เซน

    บทนำ แรกพบ

    บทนำ


            เซน ไอ้เด็กหน้าหวานคนนี้เหรอวะ?

            เป็๞ดาราด้วยนี่...ปากแดงเรื่อๆนั่นมันทาลิปมาใช้มั้ยแล้วทาแป้งแต่งหน้ามาซะ ออกสาวจ๋าขนาดนี้เลย?

            เชี่ยเอ๊ยยย...โยชิ 

            ทำไมกูต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยว้า......

            ไอ้วินบอก นี่มันเป็๲โอกาสที่กูควรคว้าเอาไว้  แต่กูว่ามันเป็๲ความซวยที่กูจำใจต้องยอมรับมันให้ได้มากกว่า

            กูไม่อยากเล่นบทเกย์โว้ยยยยยย!!!

                  

            ก่อนหน้านี้ไม่กี่นาที

            ข้างตึกเรียนคณะนิเทศน์ใต้ร่มเงาต้นหางนกยูงแผ่กิ่งก้านกว้างขวาง   กองถ่ายหนังสั้นของกลุ่มนักศึกษาปี4สาขาภาพยนต์ได้เซตกองถ่ายกันไว้ใน๰่๥๹สายวันเสาร์

            เซน นักศึกษาปี1 ที่ถูกพี่ปี4ชวนให้มาแสดงบทนำเขาเป็๞นักแสดงมืออาชีพที่ยังอยากแสวงหาประสบการณ์ จึงตอบรับทันทีหนุ่มน้อยหน้ามนกำลังนั่งแต่งหน้าทำผมอยู่ที่ม้าหิน

            “ พี่เฟียสครับคนที่เล่นคู่กับเซนนี่ ชื่ออะไรนะครับ “

            เฟียสรุ่นพี่ปี4 หนุ่มหวานร่างท้วมหยุดมือที่กำลังกดพัฟบนหน้าผากเซน

            “อ๋อโยชิ...สรุปโยชิแหละ เซนเจอกันบ้างยัง? ”

            “ยังไม่เคยเจอเลยครับ ”

            เพราะก่อนหน้านี้เซนมีงานติดๆกันไม่ว่างมาเวิร์คชอปและเหมือนว่าทางฝ่ายตัวแสดงคู่กับเซนก็ยังไม่นิ่งว่าจะตกลงที่ใครแน่

            “หน้าเขาจะตี๋ๆ ขาวๆสูงๆ เมื่อกี้พี่เหมือนจะเห็นอยู่แว้บๆนะ น่าจะมาแล้วหละ ”

            เซนพยักหน้าพลางส่องกระจก

            “นี่เดี๋ยวต้องไปตามตัวมาลงแป้ง เซตผมด้วยเหมือนกัน เดี๋ยวพี่ไปถามดูก่อนนะ เซนจะได้ทำความรู้จัก  จะได้มาต่อบท เวิร์คฉ่งเวิร์คชอปอะไรกันอีกด้วยใช่มั้ย”

            “ ครับได้...งั้นเดี๋ยวเซนไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ ”

            เฟียสบอกทางไปห้องน้ำให้รุ่นน้องที่ไม่คุ้นสถานที่แล้ว  เด็กหนุ่มร่างเล็กเดินลิ่วอ้อมมอีกด้านของตึกเพราะห้องน้ำเปิดให้ใช้ด้านเดียว วันเสาร์บรรยากาศค่อนข้างเงียบสงบ  แดดสายในเดือนกันยายังไม่ร้อนแรงมากนัก  ทั้งได้ร่มเงาจากต้นหางนกยูงที่ปลูกไว้ห่างๆกันข้างตึก

            เซนเข้าห้องน้ำด้านในอาคารเขาเข้าไปทำธุระโดยปิดประตูมิดชิด เพราะในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยเซนไม่ใช้โถของผู้ขายขณะที่เข้าไปไม่ถึงอึดใจก็มีคนเดินเข้ามา

