‘ก็ไม่เห็นจะยากอย่างที่ลือกันเลยนี่’
แต่ก็แน่ล่ะ มีเลขาทั้งสาวทั้งสวยอย่างเธอมาอ่อยถึงที่มีหรือ ‘ท่านประธาน’ จะผลักไสได้ลง ‘นานา’ คิดในใจอย่างคนชนะ
นานาค่อย ๆ ใช้มือลูบไล้แผ่นอกกว้างของเ้านายหนุ่ม ที่แม้จะมีใบหน้าเรียบเฉยและสร้างภาพว่าตนเองไม่สนใจผู้หญิงมานานแต่เธอรู้ดีว่าตอนนี้เ้าตัวกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับััอันวาบหวิวที่เธอมอบให้
‘ถ้าทนได้ก็คงไม่ใช่ผู้ชายแล้ว’
หญิงสาวคิดอย่างได้ใจก่อนจะเริ่มเอนกายหมายนั่งลงตรงตักแกร่งและจูบที่ต้นคอของชายหนุ่มด้วยความอยากใคร่ที่อยู่ในใจมานาน...เธออดทนทำงานกับเขาอยู่หลายเดือนกว่าจะเข้าถึงตัวเขาได้ วันนี้นานาไม่มีทางปล่อยโอกาสไปง่าย ๆ เสียหรอก
พลั่ก!
“โอ๊ย! คุณน่าน” นานาร้องออกมาด้วยความใ เมื่อจู่ ๆ ชายหนุ่มที่ตอนแรกนั่งนิ่งยอมให้เธอเล้าโลมกลับผลักเธอจนกระเด็นลงพื้นอย่างไม่ใยดี เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพลางมองมาที่เธอด้วยสายตานิ่งงันแต่แฝงไปด้วยความดูถูกเย้ยหยัน นี่เขาเป็บ้าหรืออย่างไร
“ผมเคยเตือนคุณแล้วว่าข้อห้ามของผมคืออะไร” น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยออกมาราวกับว่ามันเป็เื่ปกติที่เขาคุ้นชินเหลือเกิน
“ตะ แต่ว่าเมื่อกี้...คุณน่านก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่คะ” ใบหน้าสวยแฝงไปด้วยความสับสน
“หึ เพราะผมจะได้ไล่คุณออกแบบที่คุณไม่สามารถปฏิเสธได้ไงล่ะ”
“ว่าไงนะคะ!” นานาร้องสุดเสียงพลันนึกถึงสัญญาการจ้างงานที่มีกฎสำคัญอันดับหนึ่ง นั่นคือ
‘ห้ามกระทำการใด ๆ ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม เพื่อเป็การเสนอตัวให้กับท่านประธาน หากผิดข้อตกลงทางบริษัทขอยุติการจ้างงาน โดยผู้รับจ้างไม่มีสิทธิ์เรียกร้องค่าชดเชยใด ๆ’
“ไม่นะคะคุณน่าน นานาผิดไปแล้ว” เธอรีบโผเข้าหาหมายจะกอดขาอีกฝ่ายเพื่อขอโอกาส แต่เขากลับถอยหลังและมองด้วยสายตารังเกียจเต็มทน
“ออกไปเถอะ...ผมไม่อยากทำให้คุณอายไปมากกว่านี้”
“ไม่ค่ะ มันไม่รุนแรงไปหน่อยหรอคะ ที่ผ่านมานานาก็ทำงานดีมาตลอด” ร่างบางยืนขึ้นมองคนใจร้าย
“คนเก่งหาที่ไหนก็ได้ ไม่ต้องห่วง” เขาตอบอย่างเ็าฟาดหน้าคู่สนทนาด้วยความจริงที่ว่า เขาไม่้าเธอแล้ว
“คุณควรรีบออกไปก่อนที่ผมจะตาม รปภ.” โทรศัพท์สำหรับติดต่อภายในถูกหยิบขึ้นมาเพื่อเตรียมกดหมายเลขไปยังเบอร์พนักงานรักษาความปลอดภัย
“คุณน่าน....นี่คุณเป็บ้าไปแล้วหรอ ผู้หญิงมาเสนอให้ถึงที่กลับไม่เอา” เลขาสาวพูดอย่างหมดความอดทน เพราะเธอมั่นใจว่าตลอดเวลาที่ทำงานกับเขามา ชายหนุ่มไม่ได้เป็เกย์แต่ทำไมเขาถึงได้ใจแข็งกับผู้หญิงนัก
“ถ้าผมอยากได้ผมจะเลือกเอง ไม่ต้องให้ใครมาเสนอฟรี ๆ” คนพูดจงใจย้ำคำว่า ‘ฟรี’ เพื่อตอกย้ำหญิงสาวและเขาเองก็เริ่มโมโหกับความดื้อด้านของนานาเต็มที
“สรุปคุณจะไม่ไปเองดี ๆ ใช่ไหม” เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหมายเลขอีกครั้ง
“ไม่ต้องค่ะ นานาจะไปเอง คอยดูเถอะผู้ชายอย่างคุณ...”
