พริมาเล่าเื่ที่หล่อนหนีคุณชายใหญ่มาโรงเรียนเองเมื่อวันก่อน จนถึงขั้นหลงทางจากหน้าบ้านเข้าไปไกลถึงดงกล้วยในซอยให้ยามาฟัง
“วันก่อนลูกแก้วมาโรงเรียนเองล่ะ”พริมากระซิบบอก ยามาที่นั่งอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่เลิกคิ้วมอง หล่อนมองไปรอบๆตอนนี้เพื่อนคนอื่นกำลังคุยเื่อื่นกันอยู่พวกนี้ไม่ได้สนใจฟังเื่ที่พริมากำลังเล่า...ค่อยยังชั่วหน่อยยามาวางหนังสือการ์ตูนที่อ่านในมือแล้วหันมาฟังพริมาอย่างตั้งใจเด็กหญิงไม่เข้าใจ...ปกติภารดีจะมารับและส่งลูกสาวเสมอ...ั้แ่รู้จักกันมายามาไม่เคยเห็นพริมามาโรงเรียนเองเลยสักครั้ง พริมาเล่าให้ยามาฟังว่าทำไมหล่อนต้องไปโรงเรียนเองและทำไมหล่อนถึงได้รู้จักคเชนทร์
“แล้ว...พี่ตุลย์ก็มา...คือพี่ตุลย์คนที่คุยกับลูกแก้วเมื่อวานตอนเช้าไงตอนที่ปลาทูติวหนังสืออยู่ นั่นแหละบ้านพี่เขาอยู่ในซอยพอดี แต่อยู่ลึกเข้าไปอีก พี่เขาผ่านมาตอนลูกแก้วกำลังวิ่งหนีขี้ยาแถวๆดงกล้วย” พอได้ยินพริมาเล่าว่ามีขี้ยาไล่ตามคราวนี้ยามาตาโตเพื่อนหล่อนรอดมาได้ยังไงนะ
“อย่าบอกแม่นะ! แม่จับได้แล้วแหละว่าลูกแก้วหนีคุณชายใหญ่ไปโรงเรียนเองแต่ลูกแก้วไม่ได้บอกแม่เื่ขี้ยา”
“โอ้ย...ฉันพลาดเื่เด็ดไปได้ไง!” ยามาบ่นอุบ หล่อนพลาดอย่างแรง ขนาดคเชนทร์ที่โผล่มาทีหลังยังได้มีชื่ออยู่ในเื่เล่าของพริมาหล่อนเคย ได้ยินชื่อคเชนทร์มาบ้างแล้วจากเพื่อนแต่ยังไม่เคยได้เห็นตัวจริงสักที ความจริงก็เคยเห็นอยู่ไกลๆ ตอนพริมาและเพื่อนคนอื่นๆชี้ให้ดู ยามาเคยได้ยิน ชื่อเสียงเขาอยู่บ้าง เพราะเพื่อนผู้หญิงในห้องพูดถึงเขาอยู่บ่อยๆรวมถึงนพคุณที่อยู่ห้องเดียวกันด้วย คนนั้นก็ดังไม่เบา...ระดับแรร์ไอเท็มที่อยู่ห้องเดียวกันเลยทีเดียว
พริมานั่งมองเพื่อนสาวของหล่อนที่ตอนนี้ดูเหมือนผู้หญิงขึ้นมากแล้ว ปีนี้ขึ้น ม.3 เปิดเทอมมานี่ ผมของยามายาวขึ้นมากดูไม่สะดุดตาเหมือนปีที่แล้วปีที่แล้วหล่อนยังจำได้...ผมทรงสกินเฮดของยามาเป็ที่พูดถึงอยู่หลายเดือนรวมถึงโรคร้ายที่ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว (ก็ไม่ได้ป่วยจริงจะให้ไม่ดีขึ้นได้ยังไง) แต่ยามาก็ยังไม่เคยแก้ข่าวเกี่ยวกับโรคร้ายของหล่อนเพียงแต่บางคนที่เริ่มรู้จักหล่อน ก็เริ่มคิดเองได้แล้ว...ว่าอาจจะไม่ใช่เื่จริงวันนี้พวกหล่อนเรียนพละศึกษาจึงแต่งชุดพละมาโรงเรียนส่งผลให้ยามาก็ยังดูเหมือนเด็กผู้ชายอยู่ดีปีนี้เปิดเทอมมีของขวัญลึกลับมาวางไว้บนโต๊ะหล่อนบ่อยๆเพราะคิดว่ายามาน่าจะเป็สาวหล่อ
