เครื่องมือสื่อสารของไลท์ก็สั่นขึ้น
“ ว่าไงเวโรนิก้า? ” ไลท์ถาม
“ หัวหน้าทางเ้าเมืองคาร์ซัสขอให้หัวหน้าเป็หนึ่งในคณะกรรมการการตัดสินงานเทศกาลทำอาหารด้วย หัวหน้าจะตอบตกลงไหม? ” เวโรนิก้าถาม
ไลท์ครุ่นคิดก่อนที่จะส่ายหน้า “ ขอปฏิเสธแล้วกัน ”
“ เข้าใจแล้วคะ ” เวโรนิก้าตอบรับและวางสายไป
เวโรนิก้าและเดซี่กลายเป็ตัวแทนของกลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้ ทำให้วันนี้พวกเธอวุ่นวายมากเป็พิเศษ
ส่วนไลท์เขาไม่ค่อยชอบเื่วุ่นวายเท่าไรเพราะงั้นเขาจึงส่งเดซี่และเวโรนิก้าไปแทน สำหรับไลก้าไลท์ปล่อยให้เขาไปเที่ยวเล่นตามสบาย
“ จริงสิเห็นองค์กรเพลิงสุริยันมันใส่ชุดคลุมเดียวกัน ทำไมฉันถึงไม่ออกแบบชุดคลุมแบบเดียวกันมั้งนะ ” ไลท์คิดว่าความคิดนี้เป็ความคิดที่เข้าท่า อีกอย่างไม่ว่าในมังงะหรืออนิเมะพวกตัวร้ายก็มักจะมีคาแรคเตอร์เท่ห์และชุดประจำกลุ่มที่เป็เอกลักษณ์
ว่าแล้วไลท์ก็ลงมือออกแบบชุดของกลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้ทันที
ตอนกลางคืน
ไลท์เรียกทุกๆคนมารวมตัวกันที่ห้องของไลท์
“ ทุกคนคิดว่าชุดนี้เป็อย่างไง? ” ไลท์โชว์ภาพตัวอย่างให้กับทุกๆคนดู
“ สุดยอดเลยลูกพี่! ” ไลก้าะโออกมาอย่างตื่นเต้น
“ สวยมากเลยอาจารย์ ” เดซี่พูด
“ เป็ชุดที่ดีมากหัวหน้า ” เวโรนิก้าพยักหน้า
“ มีตรงไหนที่ทุกคนอย่างเปลื่ยนไหม? ” ไลท์ถาม
หลังจากนั้นทุกๆคนก็ช่วยกันออกความเห็นก่อนที่จะได้ชุดที่้า
“ ต่อไปก็คือวัสดุในการตัดเย็บ…มีใครมีข้อเสนออะไรไหม? ” ไลท์ถาม
“ เอาเป็ใยของหนอนหิมะไหม? ” ไลก้าพูดขึ้น
“ ใยของหนอนหิมะ? ” ทุกๆคนได้แต่สงสัย
“ ใยของหนอนหิมะเป็ใยที่มีคุณภาพสูงมากมีทั้งความแข็งแรงและเหนียวมาก นอกจากนี้ยังมีความเย็นในตัวทำให้เวลาเดินกลางแดดไม่ร้อนมาก ” ไลก้าอธิบาย
“ งั้นก็เอาเป็ใยของหนอนหิมะแล้วกัน ” ไลท์เห็นด้วยกับใยหนอนหิมะของไลก้า
“ เวโรนิก้าพรุ่งนี้เธอลองติดต่อกับคุณบาลุคดูว่ามีใยของหนอนหิมะไหม ถ้าหากไม่มีก็ถามมาว่าสามารถหาใยของหนอนหิมะได้จากไหน ” ไลท์พูด
“ เข้าใจแล้วหัวหน้า ” เวโรนิก้ารับคำ
“ เอาล่ะวันนี้ทุกคนไปพักผ่อนเถอะ วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ” ไลท์พูดก่อนที่จะให้ทุกๆคนแยกย้ายกันไปพักผ่อน
วันต่อมา
เวโรนิก้าได้ถามบาลุคแล้ว พวกเขามีใยหนอนหิมะจำนวนมากและพวกเขาสามารถขายให้กับไลท์ในราคาถูกได้
