ราชาไร้บัลลังก์

หลังจากทุกคนได้มาถึงตระกูลชาวบ้านแล้วในห้องรับแขกเหลือคนที่นั่งอยู่ด้านในเพียง5คนเท่านั้นได้แก่มิคาเอล เจนน่า เหมย เฮนรี่และยายเฒ่ายายเฒ่าเมื่อมาถึงกลับยังไม่พูดอะไรพลางมองไปรอบๆตัวเองและไม่ได้พูดอะไรทั้งสิ้นมิคาเอลเหมือนจะรู้ความคิดของนางจึงเอ่ยปากขึ้น
''พี่สาวเหมยและเฮนรี่ออกไปก่อนเดี๋ยวข้าเรียกเรียกมาคุยอีกรอบ''ทั้งคู่ออกไปอย่างว่าง่ายและหลังจากทั้งคู่ออกไปมิคาเอลก็พูดขึ้นอีกครั้ง
''ตอนนี้คงพูดได้แล้วใช่มั้ยเพราะเจนน่าเองนางรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับข้า''ยายเฒ่าได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจ
''ฮ่า ฮ่า เจ้าเด็กร้ายกาจ หืม! ไม่สิต้องเรียกว่าท่านราชามิคาเอล''ทันทีที่มิคาเอลได้ยินยายเฒ่าพูดมันก็กระโดนถอยไปด้านหลังพร้อมๆกับเร่งพลังทั้งหมดออกมา มิคาเอลนำทุกอย่างออกมาดาบสีแดงมังกรเบบี้ ทุกๆอย่างที่มันสามารถจะเอาตัวรอดได้ในตอนนี้
''เดี๋ยวก่อนใจเย็นๆข้าไม่ได้มีเจตนาร้าย หากข้าต้องการฆ่าเจ้าคงทำไปแล้ว''ยายเฒ่ายิ้มออกมาขณะพูดตอนนี้นางมีความสุขมากเพราะสิ่งที่นางหวังไว้เป็นความจริงซะที
''นั่นสินะข้าคงระแวงมากเกินไป ท่านรู้ได้ยังไงว่าข้าเป็นใคร''มิคาเอลเก็บทุกอย่างเข้าไปและนั่งลงที่เดิมขณะรอคำตอบจากอีกฝ่าย
''บรรพบุรุษของข้าเก็บกระดูกอันที่ข้าให้เจ้าได้ และเนื่องจากไม่มีใครรู้ว่ามันคืออะไรด้วยความสงสัยทุกคนในตระกูลของข้าจึงใช้เทคนิคที่สืบทอดกันมาคือการทำนายอนาคตและการมองอดีต หาที่มาของมันจนมีบางคนได้เห็นฉากที่พวกเจ้ารุมมังกรโบราณตัวนั้นจากนั้นพวกข้าจึงรู้ว่ามันคืออะไรแต่ก็ไม่รู้วิธีใช้มัน พวกข้าจึงได้ใช้เทคนิคนั้นอีกครั้งและให้เห็นฉากที่เจ้าโดนทรยศและกลับมาเกิดใหม่ที่เมืองนี้ เพียงแต่ไม่รู้ว่าเจ้าจะกลับมาเกิดใหม่ตอนไหนและหลังจากนั้นเวลาที่เจ้าโดนทรยศก็มาถึง หลังจากที่มีข่าวว่าเจ้าตายโลกได้เกิดความปั่นป่วนทันทีพวกข้าจึงต้องส่งคนในตระกูลมานั่งขายกระดูกอันนี้ที่เมืองนี้ทุกวัน จนตอนนี้คนในตระกูลเหลือไม่มากแล้วข้าจึงออกมาเอง เดิมทีข้าหมดหวังไปแล้วแต่ในที่สุดเจ้าก็มา''ยายเฒ่าพูดขณะน้ำตาเริ่มไหลลงมาอาบแก้มมิคาเอลที่นั่งฟังก็บังเกิดความรู้สึกแปลกๆจึงอดถามออกไปไม่ได้