“มโนเอาเองล้วนๆไม่ถามกันสักคำ ดีเหมือนกันอยู่ๆ ก็ได้กินของฟรี” ยามาไม่เดือดร้อนหล่อนชอบเสียด้วยซ้ำ แต่ศศิธรสาวหล่อดูท่าจะไม่พอใจนิดหน่อยที่โดนโค่นบังลังก์ลงได้อย่างที่ชัยยศเคยปรามาสไว้แต่หล่อนก็มีน้ำใจนักกีฬาพอ ถ้าผู้หญิงเค้าไม่ชอบ...เราก็จะไม่พาล พริมานั่งคุยเล่นอยู่กับเพื่อนๆวันนี้ยามาหยุดติวให้เพื่อนๆ ได้พักหนึ่งวัน ระหว่างที่นั่งเล่นนั่งคุยกันอยู่นั้นอยู่ๆ เพื่อนในกลุ่มก็เงียบเสียงลงอย่างไม่ได้นัดหมาย ขนาดยามาที่กำลังอ่านหนังสือการ์ตูนได้ยินเสียงเงียบผิดปกติยังต้องเงยหน้าขึ้นมามอง
“มองอะไรกันวะ ?” ยามาชะเง้อมองตามสายตาเพื่อนๆ
“อุ้ย! พี่ตุลย์” เสียงเด็กผู้หญิงแถวนั้นซุบซิบกันอย่างตื่นเต้นยามารู้แล้วว่าพี่ตุลย์ที่เด็กพวกนี้กรี๊ดกร๊าดกันนั้นเป็ใคร หล่อนเคยเห็นเขาอยู่ไกลๆเพราะศศิธรเคยชี้ให้ดู...เขาค่อนข้างจะดังในหมู่สาวๆเด็กผู้หญิงในห้องหล่อนก็เริ่มจะโตเป็สาวกันแล้ว จึงไม่แปลกนักที่พวกนี้จะเริ่มสนใจเพศตรงข้าม ยามาจำได้ ครั้งล่าสุดที่หล่อนเห็นเขาก็คือเมื่อวาน...เขาคุยอยู่กับพริมาก่อนเข้าแถวตอนเช้ายามามองไปยังเด็กหนุ่มที่กำลังเดินตรงมายังที่พวกหล่อนนั่ง เสียงคุยกันจากโต๊ะที่นั่งอยู่รอบๆก็เงียบลงเหมือนกัน...เหมือนทุกคนหยุดให้ความสนใจ...ว่ารุ่นพี่ที่อยู่คนละฝั่งตึก จะเดินลัดสนามมาทำอะไรถึงตึกฝั่งนี้ยามาเห็นพริมาหันไปยิ้มให้เด็กหนุ่มจนตาหยี ชัยยศขยับตัวเล็กน้อย(ให้ดูเหมือนไม่สนใจ)
“วันนี้ได้ข่าวเด็ดอีกแล้ววุ้ย!” ชัยยศกระซิบบอกศศิธรอย่างตื่นเต้น ยามาไม่เข้าใจจะเด็ดอะไรนักหนากะอีแค่รุ่นพี่รูปหล่อขวัญใจสาวๆ เดินมาฝั่งตึกเด็ก ม.ต้นโรงเรียนนี้ใครจะเดินไปไหนก็ได้ ขนาดมันเอง...ไอ้ยศยังไปทุกที่รอบโรงเรียนไม่เห็นจะมีใครมาสนใจ
“ลูกแก้ว! อยู่นี่เองพี่เดินตามหาตั้งนาน” คเชนทร์เดินยิ้มโปรยเสน่ห์มาตลอดทางยามากลอกตา หล่อนรู้ว่าหมอนี่ตั้งใจ และรู้ว่าเขาเห็นว่ารุ่นน้องสาวๆนั่งมองเขาเป็ตาเดียว ไม่ใช่แค่รุ่นน้องผู้หญิงเด็กผู้ชายในห้องหล่อนเองที่นั่งกันอยู่โต๊ะถัดไปก็หันมามองเช่นกัน ยามารู้พวกนั้นอิจฉาที่รุ่นพี่คนนี้มีแต่สาวๆมองตามกันทุกโต๊ะ...ก็พวกแกมันกาก! เอาจริงๆยามาก็เข้าใจว่าทำไมเพื่อนๆ ของหล่อนถึงนั่งเงียบอย่างกับตกอยู่ในภวังค์แบบนี้ ก็เขาหล่อขนาดนี้...หล่อเหมือนพระเอกหนังอินเดียที่หล่อนดูเมื่อวันก่อนไม่มีผิดไม่ใช่แค่หน้าตาที่เหมือน...