บทที่23ความทรงจำอันแสนเศร้า(แก้คำผิดแล้ว)
“ขอรับ”พวกเขาตอบรับทันทีชินิปลดปล่อยความมืดมิดแห่งจักรพรรดิออกไปรอบๆตัวของเขาเพื่อตรวจสอบทุกซอกทุกมุมของปราการหินเหล็กแกร่งทันทีเขาพบว่ามันมีคลังสมบัติอยู่หลายที่ และเขาเก็บกว่าทั้งหมดก่อนที่จะมาถึงห้องเก็บของบางอย่างและภายในนั้นมีทางเข้าลับบางอย่าง“หืม น่าสนใจชั้นใต้ดินเหรอ”
ชินิเดินลึกลงมายังชั้นใต้ดินเมื่อเดินเข้ามาตามทางเขาพบเจอกับสมบัติมากมายมหาศาลชินิอึ้งอย่างหนักก่อนที่จะฉีกยิ้มออกมาเขาใช้พลังอำนาจจากความมืดมิดควบคุมสมบัติทั้งหมดและดึงเข้ามาภายในช่องเก็บของของเขาทันทีระหว่างที่กำลังตรวจสอบสมบัติด้วยดวงตาที่รวดเร็วของเขา ชินิก็ยื่นมือไปจับบางสิ่ง
“แบบแปลนมีดสั้นเหรอ น่าสนใจ”ชินิกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มและตรวจสอบมันเล็กน้อยศาสตราวุธระดับตำนาน มีดสั้นสองคม ส่วนปลาย้าเป็มีดยาวและก้นของมันยังมีมีดสั้นเล็กอีกส่วน ชินิที่ได้เห็นก็พอใจอย่างมากเขา้าศาสตราวุธที่ทรงพลังมากเพื่อใช้ในการต่อสู้กับอสูรระดับสูงกว่านี้ในอนาคต“เช่นนั้นคงต้องหาช่างตีเหล็กเสียแล้ว”
ชินิออกมาด้านนอกพร้อมกับพากลุ่มคนที่รอดชีวิตมุ่งหน้าไปที่หุบเขาเมื่อชายชราเห็นชินินำกลุ่มคนของเขากลับมาสีหน้าของเขากลายเป็ตกตะลึงเขานำกลับมาโดยไม่มีใคราเ็หรือตายเลยสักคน ระหว่างทางนั้นชินิได้ส่งพลังอำนาจแห่งความมืดมิดไปที่อสรพิษศิลาของเขาไม่นานชินหยางก็เลื่อยมาด้วยความเร็วสูง มันขยายร่างกายขึ้นใหญ่โตและเต็มไปด้วยเกล็ดที่ทรงพลังขึ้นและแข็งแกร่งขึ้น
“อสูรมา”เหล่าคนที่กำลังวิ่งตามชินิก็ใเมื่อััได้ถึงบางอย่างพวกเขาะโออกมา แต่ชินิไม่ได้สนใจพร้อมกับโบกมือดึงร่างกายของอสรพิษศิลาเข้ามาที่ช่องเก็บของของเขามันเลเวลเพิ่มมา 10แล้วเลย เขาพอใจไม่น้อยแต่การกระทำของเขาทำให้ทุกคนจ้องมองชินิราวกับสัตว์ประหลาด ชินิวิ่งไปตามทางจนมาถึงจุดหมาย“ข้าพาพวกเขามาแล้ว”
ชินิกล่าวขึ้นคนเ่าั้ประสานมือคำนับผู้าุโทันทีเขาไม่ได้สนใจและเดินผ่านเงาเข้าไปทันทีชินิกลับมาถึงฐานที่มั่นของเหล่าผ้าคลุมเงาอย่างง่ายดายภารกิจที่ยากที่จะทำสำเร็จ แต่ชินิสามารถจัดการได้ในเวลาเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นเพราะเขาสังหารชายที่อยู่ในระดับราชันย์เพียงแค่บีบมือเท่านั้น
“งานของพวกเ้าน่าเบื่อจริงๆ หืมเกิดอันใดขึ้น”ชินิกล่าวออกมาด้วยความเบื่อหน่ายแต่ในตอนนั้นเขาก็จ้องมองไปยังกลุ่มคนมากมายกำลังวุ่นวายกับบางอย่างเขาเดินเข้าไปตรวจสอบปรากฏว่า หลงอู่ที่ตอนนี้ทะลวงระดับจักรพรรดิแล้ว กำลังปะทะกับชายคนหนึ่งอยู่ชินิเดินเข้ามาตรวจสอบเล็กน้อย“เกิดอันใดขึ้นหรือ”