“ถ้าด่าผมแม้แต่คำเดียว เราไม่จบกันแค่นี้แน่” คำพูดพร้อมสายตาดุดันของคนที่ได้ชื่อว่าเป็ ‘อดีตเ้านาย’ มองมาอย่างเอาจริง นั่นเลยทำให้นานาต้องกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอ เธอยอมเดินออกจากห้องของเขาไปทันที
‘อยากรู้นักว่าผู้หญิงที่จะเป็เมียผู้ชายคนนี้ได้ต้องเลิศเลอขนาดไหนกัน’
ทันทีที่อดีตเลขาก้าวออกจากห้องไป ‘น่าน’ หรือ ‘น่านฟ้า เอื้อกิจวรกุล’ ชายหนุ่มวัยสามสิบสี่ปีก็ถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน...นี่ครั้งที่เท่าไหร่แล้วนะที่เขาต้องไล่เลขาออกเพียงเพราะพวกเธออยากทำงานกับเขาบนเตียงมากกว่าทำงานบนโต๊ะ
ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์กดเบอร์โทรหา ‘เขมมิกา’ หัวหน้าแผนกฝ่ายบุคคลให้รีบขึ้นมาพบโดยด่วน
ก็อก ๆ ๆ ๆ
ผ่านไปไม่ถึงห้านาที เขมมิกาก็รีบเดินเข้ามาในห้องทำงานของเขาด้วยท่าทีรีบร้อน สีหน้าเต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอคงรู้เื่ที่เขาไล่นานา เลขาที่เพิ่งเข้ามาทำงานได้เพียงสามเดือนออกเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
“คุณน่านคะ เขมทราบเื่นานาแล้ว” เขมมิกาก้มหน้าลง
“อืม...หาใหม่” น่านฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ
“คะ? ตะ แต่นี่ก็คนที่ห้าของปีนี้แล้วนะคุณน่าน” เขมมิกาเผลอโอดครวญออกมา นั่นเพราะเธอเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว กี่คนต่อกี่คนที่เข้ามาก็มีแต่คนหวังสูง อยากได้ประธานเป็สามี
“ก็แล้วทำไมคุณไม่เลือกคนดี ๆ มาให้ผมแต่แรก” ชายหนุ่มปรายตามองเขมมิกาด้วยความไม่พอใจ
“คุณน่านคะ มันไม่ง่ายนี่คะ...งานเลขามีแต่ผู้หญิงที่สมัครเข้ามา อีกอย่างผู้ชายก็ทำได้ไม่ดีเท่า คนที่คุณน่านไล่ออกไปตอนแรกก็เหมือนจะดีทุกคน รับปากเขมเป็มั่นเป็เหมาะว่าจะไม่ทำเื่แบบที่คุณน่านไม่ชอบ แต่พอเอาเข้าจริง...” เขมมิกานิ่งไป เธอมองหน้าเ้านายของตนเองด้วยความท้อใจเช่นกัน
ก็เขาทั้งหล่อ ทั้งรวย แถมยังมีเสน่ห์แบบนี้ ไม่แปลกที่เลขาสาว ๆ จะหลงเสน่ห์โดยไม่ทันตั้งตัว
“คุณจะบอกว่าผู้หญิงดี ๆ ที่ไม่คิดใช้เต้าไต่ไม่มีในประเทศนี้แล้วงั้นหรอ?” น่านฟ้าขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ
“อย่างน้อยก็เขมคนนึงเนี่ยแหละมั้งคะที่ไม่ได้คิดแบบนั้น” ที่กล้าพูดแบบนี้ส่วนหนึ่งเพราะเธอทำงานกับเขามานาน แถมก็อายุอานามไม่ใช่น้อย ๆ สามารถเป็แม่ของอีกฝ่ายได้เลยทีเดียว
“นั่นไง งั้นคุณก็ไปหาผู้หญิงแบบคุณมาให้ผมสิ” น่านฟ้าเหยียดยิ้ม
“เฮ้อ...ถ้าคุณน่านไม่อยากให้เลขามาอ่อย ทำไมคุณน่านไม่ลองคบกับใครจริง ๆ จัง ๆ ดูล่ะคะ เผื่อว่า....”
“คุณเขม...ถึงคุณจะทำงานมานาน แต่ผมก็ไม่ได้อนุญาตให้ออกความคิดเห็นเื่ส่วนตัวของผมนะครับ” น่านพูดขึ้นอย่างเ็าก็จริง แต่น้ำเสียงของเขาทำให้คนฟังรับรู้ได้ว่าเ้าตัวกำลังไม่พอใจ
“ขอโทษค่ะคุณน่าน…เดี๋ยวเขมจะรีบหาเลขาคนใหม่มาให้นะคะ” เขมมิกาก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด ก่อนจะหันหลังเตรียมออกจากห้องชายหนุ่ม
“เดี๋ยว ครั้งนี้ผมขอสัมภาษณ์เอง”
*******************
พระเอกเราปากแซ่บมากค่ะ ด่าหมดไม่สนผู้หญิงผู้ชาย
20K
