ประธานเย็นชา​ กับเลขาจอมเปิ่น

ฮันนี่ไม่อยากจะถามให้เข้าตัว จึงรีบเข็นให้เขาไป โอเว่น คลากส์ลุกเดินผ่านหน้าเธอไป ฮันนี่ก็หมุนตัวเดินตาม จังหวะนี้เอง เขาก็หยุดกึกอยู่กับที่ ฮันนี่ก็ชนเข้าจังเบ้อเร่อ โอเว่น คลากส์รอจังหวะนี้อยู่แล้ว แขนแข็งแรงโอบเอวบางเอาไว้ ก่อนที่เธอจะกองลงกับพื้น ก้มลงจูบที่ริมฝีปากบางหวานฉ่ำหนักหน่วง

"เอาคืนที่วันก่อนเธอหลอกฉัน"

ว่าแล้วก็จูบอีกครั้ง นุ่มนวล

"ส่วนอันนี้..... คิดถึง"

พูดจบก็ค่อยๆปล่อยเธอ แล้วก็เดินออกไปเงียบๆ รู้สึกใจมันฟูๆ หลุดลอยตามเขาไปแล้ว ฮันนี่แอบยิ้มคนเดียว หวั่นไหวกับเขามากขนาดนี้เลยเหรอ....

ห้องรับรอง

ก๊อกๆๆ

"อ้าว แม่ สวัสดีครับ มาทำไมไม่บอกละฮะ ผมจะได้มาดูแลแม่เอง" 

พูดพลางก็สวมกอดมาดามหลวมๆ

" แม่อยากเซอร์ไพรส์ แอบมาดูด้วยว่าลูกชายแม่ยังอยู่ดีหรือเปล่า"

"ถ้าเดวิดมันทำงานตกหล่น แม่ต้องทำโทษมันบ้างนะครับ มันจะได้หลาบจำ"

"นี่ลูกรู้หรือ"    มาดามเอามือลูบแก้มเขาเบาๆอย่างเอ็นดู

" ฮ่าๆๆ เดวิดมันเก็บความลับไม่เป็นหรอกแม่ มองตามันก็รู้ คงจะไปหลงเสน่ห์ยัยสาวน้อยแก้มบุ๋มวัยแรกแย้มเข้าให้ "

" เอ้อ...น่าจะยังงั้น"

"มาหาผมวันนี้มีอะไรครับ ให้เดานะถ้าไม่เรื่องนัดบอร์ด ก็เลขา แม่เอาเรื่องไหนก่อนครับ"

มาดามตีเผียะที่แขนลูกชาย

"รู้ทันแม่เสียจริง ขอเลขาก่อนนะ แม่อยากเจอเธอสักครั้ง ให้เธอมาพบแม่หน่อย"

" ได้ครับ แต่แม่อย่าขู่เธอนะ คนนี้ผมจริงจัง รอแค่เธอพร้อมแม่ได้อุ้มหลานสมใจแน่" 

มาดามสังเกตว่าแววตาลูกชายอ่อนยวบ ยามที่เอ่ยถึงฮันนี่

" ตกลง งั้นก็ตามเธอมาพบแม่หน่อย"

***********

10.00น.

" สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง เอ้อ... คุณละลิดา มาพบใครหรือคะ "

ประชาสัมพันธ์​ถามหญิงสาวสวยตรงหน้า อีกทั้งยังจำได้ดี ก็เธอเป็นแฟนคลับละลิดาอยู่

"ฉันนัดกับมาดามจรีย์ที่นี่ค่ะ ไม่ทราบมาดามมาหรือยังคะ"

" มาแล้วค่ะ อยู่ในห้องรับรอง เดี๋ยวหนูพาไปนะคะ" พูดจบก็เดินนำไปที่ห้องรับรอง

" เอ่อ... คุณละลิดาคะ ก่อนกลับ หนูขอถ่ายรูปกับคุณ... ได้ไหมคะ หนูติดตามผลงานของคุณละลิดาตลอด ชอบมากเลยค่ะ"

"ได้สิคะ ถ้ามีรูปก็เตรียมไว้นะคะ เดี๋ยวละลิเซ็นให้"

" ขอบคุณค่ะ เชิญด้านในเลยนะคะ มาดามอยู่ในห้องค่ะ"

