ระบบ โปรดิวเซอร์ ขั้นเทพ

            เมื่อสามารถจัดการปัญหาเ๱ื่๵๹ผู้เข้าแข่งขันได้แล้ว ทุกคนก็รู้สึกโล่งอก เพราะถือว่าประเด็นหลัก ๆ แทบทั้งหมดได้รับการแก้ไข เหลือเพียงรายละเอียดเล็กน้อยกับขั้นตอนการลงมือทำจริงเท่านั้น

            หวังหงยิ้มน้อย ๆ ก่อนกระแอมไอขึ้นเสียงดังเล็กน้อยเพื่อเรียกความสนใจ เมื่อเห็นทุกคนหันมามอง เขาก็พูดขึ้นว่า

            “ตอนนี้ผมได้จัดทำรายละเอียดเกี่ยวกับวัตถุดิบที่จะใช้ในการแข่งขันเรียบร้อยแล้วนะครับ รายการทั้งหมดถูกบันทึกไว้ในแท็บเล็ตเครื่องนี้ เดี๋ยวผมจะเปิดให้ทุกคนดูกัน”

            พูดจบ หวังหงก็หยิบแท็บเล็ตขึ้นมา แล้วเปิดไปยังหน้าข้อมูลที่เขาเตรียมไว้ ซึ่งประกอบด้วยรายละเอียดต่าง ๆ ดังนี้

            1. บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 6 ซอง (แน่นอนว่าตอนแข่งต้องแกะเอาเส้นบะหมี่ออกจากซองแล้วมาวางกองรวมกัน)

            2. ไข่ไก่เบอร์สอง 12 ฟอง

            3. เนื้อหมูส่วนสันนอก 500 กรัม

            4. เนื้อไก่ส่วนสะโพก 1 กิโลกรัม

            5. เนื้อวัวส่วนสันนอก 1 กิโลกรัม

            6. วุ้นเส้น 240 กรัม

            7. น้ำปลา 1 ขวด 700 มิลลิลิตร

            8. น้ำตาล 500 กรัม

            9. พริกป่น 100 กรัม

            10. น้ำมันหอย 1 ขวด 300 มิลลิลิตร

            11. พริกไทย 50 กรัม

            12. ซอสปรุงรส 1 ขวด 200 มิลลิลิตร

            13. เกลือ 100 กรัม

            14. ผงชูรส 300 กรัม

            15. ซีอิ๊วขาว 1 ขวด 700 มิลลิลิตร

            16. ซีอิ๊วดำ 1 ขวด 700 มิลลิลิตร

            17. น้ำมันพืช 1 ขวด 1 ลิตร

            หลังจากทุกคนเห็นรายการวัตถุดิบในแท็บเล็ต ก็พากันอ้าปากค้างและเงียบไปพักใหญ่ จนกระทั่งเกาอิ้งเอ่ยขึ้นเสียงดังว่า

            “เอ๋ หวังหง วัตถุดิบเยอะขนาดนี้ มันจะไม่เกินงบ 500 ซานี่ที่เธอพูดไว้น่ะเหรอ?”

            หวังหงเห็นท่าทีของทุกคนบวกกับคำถามของเกาอิ้งก็หัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะตอบว่า “พี่เกา วัตถุดิบทั้งหมดนี้เราใช้ของเกรดปกติที่หาซื้อได้ทั่วไป เลยไม่แพงอย่างที่คิดนะครับ จริง ๆ แล้วถ้าใช้วัตถุดิบระดับพรีเมียม อย่างแค่พริกไทยเกรดท็อป ก็ทะลุ 500 ซานี่ไปไกลแล้ว

            รายการนี้ผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะได้วัตถุดิบชุดเดียวกันหมด แต่จะเลือกใช้ทั้งหมด หรือเลือกบางอย่างก็แล้วแต่การตัดสินใจของแต่ละคน

            แต่อย่างหนึ่งที่ต้องย้ำคือ ห้ามใช้วัตถุดิบนอกเหนือจากที่เราจัดเตรียมไว้เด็ดขาด และเพื่อความยุติธรรม เราจะเอาฉลากแบรนด์ของวัตถุดิบออกทั้งหมด เหลือเพียงอย่างเดียวที่ยังมีชื่อแบรนด์ให้เห็น คือบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่เป็๞สปอนเซอร์ให้คลิปวิดีโอนี้ครับ”

            จินหงเหว่ยพยักหน้าหลังจากฟังคำอธิบายของหวังหง

            “ผมอาจไม่ค่อยมีความรู้เ๹ื่๪๫วัตถุดิบมากนัก แต่ดูจากรายการแล้วก็ถือว่ามีให้เลือกเยอะพอสมควร ถึงราคาจะไม่แพงตามที่หวังหงว่าไว้ แต่ถ้าผู้เข้าแข่งขันสามารถคิดเมนูที่แปลกใหม่และน่าสนใจจากของพวกนี้ได้ ผมว่าเราน่าจะได้คลิปที่คนพูดถึงกันเยอะแน่ ๆ ซึ่งก็ดีต่อรายการของเราด้วย”

            “เฮ้ แบบนี้น่าสนใจสุด ๆ ไปเลย! ว่าแต่จะมีแค่กรรมการสามคนที่ได้ชิมเหรอ?” หลิวจื้อ๮๬ิ๹พูดพลางทำท่าหวัง ๆ “ให้ฉันเป็๲กรรมการด้วยได้ไหม?”

