เสียงประกาศออกลำโพงดังไปทั่วสนามกีฬา ผู้คนมากมายบนอัฒจันทร์ต่างลุกขึ้นปรบมือ
นี่ไม่ใช่แค่การได้แชมป์ของเกรดสิบของรัฐโอค่อน แต่จากผลการแข่งขันที่ ชนะน็อกตลอด7ครั้งในยกที่หนึ่งทั้งหมด
ย่อมหมายความว่า ปีนี้ราล์ฟ มิททริลคอสคนนี้ มีโอกาสสูงที่จะไปแข่งระดับประเทศและคว้าแชมป์มาให้รัฐโอค่อนได้เลย
[ใช้เทคนิคพิเศษ ได้เป็ประโยชน์ ได้รับคะแนนเพิ่มเติม100 แต้ม!]
เสียงระบบรายงาน
หลังจากรับถ้วยรางวัล พิธีการต่างๆ เสร็จ นี่เป็ครั้งแรกที่โรงเรียนแพนซัสได้เป็ถึงแชมป์ของรัฐ ครูยอร์ค ครูในโรงเรียน เพื่อนๆ รุ่นพี่ต่างเข้ามาแสดงความยินดี ขอถ่ายรูปกับเขามากมาย รู้ว่าเดี๋ยวจะมีสื่อต่างๆ มายุ่งวุ่นวายกับชีวิตเขา เมื่อทุกคนเผลอ ราล์ฟก็จรลีหายตัวไป
❝❝❝
ชายหนุ่มหนวดเคราไม่ได้โกน เสื้อผ้าเก่า เพิ่งเดินออกจากโรงงานที่เขาทำงานเสร็จกะเช้า ที่จริงเขา้าจะทำ่กะบ่ายด้วยแต่ไม่มีตำแหน่งเหลือให้ทำแล้ว เขาจึงเดินออกไปนั่งอยู่ริมแม่น้ำวูท้อทที่แสนกว้างใหญ่ เป็สถานที่ที่เขามานั่งประจำ
จากคนที่เป็ระดับหัวหน้าแผนกกินเงินเดือนนับแสนเหรียญ มาวันนี้คาร์ลตันต้องมารับงานที่ได้ค่าจ้างวันละไม่ถึง 300เหรียญ เพราะที่ทำงานเก่าไล่ออกด้วยเหตุผลทุจริตจากหลักฐานปลอมโดยผู้ช่วยที่หวังตำแหน่งของเขา
ตลอดหกเดือนที่ผ่านมาเขาตระเวนหางานทำไม่ได้เพราะโทษทุจริตในหน้าที่การงานทำให้โดนบัญชีดำ เขาไม่สามารถทำงานในระบบปกติได้จึงต้องมาทำงานโรงงานค่าแรงน้อยนิดให้พอมีค่ากิน ค่าอยู่ในแต่ละเดือน
มีคนเดินผ่านไปมาแถบนี้บ้าง เพราะลมแรง แม่น้ำสายใหญ่เป็ทิวทัศน์ที่สวยงาม ขณะนั้นชายหญิงคู่หนึ่งเดินผ่านมา ผู้ชายนับว่าหน้าตาดีโดดเด่น เหมือนเป็เด็กหนุ่ม แต่แฟนสาวของเขาที่คล้ายอายุมากกว่าหน่อยนั้นไม่เรียกได้แค่ว่าหน้าตาดี แต่ใบหน้าสวยงดงามระดับนางฟ้าเลยทีเดียว รูปร่างก็ได้สัดส่วนเซ็กซี่มาก เด็กหนุ่มนี่โชคดีจริงๆ
คาร์ลตันไม่ได้สนใจต่อ แต่หลังจากนั้นสองร่างเด็กหนุ่มกับสาวสวยกลับมายืนตรงหน้าเขา
นั่นคือราล์ฟ กับแฟนสาวของเขา ลิซ นั่นเอง เด็กหนุ่มใช้กำไลนำทางโดยระบุหา
'คนที่จะเป็หัวหน้างานในบริษัทแอลอาร์ได้ดั่งใจ ได้ดีที่สุด! '
