ต้อนรักเจ้าอสูรทะเลทราย_End

    บทที่ 1 ซุ่มซ่ามเป็นเหตุ.... 100%

            อาบูลพาผกากาญจน์มายังห้องรับแขก.........


            “คุณผกากาญจน์รออยู่ที่นี่ก่อนนะครับ”


            อาบูลว่าแล้วก็เดินห่างออกไป โดยเขาเข้าไปอีกห้องหนึ่ง ซึ่งเป็๲ห้องที่ ชีคซาเรส ใช้ทำงาน


            “ก๊อก ก๊อก ก๊อก”


            อาบูลเดินมาถึงหน้าห้อง ยกมือขึ้นเคาะประตูเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูเดินเข้าไปภายในห้อง


            “คุณผกากาญจน์มาแล้วครับ ตอนนี้เธอรออยู่ที่ห้องรับแขกครับ”


            อาบูลกล่าวรายงานให้คนที่นั่งอยู่หน้าแล็ปท็อปได้รับทราบ


            “อืม!! ขอบใจมาก”


            ชีคซาเรสละสายตาจากหน้าจอแล็ปท็อป ลุกขึ้นเดินออกจากห้องนั้น ไปยังห้องรับแขกที่มีผกากาญจน์รออยู่แล้วที่นั่นทันทีอย่างไม่รอช้า


            “สวัสดีคุณผกากาญจน์”


            ชีคซาเรสเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับกล่าวทักทาย คนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนโซฟา ชีคซาเรสรู้ข้อมูลของคนตัวเล็กคนนี้อย่างละเอียด เพราะเขาได้ให้คนของเขาไปสืบหาประวัติของเ๽้าหล่อนมาให้ ซึ่งคนของเขาก็ทำงานได้ไวเกินคาด ไม่ถึงหนึ่งวันก็สามารถหาประวัติมาได้ตามที่๻้๵๹๠า๱ และเขาก็พึงพอใจเอามากๆ กับสถานะภาพของเธอที่ระบุว่า ‘โสด’ เพราะเขาไม่อยากจะไปแย่งชิงใคร


            ผกากาญจน์ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามา และตามมาด้วยเสียงกล่าวทักทาย ผกากาญจน์จึงหันไปมองพร้อมกับลุกขึ้นยืน


            “สวัสดีค่ะท่านชีคซาเรส”


            และยกมือไหว้ กล่าวทักทายตอบกลับอย่างสุภาพ


            “หวังว่าคุณคงมีคำตอบที่ถูกใจมาให้ผมนะ”


            ชีคซาเรสกล่าวไปด้วยระหว่างที่เดินเข้าไปนั่งลงบนโซฟาใกล้ๆ กัน


            ผกากาญจน์รู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ขึ้นมาในทันทีเมื่อได้ยินคนตัวโต พูดมาอย่างนั้น


            “เอ่อ!! คือ....”


            ผกากาญจน์อ้ำๆ อึ้งๆ พูดอะไรไม่เอาเลยทีนี้


            “ว่าไงครับ ผมรอฟังอยู่”


            ชีคซาเรสอมยิ้มนิดๆ พิงหลังกว้างบึกบึนลงไปที่พนักโซฟา ด้วยท่าทางที่สบายอารมณ์ สายตาก็จับจ้องมองใบหน้าสวยหวาน และก็มองเลยต่ำลงมาจนถึงริมฝีปากบางอวบอิ่ม มองอยู่อย่างนั้นไม่วางตา


            ชีคซาเรสมองริมฝีปากบางอวบอิ่มไป ก็คิดไปว่าหากเขาได้ลองลิ้มชิมรสดู จะหวานขนาดไหนนะ เมื่อคิดไปถึงตรงจุดนั้น ชายหนุ่มก็แทบอยากที่จะดึงร่างบางเข้ามากอดแนบชิดไว้แน่นๆ และก้มลงไปบดขยี้จูบให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย แต่ที่ทำได้อยู่ ณ ตอนนี้ คือรอฟังคำตอบจากปากคนตัวเล็กอย่างใจเย็น ทั้งที่ภายในใจร้อนรุ่มแทบจะลุกเป็๲ไฟได้อยู่แล้ว


            ผกากาญจน์สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อเรียกความกล้า


            “ฉันคงรับผิดชอบตามที่ท่านว่ามาไม่ได้หรอกค่ะ ให้ฉันรับผิดชอบเป็๲อย่างอื่นเถอะค่ะ”


            กล่าวออกไปแล้ว ก็รู้สึกหวั่นๆ ใจอยู่เหมือนกันกับผลที่จะตามมา แต่เธอก็ไม่อยากทำตามข้อเรียกร้องขอเขานี่นา เพราะหากทำตามข้อเรียกร้องแกมบังคับนั้น ก็เหมือนกับว่า เอาศักดิ์ศรีและคุณค่าของตัวเองไปขายยังไงยังงั้น


            ชีคซาเรสได้ยินคำพูดนั้น ตาลุกโชนเข้มดุน่ากลัวขึ้นมาทันที


            “ถ้าคุณไม่ทำตามที่ผมว่าไปแล้วนั้น งั้นคุณก็เตรียมตัวเตรียมใจรับผลที่จะตามมาได้เลย ซึ่งผลที่ได้รับนั้นจะไม่ใช่เพียงคุณแค่คนเดียวหรอกนะ ครอบครัวของคุณก็คงจะอยู่ไม่เป็๲สุขด้วยเหมือนกัน”


            ชีคซาเรสพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบก็จริง แต่ในความนิ่งเรียบนั้นก็มีพลังอำนาจ ที่เขาสามารถทำได้อย่างที่พูดมาแน่นอน


            “คุณ!!...”


            ผกากาญจน์ไม่โท้งไม่ท่านมันแล้ว เปลี่ยนสรรพนามเรียกขานไปทันที ไม่มีการย้ำเกรงเขาอีกต่อไปแล้ว เมื่อได้ยินคำข่มขู่เช่นนั้น หญิงสาวเผลอกัดริมฝีปากล่างของตัวเอง เพราะไม่รู้จะทำยังไงดี หยุดนิ่งคิดอยู่ชั่วขณะหนึ่ง เพื่อตัดสินใจเด็ดขาด


            “โอเคค่ะ หากอยากได้ฉันนักก็ได้ ฉันจะยอมตามนั้น แต่ฉันมีเงื่อนไขในการที่จะเป็๲ผู้หญิงของคุณ”


            ผกากาญจน์ไม่อยากจะให้ครอบครัวของเธอ มาพลอยรับเคราะห์ไปกับเธอด้วย จึงตัดสินใจแน่วแน่เด็ดขาดตามที่พูดไป


    ๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖๑๖