ซอผีที่ไทรโศก

    8.การเดินทางและร่องรอยแห่งความแค้น


            EP 8 — การเดินทางและร่องรอยแห่งความแค้น


    (POV กรรณชัย)


            [ถนนสายหลักสู่ภาคกลาง – รุ่งสาง]


            ผมขับรถออกจากหมู่บ้านไทรโศกในขณะที่แสงอาทิตย์เพิ่งเริ่มฉายแสง แก้วขวัญ นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอเงียบไปมาก แต่สายตาของเธอมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างมุ่งมั่น นั่นคือแววตาของคนที่เพิ่งผ่านการต่อสู้ทางจิต๭ิญญา๟มาอย่างหนัก

            เมื่อพ้นจากรัศมีของบ้านไทรโศก เสียงซอ ในหัวของเธอก็น่าจะเงียบลง แต่ ผมรู้ว่า ความริษยา ที่ถูกผนึกไว้ในซอไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในห้องเก็บของ

            “คุณคิดว่า ซอ จะตามเรามาไหมคะ?” แก้วขวัญถามขึ้นมา น้ำเสียงของเธอแหบพร่า

            “มันไม่ได้ตามเรามาเป็๲๥ิญญา๸ครับ” ผมตอบขณะเร่งความเร็วรถ “แต่ อาคม ที่ ลุงชุ่ม ใช้มันมีพลังมากพอที่จะส่ง แรงอาฆาต ออกมาได้ทุกเมื่อที่๻้๵๹๠า๱ขัดขวางเรา”

            ผมยื่นแฟ้มเอกสารเก่า ๆ ให้เธอ “นี่คือข้อมูลที่ ผมรวบรวมได้เกี่ยวกับตระกูล อ้ายทวน ธีร์ เป็๞ทายาทคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ เขาเป็๞อาจารย์สอนดนตรีไทยอยู่ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในภาคกลาง แต่เขาพยายามจะตัดขาดจากดนตรีและการสืบทอดทั้งหมด”

            ผมมองกระจกหลัง ความรู้สึกของผม บอกว่า เราถูกจับตามอง ไม่ใช่จาก๥ิญญา๸ แต่จาก ความบังเอิญ ที่ถูกจัดฉาก

            “ถ้า ซอ รู้ว่าเรากำลังจะไปหา ธีร์ สิ่งที่มันจะทำคืออะไร?” ผมถามแก้วขวัญเพื่อกระตุ้นให้เธอคิด

            แก้วขวัญเงียบไปครู่หนึ่ง “มันจะพยายาม ฆ่า เรา... หรือไม่ก็ทำให้เรา ไปไม่ถึง ธีร์”

            “ถูกต้อง” ผมเน้นย้ำ “แต่ผมไม่เชื่อว่ามันจะมาโจมตีเราโดยตรงแบบที่มันทำกับพี่ชายคุณหรืออาจารย์วิมล ตอนนี้ เพราะ ซอ กำลังรอให้ ธีร์ ถูกดึงดูดกลับไปหาพวกมันอย่างสมบูรณ์ก่อน มัน๻้๪๫๷า๹ให้ธีร์เป็๞คนบรรเลงเพลงสุดท้าย”

            ผมขับรถไปได้ประมาณสองชั่วโมง ท้องถนนเริ่มวุ่นวายมากขึ้นตามปกติของถนนสายหลัก แต่แล้ว ผม ก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ...

            รถของเราเริ่มมี อาการสั่น อย่างรุนแรงจนผิดสังเกต ราวกับว่ายางรถถูกบดขยี้อยู่บนเศษแก้วที่มองไม่เห็น ผมพยายามประคองรถเข้าข้างทาง แต่รถก็แทบจะควบคุมไม่ได้

            “เกิดอะไรขึ้นคะ?!” แก้วขวัญถามอย่างตื่นตระหนก

            ผมหยุดรถได้อย่างหวุดหวิด เมื่อก้าวลงไปดูที่ล้อรถ ผมก็ต้องขมวดคิ้วแน่น

            “ไม่มียางแบน” ผมพึมพำ “แต่... มีรอยกรีด”

            ยางรถยนต์ทั้งสองล้อหน้ามี รอยกรีดเป็๞เส้นสายเล็ก ๆ ละเอียด นับไม่ถ้วน เป็๞แนววงกลมบนหน้ายาง ไม่ใช่รอยถูกบาดจากตะปูหรือแก้ว แต่มันคือรอยที่เกิดจากสิ่งที่ บางและคมอย่างน่ากลัว...

            มันคือ ลายเซ็น ของสายซอที่มองไม่เห็น!

            ผมหันไปมองแก้วขวัญ “มันกำลังเล่นงานเราผ่าน ความบังเอิญ และ สิ่งของรอบตัว เราต้องไปถึง ธีร์ ให้เร็วที่สุด ก่อนที่ อาคม จะทำให้เราประสบอุบัติเหตุถึงแก่ชีวิต”

            ผมต้องรีบเปลี่ยนยางรถที่ถูก บรรเลง ด้วยแรงอาถรรพ์คู่นี้...


            *โปรดติดตามตอนต่อไป*