ท่านเคยคิดหรือไม่ว่าความรักคืออะไร...?
มีบทกวีหนึ่ง ให้นิยามของความรักไว้ว่า
"คือนำผึ้ง คือนำตา คือยาพิษ คือหยาดน้ำอมฤตอันชื่นชุ่ม คือเกสรดอกไม้ คือไฟรุม คือความกลุ้ม คือความฝัน นั่นแหละรัก"
บางข้อมูลกล่าวว่าความรักเป็..วิทยาศาสตร์ ไม่ใช่เื่เพ้อฝัน...
"ความรู้สึก "รัก" เกิดจากที่ต่อมๆหนึ่งในร่างกายของมนุษย์หลั่งสารกระตุ้นชนิดหนึ่งออกมาเมื่อเกิดความรู้สึกว่าเรา "รัก" ใครสักคน และสารตัวนี้จะทำให้ คนเรารู้สึกมีความสุขมากๆ เหมือนลอยอยู่กลางอากาศ สามารถไม่ดื่มไม่กิน สามารถทำเื่ที่ไม่เคยทำได้ทุกๆอย่าง และสารกระตุ้นที่ว่านี้เมื่อปล่อนเข้าสู่ร่างกายมนุษย์แล้ว จะมีผลต่อร่างกายสมองและความรู้สึกอย่างน้อย 1 ปี จึงจะเริ่มเจือจางลง"..."
ผมเชื่อทั้งคู่นะเพราะ "ความรัก" เมื่อเกิดขึ้นแล้ว มีทั้งความสุข มีทั้งความทุกข์ และไม่สามารถหยุดได้อย่าใจ้า ความรัก ของมนุษย์อยู่เหนือการควบคุมของสมอง ท่านที่เคยมี ประสบการณ์ เกี่ยวกับความรักมาคงจะเคยนึกแปลกใจอยู่บ้างว่าเมื่อเขาไปมีคนอื่นแล้วเราก็ควรจะหยุดรัก หรือเมื่อเขาทำสิ่งไม่ดีกับเราแล้วเราก็ควรจะหยุดรักเขา แต่เราหยุดไม่ได้.... ทำไม?
เพราะเราถูกเขาหลอกให้ร่างกายปล่อยสารแห่งรักออกมานั่นเอง... เมื่อโดนสารนี้แล้วต้องใช้เวลาอย่างน้อยที่สุด 1ปี ความรู้สึกรักมากมายนี้จึงจะเริ่มเจือจางลง
"น่ากลัว"....." เมื่อไหร่เราจะพลาดโดนเข้านะ แก้ไม่ได้ เลิกไม่ได้ อย่างน้อย1ปี คงหมดตัวไปก่อน...ไม่ก็จบชีวิตลงได้เลย ถ้าโดนเข้าหลอกให้เกิดขึ้น
หรือบางท่านก็ว่า..
"น่าสนใจดีนะทำอย่างไรถึงจะทำเป็นะ คนที่เราแอบชอบอยู่จะได้สมหวังสักที่"...
"ไม่ยากหลอกครับ อ่านเื่ราวที่ผมจะเล่าให้ฟังต่อไปนี้แล้วท่านจะทำเป็ไมามากก็น้อย ไม่ยากแต่ก็ไม่ง่าย ค่อยๆฝึกไปก็เก่งเองแหละ.. จุ๊บๆ"...