จากนั้นไลท์และเดซี่ก็เดินทางไปยังร้านเสื้อผ้าที่ดีที่สุดในเมืองก่อนที่จะจ้างให้ช่างเย็บชุดคลุมให้
แม้ว่าใยหนอนหิมะจะมีสีขาวแต่พวกเขาก็สามารถย้อมมาเป็สีดำได้ กลางหลังก็มีสัญลักษณ์ของกลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้
นอกจากนี้ไลท์ยังได้สร้างช่างฝีมือในการทำหน้ากากแบบพิเศษอีกด้วย
ไม่กี่วันต่อมาก็เป็่เวลางานเทศกาลอาหารพอดี
แม้ว่าบางส่วนของเมืองจะได้รับความเสียหายจากการต่อสู้แต่พวกเขาก็ซ่อมแซมกลับมาเป็เหมือนเดิมได้อย่างรวดเร็ว
ที่กลางเมืองคาร์ซัส
ชาวเมืองต่างก็พากันออกมาเที่ยวชมบรรยากาศงานเทศกาลอาหาร งานเทศกาลนี้จะจัดขึ้นทุกๆสามปี
งานเทศกาลอาหารจะจัดขึ้นเป็เวลาสิบวัน
ที่รอบๆลานกลางเมืองจะมีร้านอาหารไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยร้านที่เปิดขาย ซึ่งแต่ละร้านได้ผ่านการคัดเลือกมาแล้ว เพราะฉะนั้นคุณภาพและความอร่อยจึงได้รับการันตี
ที่ลานกลางเมือง ชาวเมืองพากันมารับชมการแข่งขันทำอาหารในรอบสามปี
ผู้เข้าแข่งขันกว่าห้าร้อยคนกำลังทำอาหารกันอย่างเต็มที่ โดยที่มีผู้ชมนั่งบนอัฒจันทร์คอยเชียร์
เชฟทั้งห้าร้อยคนนี้ได้ผ่านการคัดเลือกมาแล้วสองครั้ง ทำให้แต่ละคนมีเทคนิคและความสามารถเฉพาะตัวที่แตกต่างกันออกไป บางคนก็ถนัดอาหารเส้น บางคนก็ถนัดอาหารป่า ทำให้อาหารภายในงานมีความหลากหลาย
บนอัฒจันทร์ ไลท์นั่งชมการทำอาหารพร้อมกับเดซี่และเวโรนิก้า ส่วนทางด้านไลก้าผู้ชื่นชอบการกินอาหารแล้วเขาย่อมไปกินอาหารตามร้านค้าต่างๆ จึงไม่ได้มาดูการทำอาหารพร้อมกับพวกไลท์
ไลท์นั่งดูการทำอาหารอย่างตื่นเต้นและบางครั้งเขาก็อดไม่ได้ที่จะปรบมือให้กับเชฟที่กำลังโชว์เทคนิคการใช้มีด
การแข่งขันทำอาหารมีทั้งหมดสามวัน โดยที่วันแรกจะคัดเหลือแค่เพียงแค่สามสิบสองคน วันที่สองจะคัดเหลือแค่แปดคน ส่วนวันสุดท้ายคือหาแชมป์การทำอาหารในครั้งนี้
เกณฑ์การให้คะแนนก็ขึ้นอยู่กับกรรมการทั้งสิบท่าน ห้าท่านเป็นักชิมที่มีชื่อเสียง ส่วนอีกห้าท่านเป็แขกที่เชิญมาเป็พิเศษ เช่นบาลุค
ไลท์ดูจนถึงวันที่สามและก็ได้ผู้ชนะก็คือหญิงสาวอายุประมาณสามสิบปี อาหารของเธอราวกับมีเวทย์มนต์มีทั้งความสวยงามและเอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนใคร
ตอนเย็นไลท์ไปที่ร้านตัดเย็บเพื่อรับชุดคลุม
“ เป็ชุดคลุมที่เยี่ยมมาก ” ไลท์ตรวจสอบชุดคลุมแล้วก็รู้สึกถูกใจมาก
“ เป็เกียรติ์อย่างยิ่งที่คุณไลท์ชอบ ” เ้าของร้านพูดด้วยน้ำเสียงยินดี เธอพึ่งจะรู้ว่าไลท์คือนักผจญภัยระดับSที่ช่วยเหลือเมืองของเธอเอาไว้ เธอจึงลดราคาลงเหลือเพียงแค่ครึ่งเดียว
