“ได้โปรดอย่าฆ่าข้า!”
“ฉัวะ ฉัวะ”
“ต่อไปนี้จะไม่มีราชวงศ์จินอีกต่อไป!”
หลินซูเหยา พูดด้วยน้ำเสียงก้องกังวาลไปทั้งอาณาจักร
อีกด้านหนึ่ง…
บนท้องฟ้ากับมีเรือเหาะห้าลำที่กำลังมุ่งหน้ามายังเมืองหลวงของอาณาจักรเพลิงศักดิ์สิทธิ์
“ท่านอ๋อง เสียงกังวาลที่ได้ยินนี้ อย่างน้อยต้องอยู่ในระดับครึ่งเซียนขึ้นไปแน่ ตัวตนระดับนี้ไม่สามารถทำให้ขุ่นเคืองได้ พระองค์ยังจะไปช่วยเหลืออดีตจักรพรรดิอาณาจักรเพลิงศักดิ์สิทธิ์หรือไม่”
“ไม่ต้องหันเรือเหาะกลับอาณาจักร”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“ท่านพ่อ ท่านแม่ นี้คือศิษย์พี่ของข้ามีนามว่าหลัวเสวียน ศิษย์พี่นี้คือท่านพ่อของข้า มีนามว่าหลินเจิ้งชง ส่วนมารดาของข้ามีนามว่าไป๋หลัน”
“คาราวะผู้าุโทั้งสอง”
“มิกล้า มิกล้า ท่านผู้ฝึกเซียนหลัวโปรดอย่าเคารพผู้ต่ำต้อยเช่นพวกข้าเลย”
“ท่านผู้าุโท่านสองคือบิดามารดาของศิษย์น้องข้า ก็เปรียบดังญาติผู้ใหญ่ของข้า ตอนนี้ไม่มีราชวงศ์จินแล้วข้าอยากเสนอให้ตระกูลหลินขึ้นปกครองอาณาจักรแห่งนี้แทน ”
“ในตอนนี้พวกเรารากฐานพลังปราณถูกทำลายเกรงว่า”
“ท่านผู้าุโ รับเม็ดยาสร้างรากฐานระดับเทวะนี้ไป เม็ดยาสามารถสร้างรากฐานของท่านขึ้นมาใหม่ได้ เสียดายที่ข้ามีเม็ดยาสร้างรากฐานเพียงสิบแปดเม็ด”
“เท่านี้ก็มากพอแล้ว ท่านหลัวเสวียน”
“ผู้าุโอย่าเรียกข้าแบบนี้”
“ให้ข้าเรียกท่านเช่นนี้เถอะ”
“เช่นนั้นก็ตามแต่ผู้าุโ”
[ติ๊ง! ท่านได้มอบเม็ดยาสร้างรากฐานระดับเทวะให้แก่หลินเจิ้งชงจำนวนสิบแปดเม็ด ติ๊ง! ระบบขอมอบเม็ดยาสร้างรากฐานระดับเซียนให้แก่ท่านสามสิบเม็ดเป็การตอบแทน]
‘ไม่เลวระบบให้เม็ดยาสร้างรากฐานระดับเซียนมา’
หลัวเสวียนดูกระทำของหลินเจิ้งชงที่นำเอาเม็ดยาสร้างรากฐานระดับเทวะทั้งสิบแปดเม็ดให้แก่คนในตระกูลหลินของตน
“ฮูหยิน เหยาเอ๋อร์ เ้าคงไม่โกรธข้าที่ทำเช่นนี้”
“ท่านพี่ ข้าเคารพการตัดสินใจของท่าน”
“ข้าก็เช่นกันเ้าค่ะ”
หลัวเสวียน ไม่เอ่ยอะไรกับเื่นี้ แต่เขากลับชื่นชมนิสัยใจคอของผู้าุโหลินเจิ้งชง
“ผู้าุโหลิน ผู้าุโไป๋ ข้าขอมอบเม็ดยาสร้างรากฐานระดับเซียนให้แก่ท่านทั้งสอง ”
“นี้มันจะมากเกินไป”
“ผู้าุโทั้งสองอย่าคิดมาก ข้าจะช่วยเหลือพวกท่านทั้งสอง เม็ดยาสร้างรากฐานระดับเซียนนี้ จำเป็ที่ข้าจะต้องคอยช่วยเหลือพวกท่านอีกแรง ผู้าุโทั้งสองกลืนกินเม็ดยาสร้างรากฐานระดับเซียนนี้ก่อน”