กำไลนำทางก็พาเขามาจนเจอคาร์ลตันที่นี่ ลิซเห็นเพียงราล์ฟพาเธอวาร์ปไปๆ หยุดๆ เหมือนเขาใช้พลังอะไรบางอย่างแล้วก็พาเธอมาเจอคนคนนี้ เด็กหนุ่มสั่งซื้อ'เทคนิคพิเศษ กล่าวคำสัตย์' จากระบบแล้วใช้งานทันที
ไม่ทันที่คาร์ลตันจะถามอะไร
"นายทำงานอะไรมาก่อน"
"ผมเป็หัวหน้าฝ่ายผลิต โรงงานอุตสาหกรรมแคนซอว์"
กำไรนำทางพามาหาคนได้ตรงเป๊ะจริงๆ และโรงงานนั่นเป็โรงงานใหญ่ทีเดียว
"ทำไมถึงออกจากงาน"
เขาดูสภาพของคาร์ลตันก็รู้ว่าชายหนุ่มไม่ได้ทำงานที่เดิมแล้ว จากนั้นราล์ฟถามหลายเื่
ลิซที่อยู่ข้างๆ ก็มองอย่างฉงนฉงาย ทำไมผู้ชายหนวดเคราครึ้มนี่ถึงตอบตรงไปตรงมาทันทีที่เด็กหนุ่มถาม คงเป็อีกความสามารถที่เหนือธรรมชาติของเขาสินะ
เมื่อรู้รายละเอียดทั้งหมดที่อยากรู้ ราล์ฟส่งพิกัดบริษัทแอลอาร์ออกแบบตามใจแล้วขอให้คาร์ตันมาพบเขาพรุ่งนี้ ทิ้งท้ายว่า
"คุณจะได้ค่าเหนื่อยสองเท่าจากที่ได้ที่แคนซอว์ พรุ่งนี้มาคุยกัน"
จัดการเรียบร้อย พาลิซเดินออกมา ทิ้งให้คาร์ลตันนั่งงงอยู่ ตัวเองพูดอะไรไปบ้างทำไมเด็กหนุ่มนี้รู้ว่าเคยทำงานที่แคนซอว์
หญิงสาวที่เดินตามเด็กหนุ่มออกมา คิด นี่เขาอายุยังไม่ยี่สิบจริงๆ เหรอ ทำไมเจรจาจัดการอะไรราวกับคนที่ติดต่องานมามากมายแล้วนับร้อยๆ ดีล
"ราล์ฟทำให้คนนั้นตอบอะไรออกตรงๆ ได้อย่างไรคะ"
ครูสาวอดถามไม่ได้
"เป็ความสามารถอีกอย่างของผมน่ะครับ ที่ผ่านมาไม่ค่อยได้ใช้นัก แต่ต่อไปอาจจะได้ใช้กับงานบริษัทบ่อยๆ"
"แล้วราล์ฟเคยใช้กับฉันไหมคะ"
จนได้ เด็กหนุ่มคิด โอบหญิงสาวเข้ามาชิด
"ต้องใช้ด้วยเหรอครับ ไม่ใช่ว่าผมพิชิตใจ พิชิตกายลิซได้ั้แ่แรกๆ แล้วเหรอครับ"
ครูสาวหน้าแดง ทุบเขา ราล์ฟหัวเราะ
ไม่ต้องใช้สายตามองผู้คนแล้วเขาเพียงส่งสำนึกไปรอบๆ เห็นว่าไม่มีคนก็พาแฟนสาววาร์ปไปไกลถึง นอกรัฐโอค่อน ทางจุดที่ก่อนไปถึงเมืองเพิฟ ที่เดิมที่เขาเคยมาปลดปล่อยพลังเหนืุ์ที่นี่
"ผมจะทดลอง อะไรให้ที่รักดู"
เขาเดินห่างเธอออกไป เห็นหินก้อนใหญ่กว่าตัวคนน้ำหนักเกือบจะหนึ่งตัน อยู่กับแฟนสาวเขาแทบจะไม่มีเื่อะไรต้องปกปิดกันยกเว้นความสามารถหรือสิ่งของของระบบที่น่าอัศจรรย์เกินไป
เด็กหนุ่มยื่นมือใช้พลังดวงดาวเรียกพลังลมในอากาศ ชี้ไป ดึงหินนั้นขึ้นมา แล้วดันหินนั้นเหวี่ยงขึ้นไปเหนือฟากฟ้า ไกลออกไปมากกว่าหนึ่งกิโลเมตร