ชุดคลุมที่ไลท์สั่งทำมีคนละห้าตัวเผื่อชุดขาดหรือหายเพราะงั้นก็เลยทำเผื่อไปเลยแล้วกัน
หลังจากที่จ่ายเงินเสร็จแล้วไลท์ก็เดินไปยังร้านช่างฝีมือเพื่อรับหน้ากาก
ที่ห้องของไลท์
“ เดี๋ยววันพรุ่งนี้พวกเราก็ซื้อของใช้ที่จำเป็ให้พร้อม ตอนบ่ายพวกเราจะออกเดินทางไปยังสถานที่ต่อไป ” ไลท์พูดขึ้น
“ อาจารย์แล้วพวกเราจะไปไหนกันต่อดี? ” เดซี่ถามด้วยความอยากรู้
“ แล้วมีที่ไหนแนะนำบ้างล่ะ? ” ไลท์เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปไหนดีหรือจะเดินทางไปเรื่อยๆไม่มีหลักแหล่ง
แต่ละคนก็ส่ายหน้ากันไม่รู้ว่าจะไปไหนดี
“ งั้นพวกเราก็เดินทางไปเรื่อยๆแล้วกันยังไงซะพวกเราก็เป็นักผจญภัย การเดินทางไปเรื่อยๆนี้แหละเหมาะกับนักผจญภัยที่สุดแล้ว ” ไลท์พูดขึ้นและทุกคนก็เห็นด้วยกับไลท์
ตอนบ่ายของวันต่อมา
กริมรีปเปอร์ก็ค่อยๆออกจากท่าและมุ่งหน้าไปยังทิศเหนือของแผนที่
บนชั้นดาดฟ้า
ไลท์นอนอ่านหนังสือที่เขาซื้อมาไว้อ่านบนเรือ
ทางด้านเดซี่ก็กำลังฝึกต่อสู้กับไลก้า ส่วนเวโรนิก้าก็ทำหน้าที่ควบคุมเดธสตาร์
ไม่นานไลก้าก็เดินกระเพกขึ้นมา้า
“ ให้ตายเถอะยัยนั้นไม่มีออมมือให้กันเลย ” ไลก้าโอดครวญ
“ ก็ดีแล้วไม่ใช่ไง นายจะได้พัฒนาฝีมือได้เร็วๆ ” ไลท์หัวเราะ
“ นี้ลูกพี่เมื่อไหร่ลูกพี่จะมอบทักษะที่ทรงพลังแบบนั้นให้กับฉันบ้างล่ะ ” ไลก้าถอนหายใจ เขาเพิ่งรู้ได้ไม่นานว่าลูกพี่เป็คนมอบทักษะต่อให้กับเดซี่และเวโรนิก้า ทำให้พวกเธอแข็งแกร่งขนาดนี้ก็เพราะลูกพี่
“ รอให้นายปรับร่างกายให้พร้อมกว่านี้ก่อนเดี๋ยวฉันค่อยมอบทักษะให้นาย ” ไลท์พูดขึ้น
“ เย้ ลูกพี่ใจดีที่สุดเลย!! ” ไลก้าะโพร้อมกับะโโลดเต้น
ไลท์ได้แต่ส่ายหน้ากับท่าทางของไลก้าแต่เขาก็ชอบความมีชีวิตชีวาของไลก้าอยู่เหมือนกัน
พริบตาเดียวก็ผ่านไปเดือนกว่า
“ หัวหน้าดูจากทิศทางแล้วพวกเราอยู่ห่างจากเมืองทะเลสาบประมาณสองร้อยกิโลเมตร ” เวโรนิก้าพูดขึ้น
“ เมืองทะเลสาบ? ” ไลท์ทวนคำก่อนที่จะเดินมาดูแผนที่ที่อยู่ในห้องควบคุม
“ ตรงนี้คะ ” เวโรนิก้าชี้ไปยังเมืองทะเลสาบในแผนที่
ไลท์ครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนที่จะพูดขึ้นว่า “ พวกเราเดินทางมานานแล้วก็เติมเสบียงอาหารสักหน่อย ส่วนสาวๆจะได้ช้อปปิ้งด้วย ”
สองสาวที่ได้ยินก็พากันตื่นเต้น ยังไงซะสาวๆก็ต้องคู่กับการช้อปปิ้งอยู่แล้ว
