เสียงครางผ่านกำแพง

ตอนที่ 39: แผนซ้อนแผนในความเงียบ 

ความตื่นตระหนกและเสียงตวาดอย่างทรงอำนาจของรัฐมนตรีวิทูรเมื่อพบว่าตัวเองติดอยู่หลังประตูกลไกเหล็กหนาในห้องสลัวที่มีเพียงหมอลินที่สบสายตาเงียบงัน มันเป็นภาพเหตุการณ์แสนวิเศษที่ผมจ้องมองผ่านกระจกเงาสองด้านขนาดใหญ่ยักษ์ของห้องควบคุมระบบความปลอดภัย นัยน์ตาของผมภายใต้กรอบแว่นสายตาสีดำคมปลาบและเยือกเย็น ยามจ้องมองดูความพยายามอันไร้ผลของวิทูรที่ทุบประตูกลไกนิรภัยเหล็กกล้าเสียงดัง ปัง... ปัง... ทว่าไร้เสียงเล็ดลอดสะท้อนออกไปสู่โลกภายนอกแม้แต่น้อย

"เปิดประตูนะ! พวกแกทำบ้าอะไรกัน... รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร! ฉันสามารถสั่งปิดโครงการและยึดที่ดินผืนนี้ได้ในวันเดียวนะ!" วิทูรตวาดลั่นเสียงสั่นเครือสะท้อนความกลัวที่เริ่มก่อตัวขึ้นภายในจิตใจเมื่อเผชิญหน้าความมืดมิดสนิทที่บีบคั้นประสาท

ผมเหยียดยิ้มกว้างก้มลงกดสวิตช์เปิดไมโครโฟนไร้สายส่งผ่านระบบลำโพงอัจฉริยะรอบทิศทางของห้องบำบัดปิดตาย เสียงทุ้มต่ำสุภาพทว่าทรงอำนาจดุดันของผมดังก้องกังวานตลบอบอวลรอบกายของวิทูรทันที

"ในห้องบำบัดโสตประสาทแห่งนี้... อำนาจรัฐและคำสั่งตามกฎหมายของคุณไม่มีผลบังคับใช้หรอกครับท่านรัฐมนตรีวิทูร"

เสียงของผมทำให้วิทูรสะดุ้งสุดตัวหันควับกลับมาจ้องมองเงาสะท้อนของตัวเองบนกระจกเงาสองด้านด้วยความหวาดตระหนกสุดขีด 

"คุณชานนท์... แก... แกคิดจะทำอะไร!"

"ทำจิตบำบัดรักษาความเครียดและขัดเกลาความถือดีของท่านรัฐมนตรีไงครับ..." ผมเอ่ยหัวเราะต่ำในลำคออย่างผู้บงการ ก่อนจะกดคำสั่งควบคุมระยะไกล "พศิน... คุณอภิสิทธิ์... ออกมาต้อนรับแขกผู้มีเกียรติของพวกเราสิคะ"

สิ้นคำสั่งการ ไฟหรี่สลัวสีน้ำเงินภายในห้องบำบัดเปิดทำงานรางๆ เผยให้เห็นเงาร่างแกร่งยักษ์ล่ำบึกของพศินและร่างท้วมของอภิสิทธิ์ที่ก้าวเดินออกมาจากประตูซ่อนในซอกมืดของผนังห้อง วิทูรเบิกตากว้างสั่นระริกตกใจสุดขีดเมื่อเห็นหน้าลูกน้องคนสนิทของตนเอง

"อภิสิทธิ์! แก... แกทำไมถึงมาอยู่ที่นี่... แกทรยศกูงั้นหรือ!" วิทูรกรีดร้องตวาดลั่น

ทว่าอภิสิทธิ์กลับไม่เอ่ยตอบคำถามใดๆ มันทำเพียงหลบสายตาหลบเลี่ยงด้วยใบหน้าแดงก่ำแดงซีดสลับกัน ขณะที่พศินก้าวพุ่งตัวเข้าประชิดร่างของรัฐมนตรีวิทูรอย่างรวดเร็วเฉียบขาด แขนแกร่งเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของวิศวกรหนุ่มรวบล็อกตัววิทูรไว้แน่นหนาจากทางด้านหลังและทุ่มกดร่างท้วมของนักการเมืองใหญ่ลงบนเตียงบำบัดพันธนาการ BDSM สีทองหรูหราที่ตั้งตระหง่านกึ่งกลางห้อง

"ปล่อยกู! ไอ้อภิสิทธิ์... ช่วยกูดิวะ! ปล่อยกู!" วิทูรดิ้นรนขัดขืนอย่างบ้าคลั่ง ทว่าพศินออกแรงกดทับล็อกข้อมือและข้อเท้าทั้งสองข้างของวิทูรเข้ากับสายรัดหนังและตรึงโซ่โลหะทองคำเข้ากับขอบเตียงเสียงดัง คลิก... คลิก... อย่างรวดเร็วแน่นหนาจนวิทูรไร้ทางหนีขยับกายไปไหนได้อีก