ครูสาวเห็น เขาเขวี้ยงหินใหญ่ไปไกลโดยไม่ต้องยกก็ตื่นตาตื่นใจกับพลังเหนืุ์นี่แล้ว ไม่เพียงเท่านั้น หินที่ลอยไปไกลกำลังโค้งตกลง ราล์ฟเอื้อมมือไปข้างหลังหยิบปืนสั้นแรงสูงออกมา ปืนขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในมือเด็กหนุ่ม แทบไม่ต้องเล็งผ่านลำกล้อง
"ตูม! "
จากนั้นหินหนักเกือบตันนั้น ก็แตกกระจายออกเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย
นี่เป็พลังที่รุนแรงมาก เด็กหนุ่มเป็ผู้ออกแบบและประดิษฐ์ผ่านระบบเอง ยังตื่นเต้นกับผลลัพธ์นี้เขาเชื่อว่าหากเป็มนุษย์ผลึกสีแดงต้องตายแน่นอน หรืุ์ผลึกสีน้ำตาลโดนในระยะหนึ่งใกล้ก็ไม่น่ารอด
"นี่มันปืนอะไรคะ อานุภาพรุนแรงมาก ราล์ฟซื้อมันมาจากไหนเหรอคะ! "
ลิซเป็นักสู้และเป็หัวหน้าหน่วยของกำแพงครามย่อมสนใจอาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆ เธอไม่เคยเห็นปืนสั้นที่ทรงพลานุภาพอย่างนี้มาก่อนปืนที่ยิงหินหนักเกือบตันนั้นแตกได้ต้องเป็ปืนใหญ่ จรวด แม้แต่ปืนยาวก็ทำไม่ได้
"ผมไม่ได้ ซื้อมันมาครับ ผมออกแบบและ.. สั่งทำเอามาประกอบเอง"
เขาต้องปกปิดข้อมูลความวิเศษพิสดารของระบบไว้อีกครั้ง
"มันยอดเยี่ยมมากเลย ที่รัก นี่เธอยังจะออกแบบปืนได้อีก"
หญิงสาวหยิบปืนสั้นนั้นพลิกไปมา ชื่นชม แล้วราล์ฟก็ฉวยปืนกลับมาจากเธอด้วยมือซ้าย แล้วมือขวาเขากลับมอบกล่องสีเงินดูหรูหรากล่องหนึ่งให้
"อันนี้ทดลองแล้ว ไม่เหมาะครับ ที่ผมเตรียมให้ลิซ คือ กระบอกนี้"
หัวหน้าหน่วยสาวตื่นเต้น รับกล่องมาแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ รีบเปิดออกดู
ภายในกล่องสีเงินเป็กำมะหยี่สีเงินเช่นกัน ปืนลักษณะเดียวกันวางอยู่ ะุอยู่ในช่องข้างๆ 15 นัด มีข้อความ 'เซฟแอล 1' สลักอยู่ที่ข้างปืน การจัดวางในกล่องดูมีค่าราวกับใส่อัญมณีของมีค่าควรเมือง
"ชื่อรุ่นปืนนี้ หรือคะ เซฟแอล 1"
"ใช่ครับ 'ปืนสั้นแรงสูง สังหารมนุษย์ผลึก เซฟแอล 1' คือ ปืนนี้สร้างมาไว้เซฟคนที่ผมรัก"
ราล์ฟพูดแล้วทำเป็มองออกไปตามทางที่รกร้าง
ลิซนิ่ง จากนั้นปิดกล่องปืนถือไว้ด้วยมือหนึ่ง แล้วโถมกายเข้าไปกอดเด็กหนุ่ม ปากจูบไปที่ริมฝีปากเขาอย่างดูดดื่ม
"ที่รักขา ขอบคุณมากนะคะ ที่รักและห่วงใยฉัน ราล์ฟน่ารักที่สุด"