ทางด้านไลก้าก็ไม่ได้พูดอะไร ไม่สิเวลานี้เขาพูดไม่ได้มากกว่าเพราะปากของเขาบวมหลังจากที่ถูกเวโรนิก้าต่อย เพราะเขาดันไปพูดว่าเวโรนิก้าอ้วนขึ้น
เดซี่ เวโรนิก้าและไลก้าฝีมือของพวกเขาพัฒนาขึ้นมาก เนื่องเพราะการฝึกพิเศษของไลท์ แม้ว่าไลก้าจะยังไม่ได้รับทักษะบ่มเพาะแต่เขาก็ได้รับเทคนิคหอกไปสามอย่างจนทำให้ไลก้าใช้หอกได้ชำนาญมากยิ่งขึ้น จนเหมือนกับเป็คนละคน
ทันใดนั้นก็มีเสียงปืนใหญ่ดังขึ้น
ห่างออกไปไม่ไกลจากกริมรีปเปอร์ก็ะเิขึ้น
“ เกิดอะไรขึ้น? ” เดซี่ใ
ทุกคนจึงมองดูรอบทิศก็พบว่าห่างออกไปไม่ไกลจากกริมรีปเปอร์ประมาณหนึ่งกิโลเมตรมีเรือยนต์ลำใหญ่กำลังมุ่งหน้ามาหาพวกเขา
“ เป็กลุ่มโจรแน่ๆ ” เวโรนิก้าพูดขึ้น
ไลท์มองไปยังเรือยนต์ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลพร้อมกับหรี่ตาลง
“ เดซี่ เวโรนิก้า ไลก้า ไปจัดการซะ ” ไลท์ออกคำสั่ง
“ รับทราบอาจารย์/หัวหน้า/ลูกพี่ ”
เดซี่ เวโรนิก้า ไลก้าะโลงจากกริมรีปเปอร์อย่างรวดเร็ว
เดซี่ในฐานะที่เป็ถึงผู้บ่มเพาะขั้นจิตวิถีนิรันดร์ การบินจึงเป็เื่ง่ายสำหรับเธอผิดกลับเวโรนิก้าและไลก้าที่ยังไม่สามารถบินได้
เมื่อทั้งสามใกล้ถึงเรือยนต์ของศัตรู เดซี่ก็ใช้ลมปราณยกเวโรนิก้าและไลก้าให้ลอยขึ้นมาบนเรือยนต์
เมื่อทั้งสามคนลอยขึ้นมาบนเรือก็ทำให้พวกโจรพากันประหลาดใจก่อนที่จะหยิบอาวุธเข้าสู้
“ ฆ่าผู้ชายและจับตัวผู้หญิงเอาไว้!! ” น้ำเสียงที่ตื่นเต้นดังขึ้นมาจากด้านในเรือยนต์
“ คิดจะจับพวกเราฝันไปเถอะ ” เดซี่เย้ยหยันก่อนที่จะหยิบดาบและไล่ฆ่าพวกโจรทันที
เวโรนิก้าไม่ได้พูดอะไรเธอสวมถุงมือที่สร้างขึ้นมาจากแร่มนตราธาตุเหล็กและเริ่มไล่ต่อยพวกโจร ทางด้านไลก้าเองก็ไม่ยอมแพ้เขาควงหอกสายฟ้าและฆ่าศัตรูทีเดียวสองถึงสามคน
“ พวกแกต้องตาย! ” เสียงคำรามก็ดังออกมาจากด้านใน ก่อนที่จะเป็ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราเดินออกมาพร้อมกับดาบสีเงินในมือ
แต่สุดท้ายมันก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับเดซี่
“ ไลก้าลองหาดูว่าเ้าหมอนี้เป็ใครไม่แน่อาจจะมีค่าหัวสูงก็ได้ ” เดซี่พูดขึ้น
ไลก้าหยิบสมุดล่าค่าหัวออกมาตรวจสอบทันที
“ เจอแล้ว เ้าหมอนี้คือเคราแดงมอรัส ค่าหัวแปดสิบเก้าล้าน ” ไลก้าพูดขึ้น
“ เย้! พวกเรามีเงินช้อปปิ้งแล้ว ” เดซี่ดีใจ เวโรนิก้าก็ยิ้มสบายๆ ทางด้านไลก้าก็นึกถึงของกินที่อยู่ในเมืองทะเลสาบเป็ที่เรียบร้อย
121
