เทพธิดาน้อยไลฟ์สตรีม เปลี่ยนโชคชะตา

บทที่ 65

การลุกขึ้นสู้ของพี่ชาย และผู้คุมประตูด่านวิหารน้ำแข็ง

"เสี่ยวเป่า! ทำใจดีๆ ไว้นะ!"

กู้หลินร้องลั่นขณะรับร่างเล็กจิ๋วที่ทรุดฮวบลงมาสู่อ้อมแขนความร้อนที่แผ่ออกมาจากผิวหนังของเด็กหญิงวัยห้าขวบนั้นรุนแรงจนทะลุผ่านเสื้อโค้ทกันหนาวใบหน้าของเสี่ยวเป่าแดงก่ำดั่งเปลวไฟ ลมหายใจหอบกระชั้นและขาดห้วงการดึงพลังศรัทธาจากคนนับล้านมาใช้ชำระล้างวิญญาณระดับสูงอย่างสิงโตเหมันต์ไป๋เสวี่ยทำให้ขีดจำกัดของร่างกายเด็กมนุษย์พังทลายลงอีกครั้ง

"ไข้พุ่งทะลุ 41 องศาแล้วครับพี่ใหญ่!ระบบแจ้งเตือนอันตรายระดับสูงสุดเลย!" กู้หยูรีบดึงเครื่องสแกนอุณหภูมิพกพาออกมาวัดสีหน้าของเด็กชายวัยแปดขวบซีดเผือดไม่แพ้กัน
"เราต้องลดไข้ให้น้องด่วน ขืนปล่อยไว้วิญญาณน้องอาจจะบอบช้ำถาวร!"

"เอาแผ่นประคบเย็นของฉันไป!" หวังเฉินรีบล้วงกระเป๋าเป้โยนแผ่นเจลทำความเย็นเกรดทหารให้กู้หยู "บอดี้การ์ด! คุ้มกันเด็กๆ ไว้!จัดรูปขบวนวงกลม!"

เหล่าอดีตหน่วยซีลทั้งสี่คนรีบหันหลังชนกันยกปืนกลอาคมขึ้นเล็งไปรอบทิศทางท่ามกลางสะพานศิลาและหมอกควันสีขาวที่เริ่มก่อตัวขึ้นใหม่อีกครั้งบรรยากาศเงียบสงัดลงจนน่าอึดอัดมีเพียงเสียงหอบหายใจของสิงโตยักษ์ไป๋เสวี่ยที่นอนหลับใหลอยู่ข้างๆและเสียงครวญครางเครือของเสี่ยวเป่า

แปะ...แปะ... แปะ...

เสียงปรบมือดังสะท้อนก้องออกมาจากเงามืดของประตูวิหารน้ำแข็งเบื้องหน้าจังหวะการตบมือนั้นเชื่องช้า เยือกเย็น และแฝงไปด้วยความเหยียดหยาม

"ช่างเป็นภาพความผูกพันของพี่น้องมนุษย์ที่น่าประทับใจเสียจริง..."

ร่างของชายในชุดสูทสีขาวสะอาดตาสวมหน้ากากครึ่งหน้าสีทอง ค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากม่านหมอก 'Mr. X' ผู้ดูแลตลาดมืดและมือขวาของสำนักเงาโลหิตปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับไอพลังมารที่กดทับลงมาจนอากาศรอบข้างหนักอึ้ง

"แหม... อุตส่าห์ดั้นด้นมาตั้งไกล ฝ่าด่านพายุหิมะมาได้แถมยังชำระล้างสุนัขเฝ้าบ้านของ 'นายท่าน' ได้อีก... เทพธิดาน้อยนี่เก่งสมคำร่ำลือจริงๆ" Mr. X หยุดยืนอยู่ห่างออกไปเพียงสิบก้าวดวงตาภายใต้หน้ากากทองจ้องมองร่างที่หมดสติของ
เสี่ยวเป่า "แต่น่าเสียดาย... ที่ร่างกายมนุษย์ชั้นต่ำนั่นกลับเป็นตัวถ่วงทำให้เธอต้องมาจบชีวิตลงที่หน้าประตูวิหารแห่งนี้... ก่อนที่จะได้ขึ้นไปพบ 'นายท่าน' บนยอดเขาเสียด้วยซ้ำ"