เธอยังคงถูหน้าสวยไปกับใบหน้าของราล์ฟ
ทั้งสองจูบกันสักพัก เด็กหนุ่มเดินไปหาหินก้อนใหญ่ บอกให้แฟนสาวเตรียมพร้อม ลิซประท้วงบอกให้เขาโยนหินไปไม่ต้องไกลนัก ที่จริงแล้วหัวหน้าหน่วยสาวก็เป็ผู้มากความสามารถและทักษะ การยิงเป้าบินระดับหลายร้อยเมตรเธอต้องยิงโดนแน่นอน เพียงแต่เมื่อเทียบกับราล์ฟที่มีพลังโคตรโกงจากระบบจึงดูแตกต่างอยู่เยอะ
เมื่อเจอหินขนาดพอเหมาะเท่าๆ กับก้อนก่อนหน้านี้ เขาก็ใช้พลังดวงดาวยกแล้วเหวี่ยงออกไปในอากาศ แต่ไม่ได้ไกลมาก ประมาณสี่ถึงห้าร้อยเมตรจากที่ทั้งสองยืนอยู่
หัวหน้าหน่วยสาวเล็งปืน รอหินตกมาช้าลง ได้พิกัด
"ตูม! "
หินแตกกระจายออกเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย พลังรุนแรงกรรโชกมาถึงทั้งสองเพราะอยู่ไม่ไกลนัก ลิซตาเป็ประกาย
"ฉันคิดว่า ปืนนี่น่าจะฆ่าระดับมนุษย์ผลึกสีน้ำตาลได้จริงๆ"
เธอพึมพำ มองตัวหนังสือรุ่นของปืนด้วยความพอใจ เดินมากอดแขนแฟนหนุ่ม แล้วร่างของทั้งคู่ก็วาร์ปหายไปจากถนน
ที่ฐานลับกำแพงคราม ปืนสั้นแรงสูงกระบอกหนึ่ง ถูกส่งไปให้ ผู้บังคับการผู้การลอว์ฟา ในกล่องมีโน้ต ข้อความ
"ปืนสั้นแรงสูง สังหารมนุษย์ผลึก เซฟแอล 1 ผลิตโดย บริษัท แอลอาร์ได้ดั่งใจหากท่านสนใจติดต่อ ราล์ฟ มิททริลคอส! "
❝❝❝
ผู้จัดการทั่วไป ในตอนเริ่มต้นจัดตั้งบริษัทคือตำแหน่งที่จะทำงานมากกว่า 50% ของงานทั้งหมด ราล์ฟมาคนเดียวในวันนี้เดินย่านกลางเมืองของกันวาโน่ ที่นี่คนพลุกพล่าน หาผู้จัดการในอนาคตของเขา
กำไลนำทาง เจอคนที่เขา้าหา พาเขาเข้าไปในชุมชน เดินเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ต ราล์ฟยืนอยู่ที่มุมอีกด้าน เห็นหญิงสาวอายุประมาณ 30 ปี หน้าตาสวยไม่มากแต่ดูมีเสน่ห์ ทรวดทรงค่อนข้างอวบอิ่มใหญ่โต เธอเป็ผู้จัดการซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้ เธอมีดวงตามุ่งมั่น คิ้วที่ขมวดมองหน้าจอ เป็ผู้จัดการซูเปอร์มาร์เก็ตเล็กๆ แห่งนี้
เขาต้องหาวิธีจัดการทาบทามที่เข้าที แล้วก็คิดได้ ทำไมฉันลืมระบบที่แสนอัศจรรย์ของตัวเองไปได้นะ
เขาแลกแต้มซื้อ 'เทคนิคพิเศษ จิตกำหนด' ทันที สิ่งหนึ่งที่ความสามารถนี้ทำได้คือ การส่งเสียงในจิต ความคิดไปยังผู้รับที่้าได้ ราล์ฟเอานามบัตรของตัวเองวางชั้นสินค้าที่ว่างจุดหนึ่งแล้วเดินออกไป