เมื่อท่านทั้งสองกลืนกินเม็ดยาเข้าไป ฤทธิ์ของเม็ดยาระดับเซียนเกือยทำให้ร่างกายของทั้งสองแทบจะะเิออกมา
“ผู้าุโทั้งสองอย่าเป็กังวลข้าจะคอยช่วยเหลือท่าน ”
หลัวเสวียน ชักนำพลังของตนช่วยเหลือผู้าุโทั้งสอง หลังจากนั้นผ่านไปหนึ่งชั่วยาม(สองชั่วโมง)ก็สำเร็จ
“ยินดีกับผู้าุโทั้งสองที่ระดับพลังปราณกับมาเหมือนเดิม นี้คือเม็ดยาทลวงปราณระดับเทวะ ข้าให้พวกท่านคนละสิบเม็ด อีกทั้งยังจะมอบเม็ดยาทะลวงปราณระดับเซียนให้กับพวกท่านอีกคนละห้าเม็ด”
“นี้มันมากเกินไป ”
“ผู้าุโทั้งสองรับเอาไว้ อย่าได้ปฏิเสธความหวังดีของข้า ในตอนนี้ตระกูลหลินของท่านปกครองอาณาจักรแห่งนี้แล้ว ยิ่งท่านมีระดับพลังปราณที่สูงขึ้นอาณาจักรนี้ก็จะปลอดภัย”
“ศิษย์พี่ ข้าขอคาราวะท่านแทนท่านพ่อท่านแม่ของข้า ขอบพระคุณศิษย์พี่ท่านช่วยเหลือ”
“ศิษย์น้อง เ้าลุกขึ้นไม่ต้องคาราวะข้า พวกเราจะอยู่ในอาณาจักรวิหคเพลิงศักดิสิทธ์นี้ไปก่อน”
[ติ๊ง! ท่านได้มอบเม็ดยาทะลวงปราณระดับเทวะให้แก่หลินเจิ้งชงจำนวนสิบเม็ดยา ติ๊ง! ระบบขอมอบเม็ดยาทะลวงปราณระดับเซียนให้แก่ท่านจำนวนยี่สิบเม็ดยาเป็การตอบแทน]
[ติ๊ง! ท่านได้มอบเม็ดยาทะลวงปราณระดับเทวะให้แก่ไป๋หลันจำนวนสิบเม็ดยา ติ๊ง! ระบบขอมอบเม็ดยาทะลวงปราณระดับเซียนจำนวนยี่สิบเม็ดยาเป็การตอบแทน]
[ติ๊ง! ท่านได้มอบเม็ดยาทะลวงปราณระดับเซียนแก่หลินเจิ้งชงจำนวนห้าเม็ดยา ติ๊ง! ระบบขอมอบเม็ดยาทะลวงปราณระดับเทพให้แก่ท่านจำนวนหนึ่งเม็ดยาเป็การตอบแทน]
[ติ๊ง! ท่านได้มอบเม็ดยาทะลวงปราณระดับเซียนแก่ไป๋หลันจำนวนห้าเม็ดยา ติ๊ง! ระบบขอมอบเม็ดยาทะลวงปราณระดับเทพให้แก่ท่านจำนวนหนึ่งเม็ดยาเป็การตอบแทน]
หลัวเสวียน ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบก็พอใจไม่น้อยเพราะได้เม็ดยาทะลวงปราณระดับเทพถึงสองเม็ด
หนึ่งปีต่อมา…
ในตอนนี้ราชวงศ์หลินปกครองอาณาจักรเพลิงศักดิ์สิทธิ์อย่างสมบูรณ์ อีกทั้งหลัวเสวียนยังช่วยเหลือในการสร้างกองทัพทหารกว่าสามล้านนาย แล้วส่งมอบให้แก่จักรพรรดิหลิน หลัวเสวียนกับต้องมาปวดหัวกับตำแหน่งที่ถูกแต่งตั้งขึ้นมานั้นก็คือตำแหน่งหลัวอ๋อง
“ศิษย์พี่ท่านกำลังคิดสิ่งใดอยู่?”
“ข้ากำลังคิดจะหาลูกศิษย์สักคนสองคน อีกไม่กี่ปีจะถึงการประลองของนิกายแล้ว”