บทที่ 20 ฉินเจว๋ขอความช่วยเหลือ
[เฮ้ย?! เกิดอะไรขึ้น? ทำไมการถ่ายทอดสดของกังจื่อถึงดับไปกะทันหัน?]
ส่วนในห้องถ่ายทอดสดของเจียงชิงฉือได้บันทึกทุกอย่างไว้อย่างครบถ้วน
[ฉันบอกแล้วไง! อาจารย์ชิงฉือเป็เก่งที่สุด]
[มีใครพอจะบอกได้ไหมว่าแถวนี้มีิญญาอาฆาตของครอบครัวสามคนจริง ๆ? มีสาว ๆ คนไหนกอดฉันหน่อยได้ไหม ฉันกลัวจะแย่แล้ว]
[กลัวอะไร? อาจารย์ชิงฉือบอกว่าหัวหน้าครอบครัวนี้เคยเป็ตำรวจตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ไม่ใช่เหรอ? ทั้งครอบครัวสามคนยังกลัวว่าหน้าตาของพวกเขาจะทำให้พวกเราใจนไม่ยอมปรากฏตัวเลย ถึงตายไปแล้วก็ยังเป็ผีที่ซื่อตรง]
[ไม่ใช่แบบนั้น สตรีมเมอร์คนนี้มีปัญหาหรือเปล่า ถึงเธอจะเห็นผีได้จริง ก็ควรจะช่วยคนจัดการกับผีร้ายไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงทำท่าเหมือนจะช่วยผีกินคนแบบนี้? นี่คงไม่ได้ฝึกวิชามารอะไรมาใช่ไหม?]
[เม้นต์บน ถ้าครอบครัวของพวกคุณถูกกังจื่อฆ่าอย่างโเี้ พวกคุณกลายเป็ิญญาที่ถูกกักขังมาห้าปีและ้าแก้แค้น แต่พอออกมาได้กลับเจอปรมาจารย์คนหนึ่งที่ทำให้ิญญาครอบครัวของพวกคุณสลายไป แถมยังช่วยฆาตกรอย่างกังจื่อเอาไว้ คุณจะพอใจเหรอ?]
[ส่วนฉันได้แจ้งตำรวจไปแล้ว เชื่อในตัวปรมาจารย์ และแนะนำให้สืบสวนกังจื่ออย่างเข้มงวด]
[ไม่ใช่หรอก มันแค่เื่บังเอิญเท่านั้น แต่พวกคุณกลับยกให้เป็ปาฏิหาริย์ไปซะแล้ว]
[ฉันว่าทั้งหมดนี้ไม่ใช่เื่บังเอิญหรอก ทีมงานฝั่งผู้หญิงคนนั้นต้องลงมือแน่ ๆ ใช้พัดลมเป่าลม แล้วก็ตัดสัญญาณ มันเป็เื่ง่ายมาก ยังไงตอนนี้สัญญาณไลฟ์ของกังจื่อก็ขาดไปแล้ว ถึงอยากจะเปิดโปงก็ไม่มีหลักฐาน]
[คนที่พูดข้างบนอย่าพูดมากเกินไป ระวังจะย้อนกลับมาทำร้ายตัวเองนะ]
"น่าทึ่งจริง ๆ"
แม้กังจื่อจะใจนสีหน้าซีดเผือด แต่เพราะรู้ว่าการถ่ายทอดสดของเจียงชิงฉือยังคงดำเนินต่อไป เขาจึงฝืนปรบมือเยาะเย้ยออกมา
"แสดงละครได้ขนาดนี้ ไม่แปลกเลยที่จะสามารถหลอกลวงคนได้เป็สิบล้าน ผมไม่ต้องให้คุณตามผมแล้ว คุณมาสอนผมดีกว่า ผมจะตามคุณไปแกล้งทำเป็ผีดีกว่า"
ใกล้ตายแล้วยังไม่รู้ตัวอีก
"คุณคิดว่าของที่อยู่บนตัวคุณจะปกป้องคุณได้อีกนานแค่ไหน?"
