ทำหน้าที่คนดีแทนแม่

ทำหน้าที่คนดีแทนแม่

    ตอน เห่อลูก

    ฤดูฝนย่างเข้ามาพร้อมกับการให้กำเนิดเด็กทารกเพศหญิงของคุณแม่มือใหม่ นานิตั้งชื่อลูกสาวว่าหยาดฝน น้องแข็งแรงและร้องไห้เก่งมาก

    คุณพ่อ คุณอาและคุณลุงต่างก็ดูแลแม่และลูกเป็๲อย่างดี ทั้งสามคนจะผลัดเวรกันอยู่บ้านหนึ่งคนแล้วให้อีกสองคนออกไปทำงาน พอตอนเย็นก็รีบกลับจากโรงงานทอผ้ามาดูแลลูก

    นานิเพิ่งคลอดและยังไม่แข็งแรงดีเธอจึงมีหน้าที่เพียงให้นมลูก พ่อพอส ลุงอาร์มและอาเยี่ยมทำทุกอย่าง ทั้งซักผ้าอ้อม ปัดกวาดที่นอน ชงนมสำหรับคุณแม่และทำอาหารเย็น

    คฤหาสน์หลังใหญ่ดูครื้นแครงเมื่อสามหนุ่มต้องทำงานการชุลมุนวุ่นวาย แถมลูกสาวตัวเล็กก็ร้องทุกค่ำคืน

    เมื่อฤดูหนาวผ่านมาถึงน้องหยาดฝนก็แข็งแรงและกินเก่ง ถึงแม้จะเป็๲เด็กเล็กแต่เธอก็ดูมีเค้าโครงสูงยาวแบบอาเยี่ยม แถมผิวยังขาวเหมือนกัน หน้าเรียวคมและตาโตเหมือนคุณแม่

   ค่ำคืนวันนี้นานิก็นอนเล่านิทานให้ลูกสาวฟังเช่นเคย โดยเธอนอนตะแคงหันหน้ามาทางลูกสาวตัวเล็ก ตั้งศอกและอีกมือถือแท็บเล็ตอ่านนิทานไปเรื่อยๆ อาเยี่ยมนั่งอยู่ปลายเท้าและบีบนวดน่องไล่ขึ้นมาถึงขาขณะที่ลูกสาวนอนตะแคงดูดนมจากเต้าขณะฟังนิทาน

    ลุงอาร์มยังชงนมผงสำหรับคุณแม่อยู่ที่ชั้นล่างของบ้าน พ่อพอสเพิ่งเอาผ้าอ้อมไปตากที่ราวหน้าบ้านยังไม่กลับเข้ามา

    นิทานไม่ทันจะจบลูกสาวก็หลับไปคาเต้านมขาวโพลน นานิค่อยๆพลิกลูกนอนหงายแล้วห่มผ้าผืนน้อย 

    "มาแล้วๆ นมร้อนๆมาแล้ว" ลุงอาร์มถือแก้วนมวิ่งมาในห้อง ชู่วส์! ๆ คุณแม่มือใหม่รีบลุกนั่งและเอานิ้วชี้จุ๊ที่ปาก

    "อ้าว! นางฟ้าน้อยหลับแล้วรึ ยังไม่ทันได้ฟังนิทานพ่อเลย" คุณลุงเอ่ยแล้วมานั่งขอบเตียง ยื่นแก้วให้คุณแม่ตัวเล็กดื่มนมอุ่น

    "พอจะเหลือนมไหม ขออากินนมจากเต้าบ้างสิ" คุณอาสุดหล่อกระเถิบมาชิดสีข้างและกระซิบหู

    "บ้า! ของลูกนะ" นานิทำหน้าดุ

    "แต่กินแล้วน่าจะบำรุงกำลังดีจริงๆนะ เห็นลูกกินแล้วดีดจริงจัง ตื่นขึ้นมาร้องไห้ทุกคืนเลย" คุณอาเอ่ย

    "ใช่ ๆ ขอลุงกินบ้างสิ จะได้มีแรงทำทั้งงานบ้านและงานบริษัทไง นมจากเต้าต้องบำรุงกำลังแน่ๆ" คุณลุงเสริม

   "เหอะ! แย่งลูกกินเดี๋ยวก็นมหมดหรอก" 