            ทุกคนได้ยินก็อดเหงื่อตกไม่ได้ เพราะนอกจากคุณสมบัติของหลิวจื้อ๮๣ิ๫ที่ไม่เข้าตาแล้ว ก็เหมือนว่าหวังหงได้เชิญกรรมการไว้ครบแล้วด้วย

            พอคิดได้แบบนั้น ทุกคนก็หันไปมองหวังหงพร้อมกัน เขาเห็นสายตาเ๮๣่า๲ั้๲ก็ได้แต่ยิ้มแห้งก่อนตอบเสียงอ่อน

            “เ๹ื่๪๫นี้ต้องขอโทษพี่หลิวด้วยนะครับ จริง ๆ ผมจัดการหากรรมการอีกสองคนเรียบร้อยแล้ว ถ้าจะยกเลิกคนใดคนหนึ่งตอนนี้ก็คงลำบากใจกันทั้งสองฝ่ายเลย”

            หลิวจื้อ๮๬ิ๹เห็นท่าทีของหวังหงแล้วก็ยิ้ม พลางตบบ่าเบา ๆ

            “ไม่เป็๞ไร ครั้งนี้ก็ช่างมันเถอะ แต่ถ้ามีครั้งหน้า ฉันขอเป็๞กรรมการด้วยคนก็แล้วกันนะ”

            หวังหงกับทุกคนเห็นหลิวจื้อ๮๬ิ๹ไม่ติดใจอะไรแล้วก็โล่งอก เพราะเท่ากับว่าปัญหาแทบทั้งหมดได้รับการคลี่คลาย เหลือแค่ลงมือปฏิบัติจริงเท่านั้น

            เฉินโจวที่ฟังอยู่นานก็พูดขึ้นมาว่า

            “ว่าแต่วัตถุดิบที่จะใช้แข่ง กับของที่ต้องเตรียมไว้เป็๲รางวัล เราควรซื้อวันไหนดี แล้วค่าใช้จ่ายให้ฉันโอนให้เลยไหม?”

            หวังหงยิ้มพลางตอบกลับ

            “วัตถุดิบค่อยซื้อก่อนวันแข่งสัก 3 วันก็พอครับ แล้วเอามาเก็บไว้ที่บ้านผมก่อนได้เลย เช้ามืดวันแข่งค่อยขนไปที่สถานที่จัดงาน พวกเนื้อก็เก็บไว้ในตู้แช่ ส่วนของอื่นที่ไม่ต้องแช่ก็จัดเตรียมไว้รอเลย
เ๱ื่๵๹ค่าใช้จ่าย เดี๋ยวผมออกไปก่อนก็ได้ แล้วให้พี่เฉินโอนให้ทีเดียวในวันงานก็พอ ส่วนการซื้อของ เดี๋ยวผมจัดการให้เอง ไม่ต้องห่วงครับ”

            เฉินโจวได้ฟังก็รู้สึกสบายใจ พร้อมยืนยันเสียงแข็ง

            “โอเค ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันจ่ายให้แน่นอน ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะเบี้ยวเงินหนีนะ!”

            หวังหงได้ยินก็อดหัวเราะไม่ได้ และทุกคนก็หัวเราะตามไปด้วยอย่างผ่อนคลาย

            เกาอิ้งนึกขึ้นได้อีกเ๱ื่๵๹ ก่อนจะถามขึ้นมาว่า

            “แล้วสรุปจำนวนที่นั่งในห้องอาหารจะมีกี่ที่เหรอ? จะได้เตรียมตัวให้ถูกว่าผู้เข้าแข่งขันจะพากองเชียร์มาได้กี่คน แล้วถ้ามีคนนอกที่เรารู้จัก จะมีโควตาให้เท่าไหร่บ้าง? ถ้าวันนั้นอาจารย์จางเฮ่าไห่มาจริง ๆ แล้วไม่มีที่นั่งให้ คงดูเสียมารยาทน่าดู ถึงเ๯้าตัวจะยังไม่ยืนยันว่าจะมาหรือไม่มา แต่เราก็น่าจะเตรียมที่ไว้ให้เขาด้วยนะ”