เจียงชิงฉือพูดเพียงประโยคเดียวก็ทำให้เขาใจนสีหน้าซีดเผือด
"คุณทำความชั่วมามากมาย ไม่เคารพเทพเ้า ทำตัวเสี่ยงตายทุกวัน อย่างช้าก็พรุ่งนี้ สิ่งที่ปกป้องคุณอยู่จะหมดฤทธิ์ลง และนั่นก็จะเป็วันตายของคุณ"
คนที่ดูก็รู้ว่าเป็ฆาตกรแบบนี้ เป็ไปไม่ได้ที่จะมีแสงบุญกุศล ยิ่งไม่มีทางเป็ผู้ฝึกตนได้เลย
เหตุที่มีแสงสีทองของพลังิญญา ก็คงเป็เพราะมีของป้องกันตัวติดตัวอยู่
ยันต์ไม่น่าจะสามารถมองเห็นพลังิญญาได้ ส่วนแผ่นหยกก็สามารถป้องกันการโจมตีของิญญาร้ายได้แค่ไม่กี่ครั้ง
สิ่งที่เป็ไปได้มากที่สุดก็คือวัตถุศักดิ์สิทธิ์
วัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้ฝึกตนระดับสูงใช้เป็อาวุธในยุคก่อนที่พลังิญญาจะเสื่อมถอย
แต่แสงสีทองของวัตถุศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปไม่ควรจะอ่อนแอขนาดนี้
เจียงชิงฉือรู้สึกสนใจในสิ่งที่อยู่บนตัวเขามาก
"มอบของให้ฉัน แล้วไปมอบตัวซะ ยังพอมีโอกาสตายดี ๆ"
"พูดเหลวไหล!"
กังจื่อได้ยินเจียงชิงฉือพูดแบบนั้น ยิ่งมั่นใจว่าแค่พกของสิ่งนี้ติดตัวไว้ ิญญาร้ายก็ไม่มีทางเข้าใกล้เขาได้
จะมาหลอกให้เขาถอดออก ไม่มีทาง
"เริ่มหลอกลวงกันแล้วสินะ? วันนี้โทรศัพท์ผมพัง ผมไม่อยากเถียงกับคุณ พรุ่งนี้เจอกันเวลาเดิม"
เมื่อโทรศัพท์พังไม่มีใครสามารถให้เงินได้ ไม่มีความหมายที่จะอยู่ที่นี่ต่อไป
ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อเป็การป้องกันไว้ก่อน เขาต้องไปหาอาจารย์ที่เคยช่วยปราบิญญาร้ายให้เขาในตอนนั้น
กังจื่อรีบเก็บอุปกรณ์ของตัวเองแล้วจากไป ครอบครัวสามคนก็ลอยตามไปด้วย เจียงชิงฉือไม่ได้ขัดขวาง อย่างไรก็เป็เื่แค่สองสามวัน เธอไม่จำเป็ต้องเข้าไปยุ่ง
เธอกำลังเตรียมเชื่อมต่อสายกับคนที่มีวาสนาคนต่อไป
"พวกที่มาจากช่องของกังจื่อกลับไปกันหมดแล้ว สตรีมเมอร์ของพวกคุณหนีไปแล้ว พรุ่งนี้รีบไปรอในห้องไลฟ์ของเขาแต่เช้า จะมีเซอร์ไพรส์รออยู่ วันนี้เหลือดูดวงอีกสองครั้ง ตอนนี้จะวางขายจักรวาลหมื่นดาวสองอัน ใครมีวาสนาก็จะได้ไป"
จักรวาลหมื่นดาวที่เพิ่งวางขายถูกซื้อไปในพริบตา คำขอเชื่อมต่อสายสองสายถูกส่งเข้ามาพร้อมกัน
เจียงชิงฉือพูดว่า "ทีละคน ๆ"
ชื่อผู้ใช้ 'ชาตินี้เกลียดฟันกระต่ายที่สุด' พิมพ์ว่า [อาจารย์ช่วยด้วย!!! เชื่อมต่อฉันก่อน!]
