ผมขับรถออกมาจากบ้านด้วยความเร็วที่เรียกได้ว่าพลาดหน่อยเดี่ยวก็ตายได้ ให้ตายสิ ผมแมร่งโครตจะเศร้ากับชีวิตตัวผมเองจริงๆ แม่ก็ต้องมาตรอมใจเพราะใอ้พ่อนั้น
"เห้ย!!!!!!!!"
เอียดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ระหว่างที่ผมกำลังคิดถึงเื่บ้าๆนั้นจู้ๆก็มีรถกะบะสีดำปาดหน้าผมดีที่ผมเบรกทัน
ผมจอดรถทันที แล้วรีบลงไปเตรียมที่จะต่อว่าใอ้รถ ประสาทแดกนี้ขี้ดีๆ ไม่ชอบเสือกขี้กวนตีน
"เห้ย..ขี้รถปะสาอะไรของมึงวะ"
"ปะสาลูกปืนไง"
ผมยืนค้างไม่ไวติ้งเมื่อมีคนสองคนเดินมาปะกบผมและมีอีกคนเอาปืนขึ้นมาจอที่หัวผม นี้ผมกำลังเจอกลับอะไรวะเนี้ย
"ไม่ทราบว่าคุณชายจะเดินขึ้นรถผมดีๆ หรือว่าจะให้ผมลากขึ้นครับ"
ใอ้คนที่ถือปืนจอที่หัวผมอยู่พูดพร้อมกับชี้ปืนไปที่รถของมัน
"ไม่ขึ้นเว้ย"
ผมรีบสะบัดตัวออกทันที แล้วชกไปที่ใอ้คนขวาที่มาปะกบผม ไม่วายใอ้คนซ้ายผมมันก็เข้ามาจะต่อยผม คิดว่าผมจะยอมหรอครับผมหลบหมัดนั้นก่อนที่จะต่อยส่วนไปที่มั มันล้มลงกลิ้งตุยๆลงไปกองกับพื้น
"เป็งะ~~"
ผลัก
และผมเองกำลังจะหั้นไปหาใอ้คนที่ถือปืน ก็ต้องจมอยู่กับความมืดแบบไม่รู็ตัว
ผมมองร่างเล็กล่มลงไปกองกับพื้น ให้ตายสิมันคิดว่ามันจะสู้ได้ หรอวะ3รุม1เลยนะ ยังไงเอาไปให้บอสก่อนก็แล้วกัน ผมอุ่มร่างเล็กที่น้ำหนักไม่ได้เล็กตามร่างเลย หนักชิบ
1K