    สาวน้อยตอบและเลื่อนตัวถอยหลังไปนั่งพิงหัวเตียง ก้มหน้าปลดกระดุมชุดนอนสีฟ้าออกอีกสองเม็ดจนเห็นหน้าท้อง ลองเอามือน้อยบีบคลึงเต้าตัวเองก็เห็นน้ำนมซึมออกมามาก

    "ก็มีน้ำนมเหลือเยอะจริงๆนะ ไม่เอาที่ปั๊มแช่ตู้เย็นไว้มากินก่อนล่ะคะ" นานิเอ่ยถามอากับลุงที่ทำตาลุกวาว

    "กินจากเต้านี่แหละนะ อุ้ย! ๆ หยดแล้วเสียดายๆ" อาเยี่ยมเอ่ยขณะมองหยดนมขาวๆจากหัวนมสีชมพูที่หยาดลงเลอะหน้าท้องขาวโพลน

    คุณลุงคลานมาก้มหน้าเลียนมที่ท้องแล้วลงลื้นสะดือสวย คุณอาคลานมาคุกเข่าชิดพี่ชายแล้วก้มหน้าคาบเต้าขวาดูดกินนมจั๊บ! ๆ

    "โห! ขอกินบ้างสิ" พ่อพอสหอบผ้าห่มเดินเข้ามาแล้วยืนข้างเตียง ก้มหน้าดูดเต้าซ้ายอย่างหิวโหย

    คุณลุงเลียนมที่เลอะหน้าท้องกับสะดือจนหมดแล้วคุกเข่าอยู่ข้างขวานานิ ก้มหน้าจูบปากแลกลิ้นกับเธออย่างเร่าร้อน

    อือ! ๆ สาวน้อยลูกหนึ่งหลับตาพริ้ม ขณะแลกลิ้นจูบปากกับลุงก็เอาสองมือจิกหัวพ่อกับอาที่ก้มหน้าดูดนมคนละข้าง ผ่านไปชั่วครู่สามหนุ่มก็อุ้มคุณแม่ยังสาวออกไปนอนอีกห้องแล้วเปลื้องผ้าผ่อนออกจนหมด ลุงอาร์มคาบดูดเต้าขวาทีซ้ายทีเพื่อดูดเค้นกินน้ำนมจากเต้า พ่อพอสคุกเข่าข้างแก้มแล้วป้อนแท่งเอ็นใหญ่ปลายสีแดงเข้าปากให้ดูด คุณอาคุกเข่ากดลำรักอันยาวเข้าหว่างขาแล้วซอยเอวยิกๆ

   ทั้งสามหนุ่มผลัดเปลี่ยนกันเอาเข้ามาจนเสร็จไปคนละรอบจึงอาบน้ำแต่งตัวแล้วกลับมานอนเฝ้าลูก โดยมีคนนึงนอนบนเตียง อีกสองคนนอนกับพื้นข้างเตียงสลับกันไป

    คุณแม่ยังสาวไม่ทันได้อาบน้ำลูกก็ร้องหา เธอจึงต้องมาขึ้นเตียงนอนตะแคงกล่อมลูกน้อยหลับไปพร้อมกัน

   พอถึงฤดูฝนปีถัดมาสาวน้อยลูกหนึ่งก็ท้องป่องอีกหน ท้องครานี้ใหญ่กว่าเดิมมาก น้องหยาดฝนเริ่มหัดตั่งไข่ขณะที่ในท้องคุณแม่มีลูกชายฝาแฝดกำลังดิ้นแรง สามหนุ่มในบ้านดีใจมากเมื่อรู้ว่าจะมีลูกถึงสามคน 

    พอคลอดลูกชายฝาแฝดนานิก็ตั้งชื่อว่าสายลมและสายฟ้า เธอยังลงเรียนป.ตรีใหม่อีกรอบผ่านมหาลัยเปิดที่สามารถอ่านหนังสือที่บ้านแล้วรอไปสอบเป็๲รอบๆ พอแฝดแข็งแรงน้องหยาดฝนก็เริ่มวิ่งคล่องปร๋อเสียแล้ว เธอติดคุณพ่อทั้งสามมากกว่าคุณแม่เพราะพวกเขาใจดีและไม่ดุเหมือนแม่

