"เ้ามีเื่อันใดกับคุณชายเซี่ยชิงเทียนอย่างนั้นหรือ"
เมื่อเห็นว่าสตรีที่รับเอาจอกสุราจากเขาไปพยักหน้ารับกับข้อเสนอของเขาจึงเอ่ยถามคำถามที่เขาอยากรู้กับอีกฝ่ายทันที
แต่ชื่อของคนที่หลุดออกมาริมฝีปากหยักทำให้มือขาวนวลที่ยกจอกสุราขึ้นดื่มชะงักไปก่อนจะวางจอกสุราที่ตอนนี้นั้นว่างเปล่าลงบนโต๊ะด้วยแรงที่ไม่เบานักนั่นทำให้รู้ได้ว่าสตรีตรงหน้าดูจะโกรธเคืองผู้ที่ถูกกล่าวถึงอยู่ไม่น้อย
"ท่านรู้จักเ้าลูกสุนัขนั่นด้วยหรือเ้าคะ"
มิรู้ว่าเป็เพราะฤทธิ์ของสุราหรืออย่างไรมันจึงทำให้นางดูผ่อนคลายขึ้น เอ่ยถามอีกฝ่ายพร้อมด้วยจ้องหน้าเขาเขม็งลืมวางตัวเป็สตรีผู้อ่อนน้อมอ่อนหวานไปเสียสิ้นแต่นั่นมิใช่ประเด็นที่ทำให้เขาถึงกับสะอึก จนเกือบจะสำลักสุราที่ยกขึ้นดื่ม
สองครั้งแล้วสองครั้งแล้วนะ
เขาอยากจะยกมือขึ้นเคาะบนหน้าผากเกลี้ยงเกลานั่นเหลือเกินนางช่างเป็สตรีที่ปากคอเราะร้ายยิ่งนักเซี่ยเยี่ยนเฉินที่ทำได้เพียงข่มกลั้นมิให้เอ่ยออกไปว่าเขานี่แหละบิดาของเ้าลูกสุนัขตัวนั้นได้แต่คิดอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแต่ถึงแม้คำพูดที่ออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มนั้นจะทำให้เขาถึงกับหน้าชาแต่ก็ยังข่มใจเอ่ยกับอีกฝ่าย
"มีผู้ใดบ้างไม่รู้จักคุณชายรูปงามและมากความสามารถเช่นคุณชายเซี่ย"
อิงอิงหรี่ตามองบุรุษตรงหน้าที่คำพูดของเขานั้นช่างไม่น่าฟังเอาเสียเลยแต่มันก็จริงอย่างที่อีกฝ่ายกล่าว คนผู้นั้นเป็ถึงพระเอกของเื่นี้นี่นะมีผู้ใดจะไม่รู้จักบ้าง ไหล่มนจึงไหวขึ้นอย่างไม่ใคร่จะใส่ใจริมฝีปากอวบอิ่มแบะออกเล็กน้อยกับคำว่ารูปงามมากความสามารถของอีกฝ่ายมือเรียวขาวนวลจึงยกกาสุรารินให้ตัวเองอย่างถือวิสาสะก่อนจะยกขึ้นดื่มย้อมใจตัวเองจอกแล้วจอกเล่า
หึหึ
เซี่ยเยี่ยนเฉินมองทุกอากัปกิริยาของสตรีตรงหน้าพลางยกยิ้มขึ้นอย่างนึกขันดูท่านางจะเป็ตัวของตัวเองแล้ว
นี่น่ะหรือผู้ที่กล่าวว่าตัวเองมิชมชอบของมึนเมาแต่ที่เขาเห็นนางค่อนข้างหลงใหลเลยแหละ มิรู้ว่าเ้าลูกชายตัวดีของเขาทำสิ่งใดผิดจึงทำให้นางโกรธเคืองได้ถึงเพียงนี้
แล้วเสียงหวานที่ฟังดูโกรธเกรี้ยวก็ดังขึ้นเมื่อวางจอกสุราในมือลงมิหนำซ้ำนางยังมองเขาด้วยแววตาขุ่นเคืองเสียอย่างนั้น ใบหน้างามแดงก่ำนางคงกำลังเมาได้ที่
"เหอะ รูปงามมากความสามารถเช่นนั้นหรือท่านอย่าได้กล่าววาจาเช่นนี้ให้ข้าได้ยินอีกเชียวนะ หึข้าไม่อยากจะเอ่ยถึงเ้าคนบัดซบนั่นให้เสียปากหรอกนะ คิดแล้วมันน่าเจ็บใจนัก"
ปัง
ว่าแล้วฝ่ามือบางก็ตบลงบนโต๊ะอย่างแรงจนของที่อยู่บนโต๊ะถึงกับสั่นะเืกันเลยทีเดียว ท่าทางนั้นดูราวกับอันธพาลตัวน้อยแต่แรงที่ตบลงไปของนางทำให้เซี่ยเยี่ยนเฉินรู้สึกเจ็บแทนอีกฝ่ายแล้วนางก็หันมากล่าวกับเขาอย่างคนมีน้ำโห
"ท่านรู้หรือไม่ข้ายังไม่รู้เื่อันใดเลยก็มากล่าวหาว่าเป็ข้าที่ส่งคนไปพังร้านคนรักของเขา ถามข้าสักคำหรือก็ไม่มี แล้วยังคิดจะมาจับข้าอีกทำเช่นนี้มันรังแกกันเกินไปแล้ว ท่านว่าหรือไม่"
นางเอ่ยออกมาอย่างเจ็บแค้นในตอนท้ายยังเอ่ยถามเขาอย่าง้าหาพวกนางสบตาเขาแล้วดวงตาคู่งามก็พลันเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาจนเขาใจคอไม่ดีกลัวเหลือเกินว่านางจะปล่อยโฮออกมา เขาปลอบใจสตรีไม่เป็ด้วยสิ
