…เริ่มต้นด้วยไอลมอุ่นบางๆมุดลอดผ่านรูหน้าต่างที่แตกภายในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ เด็กหญิง 2 คนนอนมองหน้ากัน พร้อมกับมือที่สั่นเครืออ่อนแรง แต่ยังจับกันไว้แน่นเท่าที่เธอ2คนจะทำได้.. ภายในความเงียบของเวลา ฝนพูดกับน้ำ ด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง ..ถ้าเขาไม่ใช่พ่อของเรา งั้นเขาเป็ใคร..
—————————-
เฮ้อออ~ ฤดูร้อน่เดือนเมษาปีนี่มันจะร้อนกว่าทุกปีเลยหรือไง ฝนเอ่ยขึ้น ฉันว่ามันร้อนขึ้นตลอดแหละ เพราะปีที่แล้วเธอก็พูดอย่างงี้.. น้ำตอบ
…ลมร้อนพัดผ่านเด็กสาวฝาแฝด2คนไป อย่างเอื่อยเฉื่อย สองทางเป็ถนนชนบท บ้านแต่ละหลังยังคงเป็ไม้เก่าๆ สลับกับป่าหนาทึบ ไม่ค่อยมีผู้คนอาศัยอยู่มากนัก ระหว่างเดินกลับบ้านหลังจากเลิกเรียนอากาศและเหงื่อสร้างความรำคาญให้ฝน อยู่ตลอด.. เธอว่าเราควรจะแวะซื้อน้ำกันก่อนดีมั้ย ฉันร้อนมาก ..ก็ดีเหมือนกันซื้ออะไรกินด้วย เห็นว่าวันนี้พ่อจะกลับบ้านช้า กว่าจะได้กินข้าวคงจะมืด น้ำตอบ / อืม..พ่อบอกว่าจะไปธุระบ้านเพื่อน ั้แ่เช้า แปลกๆแฮะ / นั่นสิพ่อมีเพื่อนซะที่ไหน…
..ป้าจ๋า เอาน้ำแตงโมปั่น1แก้วค่ะ / เดี๋ยวฉันไปหาขนมก่อนนะ . ภายในร้านก็มีขนมทั่วไปตามร้านแถวต่างจังหวัด น้ำเดินไปเดินมา.. เอาขนมไปฝากพ่อด้วยดีกว่า กลับมืดน่าจะหิว คิดแล้วก็แปลกๆพ่อไม่โทรมาเลยตอนเลิกเรียน../ แอ๊ะ! เสร็จยัง /หึ้ย! ใหมด / ขวัญอ่อนจังนะ คิดอะไรอยู่ ฝนถาม. เปล่าหรอก ไปเถอะกลับบ้านกัน น้ำตอบด้วยน้ำที่ยังสงสัยอยู่ .
ทั้ง2เดินเล่น หยอกล้อกันไปตามถนนที่เงียบเหงา มีเพียงเสียงเด็กสาว2คนที่ทำให้ถนนเส้นนี้ดูมีชีวิตชีวาขึ้น.
….อ่าว พ่อถึงบ้านแล้วนี่ ไหนบอกจะกลับมืดๆ .
ฝนและน้ำ เปิดประตูรั้วเข้าบ้าน บริเวณหน้าบ้านมีต้นไม้2ต้นใหญ่ๆ ฝนก็เอ่ยขึ้น เดินผ่านไอต้นนี่ทีไรนึกถึงทุกที ถ้าวันนั้นไม่ซนคงไม่ต้องมีแผลที่หัวเข่าแบบนี้ / 555 ดีนะฉันไม่อยู่ด้วย ไม่งั้นคงตกกันคู่ น้ำหัวเราะชอบใจ.
ถอดรองเท้าเรียบร้อยใส่ชั้นวางเรียบร้อย เอ้ะ? รองเท้าของพ่อหรอ วางก็ไม่เป็ระเบียบ น้ำบ่นพึมพัม/ พ่อค่าา ถึงบ้านแล้ว สวัสดีค่า ฝนร้องทักพ่อ / ไหนบอกกลับมืดๆไงคะ โหกับข้าวเยอะเลย ไม่น่าแวะซื้อขนมเลย น้ำเอ่ยขึ้น
พอดีพ่อธุระเสร็จเร็วกว่าที่คิด มากินข้าวกันนะ พ่อทำเอง พูดพร้อมกับท่าทียิ้มแย้ม
จริงหรอคะ แปลกจัง ร้อยวันพันปีไม่เคยจะทำ
ฝนมองดูกับข้าว พร้อมพูดขึ้น กับข้าวดูแล้วมีแต่เผ็ดๆ
พ่อ มันต้องเผ็ดไม่งั้นมันจะได้กลิ่นคาว กินเยอะๆกันนะ พร้อมกับแสยะยิ้ม/ พ่อไปหาเพื่อนที่ไหนมาคะ ไม่เคยเห็นพ่อจะมีเพื่อนกับเค้าเลย ั้แ่เื่นั้นเกิดขึ้น จนเราต้องย้ายมาอยู่ที่นี่ / หลังจากจบประโยคของน้ำ พ่อก็หุบยิ้มลง แล้วก็ยิ้มพร้อมกับพูดว่า เพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมานานน่ะ /กับข้าวอร่อยจัง ไม่คิดว่าพ่อจะทำกับอร่อยนะเนี่ย แต่เผ็ด แล้วเนื้อที่ใส่เหนียวติดฟัน ฝนพูด/..จริงหรอพ่อพูดพร้อมกับเบิกตากว้างยื่นหน้าออกมา /น้ำค่อนข้างรู้สึกแปลกๆกับท่าที แต่สุดท้ายทั้ง2ก็กินข้าวกินจนเสร็จ แต่ที่ต่างออกไปจากทุก คือความเงียบของบรรยากาศ
..หลังจากกินข้าวกันเสร็จ พี่น้องก็ช่วยกันเก็บจานไปล้าง น้ำพูดขึ้นมาว่า เธอว่ามันแปลกๆมั้ย /แปลกยังไง /เื่พ่อ เื่เพื่อนพ่อ ท่าทางพ่ออีก เื่กับข้าว ไหนจะรองเท้าหน้าบ้านที่พ่อย้ำนักย้ำหนาว่าให้วางเป็ระเบียบเดี๋ยวเหยียบแล้วลื่นล้ม แต่ตัวเองกับทำซะเอง/ อืม..นั่นสิ แต่อย่าคิดอะไรเลย เขาคงแค่อยากทำเองละมั้งกับข้าว ส่วนเื่รองเท้าก็อาจรีบก็ได้ ฝนพูดพร้อมกับยิ้มเพื่อให้น้ำสบายใจ / คงงั้น น้ำพูดพร้อมกับหันไปมองพ่อที่นั่งอยู่ที่เดิมที่โต้ะกินข้าว.. พร้อมกับรอยยิ้มที่แปลกไป.
3K