''เดี๋ยวก่อนสิ หากเป็นแบบนั้นเจ้าไม่จำเป็นต้องทำขนาดนั้นเลยนี่ หรือจะมีอะไรซ่อนอยู่บอกข้ามาเถอะ''
''ข้า...บรรพบุรุษของข้าคือเด็กที่เจ้าเคยช่วยเอาไว้เมื่อตอนที่เจ้าเดินทางผ่านเมืองเมืองหนึ่งที่ทำแบบนี้เพราะอยากจะตอบแทนบุญคุณ และอยากให้เจ้าช่วยทำให้ยุคนี้กลับมาสงบอีกครั้งข้าทนเห็น เด็ก คนแก่ และผู้อ่อนแอตายจากไปโดยไร้เหตุผลต่อไปไม่ได้อีกแล้ว''ยายเฒ่าพูดจบก็ก้มลงคำนับมิคาเอลทั้งน้ำตาทันที มิคาเอลเองก็คิดบางอย่างก่อนจะพูดขึ้น
''ยายแก่เจ้าช่างมีจิตใจที่อ่อนไหวจริงๆ ถึงเจ้าไม่ขอร้องข้าข้าก็ต้องกลับไปจัดการกับเซฟิรอสอยู่แล้วแต่เรื่องหลังจากนั้นข้าจะไม่รับผิดชอบ แต่เพื่อเป็นการตอบแทนที่เจ้าช่วยข้าในวันนี้ข้าจะช่วยผลักดันเจ้าให้มีระดับที่สูงมากขึ้นจนสามารถแก้ไขบางเรื่องได้ด้วยตนเองแต่ข้าก็จำเป็นต้องสลักวิญญาณของเจ้าหวังว่าเจ้าจะเข้าใจข้า เอาหละตอนนี้เจ้าเลือกได้ว่าจะเอายังไง''มิคาเอลคิดจะตอบแทนเรื่องแก่นกระดูกอยู่แล้วจึงคิดจะช่วยยายเฒ่าเพิ่มพลัง
''ข้าตกลง แต่มีอีกเรื่องข้าขอเป็นผู้ติดตามของท่านได้มั้ย''ยายเฒ่าเปลี่ยนการเรียกมิคาเอลเพราะตอนนี้นางไม่ได้พูดเล่นอะไรอีกต่อไป
''นั่นมันก็ได้อยู่หรอก และในเมื่อเจ้าตกลงแล้วข้ามีเวลาให้เจ้า1ปีในการฝึกฝนพลังในที่พิเศษและมีเทคนิคที่ข้าจะมอบให้''มิคาเอลพูดจบก็เรียกประตูพรสวรรค์ของมาจากนั้นจึงมอบทรัพยากรบางส่วนไปพร้อมทั้งมอบเทคนิคพิเศษให้ยายเฒ่าใช้ฝึก และก่อนที่ยายเฒ่าจะเดินเข้าไปนั้นมิคาเอลได้กำชับเอาไว้ว่าอีก1ปีมันถึงจะเปิดประตูให้ยายเฒ่าได้ออกมาหลังมิคาเอลเก็บประตูพรสวรรค์อยู่มันก็คิดอะไรบางอย่างได้ นี่เป็นสิ่งที่มันมองข้ามไป
''เจนน่าไปตามเหมยกับเฮนรี่เข้ามาที''เจนน่าออกไปทันที มิคาเอลลืมไปว่าเฟรย์ญ่าอาจจะพาคนกลับมาแก้แค้นก็ได้ มันก็เลยคิดว่าจะให้เหมยและเฮนรี่ควรเข้าไปฝึกด้วยและเมื่อทั้ง2คนมาถึงมิคาเอลได้สลักวิญญาณไปที่เหมยก่อนจะบอกตัวตนที่แท้จริงให้ทั้งคู่ฟังเมื่อทั้งคู่ได้รับรู้ตัวตนของมิคาเอลต่างก็อ้าปากค้างไม่ได้สติเป็นเวลานาน มิคาเอลเห็นว่าช่วยไม่ได้จึงได้โยนทั้งคู่เข้าไปในประตูสวรรค์และปิดมันลง
