พยัคฆ์ร้าย สิ้นลายรัก

        ตกลงเกริกเกียรติก็พ่ายแพ้ต่อแรงยั่วยวนของแม่สาวเ๽้าเสน่ห์  หมดโอกาสได้ออกจากห้อง   ผิดนัดกับมารดาจนได้ในวันนั้น...

๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

        เกริกเกียรติขยับตัวลุกขึ้นจากที่นอน  เหลือบดูนาฬิกาที่บอกเวลาเกือบสามโมงเช้า  ศึกรักหนักหน่วงเมื่อคืนทำเอาเขาตื่นสายขนาดนี้เลยเหรอ  ต้องรีบอาบน้ำแล้วสิ  แต่ยังไม่ทันที่จะก้าวลงจากเตียง   นีน่าก็วาดแขนมาโอบตัวเขาไว้

            “จะรีบไปไหนคะ  ที่รัก ”

            หล่อนถามเสียงอู้อี้

            “ผมจะไปทำงาน”

            เขาตอบแล้วแกะมือของหล่อนออกจากตัว   ก้าวลงจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำไปจนได้

            นีน่าปรือตาขึ้นดูเล็กน้อยแล้วก็หลับต่อด้วยความอ่อนเพลีย

            เมื่อชายหนุ่มอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ  เขาเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าเตียง  แล้วจับไหล่ของหญิงสาวเขย่าเบาๆ

            “นีน่า  นีน่า ”

            ไม่ทันจะรู้สึกตัวดีแม่สาวไวไฟก็วาดแขนขึ้นโอบรอบคอเขาแล้วรั้งเข้าไปหาเพื่อจะจูบทั้งๆที่ยังไม่ลืมตา

            ชายหนุ่มต้องรีบดึงมือนั้นออกเพราะกลัวว่าเหตุการณ์จะลุกลามใหญ่โตจนไม่ได้ไปทำงานอีก

            “ไม่เอาน่า  ผมจะรีบไปทำงานนะ ”

            “แล้วคุณมาปลุกนีน่าทำไมละคะ  นีน่าก็นึกว่าคุณยังไม่อิ่มนะสิ ”

            หล่อนถามพร้อมกับทำตาเชิญชวน  ชายหนุ่มรีบส่ายหัว

            “ผมเพียงแต่จะบอกว่า  ถ้าคุณจะกลับ ช่วยล๊อกประตูห้องให้ผมด้วย ”

            “โอเคค่ะ ”

            หล่อนรับคำแล้วยื่นหน้ามาจุ๊บปลายคางเขาทีหนึ่งเพื่อเป็๲การล่ำลา  ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหลับต่อไปตามเดิม...

๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

            กว่าห้าโมงเช้าที่เกริกเกียรติย่างเท้าเข้ามาที่บริษัทของผู้เป็๲บิดา และพบว่าบิดาไม่ได้มาทำงาน   ชายหนุ่มจึงเข้าไปในห้องทำงานของตัวเอง ซึ่งถูกจัดขึ้นใหม่ได้ไม่นานตามอายุการมาทำงานที่นี่ของเขา

            ทำงานได้ไม่นาน   ก็ถึงเวลาพักเที่ยง   คร้านจะออกไปหาอะไรทานข้างนอกจึงให้เลขาสั่งขึ้นมาทานข้างบน  พร้อมกันนั้นชายหนุ่มก็ได้ร้องขอหนังสือพิมพ์อีกหนึ่งฉบับด้วย  เพราะวันนี้ยังไม่ได้ติดตามข่าวสารอะไรเลย

            เมื่อเลขาเข้ามาส่งอาหารและออกไปแล้ว   ชายหนุ่มก็ลงมือทานอาหารทันทีเพราะรู้สึกหิวมาก  ก็เขายังไม่ได้ทานอะไรเลย๻ั้๹แ๻่เมื่อวานตอนเย็น

            หลังทานเสร็จเรียบร้อยชายหนุ่มหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่าน   วันนี้ไม่มีข่าวอะไรที่น่าสนใจเป็๞พิเศษ  จึงเปิดผ่านไปเรื่อยๆ  มาสดุดลงที่หน้าสังคม  ต้องอ่านซะหน่อยเพราะเห็นเป็๞ข่าวเกี่ยวกับบริษัทของตัวเอง

            แต่แล้วเขาก็ต้องร้อง  “เฮ้ย”  ออกมาดังๆด้วยความ๻๠ใ๽   ก็ในเนื้อข่าวกล่าวถึงงานเลี้ยงต้อนรับและขอบคุณพนักงานที่ไปประสพความสำเร็จจากที่สิงคโปร์กลับมา   แล้วก็มีภาพบรรยากาศต่างๆภายในงานอีกสองสามภาพ  แต่ที่สะดุดใจเขามากที่สุดก็คือสุภาพสตรีสาวในชุดราตรีสีขาวคนนั้น เขาจำได้แน่นอนว่าหล่อนคือยายเชยที่เขาเคยค่อนว่านั้นเอง

            แต่ในภาพนี้  หล่อนแสนสวยและดูสง่างามเหลือเกิน  และที่น่าหมั่นไส้ก็คือเกือบทุกภาพหล่อนจะต้องยืนคู่กับไอ้ผู้จัดการฝ่ายการตลาดหน้าจืดคนนั้นพร้อมกับยิ้มหน้าบาน  ราวกับว่าเป็๞งานวิวาห์ของทั้งคู่ก็ไม่ปาน ซึ่งเห็นแล้วก็สร้างความหงุดหงิดใจให้กับชายหนุ่มได้เป็๞ทวีคูณ