“ชายคนนั้นได้ท้าทายนักสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเราข้าคิดว่าเขาจะต้องตายอย่างทรมานแน่นอน”ชายคนหนึ่งกล่าวตอบชินิก่อนที่จะหันมามองหน้าของชินิแต่เมื่อพวกเขาทั้งหมดสังเกตคนมาใหม่อย่างชินิก็ตกตะลึง“โอ้….พี่อู่จะตายอย่างทรมานกับการปะทะกับระดับราชันย์จักรพรรดิขั้นที่สามหรือน่าสนใจดีข้าพนันข้างพี่อู่นะ ข้าพนันสิบล้านเหรียญทองมีใครสนใจพนันกับข้าหรือไม่”
“กลับมาแล้วหรือ”หลงอู่ที่ได้ยินเสียงของชินิก็หันมากล่าวถามด้วยความสนใจทันทีชินิพยักหน้าด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะครุ่นคิดบางอย่างเล็กน้อย“พี่อู่พื้นที่เล็กๆเช่นนี้ท่านจะเอาจริงได้เช่นนั้นหรือ”
“ไม่ต้องห่วงเท่านี้ก็พอแล้ว”หลงอู่กล่าวตอบหลังจากนั้นชายทั้งสองก็ปะทะกันด้วยกระบี่และดาบ ชายจากกลุ่มผ้าคลุมเงานั้นรวดเร็วมากแต่การโจมตีทั้งหมดถูกสกัดในพริบตาและฟันกลับด้วยคลื่นพลังที่รุนแรง“ข้าหลงอู่เ้ามีนามว่าอันใดเ้าหนู”
“ข้า ชูจินไม่คิดว่าจะมีคนที่แข็งแกร่งมากเช่นท่านอยู่ แต่ข้าจัดการท่านซะ”ชายหนุ่มกล่าวตอบทั้งสองพุ่งเข้าปะทะกันหลงอู่นั้นยอดเยี่ยมอย่างแท้จริงทั้งสามารถป้องกันด้วยดาบ สกัดการโจมตีด้วยดาบและฟันโจมตีสวนกลับได้เสมอด้านของชูจินเองก็สามารถหลบหลีกและโจมตีกลับด้วยกระบี่ที่ถูกแทงด้วยความเร็วสูง“น่าเบื่อพวกเขาทั้งสองคนไม่ยอมเขาจริงไม่เช่นนั้นหัวของใครสักคนคงหลุดไปแล้ว”
เสียงกล่าวของชินิทำให้คนรอบๆจ้องมองมาที่เขาเพราะคำกล่าวของเขามันรุนแรงมากชายในผ้าปิดตาผู้นำกลุ่มผ้าคลุมเงาเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม และเข้ามายืนด้านข้างของชินิเขาพยักหน้าให้กับชินิเบาๆ
“ขอบคุณท่านมากท่านชินิที่ช่วยคนของเราจากปราการหินเหล็กแกร่งกลับมาได้ทั้งหมดเช่นนี้”ผู้นำกลุ่มผ้าคลุมเงากล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มเมื่อชินิได้ยินก็พยักหน้าตอบแต่เหล่าผู้คนรอบๆที่ได้ยินนั้นก็ตกตะลึงกับคำกล่าวของผู้นำของพวกเขา“ข้าไม่ได้ทำสิ่งใดมากมายเลยมันน่าเบื่อมากกว่า แต่ข้าได้สิ่งดีๆตอบแทนละนะ”
“ว่าแต่พวกเ้าจะไม่ยอมจัดการเ้าคนที่ลอบเข้ามาภายในนี้จริงๆหรือเขาเต็มไปด้วยอำนาจแห่งแสงสว่างไม่น่าจะใช้ขโมยเช่นพวกเ้านะ”ชินิกล่าวถามออกมาด้วยแววตาจริงจังทันทีเมื่อพวกเขาได้ยินก็สับสน แต่พริบตาหลงอู่กับชูจินก็จ่อดาบและกระบี่ไปที่คอของชายคนหนึ่งชายคนนั้นยิ้มและยกมือขึ้นยอมแพ้“ไม่คิดว่าจะรู้ตัวเร็วเช่นนี้”