‘ฉันอยากจะดูโลกภายนอกบ้างนะ’ พิมพ์ว่า [ผมอยู่ที่หน้าประตูโรงพยาบาล ช่วยเชื่อมต่อกับผมก่อนได้ไหม?]
[คนหนึ่งร้องขอความช่วยเหลือ อีกคนอยู่ที่โรงพยาบาล จะเชื่อมต่อกับใครก่อนดี? ดูเหมือนทั้งสองคนจะเร่งด่วนมาก]
[ไอดีฟันกระต่ายคนนี้ ทำไมดูคุ้นตาจัง?]
[พวกคุณลืมกันไปแล้วเหรอ? คนเมื่อวานไง นักศึกษาคนที่ชอบสาวประเภทสองฟันกระต่ายคนนั้นน่ะ]
[ใช่ ๆ ๆ ฉันนึกออกแล้ว อาจารย์บอกว่าเขาโดนแฟนสาวแย่งร่างไป]
[เมื่อวานยังทำท่าดื้อดึงอยู่เลย ฉันบอกแล้วไงว่าอาจารย์ของพวกเราเก่งที่สุด]
[อาจารย์ครับ ช่วยฟันกระต่ายเถอะ ผมอยากเห็นคนหน้าแตก]
'ชาตินี้เกลียดฟันกระต่ายที่สุด' [ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! ฉันถูกขังอยู่ในความมืด ออกไปไม่ได้! ช่วยฉันด้วย! ช่วยฉันด้วย!]
‘ฉันอยากจะดูโลกภายนอกบ้างนะ’ [เ้าของช่อง ฉันจะไม่รบกวนเวลาคุณมาก แค่สองนาทีก็พอ]
[@'ชาตินี้เกลียดฟันกระต่ายที่สุด' แจ้งตำรวจไม่เป็หรือไง?]
[ถ้าโทรแจ้งตำรวจได้ ฉันจะมานั่งดูอยู่ทำไม! มือถือฉันไม่มีสัญญาณเลย ได้แต่ดูไลฟ์สตรีมนี้อย่างเดียว]
ฉินเหิงที่กำลังถูกผู้กำกับลากมาดูไลฟ์สตรีมอย่างลับ ๆ พรวดพราดลุกขึ้นจากเก้าอี้
เกิดอะไรขึ้นกับฉินเจว๋?!
เขาไม่ได้โอนเงินให้เจียงชิงฉือเพื่อให้เธอไปตามดูฉินเจว๋หรอกหรือ!
หลังจากโทรหาฟางเจว๋ซย่าแล้ว เขาก็ดูการถ่ายทอดสดทั้งหมดของเจียงชิงฉือพอเจอคลิปเมื่อคืน ก็จำเสียงของฟันกระต่ายคนนั้นได้ทันทีว่าเป็ฉินเจว๋
เขาไม่มีเวลามาสนใจเื่วุ่นวายของน้องชายวัยรุ่น แต่อยากรู้แค่ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
เขาดื้อรั้นไม่ยอมเชื่อ แล้วไล่คนพวกนั้นไปเหรอ?
หรือว่าเจียงชิงฉือไม่ได้ไปเลย?
สีหน้าของเขาเคร่งขรึมคาดเดาได้ยาก เขาคว้าเสื้อคลุมแล้วก้าวยาว ๆ เดินออกไปข้างนอก
หวังว่ายันต์ที่ส่งไปให้เขา เขาจะพกติดตัวไว้อย่างดี
"ยันต์ที่ฉันให้ไป นายพกติดตัวอยู่หรือเปล่า?" เจียงชิงฉือถาม
ชาตินี้เกลียดฟันกระต่ายที่สุด [พกอยู่ ๆ! พกติดตัวอยู่!]