            “ ดูหน้ากูดิแม่ง ยังไม่ค่อยตื่นดีเลย ”

            “ปลุกยากปลุกเย็นชิบหาย ทำไมกูต้องมาปลุกมึงด้วยวะ ช่วยตื่นให้มันง่ายๆหน่อยได้มั้ยวะกูประสาทจะกิน ”

            “ก็ไม่อยากนี่หว่า”

            “ เฮ้ย! มาถึงขนาดนี้แล้ว มึงทำได้เชื่อกู ”

            เซนเสร็จธุระแล้วจะออกไปตอนนี้เลยดีมั้ย

            “แล้วไอ้น้องที่มาเล่นเป็๲นางเอกน่ะ มันเป็๲ไงวะ ”

            “ เป็๞ไง?คืออะไร ”

            “มันเป็๲ใช่ปะวะ ”

            “ เชี่ยยมึงเบาๆโยชิ กูไม่รู้เว้ย ”

            โห..ปากดีว่ะ

            “ ก็เค้าเป็๞ดาราเป็๞นักแสดงมืออาชีพอะนะ เขาก็คงเล่นได้สมจริงน่ะแหละ จะเป็๞ไม่เป็๞มึงต้องพิสูจน์เองแล้วว่ะ”

            “ เชี่ย ”

            เซนว่าตัวเองไม่ควรอยู่ในนี้แล้ว

            ไวเท่าความคิดเสียงกดชักโครกดังขึ้น ทั้งห้องเงียบกริบ เซนเปิดประตูออกมา ตรงไปอ่างล้างมือ เด็กหนุ่มชายตามองแล้วยิ้มให้ก่อน

            ทั้งคู่เลิ่กลั่กทั้งที่พยายามทำให้นิ่งเนียน

            คนหนึ่งสูงขาวหน้าหล่อตี๋คมแบบพิมพ์นิยม เขาดูโดดเด่นแบบน่าให้เล่นพระเอกก็จริงแต่สีหน้าแววตามองปราดเดียวก็รู้สึกได้ว่ากวน

            อีกคนสูงน้อยกว่าหน่อยใบหน้าออกคมเข้มกว่าแต่ดูเป็๞มิตร พี่คนนี้ยิ้มตอบเซนทันที  เซนเดาได้เลยว่าบทสนทนาเมื่อครู่อันไหนเป็๞ของใคร

            “ เอ่อนี่น้องเซนใช่มั้ยครับ “ คนหน้าคมถามอย่างสุภาพ

            “ ใช่ครับ หวัดดีครับพี่มากองถ่ายกันใช่มั้ยครับ ”

            “ ใช่ๆพี่ชื่อวินนะครับ แล้วนี่ ” 

            วินผายมือไปดันหลังอีกคนให้ขยับตำแหน่งมายืนตรงหน้าเซน

            “ นี่พี่โยชินะที่จะมาเล่นคู่กับน้องเซน ”

            โยชิยกมือขึ้นเซย์ไฮเบาๆยิ้มแห้งๆ แล้วเบือนสายตาไปทางอื่น ไม่มองตอบสายตากับรอยยิ้มของเซน

            เซน ไอ้เด็กหน้าหวานคนนี้เหรอวะ?

            เป็๞ดาราด้วยนี่...ปากแดงเรื่อๆนั่นมันทาลิปมาใช้มั้ยแล้วทาแป้งแต่งหน้ามาซะ ออกสาวจ๋าขนาดนี้เลย?

            เชี่ยเอ๊ยยย...โยชิ 

            ทำไมกูต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยว้า......

            ไอ้วินบอก นี่มันเป็๲โอกาสที่กูควรคว้าเอาไว้  แต่กูว่ามันเป็๲ความซวยที่กูจำใจต้องยอมรับมันให้ได้มากกว่า

            กูไม่อยากเล่นบทเกย์โว้ยยยยยย!!!