"แกเป็นใคร!" กู้หลินตะคอกเขาวางร่างของน้องสาวลงในอ้อมแขนของกู้หยูอย่างระมัดระวังก่อนจะหยิบไม้เบสบอลปราบมารขึ้นมาพาดบ่า ก้าวออกมายืนประจันหน้ากับศัตรู

"ฉันคือ Mr. X... ผู้ดูแลด่านหน้าวิหารน้ำแข็งและเป็น 'มือขวา' ของนายท่านที่พวกแกกำลังตามหาอยู่ยังไงล่ะ"ชายหน้ากากทองยิ้มเยาะ "และหน้าที่ของฉันก็คือการกวาดขยะอย่างพวกแกให้พ้นทาง... ส่งตัวเทพธิดาน้อยมาซะ แล้วฉันจะเมตตาสงเคราะห์ให้พวกแกตายแบบไม่ทรมานนัก"

"ฝันไปเถอะไอ้หน้ากากลิเก!" หวังเฉินตะโกนด่า"ลูกน้องฉันมีปืนอาคมครบมือนะเว้ย! ถอยไปซะถ้าไม่อยากพรุนเป็นรังผึ้ง!"

"อาวุธของมนุษย์งั้นรึ?" Mr. X หัวเราะเบาๆเขายกมือขวาขึ้น แล้วดีดนิ้วเพียงหนึ่งครั้ง

เป๊าะ!

ทันใดนั้นเงาดำจากโขดหินรอบๆ สะพานก็พุ่งพรวดขึ้นมา! พวกมันคือ 'นักฆ่าเงา' นับสิบตัวรูปร่างคล้ายมนุษย์แต่สร้างจากควันสีดำและถือดาบวงพระจันทร์ที่อาบด้วยพิษเหมันต์พวกมันรวดเร็วดุจภูตผี พุ่งเข้าชาร์จใส่กลุ่มบอดี้การ์ดทันที!

"ยิง! ยิงมัน!"

เสียงปืนกลดังสนั่นหวั่นไหวแต่กระสุนอาคมกลับพุ่งทะลุร่างเงาเหล่านั้นไปราวกับยิงใส่อากาศธาตุ!นักฆ่าเงาตวัดดาบฟาดใส่ปืนของบอดี้การ์ดจนขาดสะบั้นเป็นสองท่อน!

"ถอยเข้ามา! ปืนใช้ไม่ได้ผลกับเงา!" กู้หยูตะโกนสั่ง
เขาวางเสี่ยวเป่าลงบนพื้นอย่างเบามือที่สุด แล้วรีบดึงแท็บเล็ตและจอยสติ๊กออกมา"พวกมันเป็นกลุ่มก้อนพลังงานไร้รูปร่าง...ต้องใช้คลื่นแม่เหล็กวิญญาณรบกวน!"

เด็กชายวัยแปดขวบรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์
"สไปเดอร์-โดรน! รูปแบบที่สาม... โดมแสงธรรมสกัดกั้น!"

โดรนแมงมุมไทเทเนียมทั้งสี่ตัวที่บินอยู่ด้านบนพุ่งตัวลงมาประจำจุดสี่มุมรอบกลุ่มของพวกเขาเลนส์กล้องของมันสาดแสงสีฟ้าที่ผสมผสานอักขระยันต์ของเสี่ยวเป่าถักทอกันเป็นโดมแสงรูปครึ่งวงกลมครอบทุกคนเอาไว้

ฉ่าาาา!

เมื่อนักฆ่าเงาพุ่งเข้าชนโดมแสงร่างควันของพวกมันก็ส่งเสียงกรีดร้องและสลายตัวไปราวกับน้ำหยดลงบนกระทะร้อน!

"โฮ่... เทคโนโลยีของมนุษย์ผสมกับอาคมงั้นรึ? น่าสนใจดีนี่ไอ้หนู"Mr. X เลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย"แต่ของเล่นแบบนั้น... มันจะต้านทานพลังที่แท้จริงได้สักกี่วินาทีเชียว?"

Mr. X ยื่นมือไปข้างหน้า รวบรวมไอมารสีดำสนิทไว้ที่ฝ่ามือก่อนจะซัดลูกไฟสีดำขนาดเท่าลูกฟุตบอลพุ่งกระแทกเข้าที่โดมแสงอย่างจัง!