โชคดีจริง ๆ วันนี้พี่ชายของเขาอยู่ดี ๆ ก็เกิดอาการคลุ้มคลั่ง สั่งให้คนขับรถเอาของสิ่งนี้มาส่งให้เขา
เพื่อป้องกันไม่ให้เขาทิ้งมัน พี่ชายยังเตือนด้วยคำพูดที่รุนแรงว่า ถ้ากลับบ้านแล้วไม่เห็นของสิ่งนี้ จะหักเงินค่าขนมของเขาหนึ่งปี เขาจึงจำเป็ต้องเก็บมันใส่กระเป๋าไว้ติดตัว
"นับว่านายโชคดี ตอนนี้ยังไม่ต้องตาย รอก่อนแล้วกัน"
เธอพูดพลางเชื่อมต่อสายกับ ‘ฉันอยากจะดูโลกภายนอกบ้างนะ’
นี่ไม่ใช่การแก้แค้นอะไรหรอก อย่างไรเสียอาจารย์เจียงก็เคยให้โอกาสเขาแซงคิวและให้บริการแบบตัวต่อตัวแล้ว แต่เขาเองที่ไม่รู้จักถนอมโอกาสนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ‘ฉันอยากจะดูโลกภายนอกบ้างนะ’ ก็แค่การปรึกษาเท่านั้น ใช้เวลาไม่นาน แต่เขานั่นสิ ต้องใช้เวลาตั้งครึ่งวัน
"อยากถามอะไร?"
เจียงชิงฉือเอ่ยปาก
"สวัสดีค่ะคุณเ้าของช่อง ขอบคุณมากที่ยอมรับสายฉันก่อน ฉันอยากถามว่าการผ่าตัดของแม่ฉันในพรุ่งนี้จะสำเร็จไหมคะ?"
อีกฝ่ายไม่ได้เปิดวิดีโอ แต่สามารถได้ยินเสียงลมพัดกระโชกอย่างชัดเจน
เช่นเดียวกับเจียงชิงฉือ ทั้งคู่อยู่กลางแจ้ง
เจียงชิงฉือกล่าว "เปิดวิดีโอคอลได้ไหม? หรือจะส่งรูปถ่ายมาทางข้อความส่วนตัวก็ได้ ฉัน้าดูโหงวเฮ้งของคุณ และถ้าเป็ไปได้ช่วยส่งวันเดือนปีเกิดมาด้วย"
"ได้ค่ะ งั้นฉันส่งรูปให้แล้วกัน"
สาวน้อยยังคงลังเลอยู่เล็กน้อย เธอจึงไม่ได้เปิดวิดีโอ แต่เพียงส่งรูปภาพไปให้เท่านั้น
"ในดวงชะตา ดวงอาทิตย์แทนพ่อ ดวงจันทร์แทนแม่ ดวงอาทิตย์ของคุณตกอยู่ในตำแหน่งที่อ่อนแอ แสดงว่าพ่อจากไปั้แ่คุณยังเด็ก แต่ดวงอาทิตย์ก็ยังอยู่ในตำแหน่งที่เป็มงคล นั่นหมายความว่าเป็ดวงที่ส่งเสริมแม่ ดวงชะตาแสดงให้เห็นว่าแม่ของคุณจะมีสุขภาพแข็งแรงมากใน่ 60 ปีแรก ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ แม้แต่ตอนคลอดคุณก็ยังราบรื่นกว่าแม่คนอื่น ๆ"
"ใช่ ๆ พ่อของฉันเสียชีวิตตอนฉันอายุสิบห้า แม่มักจะพูดเสมอว่าคนอื่นคลอดลูกร้องไห้โวยวายเหมือนเดินผ่านประตูผี แต่ตอนคลอดฉันแม่แทบไม่รู้สึกอะไรเลย แค่นอนหลับพักเดียวเด็กก็ออกมาแล้ว"
"คุณบอกว่าพรุ่งนี้เธอต้องผ่าตัดเหรอ?"
