“รำคาญพวกนั้นเหมือนเดิมสินะ”
เสียงทุ้มต่ำของลุงกิตเอ่ยถามพลางกับหัวเราะ
ทุกๆครั้งที่เขตต์หลีกหนีออกมาจากกลุ่มผู้ชายหัวทึบก็มักจะด้วยเหตุผลนี้ทุกครั้ง ส่วนใหญ่ใน่ปิดเทอมเขตต์มักจะออกมาช่วยชายรุ่นพ่อทำสวนเป็ประจำ วันไหนว่างๆทั้งคู่ก็มักจะออกกำลังกายด้วยกันในโรงรถ อุปกรณ์เล่นฟิตเนสมีอยู่เกลื่อนบ้าน มัดกล้ามแข็งแกร่งของเขตต์ั้แ่หัวจรดเท้าก็ได้มาจากการถูกพ่อเพื่อนช่วยเทรนมาั้แ่สมัยยังเป็วัยรุ่น
“ก็มันน่ารำคาญจริงๆนี่ครับลุง”
“เอาน่า เพื่อนลุงทุกวันนี้ก็ยังเป็แบบนี้เลย”
กิตเอ่ยตอบ...
แม้ว่าแดดยามบ่ายจะยังไม่ร้อนมาก แต่ชายรุ่นใหญ่ที่ทำสวนมาได้สักชั่วโมงก็เหงื่อแตกพรากจนเสื้อเปียกไปทั่วร่าง กล้ามเนื้อ่แขนมัดใหญ่มันวาวสะท้อนแสงอาทิตย์ระยิบระยับ เมื่อชายวัยกลางคนเห็นว่าเพื่อนลูกอยากช่วยจริงๆ เขาจึงวานให้เขตต์ช่วยนำต้นมะนาวบนหลังกระบะมาให้
“แดดร้อนขนาดนี้ ลุงชักเกรงใจแล้วสิ”
“ไม่เป็ไรครับ ผมอยากช่วย”
ชายหนุ่มเดินดุ่มๆไปยังหลังรถกระบะ
เมื่อโอบอุ่มต้นมะนาวเล็กๆมาได้เขาจึงเดินกลับมายังสวนหลังบ้าน แต่ท่วงท่าของลุงกิตที่กำลังนั่งยองๆบนพื้นมันทำให้เขตต์หยุดนิ่ง กางเกงขาสั้นสีเทาของพ่อเพื่อนมันร่นลงมาจนเห็นขอบกางเกงใน บั้นท้ายอวบใหญ่กลมงอนเป็ลูกพีชน่าขย้ำ เหงื่อไคลตามร่องก้นมันทำให้กางเกงบริเวณง่ามเปียกชื้นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด!
“ม…มาแล้วครับ ลุงกิต”
“ขอบใจนะ”
“ให้ผมช่วยอะไรอีกมั้ยครับ”
“ลุงต้องขุดหลุมอีกประมาณสิบหลุม เขตต์ไหวมั้ย”
“ว…ไหวครับ ไม่ต้องเกรงใจผมหรอก”
เขตต์เดินไปหยิบเสียมเล็กๆ ก่อนจะมานั่งด้านหลังและทำการขุดหลุมตามตำแหน่งที่ชายวัยกลางคนบอก แต่ระหว่างที่ออกแรงท่ามกลางแดดร้อนๆ ดวงตาของชายหนุ่มกลับชำเลืองมองผ่านแว่นกรอบหนาไปยังบั้นท้ายพ่อเพื่อนไม่หยุด ทุกครั้งที่ลุงกิตชะโงกหน้าและทำท่าคุกเข่า ตูดกลมงอนลูกใหญ่ของเขามันทำให้ใครบางคนร้อนผ่าวยิ่งกว่าโดนแดดเผาเสียอีก
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขตต์รู้สึกเช่นนี้...
เหตุผลส่วนใหญ่ที่ชายหนุ่มชอบมาที่นี่...ไม่ใช่เพราะอยากอยู่พูดคุยกับพวกเพื่อนๆเท่าไหร่นัก!
“เขตต์”
“….”
“เขตต์”
“….”
“เขตต์!”
“ค…ครับลุงกิต”
ชายหนุ่มหลุดจากภวังค์ ร่องง่ามตามบั้นท้ายที่เปียกชื้นของพ่อเพื่อนนั้นมันทำให้เขาใจสั่นจนละเมอไปไกล เขตต์กลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะหันไปสบสายตาอบอุ่นของลุงกิต ครั้งนี้ความรู้สึกของเขามันรุนแรงมากกว่าครั้งไหนๆ ลำเนื้อความเป็ชายตุงแน่นจนกางเกงยีนส์เบียดเสียดหว่างขาแทบเดินไม่ออก
“ไหวมั้ยเนี้ย ลุงเรียกตั้งนาน”
“ว…ไหวครับ”
“แดดร้อนเกินไปแล้ว ลุงว่าเราสองคนไปพักก่อนเถอะ เดี๋ยวค่อยมาทำใหม่”
“ค…ครับ”
ชายกำยำค่อยๆเดินจากไป ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของเพื่อนลูกชายจะเดินตามหลังติดๆ
ลุงกิตพาเขตต์เข้ามาพักในโรงรถ สถานที่ที่พวกเขาสองคนเคยออกกำลังกายด้วยกันทุกครั้งเมื่อ่มัธยม ชายวัยกลางคนถอดเสื้อกล้ามของตัวเองออกด้วยความร้อนอบอ้าว ทันทีที่สัดส่วนมันวาวสีแทนเข้มเปลือยเปล่า หน้าขาวๆของใครบางคนก็แดงจัดเป็ตำลึงสุกจนหูออกควัน!
“ดูสิ หน้าไหม้เชียว”
“ผ…ผมหรอครับ”
“ดื่มน้ำก่อน ไม่เห็นต้องฝืนเลย”
ลุงกิตยื่นน้ำดื่มเย็นๆในกระติกให้ ระหว่างที่เขตต์กระดกของเหลวลงคอ สายตาของเขาก็สำรวจร่างกายล่ำสันไม่หยุด มัดนมของลุงกิตยังคงอวบใหญ่เต่งตึงเหมือนเดิม ซิคแพคทั้งหกก้อนเรียงตัวเป็ลอนเหมือนขนมปัง วงแขนและมัดกล้ามหน้าขานั้นมันน่ากัดจริงๆ
แต่ระหว่างที่ถ้ำมองพ่อเพื่อนไปเรื่อยๆ สายตาอันแหลมคมของนักศึกษานิเทศศาสตร์ก็พลันไปเห็นรอยสักบางอย่าง รอยสักภาษาอังกฤษเล็กๆพาดยาวอยู่่เอวแกร่ง และดูเหมือนชายหนุ่มจะเคยเห็นสัญญลักษณ์แบบนี้มาก่อนที่ไหนสักแห่ง!
575
![Demon Creator [จอมมารกับการสร้าง]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/135c9328c2b2b6f920c45ef51d51d90c.webp)
