App ล่าสวาท

กลิ่นหอมหวานของฟีโรโมนราคะลอยอวลไปทั่วทุกตารางนิ้วของเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมืองหลวง คอนโดมิเนียมระดับซูเปอร์ลักชัวรีที่รัชชาเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ด้วยเงินสดก้อนโตที่กอบโกยมาจากแอปพลิเคชันมืดของเธอ พื้นหินอ่อนนำเข้าเย็นเฉียบตัดกับพรมขนสัตว์หนานุ่มสีเลือดนก แสงไฟสลัวจากแชนเดอเลียร์คริสตัลสาดส่องกระทบแก้วไวน์ราคาแพงที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะกระจก ทว่าสิ่งที่ทำให้ห้องกว้างขวางแห่งนี้ดูแปลกประหลาดและน่าขนลุก ไม่ใช่ความหรูหราฟู่ฟ่า แต่เป็นหมอกควันสีม่วงเข้มที่ลอยระเรี่ยอยู่ตามพื้น คลื่นรังสีสีม่วงที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของหญิงสาวผู้เป็นเจ้าของห้อง มันคือ 'Pandemonium Domain' หรืออาณาเขตมารระดับสูงสุดที่เธอเพิ่งปลดล็อกมาได้จากเวอร์ชัน 4.0

บนโซฟาหนังแท้สีดำขลับกลางห้อง ร่างเปลือยเปล่าของรัชชากำลังบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน ผิวขาวจัดของเธอชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อและน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย อาณาเขตมารที่เธอสร้างขึ้นไม่ได้มีไว้เพียงเพื่อป้องกันตัว แต่มันสามารถเนรมิตทุกจินตนาการตัณหาให้กลายเป็นรูปธรรม ร่มเงาสีม่วงเข้มที่มุมห้องค่อยๆ ก่อตัวขึ้นเป็นร่างปีศาจจำแลงของบุรุษกำยำและสตรีร่างอรชร พวกมันไม่ใช่คนจริง แต่เป็นปีศาจราคะที่เกิดจากพลังจิตและมนต์สะกดของเธอ อสุรกายราคะเหล่านั้นคลานเข่าเข้ามาหาผู้เป็นนายอย่างภักดี ก่อนจะเริ่มปรนเปรอความรุ่มร้อนที่ไม่มีวันดับมอดของรัชชา

"อ๊า... ตรงนั้น... ดีมาก..." รัชชาครางเสียงกระเซ้าเมื่อลิ้นสากของปีศาจจำแลงสตรีตวัดเลียไปตามร่องชื้นที่กำลังเต้นตุบๆ หยาดน้ำหวานสีใสไหลเยิ้มลงมาตามง่ามขา เรียวขาเพรียวถูกจับแยกออกกว้าง อสุรกายกามารมณ์หนุ่มที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามสีม่วงคล้ำขยับเข้ามาแทรกกลาง ลำกายใหญ่โตที่สร้างจากกลุ่มก้อนพลังงานมารแข็งขึงและร้อนผ่าว มันถูไถไปตามรอยจีบสีสดอย่างเชื่องช้า จงใจทรมานให้เจ้าของร่างต้องดิ้นพล่านด้วยความทรมานจากความใคร่

"เข้ามา... รุกล้ำเข้ามาเดี๋ยวนี้..." รัชชาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงแหบพร่า นัยน์ตาสีอเมทิสต์ของเธอวาวโรจน์ อสุรกายมารไม่รอช้า มันถาโถมลำกายเข้าสู่ช่องทางคับแคบอย่างดุดัน ไร้ซึ่งความปรานี รัชชาหวีดร้องลั่นเมื่อความใหญ่โตฝังลึกเข้ามาจนสุดโคน ความรู้สึกมันชัดเจนและรุนแรงยิ่งกว่าการสัมผัสกับมนุษย์จริงนับร้อยเท่า อาณาเขตมารขยายประสาทสัมผัสของเธอให้รับรู้ถึงความเสียวซ่านในทุกอณูขุมขน ปีศาจสวาทเริ่มขยับสะโพก ตอกอัดความแข็งแกร่งเข้าใส่จุดอ่อนไหวภายในอย่างหนักหน่วงและรัวเร็ว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้อง หยาบโลนและดิบเถื่อน

ปึก! ปึก! ปึก!

"อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊าาา! แรงอีก! กระหน่ำเข้ามาเลย!" หญิงสาวจิกเล็บลงบนพรมขนสัตว์จนขาดวิ่น หน้าอกอวบหยุ่นกระเพื่อมไหวตามแรงถาโถม ยอดถันสีทับทิมแข็งชันถูกอสุรกายจำแลงสตรีครอบครองด้วยริมฝีปาก มันดูดดึงและขบกัดจนเกิดรอยแดงช้ำ รัชชาแอ่นโค้งแผ่นหลังตอบรับการปรนเปรออย่างตะกละตะกลาม ภายในร่องเนื้อของเธอตอดรัดลำกายปริศนาอย่างบ้าคลั่ง น้ำหล่อลื่นทะลักทลายออกมาจนเปรอะเปื้อนเบาะหนังราคาแพง เธอรู้สึกเหมือนสติสัมปชัญญะกำลังถูกหลอมละลายอยู่ในเตาหลอมแห่งตัณหา

บรรยากาศภายในห้องนอนอันโอ่อ่าของเพนต์เฮาส์หรูอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความใคร่ที่ทวีความเข้มข้นขึ้นในทุกวินาที อุณหภูมิร่างกายของรัชชาร้อนรุ่มจนผิวเนียนขาวผุดผ่องขับหยาดเหงื่อออกมาเป็นประกายสะท้อนแสงไฟสลัว รอยแยกกลีบเนื้ออูมบวมเป่งของเธอตอดรัดขมิบถี่รัวหยาดเยิ้มน้ำสวาทพรั่งพรูไม่ขาดสาย รสชาติความเปียกชื้นเหนียวหนืดกึ่งกลางลำตัวแผ่ซ่านสะท้านไปถึงดวงจิตมารราคะเบื้องลึก ผสมผสานกับสัมผัสการเสียดสีขยี้จุดกระสันอย่างรุนแรงของแท่งรักมารที่ตอกกระแทกเข้าออกลึกสุดโคนเสียงดังลั่นห้องพัก

ขณะที่ร่างสั่นสะท้านไปด้วยความสุขสม ดวงตาฉ่ำปรือของรัชชาก็ตวัดไปมองหน้าจอโทรทัศน์ OLED ขนาด 85 นิ้วที่ติดอยู่บนผนัง ภาพข่าวภาคค่ำกำลังนำเสนอการแถลงข่าวของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ชายหนุ่มในเครื่องแบบเต็มยศ ใบหน้าหล่อเหลาแต่แฝงไปด้วยความเคร่งเครียดกำลังยืนอยู่หลังโพเดียม เขาคือ พ.ต.ท. สราวุฒิ หรือผู้พันวุฒิ นายตำรวจหนุ่มไฟแรงที่กำลังตามกัดคดีความใคร่หมู่ปริศนาที่ไม่ยอมปล่อย

"...จากหลักฐานที่เราพบในที่เกิดเหตุหลายแห่ง มีความเชื่อมโยงกันอย่างมีนัยสำคัญ แม้ว่าผู้ต้องหาและเหยื่อจะให้การสับสน หรือมีอาการสูญเสียความทรงจำบางส่วน แต่ทางเราเชื่อว่ามีเบื้องหลังที่เกี่ยวข้องกับการใช้สารกระตุ้นประสาทชนิดใหม่ หรืออาจจะเป็นแอปพลิเคชันเถื่อนที่กำลังระบาดอยู่ในกลุ่มวัยรุ่นและคนทำงาน..." เสียงทุ้มต่ำของผู้พันวุฒิดังทะลุผ่านความหยาบโลนในห้อง รัชชาแสยะยิ้มที่มุมปาก ทั้งๆ ที่ท่อนล่างของเธอยังคงถูกรุกล้ำอย่างป่าเถื่อน

"หึ... สารกระตุ้นประสาทงั้นเหรอ? ตำรวจหน้าโง่" รัชชาพึมพำอย่างดูแคลน เธอสั่งให้ร่างเงาบุรุษถาโถมจังหวะให้หนักขึ้นอีก ร่างของเธอถูกดันจนชิดขอบโซฟา ขาทั้งสองข้างพาดขึ้นบนบ่าของปีศาจราคะ การเคลื่อนไหวของมันรุนแรงจนร่างของเธอสั่นคลอนไปทั้งตัว แต่ความเจ็บปวดที่ผสมผสานกับความเสียวซ่านกลับยิ่งทำให้เธอรู้สึกมีอำนาจ

แต่ในรอยยิ้มเยาะหยันนั้น กลับมีความกังวลสายหนึ่งซ่อนอยู่ลึกๆ รัชชารู้ดีว่าผู้พันวุฒิไม่ใช่คนโง่ และที่สำคัญกว่านั้น เธอสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวของอดีตเหยื่อคนสำคัญ... ร.ต.อ.หญิง เมทินี หรือผู้กองเมย์ หญิงสาวในเครื่องแบบที่เคยถูกมนต์สะกดของเธอเล่นงานจนแทบเสียผู้เสียคน แม้ว่าเมทินีจะพยายามทำตัวกลมกลืนและปกปิดร่องรอย แต่ในเครือข่ายความมืดของรัชชา เธอรู้ดีว่าเมทินีกำลังแอบสืบสวนหาหลักฐานอย่างเงียบๆ คลื่นรังสีสีม่วงที่เธอเคยฝังไว้ในตัวเมทินียังคงส่งสัญญาณจางๆ บ่งบอกถึงความพยายามที่จะดิ้นรนให้หลุดพ้นจากอำนาจมาร