"นี่เขาทำให้เ้าปวดใจจนถึงขนาดต้องร้องไห้เชียวหรือ"
เมื่อเขาถามออกไปเช่นนั้นนางก็สูดน้ำมูกเต็มแรงกล่าวในสิ่งที่ทำให้เขาพูดไม่ออก
"เปล่า ข้าเพียงแค่เจ็บมือเท่านั้น"
อิงอิงกล่าวพร้อมกับยกฝ่ามือที่แดงเถือกของตนสะบัดไปมาเพื่อบรรเทาอาการเจ็บแสบที่เกิดขึ้นให้ตายเถอะ มือนางจะบวมหรือไม่
เซี่ยเยี่ยนเฉินถึงกับส่ายหน้าให้กับคำตอบของสตรีประหลาดนางนี้อย่างหมดคำจะเอ่ยสตรีนางนี้ช่าง ช่าง...เขาไม่รู้ว่าจะสรรหาคำใดมาด่านางดี
ผ่านไปเพียงไม่นานสตรีแสนบอบบางอ่อนหวานเมื่อครู่บัดนี้ได้กลายร่างเป็หญิงขี้เมาไปเสียแล้ว
"หากเ้ามิได้ทำสิ่งใดผิดเช่นที่เ้าว่าแล้วเ้าจะหนีทำไม"
คนเราหากมิได้ทำผิดจะกลัวไปทำไมจริงหรือไม่ความจริงเป็สิ่งไม่ตาย อีกอย่างเขาคิดว่าบุตรชายของเขามิได้ไร้เหตุผลถึงเพียงนั้นแต่คำพูดของเขาทำให้คนงามตวัดสายตามามองเขาตาขวาง เอ่ยขึ้นด้วยเสียงที่ไม่เบาเลย
"ไม่หนีไหวหรือ เป็ท่านจะไม่หนีหรือ ยกพวกมาเสียขนาดนั้นอีกทั้งยังมีอาวุธครบมืออีกต่างหาก"
อิงอิงระบายลมหายใจออกมาเฮือกหนึ่งแล้วยกสุราขึ้นดื่มเมื่อรู้สึกคอแห้งขึ้นมา แล้วกล่าวต่อว่าด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้
"ท่านมิรู้หรอกว่าเ้าบุรุษน่าตายนั่นทำข้าลำบากเพียงใดเ้าคนโง่นั่นหลงใหลสตรีจนดวงตามืดบอดเพียงเพราะมิได้รักหรือจึงคิดจะทำร้ายสตรีตัวเล็กที่ไร้ทางสู้เช่นข้าได้ลงคอชีวิตข้าช่างอาภัพนักตื่นมาก็มีคนหมายเอาชีวิตเสียแล้ว"
เพราะฤทธิ์ของสุราทำให้หญิงสาวเอ่ยออกมาอย่างคับแค้นใจระคนตัดพ้อต่อชะตาชีวิตของตน
"อ้อหมายถึงที่เ้าดูโกรธเกลียดคุณชายเซี่ยเหตุเพราะเขาไม่รับรักเ้าเช่นนั้นหรือ"
คำพูดของเขาทำให้สตรีตรงหน้าขึงตามองเขาอย่างขุ่นเคืองจึงรีบเอ่ยอธิบาย
"ไม่ได้พูดให้เจ็บแต่นี่คือข้อเท็จจริง ข้าเข้าใจถูกต้องหรือไม่"
"ว่านเย่วอิงคนก่อนอาจจะโง่งมในความรัก แต่ตอนนี้ ข้าว่านเย่วอิงผู้นี้ไม่ได้รักชอบเขาแล้ว"
น้ำเสียงหนักแน่นของคนเมากล่าวได้เพียงเท่านั้นนางก็เอาแต่หลับตานิ่งไม่ยอมเอ่ยสิ่งใดออกมาอีก
เซี่ยเยี่ยนเฉินส่ายหัวให้กับสตรีที่เขาทนฟังนางพล่ามอยู่เกือบครึ่งชั่วยาม เื่ทั้งหมดคงเกี่ยวกับเื่รักๆใคร่ๆ ช่างไร้สาระยิ่งนัก ส่วนสตรีที่นางเอ่ยถึงว่าบุตรชายของเขาหลงใหลนั้นเขานั้นรับรู้มาบ้างแต่ก็มิได้ยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยว ถึงจะอย่างไรเขาก็จะมิห้ามแต่สตรีที่จะเป็ฮูหยินของบุตรชายจะต้องเหมาะสมและคู่ควรในทุกด้านเท่านั้นส่วนสตรีนางอื่นหากบุตรชาย้ารับมาเป็อนุเขาก็ไม่ขัดข้อง
ร่างสูงในตอนนี้ดูผ่อนคลายลงเมื่อสามารถไขความกระจ่างในเื่ที่เขา้าจะรู้ได้แล้วแต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมองสตรีที่เขาคิดว่านางเมาหลับไปแล้วกายแกร่งก็ต้องเกร็งกายขึ้นอีกครั้งเมื่อสบเข้ากับสายตาหวานหยาดเยิ้มที่อีกฝ่ายใช้มองเขา
เรียวลิ้นเล็กไล้เลียไปบนกลีบปากอวบอิ่มราวกับจะยั่วยวนเขาแล้วประโยคที่เขาไม่คาดคิดว่าจะได้ยินก็ดังขึ้น
"ว่าแต่ ท่านมีภรรยาแล้วหรือยังเ้าคะ"
197