ตู้ม!!!

แรงระเบิดทำให้โดรนทั้งสี่ตัวร่วงหล่นลงพื้นโดมแสงแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ! กู้หยูกระเด็นล้มก้นจ้ำเบ้า แท็บเล็ตในมือร้าว

"หึ... จบเกม" Mr. X แสยะยิ้มเตรียมจะสั่งให้นักฆ่าเงาบุกเข้าไปเชือดคอทุกคน

"ยังโว้ย!!!"

เสียงคำรามดังกึกก้องราวกับสัตว์ป่าคลุ้มคลั่งกู้หลินพุ่งทะยานฝ่าควันระเบิดออกมาด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์!ดวงตาของเด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ดปีเปลี่ยนเป็นสีทองสว่างจ้าเส้นเลือดทั่วร่างปูดโปนและแผ่ไอความร้อนระอุออกมาต้านทานความหนาวเย็นของหุบเขา!

พลังแห่ง'สายเลือดมังกรทอง'ที่เคยหลับใหลบัดนี้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ด้วยความโกรธแค้นที่เห็นน้องสาวและน้องชายถูกทำร้าย!

"อย่ามาแตะต้องครอบครัวของฉัน!!!"

กู้หลินเงื้อไม้เบสบอลเหล็กกล้าที่แผ่รังสีสีทองอร่ามฟาดเข้าใส่ร่างของ Mr. X อย่างสุดแรงเกิด!

เปรี้ยงงงง!

Mr. X ยกแขนขวาที่หุ้มด้วยเกราะไอมารขึ้นมารับการโจมตีแรงปะทะมหาศาลทำให้พื้นสะพานศิลาร้าวระเบิดออกเป็นวงกว้าง! ร่างของ Mr. X กระเด็นไถลถอยหลังไปถึงห้าก้าวรองเท้าหนังหรูหราครูดกับพื้นจนเกิดประกายไฟ!

"อะไรกัน... พละกำลังนี่มัน..." ชายหน้ากากทองสะบัดแขนที่ชาดิกแววตาประหลาดใจอย่างปิดไม่มิด "แกเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาไม่ใช่เรอะ!ทำไมถึงมีพลังสายเลือดของเทพมังกรอยู่สืบทอดในตัวได้!"

"ฉันไม่รู้เรื่องเทพมังกรบ้าบออะไรทั้งนั้น!"กู้หลินยืนตระหง่านขวางหน้าทุกคนราวกับกำแพงเหล็กกล้า "รู้แค่ว่า... ใครที่คิดจะทำร้ายเสี่ยวเป่ามันต้องข้ามศพฉันไปก่อน!"

"พี่ใหญ่สุดยอด!" กู้หยูตะโกนเชียร์พลางรีบปฐมพยาบาลเปลี่ยนแผ่นเจลลดไข้ให้เสี่ยวเป่า

"เอาล่ะวะ! ในเมื่อลูกพี่กู้เปิดหน้าแลกขนาดนี้สปอนเซอร์อย่างฉันจะยอมน้อยหน้าได้ยังไง!" หวังเฉินกัดฟันกรอด เขารู้ว่าปืนพกกระสุนอาคมยิงเงาไม่เข้าเขาจึงหันไปมองกู้หยู "ไอ้หนู!
มีของเล่นอะไรที่ระเบิดตูมตามกว่านี้ไหม! เอามาให้ฉันใช้หน่อย!"

กู้หยูรีบล้วงเข้าไปในเป้หยิบ 'ลูกระเบิดขวด'ที่บรรจุน้ำมนต์เข้มข้นผสมผงชาดและเศษกระจกยันต์ยื่นให้"นี่ครับคุณชาย! ระเบิดเพลิงศักดิ์สิทธิ์! ปาใส่พวกเงาเลย!"

"แจ๋ว! ฝีมือปาเป้าระดับแชมป์งานปาโป่งของฉันได้ออกโรงแล้ว!"หวังเฉินรับขวดระเบิดมา ง้างแขนเตรียมขว้างสุดแรง

ทว่า...โชคชะตาระดับจักรพรรดิทำงานอีกแล้ว!