"อยากจะลองดีกับฉันอีกสักรอบไหมล่ะ... แม่ตำรวจสาว..." รัชชาครางฮือในลำคอ เมื่อนึกถึงใบหน้าหวานๆ ของเมทินีที่เคยบิดเบี้ยวด้วยความใคร่ ความตื่นเต้นจากความเสี่ยงที่จะถูกจับกุมยิ่งเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ชั้นดี ร่องเนื้อของเธอตอดรัดลำกายมารแน่นขึ้นเรื่อยๆ ร่างเงาบุรุษเร่งจังหวะตอกอัดในช่วงโค้งสุดท้าย มันคำรามลั่นในลำคอก่อนจะปลดปล่อยกลุ่มก้อนพลังงานสีม่วงเข้มฉีดพ่นเข้าสู่ส่วนลึกที่สุดของร่องชื้น รัชชากระตุกเกร็งไปทั้งร่าง เสียงกรีดร้องยาวนานดังสะท้อนไปทั่วห้อง หญิงสาวหอบหายใจรวยริน ปล่อยให้พลังงานมารซึมซาบเข้าสู่สายเลือด เพิ่มพูนความแข็งแกร่งให้กับอาณาเขตของเธอ

ติ๊ง... ติ๊ง...

เสียงเตือนภัยแบบเงียบจากระบบรักษาความปลอดภัยอัจฉริยะของห้องพักดังขึ้นขัดจังหวะการพักฟื้น รัชชาปรือตาขึ้นอย่างหงุดหงิด เธอปัดมือเบาๆ ร่างจำแลงมารทั้งสองก็สลายกลายเป็นควันสีม่วงจางหายไปในอากาศ หญิงสาวลุกขึ้นยืนด้วยร่างเปลือยเปล่า หยาดน้ำหวานและพลังงานมารยังคงหยดแหมะลงบนพื้นหินอ่อน เธอเดินนวยนาดไปที่หน้าจอสมาร์ทโฮมติดผนัง นิ้วเรียวกดเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดที่ซ่อนอยู่หน้าประตูห้อง

ภาพบนหน้าจอความละเอียดสูงปรากฏร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง ดูจากรูปร่างหน้าตาและผิวพรรณแล้ว น่าจะเป็นลูกคุณหนูหรือไฮโซมีระดับ สวมเสื้อแจ็กเก็ตทวีดของ Chanel กระโปรงสั้นอวดเรียวขาขาวเนียน มือหนึ่งถือกระเป๋า Hermès Birkin ราคาเหยียบหลักล้าน ทว่าท่าทางของเธอขัดกับภาพลักษณ์อันหรูหราอย่างสิ้นเชิง หญิงสาวคนนั้นกำลังยืนด้อมๆ มองๆ อยู่หน้าประตูห้องของรัชชา สายตาหลุกหลิกหวาดระแวง คอยหันซ้ายหันขวามองหาคนผ่านไปมา

"มาอีกแล้วสินะ..." รัชชาพึมพำ นัยน์ตาสีอเมทิสต์หรี่ลงอย่างจับผิด

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แม่สาวไฮโซคนนี้มาปรากฏตัวที่หน้าห้องของเธอ ตลอดสามวันที่ผ่านมา รัชชาสังเกตเห็นพฤติกรรมลับๆ ล่อๆ นี้ผ่านกล้องวงจรปิดมาตลอด หญิงคนนี้ไม่ได้อยู่ชั้นนี้ และไม่ได้มาหาใครคนอื่น เป้าหมายของเธอคือประตูห้องของรัชชาอย่างชัดเจน การแต่งตัวที่ดูหรูหราอาจจะเป็นการตบตาเพื่อไม่ให้รปภ. สงสัย แต่แววตาที่เต็มไปด้วยความโลภและความร้อนรนนั้น ปิดบังเจ้าของอาณาเขตมารอย่างรัชชาไม่ได้

รัชชาจ้องมองหน้าจอ ภาพหญิงสาวหน้าประตูเริ่มขยับตัวเข้าใกล้บานประตูไม้เนื้อแข็งราคาแพง เธอแนบหูลงกับบานประตู ราวกับพยายามจะฟังเสียงความเคลื่อนไหวภายใน รัชชาหัวเราะในลำคอ อาณาเขต Pandemonium Domain ของเธอมีระบบเก็บเสียงที่สมบูรณ์แบบ ต่อให้เธอจะกรีดร้องด้วยความเสียวซ่านดังแค่ไหน หรือมีระเบิดลงกลางห้อง คนภายนอกก็จะไม่ได้ยินเสียงแม้แต่เดซิเบลเดียว