พอละลิดาเปิดประตูเข้าไปก็ต้องแปลกใจ ในห้องมีอยู่สามคน คนแรกมาดามจรีย์ ละลิดายกมือไหว้อ่อนน้อม คนที่สองโอเว่น คลากส์ คนที่สามเธอไม่รู้จัก แต่ก็คุ้นตาชอบกล ทั้งดวงตาคู่นั้น รูปร่าง ส่วนสูง ใครกันนะ ติดอยู่ที่หัว คิดไม่ออก

" อ้าว... น้องลิดา สวัสดีค่ะ ไม่เจอกันนานเลยเรา ดังใหญ่แล้วนะ" 

โอเว่น คลากส์เอ่ยทักทายด้วยความแปลกใจ พร้อมกับเดินเข้าไปหาโอบไหล่เดินมาที่โซฟา เขาชอบเรียกเธอว่าลิดามากกว่าละลิ ดูน่ารักกว่าเป็นไหนๆ

"สวัสดีค่ะพี่คลากส์ ตั้งใจจะไปหาหลังเสร็จธุระพอดีเลย" 

ละลิดาไม่ทักปล่าว โอบรอบคอเขาพร้อมทั้งจุ๊บแก้มซ้ายขวา ส่วนโอเว่น คลากส์ ก็โอบเอว เอียงหน้าให้จุ๊บอย่างเต็มใจ ฮันนี่ที่นั่งอยู่ก่อนหน้าชาดิก การประทำของคนทั้งสองช่างดูเป็นธรรมชาติ สนิทสนม คุ้นเคยกันมากเหลือเกิน พวกเขารู้จักกัน แค่รู้จักหรือเปล่านะ ใจดวงน้อยวูบโหวงเหวง ทำหน้าไม่ถูก ขอบตาร้อนผะผ่าว

"บังเอิญจังเลยค่ะ แล้ว..... มาดามคือคุณแม่พี่คลากส์... หรอคะ?"

"ใช่แล้วค่ะ น้องลิดาไม่รู้หรือ" 

เขาถามพลางประคองละลิดาลงนั่งที่โซฟา อ่อนโยนเหลือเกินนะ ฮันนี่ค่อนขอดในใจ สรรพนามที่ใช้เรียกกับคำลงท้ายแสนหวาน ทีกับเธอนะ ไว้ตัวอย่างกับนายบ่าว แต่อันที่จริงก็ใช่ ฮันนี่อยากจะกลายร่างเป็นไรฝุ่นแล้วมุดลงตามร่องที่แม่บ้านเช็ดไม่ถึงไปซะ กระอักกระอ่วนเหลือทน

"รู้จักกันมาก่อนหรือลูก ทำไมแม่ไม่เคยเจอหนูละลิเลย"

" น้องรหัสสมัยมหาลัยนะครับแม่....สนิทกัน"

เขาบอกว่าสนิทกัน ได้ยินไหมฮันนี่ เขาสนิทกันมาก่อนเธอหลายปี

"เอ่อ.... ขอโทษนะคะ ฮันนี่ขออนุญาตออกไปข้างนอก พอดีมีงานด่วนน่ะคะ"

ไหว้ลามาดามจรีย์ก่อนจะเดินออกไป

" เดี๋ยวค่ะ... คุณคือ..... "

เอาแล้วสิ ละลิดาจะจำเธอได้หรือเปล่า อย่าให้แจ๊กพอตแตกเยอะนักเลย แค่เรื่องเขารู้จักสนิทกัน ก็เซอร์ไพรส์เธอมากแล้ว

"ใช่คนที่มาพบละลิวันนัดบอร์ดหรือเปล่าคะ"

"............ " นั่นไง

" ว่าไงคะ คุณบิลลี่ จอห์น" ละลิดาเน้นชื่อที่ฮันนี่เคยบอก พร้อมกับซ่อนยิ้มเมื่อเห็นหน้าฮันนี่ยิ้มกร่อยอย่างจนมุม

"อย่าโกรธฮันนี่เลยนะคะ ฮันนี่แค่ทำตามคำสั่งเจ้านายค่ะ ทุกอย่างเป็นไปตามที่เจ้านายสั่งทั้งนั้น ฮันนี่ไม่ได้มีเจตนาไม่ดีเลยนะคะ" 

รีบแก้ตัว ก็เขาสั่งจริงๆ บังคับด้วย

"ไปนะคะ" 

ฮันนี่ก้มหัวให้เล็กน้อย ก่อนจะเลี่ยงออกไป ไม่กล้ามองหน้าเขา เพราะความน้อยใจมาจุกที่คอหอย