"นามบัตร บนชั้นที่อยู่ข้างตู้เย็น นั่นคืออนาคตที่รุ่งโรจน์รอเธออยู่! "
เด็กหนุ่มส่งเสียงไปในความคิดของเธอ จากที่ไกลออกไปเขาแอบมองเข้ามา ด้วยสายตาของเขาต่อให้ไกลหลายร้อยเมตรก็เห็นได้เหมือนตรงหน้า ผู้หญิงคนนั้นหันซ้ายหันขวา แล้วก็เดินไปที่ชั้นพลิกดูนามบัตรอย่างแปลกใจแล้วก็บอกให้พนักงานผู้ชายอีกคนใส่นามบัตรลงไปในลิ้นชักด้านหน้าโต๊ะ ทำอย่างอื่นต่อ
หรือวิธีนี้จะไม่ได้ผลกันนะ เขาเดินมานั่งที่ร้านกาแฟไม่ไกลนักตั้งใจจะรออีกสักพักค่อยหาวิธีใหม่ พนักงานสาวร้านกาแฟเห็นเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาแต่งตัวดูร่ำรวยสั่งกาแฟ ก็ยิ้มหวานให้ ราล์ฟยิ้มตอบแล้วไม่ได้สนใจอีก
ฉันรักแฟนฉัน แล้วแฟนฉันก็สวยกว่าเธอมากเลยนะ เด็กหนุ่มคิดในใจ แต่ภาพสาวอีกคนหนึ่งที่ธารน้ำโบมี่ซ้อนเข้ามา ทำให้เขาต้องส่ายหัวไล่ความคิด มีสายเรียกเข้า
"สวัสดี ฉันเห็นนามบัตรของคุณ คุณทำงานบริษัทผลิตสินค้าเหรอ"
"ใช่ครับ ผมชื่อราล์ฟ เป็เ้าของบริษัท ที่ออกแบบและผลิตสินค้าระดับพรีเมี่ยม เพิ่งเปิดบริษัทใหม่้าผู้ร่วมงาน เห็นบุคลิกลักษณะของคุณน่าสนใจ จึงได้ทิ้งนามบัตรเอาไว้ครับ"
"แต่ฉันเป็ผู้จัดการที่ซูเปอร์มาร์เก็ตนี่แล้ว ก็ดีอยู่ ยังไม่สนใจ ทำที่อื่นหรอกนะ"
จริงๆ แล้ววิธีของเด็กหนุ่มก็ค่อนข้างไม่น่าเชื่อถือ แต่เขายังคงจะใช้วิธีเดิมทำให้เธอสนใจขึ้นมา
ไม่ได้ตอบอะไรแต่ส่งเสียงในความคิดไปหาเธอ โดยให้เป็เหมือนเสียงของหญิงสาวเองที่พูดกับตัวเองว่า
'เธอน่าจะลองดูก่อนนะ'
สักพัก แล้วเขาก็ค่อยบอกไปในสายว่า
"ยังไม่สนใจเหรอครับ คุณน่าจะลองดูนะครับ มาคุยกันเดี๋ยวผมส่งพิกัดไปให้นะครับ ออฟฟิศของผมอยู่ย่านถนนซาลาไทต์ ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่นะครับ"
โซเฟีย หญิงสาวที่อยู่ปลายสายพิศวงในใจ ทำไมมีเสียงบอกให้ฉันทำตามชายคนนี้ หรือนี่จะเป็อนาคตที่ดีของฉันนะ ซูเปอร์มาร์เก็ตคืองานที่ญาติให้มาช่วยดูแล แล้วญาติของเธอก็เอาเปรียบเธอตลอด
ผู้ชายปลายสายวางสายไปแล้ว แล้วเขาก็ส่งพิกัดสถานที่ออฟฟิศมาให้
เธอครุ่นคิด ไว้ลองดูแล้วกัน เธอก็มีภาระปัญหาหลายอย่างหากเป็งานที่ดีจริงอาจจะเป็ทางออกที่ดี