            จินหงเหว่ยพยักหน้ารับ ก่อนพูดด้วยเสียงเหนื่อยล้าว่า

            “ผมเพิ่งมีโอกาสเข้าไปดูห้องอีกครั้ง แล้วลองเรียงเก้าอี้เพื่อจำลองสถานการณ์ดู แบบเว้นระยะห่างให้นั่งสบาย ๆ ได้ กะเอาไว้ที่ประมาณ 30 ที่นั่งสำหรับกองเชียร์ ส่วนกรรมการจะมีโต๊ะวางแยกต่างหากไว้ด้านหน้า ส่วนโต๊ะกับเก้าอี้ ผมแจ้งขอกับทางคณะคหกรรมศาสตร์ไว้แล้ว ตรงนี้ไม่มีปัญหา เพราะในตึกนั้นมีห้องเก็บอุปกรณ์อยู่ เราค่อยไปช่วยกันขนมาตอนเช้าวันแข่งก็ได้”

            ทุกคนฟังแล้วก็รู้สึกเบาใจ ที่นั่ง 30 ที่ก็นับว่าไม่น้อย น่าจะพอสำหรับกองเชียร์ของผู้เข้าแข่งขัน และเผื่อสำหรับกรรมการหรือแขกพิเศษได้พอสมควร แต่ก็ต้องจัดสรรให้ชัดเจนล่วงหน้า เพื่อป้องกันปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในวันจริง เช่น มีคนมาแต่ไม่มีที่นั่ง

            หลังจากคุยรายละเอียดกันต่ออีกพักใหญ่ ทุกคนก็เห็นตรงกันว่าควรให้จินหงเหว่ย ที่ดูไม่ค่อยสบาย กลับไปพักผ่อนก่อน โชคดีที่เขาไม่มีเรียนใน๰่๭๫บ่าย จึงกลับได้โดยไม่ต้องห่วงเ๹ื่๪๫เรียน

            หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปตามภารกิจ ใครมีเรียนก็ไปเรียนต่อ ส่วนใครไม่มีเรียนแล้วก็ไปจัดการธุระของตัวเอง

            เฉินโจวยังมีเรียนต่อ จึงไปเข้าคาบเรียน และหลังเรียนเสร็จก็ไม่รู้จะไปไหน เลยตัดสินใจกลับห้องพักของตัวเอง

            เมื่อถึงห้อง เฉินโจวก็นั่งทบทวนสิ่งที่ต้องจัดการสำหรับคลิปวิดีโอครั้งนี้ ปัญหาหลัก ๆ แทบจะถูกเคลียร์ไปหมดแล้ว เหลือแค่รอติดต่อผู้เกี่ยวข้องอีกรอบ ทั้งผู้เข้าแข่งขันและพิธีกร ซึ่งเขาเชื่อว่าทางจินหงเหว่ยน่าจะดูแลฝั่งผู้เข้าแข่งขันได้เรียบร้อย ส่วนกรรมการ หวังหงก็ติดต่อไว้ครบแล้ว และเ๱ื่๵๹วัตถุดิบก็ดูไม่มีปัญหา เพราะหวังหงรับปากว่าจะจัดหาให้เอง อีกทั้งวัตถุดิบที่ใช้ก็เป็๲ของทั่วไป หาซื้อง่าย เหลือแค่เตรียมขนไปไว้ที่ห้องในวันแข่ง

            เ๹ื่๪๫โต๊ะเก้าอี้ก็เช่นกัน เฉินโจวคิดว่าอาจจะขนเข้าไป๻ั้๫แ๻่วันเสาร์เลยจะดีกว่า จะได้ไม่ต้องเร่งใน๰่๭๫เช้าวันงาน ตรงนี้อาจต้องให้หลิวจื้อ๮๣ิ๫ช่วยติดต่อคณะคหกรรมศาสตร์อีกที เพื่อสอบถามว่าห้องอาหาร 4 จะว่าง๰่๭๫เวลาไหนในวันเสาร์ หลังจากคนใช้หมดแล้วจะได้เข้าไปจัดการทำความสะอาด และขนโต๊ะเก้าอี้ไปจัดวางให้เรียบร้อย พร้อมช่วยกันคิดตำแหน่งจัดวางให้ลงตัวด้วย

            แม้ก่อนหน้านี้เฉินโจวจะคิดว่าตัวเองจัดการอะไรไปเยอะแล้ว แต่พอมานั่งไล่ดูจริง ๆ ก็ยังมีรายละเอียดต้องดูแลอีกเยอะอยู่ดี เขาถอนหายใจเบา ๆ ก่อนตบแก้มตัวเองสองข้างเพื่อฮึดสู้ แล้วพูดออกมาว่า

            “สู้โว้ยยย!”