รูปร่างก็เหมือน!!! หนังอินเดียที่ยามาชอบดูนั้นส่วนใหญ่พระเอกจะตัวสูงๆ ล่ำๆ กล้ามเป็มัดๆ คเชนทร์ก็เป็แบบนั้นเลย เพียงแต่เขายังไม่มีกล้ามเป็มัดๆขนาดนั้น เพียงแต่ตัวสูงใหญ่ และตาหวานยิ่งกว่าผู้หญิงผิวเข้มแบบผู้ชายนักกีฬาไม่ใช่กร้านดำกรำแดด แต่ดำดูดีมีสไตล์...ยามาเห็นด้วยทุกอย่าง แต่ที่ทำให้หล่อนขัดใจคือเขาตั้งใจ! ผู้ชายคนนี้ฉลาด เขารู้ว่าสายตาที่คนมองเขา(ส่วนใหญ่จะเป็สาวๆ ) มีแต่ความคลั่งไคล้ชื่นชม และเขาเล่นถูกจุด พูดให้เข้าใจง่ายๆคือ เขารู้จักนำเสนอจุดเด่นของตัวเองรอยยิ้มและความร่าเริงนี่แหละที่เป็จุดขายของเขาหมอนี่ต้องผ่านผู้หญิงมามากแค่ไหนนะถึงจะรู้จุดอ่อนของสาวๆ ได้มากถึงเพียงนี้ยามาคิดวิเคราะห์ของหล่อนไปเรื่อยเปื่อยไม่ได้สังเกตว่าตอนนี้คเชนทร์มายืนหล่ออยู่ข้างๆหล่อนแล้ว เพราะหล่อนเองก็ตกภวังค์ไปเหมือนกัน เพียงแต่มันไม่ใช่ภวังค์แบบคนอื่นๆแต่เป็ภวังค์ความคิดของตัวเอง
“พี่ตุลย์ตามหาลูกแก้วเหรอคะ?” พริมาถามแบบงงๆ เพราะเมื่อวานพวกเขาเพิ่งเจอกันคเชนทร์จะมีเื่อะไรคุยกับหล่อนอีก
“ใช่สิแล้วพี่ก็ไลน์หาแล้วนะ ลูกแก้วก็ไม่อ่าน โทรมาได้ยินรึเปล่า?” พริมาหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาดูแล้วหันไปยิ้มแหยๆ ให้คเชนทร์เป็คำตอบ คเชนทร์ดันตัวเองนั่งลงข้างๆยามา ตอนแรกหล่อนยังไม่ขยับตัว แต่เจอลูกดันเข้าไปเลยต้องขยับที่นั่งให้เขาแบบงงๆ
“ขอบคุณนะน้อง...พี่ขอนั่งด้วยแป๊บนึง”เขาว่าพลางล้วงของในกระเป๋าเป้ยามาเห็นพวงกุญแจรูปไก่แกว่งไปมาอยู่ที่เป้ยามที่เขารูดซิปเปิดกระเป๋า...เหมือนพวงกุญแจของพริมาไม่มีผิดพวงกุญแจไก่แจ้!!!
“พี่ฝากอันนี้ให้พี่พิมพ์ด้วยนะไลน์บอกพี่พิมพ์แล้วว่าจะฝากลูกแก้วเอาไปให้” เขายื่นกล่องที่ห่อไว้อย่างดีให้พริมา...ภารดีเข้าไปเป็ลูกเพจของคณิสราเรียบร้อยและเ้าแม่ F ของก็ไม่พลาด หล่อนสั่งของจากเพจพี่สาวคเชนทร์ สั่งของโอนเงินเรียบร้อยคเชนทร์จึงต้องรับหน้าที่ส่งของให้ถึงมือลูกค้า รอบข้างทุกคนให้ความสนใจกันเป็ตาเดียวนี่ถ้ามีตาทิพย์หูทิพย์คงจะงัดออกมาใช้ดูใช้ฟังกันแน่ๆยามามองชัยยศที่ตอนนี้ขมวดคิ้วคิดตาม แต่เหมือนเขาจะปะติปะต่อเื่ราวได้ไม่หมดถ้าความจริงไม่กระจ่างไอ้ยศไม่อยากขายข่าว...ทำไมสองคนนี้รู้จักกัน?แล้วพี่พิมพ์เป็ใคร? แล้วคเชนทร์ฝากอะไรไปให้พี่พิมพ์?แล้วพริมาก็รู้จักพี่พิมพ์ด้วย...โอ้ย! อยากรู้จริงๆ เว้ย