หญิงสาวแปลกหน้าผละออกจากประตู ใบหน้าสวยเฉี่ยวดูหงุดหงิดและสับสน เธอล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า Birkin ใบหรู ก่อนจะหยิบกล่องโลหะขนาดเล็กสีเงินออกมา รัชชาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจแกมขบขัน เมื่อเห็นว่าสิ่งที่อยู่ภายในกล่องโลหะคือชุดอุปกรณ์สะเดาะกุญแจอิเล็กทรอนิกส์ระดับสูง ที่มักจะใช้ในหมู่อาชญากรไซเบอร์หรือสายลับมืออาชีพ

"โอ๊ะโอ... ไม่ใช่แค่ลูกคุณหนูธรรมดาซะแล้วสิ" รัชชาเหยียดยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความอำมหิตและตัณหาที่รอการปะทุ

หน้าจอกล้องวงจรปิดซูมเข้าไปที่มือของหญิงสาวที่กำลังสั่นเล็กน้อยขณะประกอบอุปกรณ์เข้ากับพอร์ตใต้กลอนประตูดิจิทัล แสงไฟ LED สีแดงบนอุปกรณ์กะพริบถี่ๆ บ่งบอกว่ามันกำลังพยายามเจาะระบบเข้ารหัสของประตู รัชชายืนกอดอกมองดูภาพนั้นอย่างใจเย็น เธอไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวหรือตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เลือดในกายของเธอกำลังสูบฉีดด้วยความตื่นเต้น ความระแวดระวังที่เคยมีต่อตำรวจถูกแทนที่ด้วยความกระหายที่จะได้ของเล่นชิ้นใหม่

ถ้าแม่นี่เป็นสายสืบที่ตำรวจส่งมา... ก็ถือว่าโง่มากที่มาคนเดียว แต่ถ้าเป็นแค่พวกลูกคุณหนูที่อยากรู้อยากเห็น หรือพวกที่เคยได้ยินข่าวลือเรื่องแอปพลิเคชันและอยากจะมาขโมยความลับ... ก็ถือว่ารนหาที่ตาย

ฟีโรโมนราคะในห้องเริ่มปั่นป่วนอีกครั้ง คลื่นรังสีสีม่วงแผ่ซ่านออกจากร่างของรัชชา ลอยลอดผ่านช่องใต้ประตูออกไปสู่โถงทางเดินด้านนอกอย่างเงียบเชียบ หญิงสาวหน้าประตูชะงักไปเล็กน้อย เธอสูดจมูกฟุดฟิด ราวกับได้กลิ่นหอมประหลาดที่ทำให้หน้ามืดวิงเวียนไปชั่วขณะ มือที่ถืออุปกรณ์สะเดาะกุญแจเริ่มอ่อนแรง ลมหายใจของเธอเริ่มติดขัด ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นเริ่มเลื่อนลอย

รัชชาเดินเข้าไปประชิดบานประตูจากด้านใน ฝ่ามือเรียวทาบทับลงบนแผงควบคุม ปลดล็อกระบบรักษาความปลอดภัยทั้งหมดด้วยตัวเอง เสียงคลิกเบาๆ ดังก้องในความเงียบ

"เข้ามาสิ... แม่สาวน้อย..." รัชชากระซิบเสียงแหบพร่า นัยน์ตาสีม่วงสว่างวาบในความมืด รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนใบหน้า "ฉันเตรียมการต้อนรับที่เธอจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิตไว้ให้แล้ว..."

กลอนประตูดิจิทัลส่งสัญญาณเสียงดังคลิกแผ่วเบาก่อนจะปลดล็อกตัวเองโดยอัตโนมัติ รัชชาใช้ปลายนิ้วเรียวบางผลักบานประตูไม้ราคาแพงให้เปิดอ้าออกแง้มทิ้งไว้เพียงเล็กน้อยเพื่อเป็นกับดักล่อลวงอย่างจงใจ ร่างกายเปลือยสะพรั่งของนางมารราคะถอยหลังหลบเข้าไปในเงามืดมิดของห้อง เพ่งกระแสจิตบงการปล่อยคลื่นฟีโรโมนเสน่หาให้ไหลพรั่งพรูลอดช่องประตูออกไปปกคลุมร่างของหญิงสาวด้านนอกทันที รัชชาแสยะยิ้มบางพึงพอใจ เฝ้ารอนับถอยหลังวินาทีที่เหยื่อสาวไฮโซปริศนาจะตัดสินใจก้าวเท้าเดินเข้าห้องมาติดกับดักด้วยตัวเธอเองอย่างสมบูรณ์แบบในบทรักถัดไป!