''น้องหญิงหลังจาก3เดือนหลังจากนนี้ข้าจำเป็นจะต้องให้เจ้าไปอยู่กับยายแก่นั่นซักพักหากเจ้าอยู่กับข้าแน่นอนว่าไม่ปลอดภัย รอข้าจัดการเรื่องเฟรย์ญ่าเสร็จก่อนข้าจะไปหาเจ้า''มิคาเอลพูดออกมาอย่างหนักใจเพราะมันรู้ว่าตอนนี้มันเป็นเป้าหมายของสำนักมังกรโลหะแล้ว
''แต่ว่า ข้าไม่อยากแยกกับท่านพี่''เจนน่าก้มหน้าลงขณะพูดในน้ำเสียงของนางมีแต่ความเศร้า
''มันไม่นานหรอกน้องหญิงข้าสามารถพัฒนาตนเองได้รวดเร็วไม่เกิน1ปีข้าคงไปถึงระดับต้านแรงดึงดูด''มิคาเอลพูดขณะลูบผมของเจนน่าด้วยความเอ็นดู
''ก็ได้ท่านพี่ แต่ท่านต้องสัญญานะว่าจะมาหาข้าจริงๆแล้วก็3เดือนนี้ท่านต้องอยู่กับข้าตลอดเวลา''นางไม่ใช่ผู้หญิงที่ที่งี่เง่านางจึงตอบตกลงและไม่ได้พูดถึงมันอีก
''ได้สิแต่ก่อนหน้านั้น ไปที่ตระกูลขนนกกันก่อนเถอะ ข้าจะมอบเทคนิคการควบคุมพลังให้พวกมันฝึก''จากนั้นมิคาเอลก็ได้ไปที่ตระกูลขนนกและมอบเทคนิคให้คนในตระกูลไปฝึกหลังจากนั้นมิคาเอลและเจนน่าก็เริ่มใช้เวลา3เดือนในการท่องเที่ยวไปในที่ต่างๆ
ส่วนข่าวเรื่องมรดกของมิคาเอลมีคนได้รับไปแล้วนั้นลามไปอย่างรวดเร็วพอๆกับข่าวการตายขององค์ชาย3จนตอนนี้องค์ราชาของทวีปหายนะก็ได้รู้เข้าในท้องพระโรงที่กว้างใหญ่ สิ่งของประดับตกแต่งที่ทำมาจากทองแท้อัญมณีต่างๆมากมายและผู้ที่เป็นเจ้าของของที่นี่กำลังอยู่ในอาการโมโหอย่างสุดขีด
''ให้มันได้แบบนี้สิ ลูกข้าตาย คนคุ้มกันพากันหนีไปอยู่ที่สำนักมังกรโลหะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าบอกเจ้าแล้วใช่มั้ยว่าอย่าไปสนมรดกบ้าบอนั่นแล้วเป็นยังไง แต่ไม่ต้องห่วงข้าจะแก้แค้นให้เจ้าแน่นอนสั่งการออกไปจ้างคนที่มีพลังระดับ20ชั้นบรรยากาศขึ้นไปยิ่งมากยิ่งดีและเตรียมกำลังคนเอาไว้ให้พร้อมเมื่อท่านพ่อของข้าการออกมาจากการฝึกข้าจะไปลบสำนักมังกรโลหะทิ้งซะ ใช่...อีกเรื่องตั้งค่าหัวคนที่ชื่อเฟรย์ญ่าด้วยจับตาย10ล้านเหรียญทอง จับเป็น20ล้านเหรียญทอง''องค์ราชาคนนี้เป็นคนที่รักลูกอย่างมากถึงจะเสียเงินไปมากเท่าไหร่ก็ตามมันไม่เสียดายขอเพียงแค่ได้แก้แค้นให้ลูกชายก็พอแล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่22:ก่อนแยกตัวออกไป

นิยายแนะนำ

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่22:ก่อนแยกตัวออกไป

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้