“อะไรเหรอคะพี่ตุลย์อย่าบอกนะว่ามาจีบพริมา” มาริสาตามเคยที่ไม่เคยปล่อยความสงสัยให้จางหายไปคเชนทร์เลิกคิ้วเขากำลังคิดตามแล้วเขาก็ยิ้มกับคำถามของสาวน้อยแว่นหนาคนนี้
“ไม่บอก!!!” คเชนทร์ยักคิ้วพร้อมยิ้มโปรยเสน่ห์ไปอีกหนึ่งดอก คราวนี้เล่นเอามาริสาหน้าแดงไปเลยทีเดียวหล่อนก็เป็หนึ่งในแฟนคลับของคเชนทร์ที่ติดตามเขามาั้แ่หล่อนเข้า ม.1จนวันนี้มีโอกาสได้เข้าใกล้ขนาดนี้เหมือนฝันไม่มีผิด
“บอกหน่อยเถอะพี่เงียบแบบนี้รู้ไม๊...ป่านนี้น่ะข่าวลือมันไปไกลแล้ว”ชัยยศตามมาสมทบ เขาอยากได้ข่าวและต้องเป็ข่าวจริงข่าวกรองข่าวที่ออกมาจากเ้าของข่าวยิ่งดี
“จะลืออะไรก็ปล่อยไปสิพวกเราก็นั่งกันอยู่ตรงนี้ เห็นๆ กันอยู่ ฉันก็ไม่เห็น ว่ามันจะมีอะไร แค่คนนี้เขาเอาของมาฝากให้แม่ลูกแก้วแค่นั้นเอง”ยามาแก้ให้
“เออเฮอะ! ไอ้หนุ่มนี่พูดถูกใจแฮะ ใช่เลยน้องอย่าไปสนใจมันนักเลยไอ้ข่าวลือน่ะ” คเชนทร์หันไปกอดคอยามาเขากอดแน่นจนหล่อนดิ้นยังไงก็ไม่หลุด ศศิธรมีสีหน้าเห็นใจยามาเป็อย่างยิ่งหล่อนเข้าใจดีการที่เป็ทอมแล้วถูกผู้ชายกอดนั้นจะเสียหน้าขนาดไหนแต่ดูเหมือนพี่ตุลย์ของสาวๆ จะเข้าใจผิด ไม่รู้ว่าหนุ่มน้อยผมรองทรงตรงหน้า...แท้จริงแล้วเป็เด็กผู้หญิงคงเพราะตอนนี้ยามาใส่ชุดพละ...ชุดที่ใส่เหมือนๆ กันหมดทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
“ปล่อยนะเว้ย!!!” ยามาดิ้น คเชนทร์ยังงงๆ แต่เขาก็ยอมปล่อยแต่โดยดี
“โว้ๆ โอเคๆ ปล่อยแล้วไม่เห็นต้องดิ้นขนาดนี้เลย กอดนิดกอดหน่อย เป็ตุ๊ดป่ะเราอ่ะ?”
“ตุ๊ดบ้าตุ๊ดบออะไรวะ อี๋! กอดมาได้” ยามาทำท่าขนลุก คเชนทร์ทำหน้าเหวอ....
“นี่น้อง...เป็ผู้หญิงเหรอ?”
“ก็ใช่ดิวะนี่ถือว่าตัวเองหล่อดูดีแล้วจะเที่ยวไปไล่กอดคนโน้น คนนี้ก็ได้รึยังไง?” ยามาเริ่มบ่น เพื่อนๆ รอบตัวเริ่มทำหน้าเซ็งเพราะลองได้เริ่มบ่นแล้วรับรองได้เลยว่า กว่าหล่อนจะหยุดบ่น ก็คงอีกยาว
“พี่ตุลย์! นี่ปลาทูเพื่อนลูกแก้วเองค่ะ...ปลาทูเป็เพื่อนผู้หญิงขอบคุณพี่ตุลย์มากนะคะเดี๋ยวลูกแก้วเอาไปให้แม่เองค่ะ ไม่ต้องเป็ห่วง” พริมา รีบตัดบทก่อนที่เพื่อนหล่อนจะบ่นไปไกลกว่านี้
“งั้นพี่ไปก่อนล่ะ”คเชนทร์ลุกขึ้นยืน แต่ก็ยังไม่วายมองยามาด้วยสายตาที่บ่งบอกว่าไม่น่าเชื่อว่าหล่อนจะเป็ผู้หญิงยามามองตอบอย่างท้าทาย คเชนทร์หันหน้าไปทางอื่น...เขาแอบขำปกติเขาไม่เคยพลาด แต่วันนี้มีผู้หญิงคนหนึ่งไม่ชอบขี้หน้าเขาซะแล้ว!!!
4K