เสียงบอกในความคิด ทำให้โซเฟียอดไม่ได้ในที่สุดเย็นวันต่อมา เธอก็ได้นัดหมายมาเจอราล์ฟที่บริษัทของเขา เมื่อได้เจอเห็นเป็เด็กหนุ่มที่หล่อเหลา สมาร์ตเธอก็ตื่นเต้นนิดๆ คุยกันเธอใที่เด็กหนุ่มจะมอบหมายงานให้เธอทำมากมาย และจะให้ค่าตอบแทนเธอสูงมาก
ที่จริงแล้วเมื่อเจอกันราล์ฟได้ใช้เทคนิคพิเศษกล่าวคำสัตย์ก็ได้รู้ว่า เธอก็มีเื่เดือดร้อนทางบ้าน ครอบครัวมีปัญหาภาระหนี้สิน
เด็กหนุ่มก็ใช้ช่องตรงนี้ กล่าวอ้อมไปมา จนในที่สุดเธอก็ตอบตกลง
❝❝❝
โรงเรียนแพนซัสขี้นป้ายไวนิลไว้ที่หน้าโรงเรียนขนาดใหญ่
'ขอแสดงความยินดีกับ ราล์ฟ มิททริลคอส แชมป์การต่อสู้แบบผสมผสานแห่งรัฐโอค่อน'
ซึ่งติดมาหลายวันแล้ว ราล์ฟเพิ่งมาโรงเรียนจึงเพิ่งเห็น มีความละอายเกิดขึ้นกับเขามากมาย ทำไมลิซเธอไม่บอกเขานะ สงสัย้าให้เขารู้สึกแบบนี้แน่นอน โรงเรียนขึ้นป้ายแสดงความยินดีแต่หลายวันเขาค่อยโผล่หัวมา
หลังจากจบการแข่งขัน สถิติ 'ชนะน็อกยกหนึ่ง ทุกนัด' ของราล์ฟได้ดังไปทั่วทั้งรัฐโอค่อน และไม่เพียงเท่านั้นในระดับประเทศสถิติ และคลิปการต่อสู้ที่แสนสั้นในแต่ละนัดของเขาก็กลายเป็ไวรัล การต่อสู้ระดับประเทศที่จะเกิดขึ้นอีกสองเดือนต่างเอาคลิปการต่อสู้ของเด็กหนุ่มไปประกอบการโฆษณา
ตอนเดินเข้าประตูโรงเรียนมา สาวๆ มากมายรุมล้อมเขา รุ่นพี่ผู้หญิงหลายคนมาขอเบอร์ นัดหมายให้เขาเทรนการฝึกให้ หลายคนรอเขามาหลายวันแล้ว
ในห้องเรียน ราล์ฟส่งข้อความไปให้โมเช่เพื่อนของเขา
/แกไม่ต้องมามองฉันทำท่าหมาหงอยใส่แบบนั้น เย็นนี้ฉันไปหาแกที่บ้านเอง
ซึ่งโมเช่ก็ดูอารมณ์ดีขึ้นทันที ส่งอิโมจิ หมาเลียเ้านายตอบมา เขาขำก๊าก
การสอบผ่านพ้นไป ราล์ฟก็ทำได้ง่ายๆ เมื่อทานกลางวันเสร็จกับเพื่อนๆ ที่มารุมล้อม จากนั้นครูยอร์คเข้ามานัดหมายจัดตารางซ้อมของเขาให้ช่วยซ้อมกับเพื่อนและรุ่นพี่ที่จะไปแข่งด้วย
เมื่อโรงเรียนแพนซัสได้แชมป์ของรัฐไปแข่งระดับประเทศ ก็ทำให้เกรดสิบเอ็ดและสิบสอง ได้โควต้าไปแข่งด้วย
จะหวังพึ่งราล์ฟคนเดียวก็ไม่ได้ คราวนี้เป็หน้าที่ของโรงเรียนที่ต้องฝึกฝนคนที่ไปด้วยให้แข็งแกร่งพอไม่อย่างนั้นไปแข่งแพ้เละเทะแบบเดียวกับแข่งระดับรัฐ ก็จะเสื่อมเสียมาก
นี่จึงเป็งานหินสำหรับครูยอร์ค
---------------------
4K