“พลังแห่งแสงสว่างแรงมากแค่มองดูก็รู้ ผู้นำกลุ่มผ้าคลุมเงารู้ั้แ่แรกแล้วแต่ไม่จัดการเ้าเพราะเขา้ารู้ว่าเ้านั้น้าสิ่งใดจึงลอบเข้ามาที่นี้ไม่ซิ เรียกว่าเดินเข้ามาตรงๆเลยมากกว่า”ชินิกล่าวอธิบายออกมาราวกับตาเห็นแต่จริงๆแล้วเขาััได้มากกว่าชายคนนั้นกับหัวเราะออกมาเบาๆ“ข้าไม่ได้มีในฐานะของศัตรูแต่ข้ามาเพื่อตามหาคนๆหนึ่งและเขาอยู่ภายในกลุ่มนี้ นามของเขาคือ เซนเซน นักปั้นดินเผาฝีมือดี”
“เ้า้าสิ่งใดจากข้า”ชายที่ถูกกล่าวถามถึงกล่าวถามออกมาทันทีชายหนุ่มผู้มีแสงสว่างตลอดเวลานั้นไม่ได้ตอบพร้อมกับโบกมือปรากฏภาพวาดบางอย่างขึ้น มันเป็รูปภาพของรูปปั้นบางอย่าง“นี้คือ”
“แจกันหยกโบราณ อักขระิญญาฟ้า์ไม่คิดว่าจะได้เห็นมัน แบบแปลนการสร้างและรูปประกอบหากข้าเดาไม่ผิดเ้าจะต้องมันเพื่อราชวงศ์ แต่ของแคว้นไหนละ”ชินิกล่าวออกมาและเดินเข้ามาตรวจสอบภาพวาดนั้นทันทีเขาอ่านตำรามากมายและเขารู้เื่ราวเกี่ยวกับไอเทมโบราณไม่น้อยเลยเซนเซนช่างปั้นดินเผาที่ได้ยินก็เดินเข้ามาตรวจสอบภาพวาดนั้นเช่นเดียวกับชินิ“ใช่จริงๆ”
“จักรพรรดิจากแคว้นวิหค้ามัน”ชายคนนั้นหน้านิ่งไปก่อนที่จะกล่าวตอบออกมาทันทีชินิที่ได้ยินก็พยักหน้าและเดินกลับออกไปเขาเคาะอกของหลงอู่เบาๆ“ไปกันเถอะพี่อู่เื่นี้ไม่เกี่ยวกับเราแล้วได้เวลาออกเดินทาง จริงซิ เ้ามีนามว่าชูจินเช่นนั้นหรือสนใจที่จะมาติดตามข้าหรือไม่ละ”
“ขออภัยข้าไม่คิดที่จะจากกลุ่มผ้าคลุมเงา”ชูจินกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มชินิพยักหน้าและทั้งสองก็จากไปจากพื้นที่การประลองพวกเขามาถึงยังพื้นที่ที่ผู้าุโเงารออยู่ เขายิ้มให้กับชินิเล็กน้อย นี้เป็รอยยิ้มที่จริงใจมากเขาพยักหน้าให้เช่นกันหลังจากนั้นทั้งสองก็เดินผ่านมิติเงาเข้าไปทันที“เหตุใดเ้าจึงมาที่นี้ละ”
“ข้ามาเพื่อบางสิ่ง”ชินิกล่าวตอบชายชราที่ติดตามมาด้วยเขาเดินเข้ามายังพื้นที่ด้านหน้าหิมะกำลังตกลงอย่างช้าๆ เขาจ้องมองออกไปรอบๆแววตาและสีหน้าของเขาค่อยข้างย่ำแย่มากๆ แม้แต่ผู้าุโและหลงอู่ยังไม่เคยคิดว่าจะเห็นชินิที่เต็มไปด้วยความน่าเกรงขามจะอยู่ในสภาพเช่นนี้“เ้าสบายดีหรือไม่เ้าหนูิ”
“ขะ…ข้าสบายดี”ชินิกล่าวออกมาอย่างติดขัดเขากุมหัวเอาไว้ในหัวของเขาตอนนี้มีภาพความทรงจำมากมายที่เกิดขึ้นเขายืนอยู่ในจุดที่เขามองเห็นภาพความทรงจำนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชินิเดินเข้ามาและคุกเข่าลงที่พื้นเขาจ้องมองไปยังจุดที่มารดาของเขาสิ้นใจลงในอ้อมกอดของบิดาตอนนี้มันถูกแทนที่ด้วยต้นไม้ที่งดงามต้นหนึ่ง เขาััไปที่ต้นไม้นั้นความเ็ปมากมายมหาศาลถาโถมเข้าใส่ภายในจิตใจของเขา ชินิกุบหัวใจของเขาน้ำตานั้นปรากฏออกมาจากดวงตาของเขาเขาไม่สามารถที่จะทำสิ่งใดได้เลย ความสามารถทนการเห็นคนให้กำเนิดตายซ้ำแล้วซ้ำอีกมันทรมานมากเกินไป