ผมก้าวเดินออกจากห้องควบคุมเปิดประตูกลไกเดินเข้าสู่ห้องบำบัดช้าๆ แว่นสายตาสะท้อนแสงไฟสีน้ำเงิน รอยยิ้มแสนสุภาพเรียบร้อยประดับบนใบหน้า ผมก้าวเท้ามาหยุดยืนอยู่ข้างเตียงพันธนาการ จ้องมองสภาพน่าสมเพชของรัฐมนตรีผู้กุมอำนาจรัฐระดับประเทศที่บัดนี้ถูกขึงพืดดิ้นรนไปมาเหมือนหนูติดจั่น

ผมยื่นเอกสารสีน้ำตาลส่งตรงหน้ามัน "นี่คือข้อมูลประวัติการเงิน สัญญาโอนหุ้นนอมินี และบัญชีฟอกเงินนอกประเทศทั้งหมดของคุณวิทูรที่แพรวา นักสืบคนเก่งของคุณประสานงานรวบรวมมาให้ผมเรียบร้อยแล้วครับ... ถ้าข้อมูลนี้ถูกส่งต่อให้สื่อมวลชนและพรรคฝ่ายค้าน อนาคตทางการเมืองของคุณรวมถึงชีวิตหรูหราคงต้องจบสิ้นในคุกมืดแน่นอนครับ"

วิทูรหน้าซีดเผือดราวกับคนตาย ลมหายใจหอบกระชั้นถี่บีบกระหน่ำในอกด้วยความขลาดกลัวสุดขีด

"แก... แกต้องการอะไรชานนท์... เงินร้อยล้านหรือที่ดินผืนนี้? ฉันยกให้แกได้หมดเลย!" วิทูรละล่ำละลักวอนขอเสียงสั่นสะท้าน

"ผมไม่ต้องการเงินหรือที่ดินของคุณหรอกครับ..." ผมยิ้มละมุนลูบไล้กรอบแว่นตาช้าๆ "ผมต้องการเพียงอำนาจควบคุมและความสยบยอมของคุณวิทูรต่อกติกาของสมาคมลับของผมเท่านั้น... และบทเรียนจิตบำบัดราคะจะช่วยทำให้คุณจดจำพันธนาการนี้ชั่วนิรันดร์"

ผมหันไปส่งสัญญาณให้หมอลิน จิตแพทย์สาวรับคำสั่งปล่อยเชือกปลดล็อกข้อข้อมือของเธอออกจากเสาห้องบำบัดตามกลไกที่ตั้งไว้ หมอลินแสร้งจัดระเบียบเดรสลูกไม้บางเฉียบสีดำผูกคอ ก้าวเท้าสล้างเนียนเดินเข้ามาหาเตียงพันธนาการ นัยน์ตาสวยเฉี่ยวคมคายจ้องมองใบหน้าน่าสมเพชของรัฐมนตรีวิทูรด้วยสายตาบงการเหนือกว่า

หมอลินโน้มตัวลงใช้ฝ่ามือเรียวบางและปลายนิ้วอุ่นนวดชโลมเค้นคลึงลูบไล้ผ่านแผงอกท้วมและผิวเนื้ออ่อนของวิทูรช้าๆ ปลุกปั่นกระตุ้นอวัยวะกึ่งกลางกายของนักการเมืองใหญ่ให้เกิดความเสียวซ่านสั่นระริกขยายตัวแข็งขืนตึงเปรี๊ยะต้านทานสามัญสำนึกความกลัว วิทูรหอบหายใจกระสับกระส่ายหลุดเสียงครางฮือในลำคอด้วยความสับสนและราคะสั่นสะท้าน

ผมก้าวเดินเข้าไปชิดข้างตัวหมอลิน โอบแขนแกร่งสวมสอดกอดรัดเอวคอดกิ่วของจิตแพทย์สาวไว้แน่นจากทางด้านหลัง ดึงร่างระหงสะคราญตาของเธอเข้ามากดจูบดูดดื่มริมฝีปากอิ่มอย่างเร่าร้อนลึกซึ้งโชว์ต่อหน้าสายตาของวิทูรที่ถูกมัดแน่น

"หนูลินคนเก่งของอา... ถอดชุดเดรสแสนเกะกะของหนูออกต่อหน้าท่านรัฐมนตรีวิทูรเลยค่ะเด็กดี..." ผมกระซิบสั่งเสียงพร่าร้อนบงการข้างหูเธอ "และพศิน... เตรียมนำ 'ขวดน้ำมันนวดสวาทสูตรพิเศษ' เข้ามาชโลมผิวเนื้อท่อนขาและเป้าจุดสำคัญของวิทูร... ปลุกปั่นตัณหาร้อนรุ่มของนักการเมืองใหญ่คนนี้ให้เตลิดเปิดเปิงจนสยบยอมต่อพวกเราอย่างราบคาบในความมืดนี้เลยค่ะ"

หมอลินส่งยิ้มยั่วยวนหันมาถอดเดรสลูกไม้สีดำร่วงหล่นลงพื้นเผยร่างเปลือยขาวละเอียดขาวจ้าเต่งตึงสะท้านตา ขณะที่พศินก้าวเดินถือขวดน้ำมันนวดสีชมพูทองสูตรพิเศษเข้ามาใกล้เตียงบำบัด... ค่ำคืนแห่งกามราคะอำนาจมืดกำลังจะบดขยี้เกียรติยศที่เหลืออยู่ของรัฐมนตรีใหญ่ให้สยบยอมคาเตียงพันธนาการแล้ว!