    ผ่านไปไม่ทันไรคุณแม่ลูกสามก็เรียนจบได้ใบปริญญาตอนอายุ25 เธอเข้าทำงานต่อในแผนกบัญชีของโรงงานทอผ้า

    เด็กชายสายลม สายฟ้า และพี่สาวของเขาก็เริ่มพูดจ้อแล้ว ทั้งสามติดตามพ่อทั้งสามกับแม่มาที่โรงงานทอผ้าทุกวัน เนื่องจากแม่ยังไม่อยากให้เข้าเตรียมอนุบาลเพราะอยากจะดูแลเองอย่างใกล้ชิด

    นานวันเข้าสายฟ้ากับสายลมก็มีหน้าตาต่างกันออกไปเรื่อยๆ พวกเขาเป็๲แฝดคนละฝาที่คนนึงหน้าเหมือนพ่อพอสและอีกคนหน้าเหมือนลุงอาร์ม แต่ร่างกายใหญ่พอๆกัน ผิวขาวเหมือนแม่

    ในห้องทำงานผู้บริหาร

    หนุ่มหัวแดงกำลังนั่งพิมพ์งานอยู่หน้าคอม ลูกสาวนั่งขัดสมาทบนโต๊ะ เธอสวมชุดสวยเหมือนเ๽้าหญิงน้อย ปากคาบอมยิ้มอยู่ เปียผมยาวไว้กลางหลัง

    "ที่มือกดมีไว้ทำอะไรอ่ะ"

    "ก็เอาไว้พิมพ์ตัวหนังสือไงลูก" 

    "แล้วพิมพ์ไปทำไมอ่ะ"

    "ก็พิมพ์งาน สั่งงานลูกน้องไงลูก"

    "แล้วสั่งไปทำไมอ่ะ ทำไมไม่ทำเองล่ะ"

    "ก็บริษัทของเรามันใหญ่ไง ต้องใช้หลายๆคนช่วยกัน"

    "ก็แล้วทำไมต้องมีหลายคนอ่ะคะ"

    "ก็เพราะบริษัทของเราใหญ่ไงลูก" คุณพ่อตอบและเกาหัว

    "แล้วทำไมบริษัทของเราถึงใหญ่ล่ะ" 

    "โอ๊ย! ปวดหัว ป่ะ ๆ ลงไปกินไอติมกันลูก" คุณพ่อหัวแดงทิ้งงานแล้วอุ้มลูกสาวเดินลงอาคารไปทางโรงอาหารพนักงาน

    "ไปเลยๆ ไปเลย ไปให้ไว" เสียงเด็กชายฝาแฝดดังอยู่ตรงสวนหย่อมหน้าโรงอาหาร

   "ฮ่า! ๆ ๆ โดนเหมือนกันเหรอ" พ่อเยี่ยมหัวเราะลั่นขณะอุ้มลูกสาวแล้วมองไปทาง พ่อพอสกับพ่ออาร์มกำลังเอาลูกขี่หลังคนละคู่แล้ววิ่งแข่งกันบนถนนคอนกรีต โดยน้องสายลมขี่หลังพ่อพอส น้องสายฟ้าขี่หลังพ่ออาร์ม

    "ว๊าว! ขี่หลังๆ หนูจะไปแข่งกับน้องลมน้องฟ้า" หยาดฝนเอ่ย

    "มาเร็วๆพี่หยาด" สายฟ้ากวักมือเรียกพี่สาวที่กำลังปีนจากอกขึ้นนั่งบนบ่าของพ่อเยี่ยม

    "มาเร็วๆ ถ้าช้าจะไม่รอแล้วนะ" สายลมโบกมือไหวๆ

    "ไป ๆ ๆ ฮี้ๆกรุบๆ ฮี้ๆกรอบๆ" หยาดฝนปีนลงจากบ่ามาขี่หลังและเอาสองมือจิกผมรองทรงสีแดงของพ่อ

    "โอ๊ย! ๆ เบาๆ ไม่สงสารพ่อเหรอ หยาด" พ่อเยี่ยมร้องและทำหน้าจะร้องไห้

   ฮ่า! ๆ ๆ ๆ พ่อพอสกับพ่ออาร์มหัวเราะลั่นในสภาพที่เสื้อสูทของทั้งสองนั้นโชกเหงื่อ