"ใช่ค่ะ เธอมีเนื้องอกในสมองและเป็มะเร็งร้ายด้วย อยู่โรงพยาบาลมาสองเดือนแล้ว พรุ่งนี้ต้องผ่าตัด ฉันกลัว...กลัวมาก"
เจียงชิงฉือกล่าวว่า "เธอไม่ได้ป่วย"
"เส้นจันทร์เสี้ยวที่หางคิ้วของคุณสว่างและชัดเจน ไม่มีรอยบุ๋มหรือรอยย่น นั่นแสดงว่าแม่ของคุณมีสุขภาพแข็งแรง ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ"
"แต่ว่า... แต่ว่าแม่ของฉันตอนนี้นอนอยู่ในโรงพยาบาล และหมอก็แจ้งว่าอาการหนักมากแล้ว"
หญิงสาวเป็คนจิตใจดี ถึงแม้แม่จะป่วยอยู่ตรงหน้า ก็ไม่ได้ด่าว่าเจียงชิงฉือว่าเป็คนโกหกหลอกลวง
[มีความเป็ไปได้ไหมว่าทางโรงพยาบาลอาจจะทำผิดพลาด? สลับประวัติคนไข้ของคุณแม่กับคนอื่นหรือเปล่า?]
"เป็ไปไม่ได้หรอกค่ะ พวกเราอยู่โรงพยาบาลมานานแล้ว แถมสีหน้าของแม่ก็ดูแย่มาก ตัวซีดเผือดไปทั้งตัว มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็คนที่ป่วยหนัก"
"ตอนนี้ไปที่ห้องผู้ป่วยของแม่คุณสิ" เจียงชิงฉือพูด
อีกฝ่ายดูลังเลเล็กน้อย แต่ในที่สุดก็ตกลง "ได้ค่ะ รอฉันใส่หูฟังก่อน ดึกป่านนี้แล้ว ไม่อยากรบกวนคนอื่น"
[เ้าของช่องคงทำนายผิดไปแล้วล่ะมั้ง? คงไม่มีใครโกหกเื่อาการป่วยของแม่ตัวเองหรอกนะ?]
[ฉันเชื่อในอาจารย์ชิงฉือ เธอบอกว่าถ้าคุณแม่ของพี่สาวไม่ได้ป่วย ต้องมีเื่อะไรแอบแฝงอยู่แน่นอน]
[งั้นเหรอ? มีความเป็ไปได้ไหมว่าพี่สาวอาจจะไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของแม่เธอ? แม่ที่แท้จริงที่มีสุขภาพแข็งแรงอาจเป็คนอื่น?]
[นักต้มตุ๋นคนนี้ป้อนน้ำเชื่อมอะไรให้พวกคุณกิน? ถึงได้คิดข้อแก้ตัวแบบนี้ออกมาได้?]
พวกนี้มาจากห้องไลฟ์ของกังจื่อ ยังไม่ได้ออกไปไหน กำลังดูเื่วุ่นวายอยู่
[พูดได้เลย นี่เป็ครั้งแรกที่ฉันเห็นคนพยายามหาข้อแก้ตัวให้คนหลอกลวงแบบนี้ เจ๋งจริง ๆ]
[พวกคุณมีเวลามานั่งพูดเื่ไร้สาระ ทำไมไม่ลองฟังฉันบ้าง ไปค้นหาคำว่า เขากวนหลิงชิงฉือในอินเตอร์เน็ตดูสิ แล้วจะได้เห็นโลกกว้างขึ้น]
"ฉันอยู่นอกห้องผู้ป่วยแล้ว แม่หลับแล้วด้วย"
‘ฉันอยากจะดูโลกภายนอกบ้างนะ’ พูดเสียงเบา