จังหวะที่หวังเฉินกำลังจะขว้างมือที่สวมถุงมือกันหนาวดันลื่น! ขวดระเบิดหลุดมือ ลอยละลิ่วตกลงไปที่พื้นตรงหน้าตัวเอง!

"เฮ้ย! ซวยแล้ว!" หวังเฉินหลับตาปี๋

เพล้ง!ตู้มมมม!

ระเบิดน้ำมนต์แตกกระจายเปลวไฟสีทองศักดิ์สิทธิ์ระเบิดออกกว้าง... แต่แทนที่จะทำร้ายพวกเดียวกันเปลวไฟนั้นกลับพุ่งกระจายไปตามพื้นสะพานที่ถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งสีดำ(ซึ่งเป็นสื่อนำไอมาร) ไฟศักดิ์สิทธิ์ลุกลามไปตามน้ำแข็งอย่างรวดเร็วราวกับน้ำมันสาดกระเซ็นไปโดนเหล่านักฆ่าเงาทั้งสิบตัวที่กำลังล้อมกรอบอยู่!

"อ๊ากกก!"พวกนักฆ่าเงาถูกไฟแสงธรรมแผดเผาจนร่างสลายกลายเป็นเถ้าถ่านไปหมดเกลี้ยงภายในพริบตา!

กู้หยูและบอดี้การ์ดอ้าปากค้าง...ขว้างพลาดหล่นใส่ตีนตัวเองแท้ๆ แต่ดันทำคอมโบกวาดศัตรูเรียบซะงั้น!

"ฮ่าๆๆ! เห็นไหม! ฉันเล็งไว้แล้วว่าพื้นมันนำไฟได้!"หวังเฉินแก้เกี้ยวอย่างแนบเนียน ทั้งที่หน้ายังซีดอยู่

Mr. X มองดูลูกน้องเงาที่ถูกกวาดล้างด้วยความหงุดหงิด "พวกมนุษย์โง่เขลา...ดวงแข็งนักใช่ไหม! ได้... ฉันจะบดขยี้พวกแกด้วยมือของฉันเอง!"

ชายหน้ากากทองปลดกระดุมเสื้อสูทออกร่างกายของเขาเริ่มขยายใหญ่ขึ้น ไอมารสีดำทะมึนพวยพุ่งออกมาจากแผ่นหลัง ก่อตัวเป็น'ปีกค้างคาวขนาดยักษ์'ดวงตาภายใต้หน้ากากเปล่งแสงสีแดงฉานพลังกดดันระดับมินิบอสแผ่ซ่านจนสะพานศิลาสั่นไหวอย่างรุนแรง

"มาเลยไอ้ปีศาจ!" กู้หลินกระชับไม้เบสบอลแน่นพลังมังกรทองรอบตัวลุกโชนเตรียมปะทะขั้นเด็ดขาด

ทว่าในวินาทีที่การปะทะครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้น...

มือเล็กๆที่ร้อนระอุราวกับเตาไฟ ก็เอื้อมมาจับขากางเกงของกู้หลินไว้เบาๆ

"พี่... ใหญ่..."

กู้หลินก้มลงมองทันทีเสี่ยวเป่าที่นอนหอบอยู่บนพื้น ค่อยๆ ปรือตาสีทองที่พร่ามัวขึ้นมาริมฝีปากที่แห้งผากขยับพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ดังก้องกังวานในหัวของกู้หลินและกู้หยู

"อย่า... สู้กับมันตรงๆ... พลังของมัน... ผูกติดอยู่กับ 'หน้ากากทองคำ' นั่น..."เสี่ยวเป่าหอบหายใจอย่างหนัก "ทำลายหน้ากากมันซะ... แล้วอาคม...จะเสื่อม..."

พูดจบร่างเล็กก็หมดสติฟุบหน้าลงไปอีกครั้ง

"หน้ากากทองคำ!" กู้หลินและกู้หยูสบตากัน แววตาของพี่ชายทั้งสองประสานกันอย่างรู้ใจ

"ได้ยินแล้วนะหยู! สปอนเซอร์!" กู้หลินตะโกนก้อง"เปลี่ยนเป้าหมาย! เราจะไม่ตีตัวมัน!แต่เราจะกะเทาะหน้ากากลิเกนั่นให้แหลก!"